ادعای عجیب نماینده رفسنجان مبنی بر جمعآوری کمک برای «داعش» توسط مهاجران افغان ساکن در این شهر را اگر نتوان دارای کاربرد تبلیغاتی برای انتخابات آتی مجلس تلقی کرد؛ نوعی چرخش از مواضعی باید دانست که جمهوری اسلامی ایران بهعنوان بزرگترین کشور پناهندهپذیر دنیا و به تبعیت از ارزشهای اخلاقی؛ اعتقادی و قانونی خود در سهدهه گذشته به آن همواره افتخار کرده و از منافع معنوی این حرکت بزرگ انساندوستانه و بشری خود بهرهبرداری کرده است و متاسفیم که گذر ایام منجر به فراموشی تاریخ و ارزشهایی شده که در طول بیش از سهدهه بر این کشور رفته است.
اینکه اغلب، سعی شده تا چهرهای منفی از مهاجران افغان به نمایش گذاشته شود و در سهیمکردن و موثر معرفیکردن آنان در جرایم و جنایاتی چون قتل، غارت، تجاوز، قاچاق موادمخدر، اوباشیگری و... تلاش کنیم؛ اقدامی غیرمنصفانه، خلاف اخلاق و حتی خلاف شرع مقدس در ایراد یکحکم عمومی برای یکجمع انسانی است و نباید بهصرف نامطلوببودن بعضی افراد متعلق به یک قوم، قبیله یا کشور و شهر که بسیار عادی و طبیعی هم است، این موضوع را به کل آن جامعه تعمیم داد.
برای شفافیت بیشتر، ذکر این نکته قابلتوجه است که برابر آمار سازمان زندانها در سال 1392 از جمعیت 228هزار زندانی کشور، حدود پنجهزارنفر آنها را افغانستانی تشکیل میداد که البته درصد قابلتوجهی از این افراد، متهمان یا محکومان ورود یا اقامت غیرقانونی در کشور بودند و تنها بخشی از باقیمانده آنها را متهمان یا محکومان سایر جرایم تشکیل میدهند و البته فراموش نکنیم که بخشی از فضای اجتماعی منفی علیه مهاجران و پناهندگان افغان در کشورمان متاسفانه مرهون بهکارگیری ابزارهای جنگ روانی منفی علیه مهاجران افغان و با هدف تسریع در روند بازگشت آنان به کشورشان و بدون ملاحظه سایر ابعاد اجتماعی، آموزشی، فرهنگی و حتی سیاسی و امنیتی آن در طول سالهای گذشته بوده که نهتنها نتیجه اجرایی مناسبی نداشته است بلکه موجبات مخدوششدن چهره کشور و مردم ایران نزد مردم افغانستان و نادیدهگرفتن سهدهه خدمات بیدریغ و بیشمار برای جمعیت میلیونی مهاجران و پناهندگان و نیز بسیج مجامع بینالمللی علیه منافع ملی کشور بوده است.
نماینده محترم مجلس شورای اسلامی حتی بدون توجه به وضعیت و شرایط اقتصادی کشور، از اشغال فرصتهای شغلی توسط مهاجران افغان یاد کردند؛ بدونتوجه به اینمساله که فرصتهای شغلی در اختیار مهاجران در کشور و بهویژه رفسنجان؛ از نوعی است که کمتر شهروند ایرانیای گرایشی به نزدیکشدن به آنها را دارد و اصولا اگر حضور کارگران شریف، مسوولیتپذیر و البته مظلوم و بیپناه افغانستانی نبود، قطعا نظام اقتصادی و سرمایههای عظیمی که در بخشهای عمران، کشاورزی، باغداری و... کشور در جریان است با افول جدی روبهرو میشد.
و دیگر اینکه با وجود ادعای نماینده محترم؛ هیچ کودک افغان فاقد مدارک اقامتی معتبر، امکان ثبتنام در مدارس تحتپوشش آموزشوپرورش را ندارند و تاسفبارتر اینکه بسیاری از بیمارستانهای کشور، از پذیرش بیماران فاقدکارتاقامت که نماینده مذکور از اشغال تختهای درمانی توسط اتباع غیرمجاز از آن نام بردند؛ خودداری میکنند.
ابهام نگرانکننده دیگر؛ «داعشی» معرفیکردن مهاجران افغان ساکن شهرستان رفسنجان است، جای طرح موضوعی اینچنین امنیتی، تریبون علنی مجلس شورای اسلامی با مخاطبانی چند 10میلیونی نیست و قطعا وزیر محترم اطلاعات در جلسات غیرعلنی یا محل کمیسیون مربوطه، بهتر و شفافتر میتوانند شنونده و پیگیر مساله باشند تا اینکه از تریبون عمومی موجبات تشویش افکار عمومی و افزایش نگرانیهای امنیتی میان هموطنانمان را فراهم کنیم. در عین حال، فراموش نکنیم که جامعه پناهندگان و مهاجران افغان در ایران آنچنان خود را دلبسته انقلاب اسلامی ایران میدانند که بیش از سههزارو600 شهید و جانباز در جنگ تحمیلی ایران و عراق تقدیم کردهاند و امروز نیز بخش قابلتوجهی از نیروهای مدافع حرم کریمه اهل بیت؛ حضرت زینبکبری(س) را اتفاقا همین شیعیان افغانستانی تشکیل میدهند که جمهوری اسلامی ایران را باوجود تحمل سختیها و ناملایمات فراوان، کماکان ملجا و مامن اعتقادات و ارزشهای خود میدانند و چگونه است که این جمعیت در مواقع حساس و ناملایمات سیاسی و اقتصادی این کشور با تمام وجود و در سکوتی مطلق، بذل جان و مال کردهاند و اکنون در بزنگاه تاریخی منطقه در مسیر حمایت از داعش قرار گرفتهاند، در آخر؛ جدیترین نکتهای که در این شرایط بسیار حساس زمانی در منطقه باید بر آن تاکید داشت؛ پرهیز از هرگونه خودبزرگبینی و نیز غلو در وضعیت و شرایط مهاجران افغان است. درعینحال ضرورت دارد تا مسوولان امر علاوهبر تبدیل رویکرد تحلیلی خود از حوزه امنیتی به حوزه اجتماعی، سعی کنند واقعیتها را احصا کرده و تلاش خود را بهجای پاککردن صورت مساله، مصروف ارایه راهکار کرده و با اعلام نظرات دقیق و کارشناسیشده از بروز تنشهای شدید اجتماعی در داخل و خارج از مرزهای کشور جلوگیری کنند.
منبع: شرق
برای شفافیت بیشتر، ذکر این نکته قابلتوجه است که برابر آمار سازمان زندانها در سال 1392 از جمعیت 228هزار زندانی کشور، حدود پنجهزارنفر آنها را افغانستانی تشکیل میداد که البته درصد قابلتوجهی از این افراد، متهمان یا محکومان ورود یا اقامت غیرقانونی در کشور بودند و تنها بخشی از باقیمانده آنها را متهمان یا محکومان سایر جرایم تشکیل میدهند و البته فراموش نکنیم که بخشی از فضای اجتماعی منفی علیه مهاجران و پناهندگان افغان در کشورمان متاسفانه مرهون بهکارگیری ابزارهای جنگ روانی منفی علیه مهاجران افغان و با هدف تسریع در روند بازگشت آنان به کشورشان و بدون ملاحظه سایر ابعاد اجتماعی، آموزشی، فرهنگی و حتی سیاسی و امنیتی آن در طول سالهای گذشته بوده که نهتنها نتیجه اجرایی مناسبی نداشته است بلکه موجبات مخدوششدن چهره کشور و مردم ایران نزد مردم افغانستان و نادیدهگرفتن سهدهه خدمات بیدریغ و بیشمار برای جمعیت میلیونی مهاجران و پناهندگان و نیز بسیج مجامع بینالمللی علیه منافع ملی کشور بوده است.
نماینده محترم مجلس شورای اسلامی حتی بدون توجه به وضعیت و شرایط اقتصادی کشور، از اشغال فرصتهای شغلی توسط مهاجران افغان یاد کردند؛ بدونتوجه به اینمساله که فرصتهای شغلی در اختیار مهاجران در کشور و بهویژه رفسنجان؛ از نوعی است که کمتر شهروند ایرانیای گرایشی به نزدیکشدن به آنها را دارد و اصولا اگر حضور کارگران شریف، مسوولیتپذیر و البته مظلوم و بیپناه افغانستانی نبود، قطعا نظام اقتصادی و سرمایههای عظیمی که در بخشهای عمران، کشاورزی، باغداری و... کشور در جریان است با افول جدی روبهرو میشد.
و دیگر اینکه با وجود ادعای نماینده محترم؛ هیچ کودک افغان فاقد مدارک اقامتی معتبر، امکان ثبتنام در مدارس تحتپوشش آموزشوپرورش را ندارند و تاسفبارتر اینکه بسیاری از بیمارستانهای کشور، از پذیرش بیماران فاقدکارتاقامت که نماینده مذکور از اشغال تختهای درمانی توسط اتباع غیرمجاز از آن نام بردند؛ خودداری میکنند.
ابهام نگرانکننده دیگر؛ «داعشی» معرفیکردن مهاجران افغان ساکن شهرستان رفسنجان است، جای طرح موضوعی اینچنین امنیتی، تریبون علنی مجلس شورای اسلامی با مخاطبانی چند 10میلیونی نیست و قطعا وزیر محترم اطلاعات در جلسات غیرعلنی یا محل کمیسیون مربوطه، بهتر و شفافتر میتوانند شنونده و پیگیر مساله باشند تا اینکه از تریبون عمومی موجبات تشویش افکار عمومی و افزایش نگرانیهای امنیتی میان هموطنانمان را فراهم کنیم. در عین حال، فراموش نکنیم که جامعه پناهندگان و مهاجران افغان در ایران آنچنان خود را دلبسته انقلاب اسلامی ایران میدانند که بیش از سههزارو600 شهید و جانباز در جنگ تحمیلی ایران و عراق تقدیم کردهاند و امروز نیز بخش قابلتوجهی از نیروهای مدافع حرم کریمه اهل بیت؛ حضرت زینبکبری(س) را اتفاقا همین شیعیان افغانستانی تشکیل میدهند که جمهوری اسلامی ایران را باوجود تحمل سختیها و ناملایمات فراوان، کماکان ملجا و مامن اعتقادات و ارزشهای خود میدانند و چگونه است که این جمعیت در مواقع حساس و ناملایمات سیاسی و اقتصادی این کشور با تمام وجود و در سکوتی مطلق، بذل جان و مال کردهاند و اکنون در بزنگاه تاریخی منطقه در مسیر حمایت از داعش قرار گرفتهاند، در آخر؛ جدیترین نکتهای که در این شرایط بسیار حساس زمانی در منطقه باید بر آن تاکید داشت؛ پرهیز از هرگونه خودبزرگبینی و نیز غلو در وضعیت و شرایط مهاجران افغان است. درعینحال ضرورت دارد تا مسوولان امر علاوهبر تبدیل رویکرد تحلیلی خود از حوزه امنیتی به حوزه اجتماعی، سعی کنند واقعیتها را احصا کرده و تلاش خود را بهجای پاککردن صورت مساله، مصروف ارایه راهکار کرده و با اعلام نظرات دقیق و کارشناسیشده از بروز تنشهای شدید اجتماعی در داخل و خارج از مرزهای کشور جلوگیری کنند.
منبع: شرق