وضعیت ناپایدار و مشوش ایجادشده در خاورمیانه، بهترین فرصت برای تولید و در پارهای موارد، بازتولید فرقهگرایی افراطی با توجیه بازگشت به احکام واقعی اسلامی را فراهم آورده است. در این نکته هیچکس تردیدی ندارد. به طور طبیعی در هر منظومه منطقهای، هنگام رخداد چنین وقایعی است که کشورهای اثرگذار از همه ظرفیتها در راستای همگرایی و بازگرداندن آرامش به منطقه برای تامین امنیت ملی کشورها و تامین چرخه مبادلات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی میان همسایگان استفاده میکنند. آنچه به سیاست خارجی ایران بازمیگردد، اهمیت عراق و سوریه، بهویژه عراق است که به عنوان همسایهای خاص، تبادلات فرهنگی، مذهبی، سیاسی و اقتصادی پرحجمی میان دو کشور برقرار است و نمیتوان حتی لحظهای از وضعیت آن و البته سوریه غافل بود. مساله ما و عربستان، در حوزه روابط دوجانبه نمود پیدا نمیکند و در ظاهر، میتوان گفتوگوهای دوجانبه داشت.
مشکل، اختلافنظر بر سر مسایل منطقهای است که به دلیل ناآگاهی از اهمیت روابط ایران و عربستان در دولت گذشته، تا حدی عمیق شده است. حال باید بررسی کرد که ریشه مشکلات کجاست؟ اختلاف نظر بر سر عراق و سوریه، بخشی از این مشکلات است. با توجه به تحولات عراق، باید در سه سطح عمل میشد: نخست سطح داخلی بود که حول محور آیتالله سیستانی، تلاش برای بازسازی وضعیت سیاسی در دستور کار قرار گرفت. سطح دوم، سطح منطقهای است.
ایران و عربستان اگر در کنار یکدیگر قرار گرفته و در مورد آینده عراق با یکدیگر همکاری کنند مشکل تروریسم افراطی بسیار سریعتر از آنچه تصور میشود، قابل حل است.
این مساله در مورد سوریه نیز صدق میکند و از قضا، قدرتهای فرامنطقهای نیز امروز به اهمیت پایان دادن به وضع موجود در این دو کشور، پی بردهاند. سفرهای دیپلماتیک در سطح مقامات ارشد وزارت خارجه به عربستان سعودی در کنار رایزنیهای سفیر ایران در این کشور با اهمیت و محوری عربی، به طور حتم فضا را برای ارتباطات بیشتر در سطح مقامات ارشد دو کشور فراهم میکند.
واکنشهای اخیر عربستان حاکی از آن است که آنها هم مانند ایران، از توسعه فرقهگرایی و رشد افراطیگری و جنگهای داخلی در همسایگی خود که از قضا هر دو هم عرب هستند احساس نگرانی و خطر کردهاند. ایران و عربستان فارغ از هر نظری که در سیاست خارجی خود دارند باید به همگرایی نیروهای سیاسی داخلی کشورهای منطقه برای قدرت یافتن دولتها در مبارزه با تروریستهای سلفی- تکفیری کمک کنند.
در سطح منطقهای، ترکیه و مصر به ویژه ایران و عربستان، بخش مهمی از راهحل امروز خاورمیانه هستند.
وظیفه نهادهای بینالمللی نیز در این میان قابل توجه است و ایران میتواند با توجه به تلاش دولت یازدهم برای ارتباط موثر با مجامع جهانی، از برگ برنده خود در منطقه استفاده کند.
امروز وقت کنارگذاشتن اختلافات و نزدیکشدن دیدگاههای کشورهای محوری منطقه برای مقابله با تروریسم و مبادلات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی موثر در سطح منطقهای و در منظومه جهان اسلام است.
ایران و عربستان اگر در کنار یکدیگر قرار گرفته و در مورد آینده عراق با یکدیگر همکاری کنند مشکل تروریسم افراطی بسیار سریعتر از آنچه تصور میشود، قابل حل است.
این مساله در مورد سوریه نیز صدق میکند و از قضا، قدرتهای فرامنطقهای نیز امروز به اهمیت پایان دادن به وضع موجود در این دو کشور، پی بردهاند. سفرهای دیپلماتیک در سطح مقامات ارشد وزارت خارجه به عربستان سعودی در کنار رایزنیهای سفیر ایران در این کشور با اهمیت و محوری عربی، به طور حتم فضا را برای ارتباطات بیشتر در سطح مقامات ارشد دو کشور فراهم میکند.
واکنشهای اخیر عربستان حاکی از آن است که آنها هم مانند ایران، از توسعه فرقهگرایی و رشد افراطیگری و جنگهای داخلی در همسایگی خود که از قضا هر دو هم عرب هستند احساس نگرانی و خطر کردهاند. ایران و عربستان فارغ از هر نظری که در سیاست خارجی خود دارند باید به همگرایی نیروهای سیاسی داخلی کشورهای منطقه برای قدرت یافتن دولتها در مبارزه با تروریستهای سلفی- تکفیری کمک کنند.
در سطح منطقهای، ترکیه و مصر به ویژه ایران و عربستان، بخش مهمی از راهحل امروز خاورمیانه هستند.
وظیفه نهادهای بینالمللی نیز در این میان قابل توجه است و ایران میتواند با توجه به تلاش دولت یازدهم برای ارتباط موثر با مجامع جهانی، از برگ برنده خود در منطقه استفاده کند.
امروز وقت کنارگذاشتن اختلافات و نزدیکشدن دیدگاههای کشورهای محوری منطقه برای مقابله با تروریسم و مبادلات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی موثر در سطح منطقهای و در منظومه جهان اسلام است.
منبع: شرق