دکتر حداد عادل در مراسم نکوداشت مرحوم استاد محمدجان شکوری بخارایی گفت: مرحوم شکوری به زبان فارسی به عنوان رکن اصلی هویت ملی تاجیکستان اعتقاد داشت و عمر خود را صرف این مهم کرد.
به گزارش جماران به نقل از ایرنا، مراسم بزرگداشت مرحوم پروفسور محمدجان شکوری بخارایی عضو پیوسته فرهنگستان ادب فارسی از تاجیکستان عصر دوشنبه درمحل انجمن آثار و مفاخر فرهنگی برگزار شد.
در این مراسم دکتر غلامعلی حدادعادل رییس فرهنگستان زبان و ادب فارسی بابیان اینکه بزرگداشت استاد شکوری کاری است بایسته که بر دوش ما بوده اما به دلایلی این بزرگداشت بر دوش دکتر محقق افتاد اظهار امیدواری کرد که «ما هم به نوبه خودمان به وظیفه مان درباره این دانشمند عمل خواهیم کرد.»
حدادعادل افزود: پس از فروپاشی شوروی دنیای اهل ادب و فرهنگ در ایران دگرگون شد و قلمرو جدیدی کشف و در دسترس ایرانیان قرار گرفت که پیش از آن درخیال با آن سروکار داشتیم.
به گفته حداد عادل پیش از فروپاشی شوروی کسانی که از تاجیکستان از ایران دیدن کرده بودند شاید به اندازه انگشتان یک دست نمی رسید اما با فروپاشی شوروی قلمرو وسیعی از زبان و ادبیات فارسی را کشف کردیم و تبادل فرهنگی بین دو کشور بسیار افزایش یافت و برای ایران این دسترسی بسیار خوشحال کننده بود و ما می دیدیم که وسعت ایران تا کجاست و مرزی که آرش به آن تیر انداخته بود را بهتر درک می کردیم. در چنین شرایطی استاد شکوری به ایران آمدند و ما از علم ایشان بهره می بردیم.
رییس فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی خاطرنشان کرد: استاد شکوری بیش از باقی دانشمندان تاجیکستان با ایران و فرهنگستان زبان و ادب فارسی ارتباط علمی داشتند و در طول سال های 1375 تا زمان فوت ایشان من از این بخت برخوردار بودم که هر وقت به ایران می آمدند و هر وقت به تاجیکستان می رفتیم خدمت ایشان می رسیدم و در تابستان در خانه ساده ایشان مهمان بودیم و به قول تاجیکی ها نان شکسته بودیم.
حداد عادل در ادامه تصریح کرد:دکتر محمدجان شکوری انسانی با اخلاق، محترم، متین و بسیار سلیم النفس و خوش اخلاق بودند و ما هرگز از ایشان طمعی به مال و مقام و منال دنیوی ندیده ایم و ایشان هر وقت به ایران می آمد سعی می کردیم اسباب وسایل مورد نیاز ایشان را فراهم کنیم.
به گفته حداد عادل اگر زبان فارسی امروز در تاجیکستان زنده است یکی از کسانی که برای زنده نگه داشتن زبان فارسی بسیار تلاش کرده و سهمی داشته استاد شکوری است.او به زبان فارسی به عنوان رکن اصلی هویت ملی تاجیکستان اعتقاد داشت و عمر خود را صرف این مهم کرد.
حداد عادل افزود: در کارنامه علمی استاد شکوری 44 کتاب و 500 مقاله علمی وجود دارد که نشاندهنده تلاش و مبارزه در سراسر زندگی ایشان است و اگر کسی نوشته های ایشان را بخواند حیرت می کند.
در بخش دیگری از این مراسم دکتر مهدی محقق رییس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی و عضو پیوسته فرهنگستان زبان فارسی به ایراد سخنرانی پرداخت و با نقل قولی از سیوطی گفت: این دانشمند معتقد بود در ماورالنهر شهری نیست مگر اینکه عالمی از آن شهر درباره بخارا کتاب نوشته باشد. تاریخ بیهقی و تاریخ بخارا از آن زمان باقی مانده و بقیه کتاب ها از بین رفته است.
به گفته محقق در آن زمان دانشمندان شهرشان را از نظر علمی و دانش زنده نگه می داشتند و ای کاش از آنها کتاب هایی مثل تاریخ بخارا باقی می ماند.
وی با اشاره به اینکه در آن زمان به رکوع نگون بان می گفتند افزود: برای مثال در فهرست ابن ندیم کتابی با عنوان سی جواز صلات فی فارسی بوده که مستند به مردم ایران از سلمان فارسی است که اشاره می کند.
وی از پیامبر جواز ترجمه سوره حمد به فارسی را گرفته و پیامبر چون اسلام شریعت سهله است به ایشان اجازه دادند سوره حمد را به فارسی ترجمه و در نماز مردم آن زمان به فارسی خوانده شود و مشروط کردند تا زمانی که به زبان عربی عادت نکرده اند.
استاد محقق خاطرنشان کرد: زمانی که استاد محمدجان شکوری در قید حیات بودند ما هر دو هفته یکبار در خدمتشان بودیم و از محضرشان استفاده می کردیم.
وی تاکید کرد:بنای ما براین است که از دانشمندانی که خارج ایران به زبان فارسی خدمت می کنند یاد کنیم.
در بخش دیگری از این مراسم استاد مجتهد شبستری رییس انجمن دوستی ایران و تاجیکستان با بیان اینکه آشنایی من با استاد شکوری به روزهای اول تاسیس سفارت در تاجیکستان باز می گردد گفت: در تاجیکستان هر دو هفته یکبار استاد را می دیدم و ایشان از صدرالدین عینی بسیار یاد می کرد و او را مراد خویش تلقی می کرد.
مجتهد شبستری در ادامه افزود: استاد شکوری درد ملت و یکپارچگی ملت تاجیک را داشت.