جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

آیا حکومت چین مخالف استقلال طلبی مسلمانان این کشور است؟ + تصاویر

کد خبر: ۵۴۱۵۱
آیا حکومت چین مخالف استقلال طلبی مسلمانان این کشور است؟ + تصاویر

بیرون مسجد شهر اویغور نشین آکسو، یک روحانی که توسط پکن تعیین و تائید شده سعی دارد به خبرنگاران خارجی توضیح دهد که چرا مردان جوان در استان سین کیانگ- استان مسلمان نشین در ترکستان چین- حق ندارند، ریش داشته باشند؛ تا اینکه یک جوان بلند می شود و زیر نگاه های سنگین ماموران امنیتی چینی فریاد می زند چرا راستش را به آنها نمی گویی؟ راستش این است که حکومت نمی گذارد جوانان مسلمان اویغور ریش داشته باشند. یک پلیس سریع به او می گوید حواست را جمع کن پسر، بفهم که چه می گویی!

این تصویر هر روزه در شهرهای بزرگ و کوچک استان اویغور نشین چین در غرب است. محدودیت هایی که پکن برای مسلمانان ترک در این منطقه ایجاد کرده است وضعیت را به شدت متشنج کرده و حتی در 18 ماه گذشته باعث کشته شدن صدها نفر شده است.

ریش در استان مسلمان نشین چین دیگر یک مساله شخصی نیست بلکه به شدت سیاسی است. همینطور روسری زنان مسلمان، روبنده و جلباب- نوعی پوشش سنتی که زنان در مجامعه عمومی بر سر و تن می پوشند- نیز برای حکومت نوعی اذیت وآزار تلقی می شود. با اینکه این محدودیت ها تازگی ندارد اما امسال وضعیت فرق دارد و پکن می گوید همه این محدودیت ها تقصیر افراط گراها و تندروها است.

دولت چین اعلام کرده است که امسال در ارومجی- پایتخت استان سین کیانگ- 1265 روسری و 259 جلباب را کشف و ضبط کرده و با موفقیت تمام توانسته 82 کودک را از مدارس قرآنی " نجات" دهد.

این محدودیت ها نه تنها صدای ترک ها را درآورده بلکه بسیاری از کارشناسان هشدار داده اند محدودکردن چیزی مثل ریش یاحجاب برای بانوان مسلمان، در نهایت باعث تندرو شدن و عصبانیت بیش از حد آنان می شود.

دکتر جان اسمیت فاینلی اویغور شناس برجسته دانشگاه نیوکاسل در انگلستان می گوید هرچه قدر شما به آنها فشار وارد کنید آنها بیشتر به اسلام گرایش پیدا می کنند و حتی ممکن است وارد گروه های تندرو هم بشوند؛ این همان چیزی است که ما دهه ها پیش در سرتاسر جهان اسلام، آن را به وضوع دیدیم؛ چینی ها دارند با دستان خود عده ای را به سوی تروریسم هل میدهند، تروریست هایی که سالها پیش اصلاً وجود نداشتند.

حکومت کمونیستی چین در حقیقت با محدود کردن مسایل روزمره اویغورها مانند ریش برای جوانان و حجاب برای زنان، در حقیقت خود را مخل زندگی آرام و روزمره آنان کرده است. این دقیقاً برخلاف ادعاهای پکن در مورد احترام به آزادی مذهب در چین است.

حتی روزنامه حزب کمونیست در منطقه یعنی سین کیانگ دیلی نیز بر آتش این محدودیت ها دامن می زند. این روزنامه در شماره روز آخر ماه جولای خود به مقامات پکن هشدار داده بود باید جلوی مراسم عروسی اویغورها - که معمولاً با پذیرایی مفصل، خواندن آوازهای شاد و رقص های محلی همراه است- و نیز با سفره احسان صاحبان عزا - که معمولاً در میان مسلمانان ترک رایج است- بعنوان نمادهای مذهبی خطرناک و تندروانه مبارزه کرد.

مردان جوان اویغور نمی توانند ریش بگذارند؛ اگر هم ریش داشته باشند باید یک طوری آن را بپوشانند یا در ایست و بازرسی ها به تله ماموران دولت بیفتند. زنان نیز از حجاب محرومند و اگر روسری یا برقع داشته باشند نمی توانند به ادارات یا بیمارستان ها بروند. حتی از ورود آنها به اتوبوس های شهری در شهر کارامای جلوگیری شد.

مشکل اصلی در حکومت چین چیزی است که آقای ما یافنگ مسوول تبلیغات حزب کمونیست در شهر آکسو به آن اذعان می کند. مشکل اینجاست که مقامات پکن مسلمانان اویغور را تحت تاثیر مسلمانان رادیکال در آن سوی مرزها می دانند. آقای ما می گوید لباس زنان مسلمان به طور سنتی رنگی است و این لباسی که جدیداً به تبعیت از بیگانگان رایج شده به رنگ سیاه است و بیشتر شبیه لباس های خارجی هایی نظیر مردم ترکیه است. توجیه بچه گانه مقامات کمونیست چینی باعث شده آنها میلیون ها نفر را عامل بیگانه معرفی کنند. هم اکنون اگر زنی مسلمان در ترکستان، روبنده استفاده کند 500 یوان جریمه می شود. همین مسایل باعث نوعی احساس سرخوردگی در میان مسلمان شده که بسیار هم خطرناک است. درحقیقت آنها خود را شماتت می کنند که اگر مسلمان خوبی بودند به این وضع دچار نمی شدند.

به نظر می رسد حکومت چین با اسلام سیاسی- که باعث خیزش استقلال طلبانه اویغورها در دهه 90 میلادی شد- به شدت مشکل دارد و حال که نمی تواند با اسلام به طور مستقیم مواجه شود، مظاهر آن را مورد هدف قرار می دهد؛ حکومت دستور می دهد ریش جوانان مسلمان را بزنند و یا با حجاب زنان مسلمان برخورد کنند؛ مبارزه با اسلام به عنوان دینی که مورد ستایش مردم منطقه است در حقیقت بهانه اصلی پکن است.

منبع: خبرگزاری آسوشیتدپرس

ترجمه: شفقنا

انتهای پیام

دیدگاه شما