منتقدان تندرو «دانا» از او چه میخواهند؟ این سوالی است که در چند روز اخیر، ذهن کارشناسان و مردم را درگیر کرده است. برداشت غالب افکار عمومی این است که
وزیر علوم با اعلام اسامی بورسیههای غیرقانونی، وارد میدان مین شد و خشم «لابی» نیرومندی را برانگیخت که اغلب از مسوولان و حامیان دولت پیشین بودند. به فاصله اندکی، «دانا» زیر ضرب انتقادها قرار گرفت و خروجی نهایی، ارایه استیضاحی بود که هرچند، انتقادهایی مانند «بازگشت دانشجویان ستارهدار»، «انتصاب فتنهگران»، «کندشدن روند رشد علمی» و «سردرگمی دانشجویان بورسیه»، بنمایه استیضاح معرفی شد؛ اما وجدان جمعی و واکنشهای کارشناسی با چنین اتهاماتی همراه نیست. هجوم تبلیغی و جوسازیای که کشاندن «دانا» به صحن مجلس را موجب شد؛ خواسته و ناخواسته، اهدافی در خود نهفته دارد که شایسته است مورد توجه نمایندگان مجلس قرار گیرد:
1- قانونگریزی و ارتکاب اقدامات غیرقانونی، ویژگی بارز دولت سابق بوده است.
کابینه روحانی، بخش مهمی از اسناد و مدارک رانتخواهی و فساد مالی برخی از دولتمردان و حامیان دولت پیشین را در اختیار دارد. اعلام رسمی و مستند آمار و بخشی از جزییات بورسیههای غیرقانونی، گام محکم دولت برای شفافسازی میراث بهجایمانده بود که توسط وزارت علوم انجام و با استقبال افکار عمومی مواجه شد؛ اما این هراس را نزد رانتخواران دامن زد که ممکن است دامنه شفافسازیها، گستردهتر شود و دیگر اعضای کابینه هم اسنادی را از رانتخواران برای اطلاع مردم و پیگیری قضایی منتشر کنند. بنابراین؛ تندروها مصمم شدند «دانا» را به آینه عبرتی برای سایر دولتمردان مبدل و این پیام را به مسوولان منتقل کنند که تاوان ورود به منطقه ممنوعه، سنگین و در حد برکناری است. در واقع؛ آنان درصددند با اقدامی بازدارنده، حاشیه امنی برای خویش ایجاد کنند.
2- با فرض رای «عدماعتماد» مجلس به وزیر علوم، پیشبینی غالب آن است که روحانی به دلیل ویژگیهای شخصیتی خود، نامزدی همتراز «دانا» به «بهارستان» معرفی خواهد کرد. چون باور دارد بازگرداندن فضای کنونی حاکم بر دانشگاهها به دوره پیش از مدیریت «دانا»، بسیار دشوار است و با واکنش منفی افکار عمومی و دانشگاهیان روبهرو خواهد شد. تندروها، امیدوارند مجلس به نامزد یا نامزدهای جایگزین معرفیشده توسط رییسجمهور، رای اعتماد ندهد؛ تا تعامل قوای مقننه و مجریه وارد «فاز» انتقاد متقابل شود و سایر حوزههای مناسبات طرفین هم تحتتاثیر ناخرسندی اعضا و مسوولان دو نهاد قرار گیرد. این، همان رویایی است که تندروها در سر میپرورانند. زیرا تعامل مثبت مجلس و دولت؛ به معنای حذف و حاشیهنشینی تندروهاست. از این منظر؛ تندروها، موفقیت استیضاح «دانا» را حلقه اول از زنجیره رویاروییهای بعدی دو قوه تلقی میکنند.
3- اصولگرایان که فراکسیون «اکثریت» مجلس را در اختیار دارند؛ تاکنون در قبال دولت روحانی، موضع حمایت یا سکوت را پیشه کردهاند. اما تندروها امیدوارند با رای «عدم اعتماد» احتمالی مجلس به «دانا»، اصولگرایان را در مقابل عمل انجامشده مخالفت با دولت قرار دهند. نتیجه تندشدن فضای سیاسی هم؛ خواه ناخواه، راهبری درونجناحی تندروهای اصولگراست و شرایط آنان را در انتخابات آینده مجلس - به زیان سایر اصولگرایان- بهبود میبخشد. اصولگرایان میانهرو که بابت کارنامه تندروهای همجناح خویش، هزینههای گزافی پرداخته و میپردازند؛ آیا حاضرند دوباره، تاوان عملکرد نامقبول آنان را بپردازند؟
1- قانونگریزی و ارتکاب اقدامات غیرقانونی، ویژگی بارز دولت سابق بوده است.
کابینه روحانی، بخش مهمی از اسناد و مدارک رانتخواهی و فساد مالی برخی از دولتمردان و حامیان دولت پیشین را در اختیار دارد. اعلام رسمی و مستند آمار و بخشی از جزییات بورسیههای غیرقانونی، گام محکم دولت برای شفافسازی میراث بهجایمانده بود که توسط وزارت علوم انجام و با استقبال افکار عمومی مواجه شد؛ اما این هراس را نزد رانتخواران دامن زد که ممکن است دامنه شفافسازیها، گستردهتر شود و دیگر اعضای کابینه هم اسنادی را از رانتخواران برای اطلاع مردم و پیگیری قضایی منتشر کنند. بنابراین؛ تندروها مصمم شدند «دانا» را به آینه عبرتی برای سایر دولتمردان مبدل و این پیام را به مسوولان منتقل کنند که تاوان ورود به منطقه ممنوعه، سنگین و در حد برکناری است. در واقع؛ آنان درصددند با اقدامی بازدارنده، حاشیه امنی برای خویش ایجاد کنند.
2- با فرض رای «عدماعتماد» مجلس به وزیر علوم، پیشبینی غالب آن است که روحانی به دلیل ویژگیهای شخصیتی خود، نامزدی همتراز «دانا» به «بهارستان» معرفی خواهد کرد. چون باور دارد بازگرداندن فضای کنونی حاکم بر دانشگاهها به دوره پیش از مدیریت «دانا»، بسیار دشوار است و با واکنش منفی افکار عمومی و دانشگاهیان روبهرو خواهد شد. تندروها، امیدوارند مجلس به نامزد یا نامزدهای جایگزین معرفیشده توسط رییسجمهور، رای اعتماد ندهد؛ تا تعامل قوای مقننه و مجریه وارد «فاز» انتقاد متقابل شود و سایر حوزههای مناسبات طرفین هم تحتتاثیر ناخرسندی اعضا و مسوولان دو نهاد قرار گیرد. این، همان رویایی است که تندروها در سر میپرورانند. زیرا تعامل مثبت مجلس و دولت؛ به معنای حذف و حاشیهنشینی تندروهاست. از این منظر؛ تندروها، موفقیت استیضاح «دانا» را حلقه اول از زنجیره رویاروییهای بعدی دو قوه تلقی میکنند.
3- اصولگرایان که فراکسیون «اکثریت» مجلس را در اختیار دارند؛ تاکنون در قبال دولت روحانی، موضع حمایت یا سکوت را پیشه کردهاند. اما تندروها امیدوارند با رای «عدم اعتماد» احتمالی مجلس به «دانا»، اصولگرایان را در مقابل عمل انجامشده مخالفت با دولت قرار دهند. نتیجه تندشدن فضای سیاسی هم؛ خواه ناخواه، راهبری درونجناحی تندروهای اصولگراست و شرایط آنان را در انتخابات آینده مجلس - به زیان سایر اصولگرایان- بهبود میبخشد. اصولگرایان میانهرو که بابت کارنامه تندروهای همجناح خویش، هزینههای گزافی پرداخته و میپردازند؛ آیا حاضرند دوباره، تاوان عملکرد نامقبول آنان را بپردازند؟
منبع: شرق