ثمینا رستگاری: جناب آقای مطهری در پاسخ به یادداشت نگارنده با عنوان «علی مطهری و ضرورت پاسخ به یک تناقض» مرحمت کرده و پاسخی دادند که روز پنجشنبه در همین مکان چاپ شد. خلاصه پاسخ ایشان به سوال ما این بود که «تناقضی در کار نیست» زیرا :
- «تلازمی میان اعتقاد به آزادیهای اجتماعی و سیاسی از یک طرف و اعتقاد به نامحدود بودن آزادیهای فردی نیست».
- «یکسان دانستن میزان مقاومت انسان در مقابل غریزه جنسی و جاه و مقام و پول و ثروت، خطاست. تقوا در همه جا بازدارنده و مصونیتآور است الا در امور مربوط به غریزه جنسی».
ایشان همچنین از نویسنده مقاله خواستهاند که: «تکلیف خود را با احکام روشن اسلام در این زمینه که میگوید نه پردهنشینی و نه اختلاط بلکه حریم، روشن کنند» .«خوب است نویسنده مقاله به این سوال هم پاسخ دهد که علت اصلی سست شدن بنیان خانواده در جوامع غربی - که به زعم ایشان به کرامت زن توهین نمیشود زیرا اختلاط وجود دارد - چیست». قبل از نگاشتن هر مطلبی باز هم لازم است به عنوان یک شهروند ساکن تهران که در انتخابات مجلس تنها نامی که روی تعرفه رایم نوشتم علی مطهری بوده متذکر شوم که ارادت من به ایشان از آن روز نه تنها کم نشده که افزونتر هم شده و ایشان وظیفه وکالت خود را در حق اینجانب به کاملترین وجه انجام دادهاند. این مطلب را هم مشخصا به این دلیل مینویسم که در چند جای نامه اینجانب را مخاطب قرار داده و خواستهاند که به سوالاتی پاسخ دهم. نکته اول اینکه من در هیچ کجای آن یادداشت 800 کلمهیی حرفی از «آزادیهای نامحدود فردی» به میان نیاوردهام. سوال من از ایشان این بود که چگونه زنانی که در ادارات ایران حجاب اسلامی را رعایت میکنند به همان شیوهیی مورد داوری قرار میگیرند که زنان دوران پهلوی.
زنی که برای حضور در عرصه اجتماعی چادر یا مقنعه و مانتو میپوشد با آن زنی که چنین نمیکند فرق دارد و در مواجهه با چنین زنی نمیتوان از غریزه سرکش جنسی سخن به میان آورد، چرا که با پوشش اسلامی بیشترین کاری که باید در کنترل غریزه جنسی مردان میکرده انجام داده و باقی مطلب دیگر به مردان مربوط است نه به زنان باحجاب. با همین استدلال است که امام هم سال 42 با حق رای زنان مخالف است اما بعد از عوض شدن موقعیت فرهنگی جامعه بعد از انقلاب مدافع حق رای زنان شد.
فرزند شهید مطهری فرمودهاند که «غریزه جنسی از حب مال و جاه و قدرت قویتر است». این جمله لزوما پاسخی ندارد. بله درست است؛ در بعضی افراد این گونه است و در بعضی نه. و خیلی هم نمیتوان آن را مورد بحث قرار داد. نکته فقط این است که در یک نظام اسلامی که مروج تقواست، نقش غریزه جنسی در سیاستگذاریها به اندازه یک جامعه لیبرال هست یا نه؟
ایشان از من خواستهاند تکلیف خود را با تکالیف اسلام مشخص کنم. درحالی که در نوشته نخستین، از امام خمینی (س) مطلبی آورده بودم که ایشان در مقابل اعتراضها به یک سریال و تحریکآمیز دانستن آن از طرف یک مرجع بزرگ پاسخ داده بودند «نفس خود را تربیت کنید تا با این چیزها دچار مشکل نشوید.» که اتفاقا نشان میدهد تکلیف ما با اسلام روشن است. این جمله نه از جان لاک است نه از استوارت میل، از مردی است که درباره مسلمان بودنش شک و شبههیی وجود ندارد. جمله مردی است که پیش ا ز آنکه کسی بخواهد درباره حق رای زنان حرفی به میان آورد، گفت: «زنان همچون مردان در ساختن جامعه اسلامی فردا شرکت دارند، آنان از حق رای دادن و رای گرفتن برخوردارند. » (صحیفه امام جلد 5، 3 بهمن 57 نوفللوشاتو، مصاحبه با خبرنگاران روزنامههای اطلاعات و کیهان) «زن باید در سرنوشت خودش دخالت داشته باشد زنها در جمهوری اسلامی رای باید بدهند. همانطوری که مردان حق رای دارند، زنها حق رای دارند.» (سخنرانی برای بانوان قمی- مدرسه فیضیه- 13 اسفند 57- جلد ششم صحیفه امام) «برای انتخابات خانمها هم باید فعالیت بکنند برای اینکه فرقی ما بین شما و دیگران در سرنوشتتان
نیست. سرنوشت ایران، سرنوشت همه است... اسلام شما را حفظ کرد و شما متقابلا اسلام را حفظ بکنید.» (صحیفه امام ج 18، صفحه 404). اسلامی که ما تکلیفمان با آن روشن است چنین اسلامی است.
ایشان بزرگواری کرده اینجانب را مخاطب قرار داده و خواستهاند که به این سوال هم پاسخ دهم که «علت اصلی سست شدن بنیان خانواده در جوامع غربی - که به زعم ایشان به کرامت زن توهین نمیشود زیرا اختلاط وجود دارد - چیست.»
من نمیدانم ایشان از کجای مطلب من برداشت کردهاند که به زعم من در غرب به کرامت زن توهین نمیشود زیرا اختلاط وجود دارد. من که اصلا حرفی از غرب نزده بودم و حتی اشارهیی هم نکرده بودم. اساسا مقایسه زن غربی با زن ایرانی به دلایل فرهنگی و اجتماعی و... برای من غیرممکن است.
من نمیدانم چرا آمار طلاق در غرب زیاد است، راستش را بخواهید برایم هم اصلا مهم نیست. من فقط به جامعه ایرانی میاندیشم. برای من مهم نیست زن غربی چرا طلاق میگیرد، نرخ طلاق در کشور خودم برایم مهم است. اختلاط زن و مرد در غرب را هم با همکاری زنان و مردان در ادارات بیربط میدانم. میان ذکر مثال از امام خمینی درباره تقویت نفس با ادعای حفظ کرامت زنان در غرب هم ربطی نمیبینم.
البته درک میکنم که فرزند استاد مطهری در این قیاس استادترند اما از انصاف ایشان به دور میدانم که زمین بازی را عوض کنند و نکتهیی خلاف واقع به من نسبت دهند. درست است که تبحر ایشان در مقایسه اسلام و غرب است اما قاعدتا نمیتوانند همهچیز را به این میدان برانند و آنگاه پاسخ بدهند.
ایشان فرمودهاند «ما یا باید الگوی غربی را با همه پیامدهای سوء آن بپذیریم یا الگوی اسلامی، راه سومی وجود ندارد.»
اتفاقا راه سوم وجود دارد و آن پذیرش اسلام به عنوان دین همزیستی و آزادی افکار است؛ اسلامی که مبنایش نه تکفیر که پذیرش تفاوتهاست و به زور حتی به خود نیز دعوت نمیکند. اسلامی که در آن حضرت زینب برای ایستادن در مقابل مرد طماع و حقیر و پلیدی مانند یزید، دنبال پرده و دیوار نمیگردد. اینچنین اسلامی حرف امروز و دیروز هم نیست. این راه سوم از خیلی وقت پیش جادهاش باز بوده و راهش پررهرو.
در نوشته پیشین مطلب را با خاطرهیی از امام پایان دادیم و اکنون با نقل قولی از رهبر معظم انقلاب که در 26 آذر سال 81 در دیدار با اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی فرمودند: «آقایانی که الان دستاندرکار اردوی مختلطاند، همان کسانی هستند که سالهای 63 و 64 در کلاسهای دانشگاه دیوار کشیدند! بنده به دستور امام رفتم در نماز جمعه گفتم این کار بد است. من نمیفهمم اینها چطور این گونه عوض میشوند و صدها و هشتاد درجه جهت راهشان را تغییر میدهند. امام به من گفتند این چه کاری است؛ ما هم رفتیم در نماز جمعه تهران گفتیم این کار، کار مناسبی نیست. دیوار کشیدن، حرف انقلاب و حرف ما نیست.»
آقای مطهری عزیز 35 سال کار کردن زنان و مردان با هم مشکلی نداشته است، الان هم اتفاق تازهیی نیفتاده و مشکلی پیش نیامده است الا همان عوض شدنهای 180 درجهیی. این همه حرف ماست.
منبع: اعتماد
راه سومی هم هست
کد خبر:
۵۳۰۷۳