سال 1957 میلادی کشور مالزی با همت مسلمانان آن کشور به رهبری نخست وزیر مسلمانش از انگلستان مستقل شد. آقای نخست وزیردر اولین سخنرانی خود اعلام کرد که از امروز درختان پالم سرمایه ملی هستند و روغن پالم محصول ملی کشورماست.
به گزارش جماران، پرفسور محمداسماعیل اکبری در ادامه یادداشت خود که روزنامه جمهوری اسلامی پنجشنبه آن را منتشر کرد، نوشت: بیش از یکصد سال استعمار پیر انگلستان استیلای سیاسی و اقتصادی بر مالزی داشت و از جنگل های انبوه درختان پالم آن کشور عصاره برگ و ساقه را استخراج می کرد و لاستیک می ساخت. می توان گفت که ارابه های جنگی جنگ جهانی اول و دوم کشورهای غربی، غالبا روی لاستیک های روغن پالم مالزی می چرخیدند.
بالاخره مالزی مستقل شد و در چند مرحله تحول سیاسی- اجتماعی، امروز به یکی از کشورهای پیشرفته جنوب شرقی آسیا تبدیل شد که سرانه درآمد ناخالص آن از بعضی کشورهای اروپایی هم بیشتر است. مالزی تنها به استخراج روغن پالم از درختان انبوه پالم آن کشور جهت استفاده در صنعت لاستیک قناعت نکرد؛ بلکه به ارزش افزوده اندیشید و این ماده اولیه را تحت فرآیندهای علمی مختلفی قرار داد و از آن روغن های پالم متنوعی را ساخت که هم در صنایع و هم در مواد آرایشی- بهداشتی جایگاه مصرف دارند؛ البته همچنان این ماده از مواد اصلی ساخت لاستیک هم هست.
فارغ از این مسائل شاید هرگز آنها و ما فکر نمی کردیم که چنین ماده ای، چربی مستقیم مواد غذایی چربی دار ما در لبنیات و مواد شیرینی و غیره بشود! یعنی آنها خودشان هم تصور نمی کردند که کشورهایی با انسان های فهمیده و آگاه که گاه جهان را به شرافت معنوی و دیدگاههای علمی خود به تحسین وامیدارند،آنقدر متولیان ضعیفی داشته اند که ارزان فروش کالای سلامت مردم گشته بودند.
در حوزه سلامت عمومی مردم، چربی ها همیشه نقش آفرینند؛ وقتی می گوییم بیماری های قلب و عروق شایع ترین علت مرگ مردم ایران زمین هستند اولین عامل خطری که به ذهن می رسد چربی ها هستند وقتی می گوییم سرطان ها چنین اند و چنان اند، قبل از هر چیز رژیم غذایی به ذهن متبادر می شود.
اسید های چرب اشباع شده و اسید های چرب ترانس، عوامل اصلی موثر و مضر چربی ها هستند که علیه سلامت مردم صف آرایی کرده اند و روغن پالم بالاترین میزان اسیدهای چرب اشباع شده و ترانس را دارد و جدای آن بدلیل عدم ساختار متابولیکی مناسب، در سوخت و ساز هم بدترین وجهه را دارد. خجالت آور است توضیح علمی بیشتر در مورد معایب آنچه نباید اتفاق می افتاده است.
به هر حال در حوزه های مدیریتی سلامت، مدتی بود این زنگ خطر به صدا در آمده بود، و بطور خصوصی و محرمانه وزارت بهداشت، درصدد رفع این معضل بهداشتی بود، اما مگر تجارت و سیاست و جهالت این فرصت را می دادند، تا اینکه وزیر بهداشت خود به میدان آمد و اعلام کرد روی سلامت مردم با هیچکس و هیچ چیزمعامله نمی کند و نشان داد توانمندسازی مردم مناسب ترین راه تامین و ارتقاء سلامت است.
وزیر عزیز، تولی گری سلامت مردم ایران مبارکت باد که الحق خوب به میدان آمدی.
تجربه سی چند ساله ای دارم و از سختی کار به خوبی مطلعم. وقتی برای اولین بار اعلام کردیم که باید میزان اسیدهای چرب اشباع شده در روغن های مصرفی مردم به 10 درصد برسد و اسیدچرب ترانس به 3 درصد یعنی حداقل 3 برابر استانداردی که در سیستم بین المللی وجود دارند - این بدلیل همان ملاحظات اقتصادی اجتماعی است که شما هم نموده و می کنید- صدای ناهنجاری از مجامع و محافل دور و نزدیک و از حلقوم های پاک و ناپاک بیرون آمد که چنین است و چنان است. وقتی اعلام کردیم که چرا در یک سال یک باره معادل 3 سال نیاز مملکت را شکر وارد کردید و نام این اقدامشان را شکرستان تجارت گذاشتیم، هیهات که چگونه بوق های تبلیغاتی به صدا درآمدند، یا زمانی که میخواستیم جوش شیرین را از نان ها حذف کنیم، ناچار شدیم از مجمع تشخیص مصلحت نظام کمک بگیریم !!
می دانیم که تلاش می کنید و چه سختی ای را متحمل می شوید، اما ارزشمندی سلامت مردم می ارزد به اینکه متولی با غیرت و عالم و عاملی چون شما داشته باشد. باز هم تولیت سلامت مردم مبارکتان باد.
بدیهی است این میدان جدیدی است که تولی گری شما را می طلبد و ان شاءالله به زودی دشمنان اصلی سلامت مردم یعنی استرس و غم، دلتنگی و نا شادی، نمک، آب و هوای آلوده و دوری از معنویت اصیل را هم آنچنان آنالیز می فرمائید که مردم آگاهانه خود حلال مشکلات خویش گردند.
برای همه دلسوزان مردم شریف آرزوی موفقیت دارم.