بهترین پاسخ، سکوت است
به گزارش جماران، علی مطهری نماینده تهران در مجلس اظهار داشت: تاکتیک برخی از منتقدان این است که رییسجمهور را عصبانی کنند، رییسجمهور باید سعهصدر و تحمل بیشتری داشته و برخورد انفعالی با منتقدان نداشته باشد. درحالحاضر تاکتیک برخی از منتقدان این است که حرفی را مطرح کرده و رییسجمهور را عصبانی کنند، سپس ایشان هم در مقابل، واکنش تندی نشان دهد و بعد دوباره آنها پاسخ دهند و همین سیر ادامه یابد. معتقدم رییسجمهور باید از کنار بسیاری از انتقادها بگذرد و گاهی بهترین پاسخ سکوت است. روش اسلامی و سیره امیرالمومنین(ع) در دوره خلافت هم اینگونه بود که تحمل و سعهصدر زیادی در مقابل منتقدان و مخالفان داشتند. با این حال برخی جملات روحانی، خاطره آقای احمدینژاد را زنده کرد. البته عدهای سخن ایشان را تحریف کردند. مثلا یکی از روزنامهها از قول رییسجمهور در صفحه اول تیتر زد: «بروید به جهنم» یا دیگری نوشت رییسجمهور منتقدان را به جهنم دعوت کرد، درحالیکه ایشان گفتند: اگر از مذاکره میهراسید به جهنم، یعنی اهمیتی ندارد. البته همین سخن هم نباید گفته میشد اما ما هم نباید معرکه بگیریم و این موضوع را علم کنیم، مسایل مهمتری در کشور وجود دارد.
روحانی را درک میکنم
محمدجواد حقشناس، عضو حزب اعتمادملی: من عصبانیشدن آقای روحانی را درک میکنم، اما انتظار دارم که ایشان سعهصدر نشان داده و بهانه بهدست منتقدان ندهند. من موافق دفاع آقای روحانی از مواضعشان هستم، اما اگر میخواستم به ایشان مشورت دهم، توصیه میکردم از این لحن استفاده نکنند. یکسال از عمر دولت گذشته و رییسجمهوری دغدغه پاسخگویی به مردم و برآوردهکردن مطالبات افرادی که به او رای دادهاند را دارد. بنابراین طبیعی است دولتی که خود را مسوول میداند، برای پیشبرد کارش در مقابل سنگاندازان و مانعتراشان جدیت نشان دهد و ممکن است که در این مسیر، عصبانی هم بشود. طبیعتا تحمل گروهی که در مقابل نابسامانی گذشته یا فساد بزرگ بانکی یا سههزارو700 بورسیه دولتی غیرمجاز سکوت کرده بودند و الان نسبت به پیشبرد اهداف دولت واکنشهای عجیب نشان میدهند، سخت است. از سوی دیگر بخشی از این منتقدان، مجموعهای هستند که برای حضور در قدرت و تبلیغات علیه دولت، برنامه دارند و ممکن است عصبانیکردن دولت هم بخشی از برنامه آنها باشد و بخواهند بر سر آن به نفع خود موجسواری کنند. بنابراین دولت باید مراقبت کند تا در بازی و جنگ روانی آنها نیفتد. علاوه بر اینکه بهتر است اعضای دولت در این زمینه، بیشتر نقشآفرینی کنند تا آقای روحانی در نوک پیکان قرار نگیرد.
به روحانی حق میدهم
حسین کاشفی، فعال سیاسی اصلاحطلب: همه میدانند که کشور با چه مسایلی در حوزه داخلی و خارجی مواجه است. همه آنها که دل در گرو حل مسایل دارند، باید برای رفع موانع به دولت کمک کنند. کسانیکه اکنون نگران و دلواپس شدهاند، خودشان این وضع را ایجاد کرده، یا در ایجاد آن مشارکت داشته یا با سکوت خود این وضع را تقویت کردهاند. در چنین وضعی از سوی دیگر، دولت و روحانی هم باید پاسخگوی شعارهایی که طرح کردهاند، باشند چراکه مردم هم انتظار تغییر دارند. منتقدان از سویی مثلا طرح استیضاح وزرای دولت را مطرح میکنند یا آنکه مذاکرات هستهای را زیر سوال میبرند و در مجموع هر تصمیمی از جانب دولت را به چالش میکشند. با این حال در مقابل این گروه، بهتر است هیچ سوژهای به دست آنها ندهیم چون آنها دنبال بزرگکردن مسایل هستند. آنها در مقابل ازبینبردن منابع کشور، اعتراضی نکردند و حالا که دولت جدید آمده، دایم فشار میآورند که چرا دولت روحانی کاری انجام نداده است. با اینحال انتقاد، حق شهروندان است اما نه مانعتراشیکردن. این افراد با انتقاد از روحانی میخواهند رو به جلو فرار کنند تا زمینهای برای انتخاب آینده داشته باشند. بنابراین من به آقای روحانی حق میدهم چراکه نقد با تخریب، تفاوت دارد.
سعهصدر از ابزار بزرگی است
احمد کریمیاصفهانی، دبیرکل جامعه اصناف و بازار: هرکس در هر جایگاهی که هست باید ملاحظاتی را حفظ کند. درست است که روی صحبتهای آقای روحانی با تخریبکنندگان است اما حتی در برابر آنها باید در جایگاه یک خیرخواه وارد شد. بنابراین بهتر است که مواضع اینچنینی تکرار نشود. چراکه این نوع ادبیات یادآور ادبیات آقای احمدینژاد است که از عبارت خسوخاشاک استفاده میکرد. بهتر بود آقای روحانی بعد از آنکه مخالفان را بیسواد خوانده بود، به این بحث خاتمه میداد و وارد این الفاظ جدید نمیشد. البته طرفهای مقابل آقای روحانی هم نباید به این فضا دامن بزنند. با این حال توقع از آقای روحانی بیشتر است چراکه ایشان از عقلای کشور هستند و این برخوردها با آن منطق و عقلی که از ایشان سراغ داریم جور درنمیآید. چراکه ابزار بزرگی، سعهصدر است و سعهصدر در برابر این مخالفان و تخریبها نشانه بزرگی است.
ادبیات روحانی را تایید نمیکنم
داوود سلیمانی، فعال سیاسی اصلاحطلب: از نظر من محتوا و مقصود سخنان آقای روحانی به مخالفتها و سنگاندازیهایی که در برابر دولت وجود دارد، مربوط میشود. این حرف آقای روحانی مربوط به این است که افراطیونی وجود دارند که با برنامههای مختلف و روشهای متنوع، سعی دارند تا دولت را زمینگیر کنند. بنابراین من به لحاظ محتوا، حرف روحانی را قبول دارم، اما مجموعه ادبیات را تایید نمیکنم. آقای روحانی میتوانست این حرفها را با ادبیات بهتری بیان کند. من فکر میکنم ما چارچوبی از اخلاقیات داریم که با دولت قبل تفاوت دارد. بنابراین برخوردهایی را که از آن بوی اهانت احساس شود، درست نمیدانیم.
روحانی «آتو» ندهد
مسعود پزشکیان، نماینده تبریز: آقای روحانی باید راهی را که به نفع دولت و مردم و مملکت است ادامه دهد و در این راه باید با شفافیت، مسایل را برای مردم بیان کند. البته آقای روحانی باید بدون عصبانیشدن این مسایل را طرح و از الفاظی استفاده کند که به قول معروف «آتو» به دست مخالفان ندهد. الان دو روز است که فریاد میزنند آقای رییسجمهور توهین کرده. این کار برخیها من را به یاد این شعر میاندازد که «بخوری مال مسلمان و چو مالت بخورند، داد و فریاد برآری که مسلمانی نیست» کسانیکه تا قبل از این خیلی بیاحترامیها کردند و به خیلیها توهین کردند و همین الان هم، هر روز به روسایجمهور و روسایمجلس سابق این کشور و وزرا و مسوولان گذشته، توهین میکنند، حالا فریاد میزنند، یکنفر به ما توهین کرده است. البته به نظر من، توهینآمیز حرفزدن کار درستی نیست ولی کسانیکه انتقاد میکنند، یکبار بگویند که چرا وقتی خودشان توهین میکنند، اشکالی ندارد؟ چرا هر حرفی که برخلافشان زده شود با برچسب ضدولایت و ضددین و ضدانقلاب و فتنه جوابش را میدهند و هر حرف و ناسزایی که خودشان میگویند، میشود دلسوزی برای کشور؟ این اصلا منصفانه نیست.
ایستادگی روحانی ارزشمند است
نجفقلی حبیبی، استاد دانشگاه: آقای روحانی دربرابر مخالفان و فشار تا بهحال خیلی صبوری به خرج داد، اما وقتی دید که این فشارها و تخریبها کاسته نمیشود، با آنها جدیتر وارد سخن شد. بنابراین همین که آقای روحانی در برابر آنها که در مسیر توسعه سنگاندازی کردهاند، کوتاه نمیآید و روی حرف خود ایستاده، ارزشمند است. با اینحال توقع این است که آقای روحانی متناسب با شأن خود و بهعنوان یک فرد فهیم لحن کلام خود را بهتر کند.
منبع: شرق