جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

در مقام صبر / مهران کرمی

کد خبر: ۵۲۳۶۲
در مقام صبر / مهران کرمی
سخنان رئیس‌جمهور محترم در جمع دیپلمات‌ها، در خود نکته‌های زیادی نهفته دارد. تنها فردی کارکشته و بهره‌مند از تجربه سیاسی ناشی از حضور بیش از سه دهه در سطوح عالی تصمیم‌گیری در حوزه‌های امنیتی و دیپلماتیک می‌تواند چنین با اعتمادبه‌نفس از حضور قدرتمند در مذاکرات از پیروزی سخن بگوید. به همان میزان می‌توان گفت حسن روحانی دست منتقدان سیاست خارجی‌اش را تهی از استدلال می‌بیند و جز این هم نیست. این نکته را نیز نمی‌توان نادیده گرفت که دست دولت محترم با وجود برخورداری از حمایت مردمی از سیاست‌هایش در زمینه‌های مختلف از عرصه رسانه‌ای کوتاه است و بیشتر رسانه‌های نوشتاری، شنیداری و دیداری و نیز خبرگزاری‌های رسمی و نیمه‌رسمی، یا منتقد سیاست‌های دولت هستند یا با وجود تاکیدهای مقام معظم رهبری در حمایت از سیاست دولت و ادعای این منتقدان در پیروی از مقام معظم رهبری، خود را ملزم به حمایت از دولت نمی‌دانند. برخی از رسانه‌ها که وابسته به دولت هستند نیز در بسیاری مواقع مواضع انفعالی دارند و عملا می‌توان چنین گفت که دستاوردهای دولت در زمینه‌های مختلف به‌ویژه در مهار تورم و کامیابی در سیاست خارجی چندان در عرصه عمومی مجال بروز نمی‌یابد.

در عین حال نباید نادیده گرفت که برخلاف دولت گذشته که در حوزه رسانه‌ای فعالیت گسترده‌ای داشت و سایت‌ها، خبرگزاری‌ها و روزنامه‌های برساخته دولت پروپاگاند زیادی در حمایت از سیاست‌ها و برنامه‌های آن داشتند، دولت کنونی علاقه چندانی به بهره‌گیری از عنصر و اهرم رسانه ندارد یا اگر دارد معطوف به حضور شخص رئیس‌جمهور و معدودی از وزیرانش در عرصه شبکه‌های مجازی است که گرچه در میان نسل امروزی و به‌ویژه بیرون از کشور بازخورد دارد، ولی ناتوان از برقراری رابطه با عموم مردم است و اکثر مخاطبان داخلی ترجیح می‌دهند همچنان از رسانه‌هایی چون تلویزیون و روزنامه اخبار را پیگیری کنند و در ناکارآمدی رسانه‌های داخلی این شبکه‌های ماهواره‌ای برون‌مرزی هستند که خلاء اطلاع‌رسانی را پر می‌کنند.
با این همه نقدی به سخنان رئیس‌جمهوری وارد است که یک ناظر و منتقد منصف به آسانی از کنار آن نمی‌گذرد. دکتر حسن روحانی یک سال پیش با شعار و منشی توانست رای مردم را به خود جذب کند که اصولا کمتر رسانه‌ای از او حمایت می‌کرد. آنچه وجه تمایز او با بیشتر رقیبانش بود، بهره‌‌گیری‌شان از ادبیاتی ممتاز و لحنی آرامش‌بخش بود که چون از دل برمی‌آمد بر دل همگان نیز می‌نشست. روحانی با شعار و منش اعتدالی و نشان دادن کلید تدبیر توانست از مردمی رای بگیرد که از ادبیات شعاری و سیاست ماجراجویانه دولت قبلی خسته‌شده بودند و به دنبال کسی بودند که به جای ادعای مدیریت جهان و شاخ و شانه کشیدن برای رقیبان داخلی و دور کردن دوستان و همسایگان از ایران، راه تعامل با جهان و جریان‌های سیاسی در داخل را پیش گیرد. دستاورد دولت تدبیر و امید در این یک سال که توانست دوباره چهره‌ای روشن و بی‌غبار از جمهوری اسلامی در جهان ترسیم کند و بحران اقتصادی را به مسیر مهار بکشاند، فراتر از آن است که بتوان به آسانی آن را نادیده گرفت و البته مشکلات پیش‌رو به‌ویژه زمینه‌سازی برای خروج از رکود خطرناک کنونی و قرار دادن اقتصاد در مسیر رونق نیز اهتمام ملی را می‌طلبد که متاسفانه برخی منتقدان رئیس‌جمهور و دولت یازدهم با تنگ‌نظری و ترجیح منافع شخصی و جناحی بر منافع و خیر عمومی این دستاوردها را نادیده می‌گیرند یا در راه تلاش این دولت سنگ‌اندازی می‌کنند. اما به باور نگارنده اگر ادبیات و منش اعتدال راه پیروزی در انتخاب حسن روحانی را هموار کرد و در این یک سال در کوران مشکلات طاقت‌فرسا مددکار او بود، همین منش نیز می‌تواند راه‌گشای حل مشکلات باقیمانده باشد. وجه بارز اعتدال، توجه به جدال احسن و دوری گزیدن از ادبیاتی است که رئیس‌جمهور و بزرگانی چون هاشمی، خاتمی و ناطق‌نوری، در دوران هشت ساله دولت‌های نهم و دهم بیش از همه چوب آن را خوردند. انتظار از رئیس‌جمهور محترم استفاده از ادبیات همیشگی آرامش‌بخشی است که اصولگرا و اصلاح‌طلب را با وجود مطالبات ناهمسو و گاه ناهمساز با دولتش همسو و همساز کرده‌ است. صبوری و از دست ندادن امید به پیروزی همان گمشده‌ای است که ریشه در تاریخ پر از ناکامی و نامرادی ایران و ادبیات پارسی دارد و چه نیکو گفته ‌است خواجه شیراز: گویند سنگ لعل شود در مقام صبر/ آری شود ولی به خون جگر شود. انتظار از رئیس‌جمهور محترم این است که همچنان صبورانه و صادقانه مردم را مخاطب خود سازد، به آنها به‌عنوان صاحبان کشور گزارش دهد و در تنگناها از آنها مدد جوید.


منبع: فرهیختگان

انتهای پیام

دیدگاه شما