جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

هاآرتص: غزه همچنان مقاوم و مستحکم است

کد خبر: ۵۲۲۲۸
هاآرتص: غزه همچنان مقاوم و مستحکم است

روزنامه اسراییلی "هاآرتص" در گزارشی به قلم "عبیر ایوب" به حال و هوای مردم غزه پس از سی روز جنگ پرداخته است.

به گزارش جماران به نقل از شفقنا در این گزارش آمده است:

اولین بار نبود که آتش بس انساندوستانه اعلام می شد، اما این بار به معنی پایان جنگ برای 1.8 میلیون فلسطینی بود که در غزه زندگی می کنند، یا دست کم این چیزی بود که آنها امیدش را داشتند. مردم شتابان به خیابان های اصلی شهر غزه سرازیر شدند، که یا می خواستند خرابی هایی که بر اثر عملیات 30 روزه ی "صخره ی مقاوم" به جا مانده بود بررسی کنند یا ضروریات اولیه ای که به خاطر گیر افتادن درون خانه ها از آن محروم بودند تهیه کنند.

در فروشگاه اسباب بازی های تنفننی، "جهان قنوع" در حال انتخاب اسباب بازی جدید برای دو دخترش بود، که به نظر می رسید به خاطر اینکه بار دیگر توانسته اند به خیابان قدم بگذارند خوشحالند. "قنوع" گفت که می خواهد کودکانش را به یک مکان سرگرم کننده ببرد، اما همه این اماکن بسته هستند. در عوض برایشان اسباب بازی جدید خرید.

"قنوع" که دختر سه ساله اش گوشه لباسش را می کشید و اسباب بازی جدید می خواست، گفت: "بچه ها به اندازه کافی رنج کشیده اند: هر کاری از دستم بر بیاید می کنم تا حالشان بهتر شود."

اماکن خرید پر از آدم بود و جنگ، نقل کلام شهر بود. همه می گفتند: "خدا را شکر که تو چیزیت نشده است،" چه طرف مقابل را می شناختند چه نمی شناختند.

"ابو علی" که 45 سال سن دارد، با کودکانش نزدیک یک مجتمع عظیم دولتی که به ویرانه تبدیل شده بود قدم می زد. او و بچه هایش مدتی به ساختمان خیره شدند؛ انگار احساسات بر آنها غلبه کرد.

"ابو علی" که در چهره اش ملغمه ای از خوشحالی به خاطر زنده بودن در کنار کودکانش، و اندوه به خاطر صدها کشته و مجروح دیده می شد، گفت: "به خیابان آمدم چون دلم برایش تنگ شده بود و دلم برای هوا تنگ شده است، اما غزه دیگر مثل سابق نیست؛ کاملا ویران شده است."

تعداد افراد در یکی از مدارس "آژانس کار و امداد سازمان ملل"، که در آن هزاران نفر از ساکنان الشجاعیه و محلات شمالی پناهنده شده بوند، کمتر از هفته های گذشته بود. مردم رفته بودند خانه هایشان را ببینند. اغلب کسانی که در مدرسه باقی مانده بودند، مطمئن شده بودند که دیگر خانه ای ندارند.

"غلیا کفرنا" 45 ساله گفت که او به خانه ی ویران شده اش رفته بود تا غذا و لباس جمع کند. او که بچه دو ساله اش را در بغل داشت گفت: "مردم اینجا وقتی می شنوند که آتش بس شده به سمت خانه هایشان می دوند. نمی دانم تا کی اینجا خواهم بود؛ الان بی خانمان هستم."

مردم بی وقفه درباره مقاومت و رضایتشان از آن حرف می زدند. علی رغم تعداد بالای کشته شدگان، روحیه ی مقاومت و استواری حکمفرما بود.

"محمد موسی" 54 ساله که به عنوان نگهبان امنیتی در یک تعاونی عمومی کار می کند، گفت که او صد در صد حامی مقاومت است و از رویکرد جامعه بین الملل نسبت به "جنایات عظیمی که در حق فلسطینیان بیگناه در غزه صورت می گیرد" خشمگین است.

"موسی" گفت: "من همیشه با حماس به عنوان یک دولت مخالف بوده ام، اما وقتی مسئله ی مقاومت در میان است، با همه وجود از حماس حمایت می کنم. می دانم که حتی اگر یک رزمنده در خانه من باشد، این حق را به ارتش اسراییل نمی دهد که ده ها نفر را بکشد و خانه ها را ویران کند تا تنها یک رزمنده را بکشد؛ این عادلانه نیست."

این سی روز جنگ، بدترین دوران نوار غزه بوده است. بیش از 1800 نفر کشته شده اند، هزاران نفر مجروح شده اند، و برخی مناطق مسکونی کاملا به ویرانه تبدیل شده اند. آتش بس موقت پنجره ای برای مردم بود که نفس بکشند، اما هنوز نگرانند که شاید این هنوز پایان کابوس نباشد.

انتهای پیام

دیدگاه شما