نقش رسانهها در انعکاس حقایق و واقعیتهای موجود انکارناشدنی است و به طور قطع میتوان گفت که هیچ چیز و هیچ کسی به اندازه رسانهها نمیتواند آنچه را که در این روزها در غزه میگذرد برای مردم و افکار عمومی دنیا بازگو و تشریح کند.
فارغ از هرگونه تعصب و جانبداری دینی، مذهبی، فرهنگی، سیاسی، و... باید گفت که رژیم اشغالگر قدس سالهاست که در سرزمینهای اشغالشده فلسطین جنایت میکند؛ انسانها را میکشد؛ کودکان و زنان و سالخوردگان را آماج سهمگینترین و مخوفترین سلاحهای پیشرفته و اهدایی غرب قرار میدهد؛ بیگناهان زیادی را آواره میکند؛ به بهانة مبارزه با سیاسیونی که بحق برای دستیابی به حقوق اولیهشان سلاح در دست گرفتهاند و با اشغالگران و متجاوزان میجنگند و مقاومت میکنند،هرازگاهی با چراغ سبز همپیمانان غربیاش، حمام خون در فلسطین راه میاندازد که دل هر انسانی را مکدرمیکند.
در این میان نقش رسانهها در انعکاس حقایق و واقعیتهای موجود انکارناشدنی است و به طور قطع میتوان گفت که هیچ چیز و هیچ کسی به اندازة رسانهها نمیتواند آنچه را که در این روزها در غزه میگذرد برای مردم و افکار عمومی دنیا بازگو و تشریح کند.رسانهها با رعایت اصول حرفهای و اتخاذ شیوههای گوناگون و تاکتیکها و قالبهای مختلف میتوانند پیامها و اخبار آن مناطق را به مخاطبانشان برسانند و در القای اهداف خود در جذب بیشتر مخاطبان تأثیرگذار باشند.
براساس قوانین و مقررات بینالمللی، رسانهها موظفند امانتدار باشند و رویدادها را همانگونه گزارش کنند که رخ دادهاند نه چیز دیگر.امروزه بر همگان آشکار است که هیچ رسانهای بیطرف نیست و هر یک میکوشند براساس سیاستها، خواستهها، امیال، و اهداف مالکان خود عمل کنند اما در این میان رسانهای باهوشتر و حرفهایتر است که بتواند هوشمندانه و هنرمندانه پیام موردنظرش را به مخاطبان القا کند.
در عصر کنونی که به عصر انفجار اطلاعات و تکثر رسانههای جمعی معروف است رسانهای در جذب مخاطبان موفقتر است که افزون بر رعایت شاخصهای گوناگون اطلاعرسانی، اخبار صحیح، دقیق، شفاف و جامعی منتشر کند در غیر اینصورت مخاطبان به رسانههای دیگر و حتی رقیب روی میآورند زیرا دورة نظریة تزریقی، یکجانبهنگری، تکبعدی، و انفعال مخاطبان سالهاست که سپری شده است و اکنون مخاطبان، فعال، پویا، و انتخابگر شدهاند.
در روزهای اخیر برخی رسانهها و شبکههای خبری بزرگ و متمول دنیا این رسالت مهم را نادیده گرفتهاند و در انتشار اخبار غزه، فقط یک روی سکه را میبینند و برای جلب نظر و خوشامد مالکان ثروتمند و قدرتمند خود نه جذب مخاطبان اقدام میکنند.با وجود خشم و نفرت مردم جهان از حملات بیوقفة رژیم صهیونیستی به غزه، بسیاری از رسانههای غربی میکوشند حقایق را طوری دیگر مطرح و روایت دیگری را نقل کنند؛ این رسانهها و در صدر آنها شبکههای تلویزیونی مانند بیبیسی، صدای آمریکا، یورونیوز و... تلاش میکنند با اتخاذ استراتژی کوچکنمایی بهجای واقعنمایی، واقعیتهای غزه را وارونه نشان دهند.
برای مثال، شبکة خبری بیبیسی خبر «پیچ خوردن پای سرباز اسراییلی در غزه» را با آب و تاب منتشر میکند درحالیکه کشته شدن نوزاد چندروزة فلسطینی در کنداکتور بخشهای خبری آن هیچ جایی ندارد؛ گویی این شبکه اخبارش را برای مخاطبانی خاص با ویژگیهای خاص منتشر و فقط برای آنها کار میکند.امروزه در هیئت مدیرههای بنگاههای خبرپراکنی مانند بیبیسی و رسانههای شبیه آن کسانی فعالیت میکنند که روابط بسیار نزدیکی با رژیم اسراییل و لابی صهیونیستها دارند بنابراین همواره در جهت منافع آنها عمل و تلاش میکنند رضایت آنها را جلب کنند و این همان چیزی است که صهیونیستها از سالها پیش برای آن نقشه کشیده بودند. در سال 1776 یک یهودی به نام «آدم وایزهاپ» انجمن پنهانی به نام «انجمن نورانیان» تأسیس کرد که در اصل چهارم اسنامة آن آمده است: «نورانیان باید مطبوعات و تمام رسانههای دیگر را در سیطرة خود داشته باشند».
«خاخام رشورون، خاخام یهودیان شهر پراگ» نیز پیش از تشکیل نخستین کنگرة صهیونیسم در سال 1897 میلادی در شهر بازل سوییس در سخنرانیاش گفت: «اگر طلا نخستین ابزار ما در سیطره و حکومت بر جهان است، بیتردید مطبوعات و روزنامهنگاری دومین ابزار کار ما خواهد بود».کیست که نداند نفوذ و سلطة صهیونیستها در منابع خبری و خبرگزاریهای مهم و غول جهان مانند رویتر، آسوشیتدپرس، یونایتدپرس، فرانسپرس و همچنین دیگر منابع خبری مانند مطبوعات، سینما، رادیووتلویزیونها، رسانههای مجازی و... امروزه به حدی گسترش یافته است که هر فرد آگاهی دست آشکار آنها را در این رسانهها میبیند. این رسانهها در تلاشند با پخش جهتدار تحولات در سرزمینهای فلسطینی و اتخاذ سیاستهای دوگانه و وارونه جلوه دادن حقایق، به حملات بیرحمانة رژیم صهیونیستی مشروعیت ببخشند و از آن به عنوان «دفاع اسراییل از خود» یاد کنند.
آنها میکوشند چنین وانمود کنند که دوطرف درگیر در غزه، یکسان هستند و اکنون جنگ متوازن و برابری در این منطقه حاکم است ولی حقیقت این است که غزه ویران شده و برای بازسازی آن به میلیاردها دلار نیاز است؛ بیمارستانهای غزه مملو از اجساد شهدا و مجروحانی است که به دلیل مخالفت رژیم صهیونیستی حتی از دسترسی به تجهیزات بهداشتی و پزشکی و درمانی و غذایی ناتوان هستند.
رسانههای غربی سعی میکنند با پوشش خبری و بزرگنمایی حملات خمپارهای و موشکی گروههای مقاومت فلسطینی، بهویژه حماس، به سرزمینهای فلسطینی، حماس را مقصر اصلی بحران غزه معرفی کنند زیرا از کیسة این رژیم ستیزهجو ارتزاق میکنند.گرچه در این میان، رسانههایی هستند که تلاش میکنند با رد سانسور اخبار قربانیان غزه و کنار گذاشتن رویة تجاهل خبری، با مردم غزه ابراز همدردی و بخشی از واقعیتهای موجود در سرزمینهای فلسطینی را برای افکار عمومی جهان منتشر کنند ولی همواره همان تعداد معدود نیز زیر فشار لابی صهیونیستی هستند که به مانند تار عنکبوتی در مناطق مختلف جهان تنیدهاند.
اما این رژیم کودککش که با پیشخرید اخبار بنگاههای خبرپراکنی معروف آمریکایی و برخی دیگر از کشورهای غربی، به خیال خود تلاش داشت انتشار اخبار نسلکشی در غزه را در نطفه خفه کند، هرگز گمانش را نمیکرد که در قلب آمریکا به عنوان بزرگترین حامی و همپیمانش نیز شعارهای زیادی ضد نسلکشی و جنایت خود در غزه بشنود و حتی پرچم آن رژیم جعلی به آتش کشیده شود.مؤسسة نظرسنجی گالوپ به تازگی اعلام کرد که میان جوانان طرفدار و مخالف حملات رژیم اسراییل به غزه اختلاف دیدگاه جدی و زیادی وجود دارد به گونهای که 51 درصد جوانان آمریکایی با شدیدترین واژهها و عبارتها از تجاوز صهیونیستها به غزه و کشتار مردم انتقاد کردهاند. در این نظرسنجی 53 درصد بزرگسالان آمریکایی نیز حملات رژیم صهیونیستی به غزه را محکوم کردند.
درحالیکه بیشتر از یکچهارم کشتهشدگان غزه را کودکان تشکیل میدهند و بیش از 90 درصد شهدا و مجروحان نیز غیرنظامی هستند، حمایت رسانههای غربی از رژیم صهیونیستی، روسیاهی آنها را نزد افکار عمومی جهان بیشتر و بیشتر کرده و راهبرد تحریف واقعیت آنها در دنیای کنونی و به دلیل گسترش شبکههای اجتماعی و امکان دسترسی به اخبار دقیق، راه به جایی نبرده است.نتایج ارزیابی و نظرسنجی از کاربران فیسبوک، توئیتر، گوگلپلاس و بسیاری دیگر از شبکههای اجتماعی از تشدید بیاعتمادی آنها به رسانههای غربی و دفاع آنها از مردم فلسطین حکایت دارد؛ این نتایج نشان میدهد که این رسانهها حتی برخلاف منافع مردم خود، فقط برای جلب حمایت اسپانسرهای صهیونیست، اعتماد به خود را به بهایی ناچیز فروختهاند.
اکنون غزه قربانی نژادپرستی رسانهای شده است؛ رسانههایی که همواره از نقض حقوق بشر در کشورهای اسلامی و کشورهای غیر همسو با غرب دم میزدند و گریبان پاره میکردند اکنون درپی همراهی با ماشین جنگی رژیم صهیونیستی در منجلابی دست و پا میزنند که رهایی از آن دشوار شده است.