این که میگویند ایرانیها حافظه تاریخی ندارند چند سالی است که بدل به کلیشهای رایج شده است. کلیشهای که نه فقط از زبان کوشندگان سیاسی واجتماعی که دمی از زبان مردم کوچه وبازار هم نمیافتد. تنها کافی است در کوی وبَرزنی وبر سر هر بازاری بحثی در گیرد تا پس از رگبار تحلیلها واظهارنظرهای شتابزده ونیم جَویده، این جمله پایان بخش بحثِ همیشه ناتمام مشکلات روزمره ما باشد.
با این همه، حتی اگر بپذیریم که ما ایرانیان از حافظه جمعی به سامانی برخوردار نیستیم اما این قدر هست که بسیاری از ما رای دهندگانی که با شوقی فراوان در خرداد پارسال به پای صندوقهای رای رفتیم، فریاد حقوق دانی رییسجمهور محترم را در داغاداغ مبارزات انتخاباتی با همه کم حافظگیمان از یاد نبردهایم! سیاستمدار کهنه کاری که کارت برنده حقوق دانیاش را در جای درست ودر زمان مناسب رویکرد وگوی سبقت را از رقیبان مدعی ربود،حالا انگار چندان نیازی به نشان دادن برگ برنده خود به رای دهندگانش نمیبیند!
پس از گذشت یک سال از روی کار آمدن دولت تدبیر و امید انتظار میرفت رییسجمهور محترم به سبب تحصیلاتش در علم حقوق نسبت به شتابزدگیهایی که در اجرای قانون میبینیم حساسیت بیشتری به خرج دهند اما پس از سپری شدن یک چهارم از مدت مسوولیت دولت هنوز تدوین حقوق شهروندی و اجرای آن که از جمله نویدهای اصلی رییسجمهوری بود از روی کاغذ فراتر نرفته است و آنگونه که از شواهد پیداست کم کم میرود که به جهان آرزوها بپیوندد! قانون احزاب و فعالیت گروههای سیاسی حرفهای که داربَستِ بنای توسعه و پیشرفت در هر جامعهای هستند همچنان پس از یکسال میان گروههای سیاسی و مجلس و وزارت کشور تاب میخورد و فعالان سیاسی هر روز با چالشی تازه روبرو میشوند. و شوربختانه باید گفت در این یکسال با تکرار عیب جوییها در حوزه مطبوعات و ادامه سختگیریها در برخورد با اهالی رسانه کم روبرو نبودهایم!
در این میان آنچه بیشتر غم افزاست سکوت رییس محترم دولت تدبیر وامید در برابر کم رنگ شدن حقوقی است که آشکارا در قوانینِ کشور درج شدهاند. زبان شناسان میگویند سکوت هرگز به معنای ناتوانی از سخن گفتن نیست. چرا که در کنه هر سکوتی اگر نه همیشه درجهای از رضایت و یا دست کم بیمیلی صاحب سخن نهفته است!
این که وصله رضایت از برخی بیقانونیها به دولت تدبیر وامید نمیچسبد نکتهایست که در آن کمترین شکی روا نیست اما آنچه توجیهناپذیر مینماید ،بازی نکردن رییس جمهور حقوقدان با کارت برندهایست که ایشان را به سوی خیابان پاستور رهسپار کرد! برای رییسجمهورحقوق خواندهای که امروز اعتبارش در میان طرفداران دولت نه به سبب سابقه طولانیاش در پهنه سیاست (در میان رقبای ایشان سیاستمدار باسابقه و کار کشته کم نبود) که به دلیل آشناییاش با جهان حقوق محور امروزی است، نادیده گرفتن عدم اجرای مطلوب قوانینِ کشور که حاصل رنج وخون جمعی از بهترین فرزندان این سرزمینِ گرامی است، نه تنها برازنده نیست که هرروزی که میگذرد دامنه بازی دولت تدبیر وامید را در برابر اقتدارگرایان تنگتر خواهد کرد!
منبع: مردمسالاری