به گزارش جماران، به نقل از "شفقنا"، "حمزه اسماعیل ابوشنب"، پژوهشگر و تحلیلگر سیاسی فلسطینی در مقاله ای تحلیلی که تحت عنوان "سانسور رسانه ای تلفات اسرائیل، نشانه ها و انگیزه های آن" روی پایگاه اینترنتی شبکه خبری "الجزیره" قرار گرفته، با اشاره به حجم زیاد تلفات جانی و مادی ارتش رژیم صهیونیستی در تهاجم وحشیانه خود به فلسطینیان ساکن نوار "غزه" و سانسور شدید اخبار و گزارش های مربوط به زیان های این رژیم در رسانه های صهیونیست، تاکید کرده که ناکامی های گسترده رژیم اشغالگر در مقابل گروه های مقاومت فلسطینی طی جنگ کنونی، دلیل اصلی تصمیم نهاد نظامی این رژیم مبنی بر اجبار رسانه های فعال در سرزمین های اشغالی به سانسور شدید خبرها و گزارش های خود در زمینه تلفات جنگی صهیونیست ها می باشد، جایی که در مقاله خود آورده است:
«روز 22 ژانویه سال 1948 میلادی، "دیوید بن گوریون"، نخستین نخست وزیر اسرائیل در یک سخنرانی عمومی در آستانه اعلام تشکیل دولت اسرائیل، اظهار داشت: من به ضرورت فعالیت روزنامه های منتقد باور دارم، اما نباید هیچ گونه اطلاعاتی به دشمن بدهیم و یا اینکه در به وحشت انداختن ملت سهیم باشیم.
در واقع اسرائیل این گونه می اندیشد و به همین دلیل، نه تنها در دوران جنگ، بلکه در روزهای عادی نیز سانسور نظامی را بر روزنامه نگاران تحمیل می کند، جایی که سانسورچی نظامی در دو جهت فعالیت می کند: هشدار نسبت به انتشار برخی مسائل در رسانه ها و همچنین اعلام آن مسائلی که نباید در رسانه ها به آنها پرداخته شود.
"سانسور نظامی"
هر چند تا تهاجم اسرائیل به لبنان در سال 2006 میلادی (جنگ 33 روزه)، سانسور نظامی تنها محدودیت هایی بر رسانه ها تحمیل کرده و از انتشار اسرار راهبردی همچون سلاح هسته ای و عملیات برون مرزی سازمان "موساد" از قبیل ترور، جمع آوری اطلاعات و ماموریت های ویژه که ممکن بود باعث شرمساری اسرائیل نزد کشورهای دیگر شود، جلوگیری می کرد، اما پس از جنگ سال 2006 دیگر سانسور نظامی دست به افزایش فعالیت های خود زده، جایی که در ابتدا رسانه ها را مجبور کرده سخنرانی های رهبران گروه های مقاومت از "خالد مشعل"، رئیس دفتر سیاسی "جنبش مقاومت اسلامی فلسطین" (حماس)، "اسماعیل هنیه"، معاون وی و سخنگوی گردان های "عزالدین القسام"، شاخه نظامی این جنبش گرفته تا "سید حسن نصرالله"، دبیرکل "حزب الله" لبنان را پوشش ندهند.
پس از آن نیز، سانسور نظامی اسرائیل رسانه ها را وادار کرد که مراسم های برگزار شده در نوار "غزه" و همچنین مراسم های "حزب الله" را تنها در چارچوب یک خبر کوتاه منتشر کنند و به مکان سقوط موشک های گروه های مقاومت نیز نپردازند به این بهانه که چنین مسئله ای به این گروه ها در پرتاب دقیق تر موشک ها کمک می کند.
با این حال، رسانه های اسرائیل همچنان زیان های جانی و مالی را پوشش می دادند تا اینکه در تهاجم کنونی به نوار "غزه" این وضعیت دچار تغییر شد، جایی که این رسانه ها از پرداختن به شمار زخمی ها و حجم زیان های مادی منع شدند و تنها اجازه اعلام شمار کشته شدگان اسرائیلی را دارند.
"نشانه های سانسور"
در بررسی سانسور رسانه ای زیان های جانی و مالی در اسرائیل بر سه نشانه متفاوت تمرکز می کنیم که این فرضیه را به اثبات می رسانند که سانسور نظامی برخی اماکن سقوط موشک های گروه های مقاومت را در بر گرفته و در نتیجه، از اعلام اماکن مورد هدف قرار گرفته و حجم زیان های ناشی از آن جلوگیری می کند.
نشانه نخست: بر اساس گزارش اطلاعاتی گردان های "عزالدین القسام" که بر پایه تلاش های اطلاعاتی و جاسوسی و همچنین اطلاعات به دست آمده از فلسطینیان ساکن سرزمین های اشغالی سال 1948 میلادی تهیه شده، در میان اماکن زیادی که در داخل سرزمین های اشغالی مورد هدف موشک های گروه های مقاومت فلسطینی قرار گرفته اند، دست کم 20 مکان وجود دارد که در رسانه های اسرائیل به آنها اشاره ای نشده است.
نشانه دوم: بر اساس سند صادر شده از دفتر "بنیامین نتانیاهو"، نخست وزیر اسرائیل، در شهر "ابنی براک" که ساکنان آن یهودیان متعصبی هستند که پیشگویی خاخام ها را قبول دارند و سخنان آنها را درست تر از اظهارات مسئولان دولتی می دانند، خاخام شهر به دلیل آنکه به ساکنان آن گفته بود نکه این شهر مورد هدف موشک های گروه های مقاومت قرار نمی گیرد، از کار برکنار شد، چرا که این مسئله بر خلاف دستورات نهادهای دولتی بوده و باعث شد چندین تن از ساکنان شهر در نتیجه سقوط موشک زخمی شوند.
نشانه سوم: پایگاه اینترنتی "واللا" (walla)، یکی از پرطرفدارترین پایگاه های اینترنتی در اسرائیل به شمار می آید، از بازداشت سه تن از شهروندان "بیت المقدس" در روز چهارشنبه هفته گذشته هنگام کار در یکی از ساختمان های شهر "اشدود" خبر داده و تاکید کرد که این افراد در نتیجه فیلم برداری یک موشک پرتاب شده به سوی این شهر و انتشار این فیلم در شبکه اجتماعی "فیسبوک" بازداشت شده و به دلیل تکبیر گفتن و زیر پا گذاشتن سانسور نظامی، به تروریست بودن متهم شده اند.
"ناکامی گنبد آهنی"
پس از تهاجم به نوار "غزه" در اواخر سال 2008 و اوایل سال 2009 میلادی (جنگ 22 روزه)، دولت های سر کار در اسرائیل به گونه ای تبلیغ می کردند که سامانه موشکی زمین به هوای "گنبد آهنی" یکی از اصلی ترین راه های جلوگیری از اصابت موشک های گرووه های مقاومت فلسطینی به شهرهای اسرائیلی می باشد و طی درگیری های کنونی نیز اسرائیل مدعی آن است که این سامانه تمامی موشک های پرتاب شده را منهدم می کند، با این حال ما در اینجا سه نکته را در مورد "گنبد آهنی" ذکر می کنیم که ناکامی این سامانه را اثبات می کنند، این نکات عبارتند از:
1- بنا بر اعلام رسانه های اسرائیل، هشت سامانه زمین به هوای "گنبد آهنی" در سراسر اسرائیل وجود دارد و هر یک از آنها یک شهر را پوشش می دهد، بنابراین تنها هشت شهر به وسیله این سامانه مورد حفاظت قرار می گیرند، این در حالی است که گروه های مقاومت فلسطینی به سوی بیش از 50 شهر موشک پرتاب کرده و در نتیجه، دست کم 42 شهر باقی می مانند که تحت حمایت "گنبد آهنی" نیستند.
2- در حالی که روزنامه عبری زبان "یدیعوت آحارونوت" چند روز قبل از اصابت نزدیک به هزار و 350 موشک به شهرهای مختلف اسرائیل خبر داد، اما در سوی مقابل منابع رسمی اسرائیل اعلام کردند که سامانه زمین به هوای "گنبد آهنی" نزدیک به 230 موشک را منهدم کرده و این بدان معنی است که این سامانه تنها توانسته 17 درصد از موشک های پرتاب شده به سوی شهرهای اسرائیل را منهدم کند.
3- اسرائیل به فریبکاری با تصاویر دست زده و با پخش تصاویری از انفجارهایی در آسمان و یا در اماکن فعالیت سامانه زمین به هوای "گنبد آهنی"، آنها را به عنوان مدرک منهدم شدن موشک های گروه های مقاومت فلسطینی نشان می دهد، این در حالی است که از نظر عملی، سامانه مذکور برای منهدم ساختن هر موشک پرتاب شده از سوی نوار "غزه"، دو یا سه موشک را شلیک می کند و این موشک ها در صورتی که نتوانستند موشک مورد نظر را مورد هدف قرار دهند، به صورت خودکار در ارتفاع شش کیلومتری سطح زمین منفجر می شوند تا به حرکت خود ادامه ندهند و در اماکن محل سکونت اسرائیلی ها سقوط نکنند.
این بدان معنی است که پخش هر تصاویری از انفجار در آسمان حتما نشان دهنده منهدم ساختن موشک های پرتاب شده از نوار "غزه" نمی باشد، چرا که موشک های پرتاب شده ه از سوی سامانه زمین به هوای "گنبد آهنی" نیز، به صورت خودکار منفجر می شوند و این همان چیزی است که دکتر "موتی شفر"، متخصص مهندسی هوافضا و برنده جایزه امنیتی اسرائیل آن را تایید کرده است، جایی که وی در این باره اظهار داشت: امروزه هیچ موشکی وجود ندارد که بتواند موشک های دیگر و یا راکت ها را در آسمان منهدم سازد، بنابراین تمامی انفجارهایی که در آسمان شاهد آنها هستیم، انفجارهای خودکاری هستند و تکه های موشک افتاده روی زمین نیز متعلق به موشک های منفجر شده سامانه "گنبد آهنی" می باشند.
"انگیزه های سانسور"
اسرائیل بر این باور است که رویارویی با گروه های مقاومت فلسطینی همانند درگیری با "حزب الله" لبنان، از جمله نبردهای محدود بوده و با جنگ های سنتی با اعراب متفاوت هستند، به گونه ای که از نظر اسرائیل تهاجم کنونی به نوار "غزه" تنها یک رویارویی در زمینه آگاهی بوده و از نظر نظامی برای همیشه حل و فصل نمی شود، در نتیجه این رسانه ها هستند که پیروز جنگ را مشخص کرده و در اصل یکی از مهم ترین ابزارهای نبرد به شمار می آیند، بنابراین به باور اسرائیل پنهان نمودن زیان های جانی و مادی خود، بخشی از نبرد آگاهی است که می خواهد در آن به پیروزی برسد.
این در حالی است که اسرائیل نمی خواهد جبهه داخلی خود از این مسئله تاثیر بپذیرد و دچار سرخوردگی و ناامیدی شود، به ویژه آنکه دولتمردان اسرائیلی از نیروی بازدارنده دشمن و اهمیت محافظت از تصویر خود نزد همسایگان عرب سخن می گویند، تصویری که برتری نظامی اسرائیل را به اثبات می رساند و نشان می دهد که این دولت تحت تاثیر ابزارهای گروه های مقاومت فلسطینی قرار نمی گیرد.
علاوه بر این، اسرائیل در تلاش است تا با جلوگیری از رسانه ای شدن برخی اطلاعات که به گروه های مقاومت فلسطینی در پرتاب دقیق موشک های خود کمک می رسانند، روحیه این گروه ها را از بین ببرد و آنها را وادار کند به دنبال جایگزینی برای پرتاب موشک به سوی شهرهای اسرائیلی بگردند.
در هر حال، در مقایسه با جنگ ها و درگیری های پیشین میان اشغالگران صهیونیست و گروه های مقاومت، سانسور رسانه ای اسرائیل در تهاجم کنونی به نوار "غزه" بیشتر و شدیدتر بوده است.
با وجود گسترش شبکه های اجتماعی و افزایش رسانه های آزاد، باز هم این سانسور نظامی اسرائیل است که حرف آخر را می زند، جایی که می تواند به هر صفحه ای در شبکه های اجتماعی وارد شود و تمامی اطلاعات و عکس های مخالف فعالیت های خود را حذف کند و توانایی مجازات افراد متخلف در این زمینه را نیز دارد، این در حالی است که موارد پیشین بازداشت و مجازات سربازان منتشر کننده تصاویر پایگاه های نظامی نیز، یک عامل بازدارنده قدرتمند برای دیگر سربازان اسرائیلی به شمار می آید.
در پایان باید گفت که در مقابل قدرت سانسور نظامی اسرائیل و محدودیت های آن برای اهالی رسانه و ساکنان سرزمین های اشغالی، گروه های مقاومت فلسطینی نیز نه تنها در زمینه فعالیت های میدانی، بلکه در تمامی زمینه های مختلف پیشرفت کرده اند، به گونه ای که در زمینه جنگ روانی نیز با دشمن خود به رقابت پرداخته و ضمن شکستن انحصار سانسور رسانه ای، با اطلاعاتی که در دست دارند، اشغالگران را به چالش کشیده اند.»