در مقوله «جغرافیای سیاسی» یا دانش ژئوپلتیک، اهمیت کشورها و دولتها اغلب معطوف به مولفههایی میشود. این مولفهها عبارت است از پهناوری سرزمین، فراوانی جمعیت، نیروی نظامی فوقالعاده، اقتصاد توسعه یافته و تفوق تکنولوژیکی چشمگیر یا موقعیت سوقالجیشی خاص. اما این قاعده استثنا یا استثنائاتی هم دارد که در مبحث جغرافیای سیاسی مورد تحقیق و تحلیل قرار میگیرد. گاهی کشورها یا مناطقی بسیار کوچک و عاری از اغلب مولفههای فوقالذکر نقشی تعیینکننده در منطقه مربوطه یا حتی در تحولات بینالمللی ایفا میکنند. باریکه غزه یکی از مصادیق بارز این استثنا در منطقه خاورمیانه است. باریکه غزه هرازگاهی مورد حمله گسترده بزرگترین قدرت نظامی منطقه یعنی ارتش مدرن و مجهز اسراییل قرار میگیرد و سران رژیم صهیونیستی با توسل به بهانههای واهی از زمین، دریا و هوا غزه را به جهنمی دهشتناک تبدیل میکنند. جنگ ویرانگر و خانمانسوزی که هماکنون در غزه جریان دارد نخست با بمباران و موشکباران نیروی هوایی ارتش اسراییل آغاز شد و پس از چندی نیروی دریایی اسراییل به کمک نیروی هوایی این کشور شتافت و سرانجام با یورش نیروهای زمینی و با بهرهگیری از
گردانهای ویژه موسوم به «گولانی» جنگی تمامعیار از سوی ارتش سراپا مسلح اسراییل علیه مردم مظلوم غزه تحمیل شد. اما نکته جالب توجه این است که باریکه غزه تنها از سوی ارتش اسراییل و رژیم غاصب صهیونیستی مورد حمله و هجوم قرار نگرفته است بلکه تعداد زیادی از سران کشورهای عربی به تبعیت از ابرقدرتهای جهانی و لابیهای صهیونیستی در امر تحقق اهداف ابلیسی اسراییل، با توسل به شگردهای گوناگون به یاری رژیم اسراییل شتافته و با شمشیرهای آخته همواره به جنگ مردم غزه همت گماشتهاند. استیصال نتانیاهو و سران نازیصفت رژیم اسراییل آنها را به جنایاتی واداشته است که خاطره جنایتکاران نازی را در ذهنها تداعی میکند.
اعمال سیاست سرزمین سوخته و ویرانگری و کشتار حداکثری و به خاک و خون کشیدن همهچیز و همه کس بزرگترین نشان درماندگی ارتش اسراییل است.
ناکامی اسراییل در تحقق اهدافش هنگامی مشخصتر میشود که سران حماس برای پذیرش آتشبس، پیششرط تعیین میکنند و با وجود پادرمیانیهای بان کی مون و برخی دیگر از سیاستمداران اروپایی و امریکایی و وساطت کشورهای عربی تن به آتشبس تحمیلی نمیدهند.
نوار غزه تبلور این حقیقت انکارناپذیر است که زور هر چند پرزور باشد برای پیروزی کافی نیست بلکه آنچه که حیاتی است، داشتن «حق» است؛ حق زندگی در وطن خویش، حق زندگی در سرزمین آبا و اجدادی خویش، حقی که رژیم قدرتمند و زورگوی اسراییل میخواهد با توسل به زور و ارعاب و ترور آن را از صاحبان اصلی سرزمین فلسطین دریغ کند. غزه و مردم مقاوم و قهرمان این سرزمین با برخورداری از این حقانیت و پافشاری بر آن است که بارها توانستهاند و اینبار هم خواهند توانست این حقیقت را به اثبات برسانند که عنصر حقانیت میتواند و باید بیش از مولفههای مرسوم و متداول در دانش جغرافیای سیاسی مورد توجه و تحلیل قرار گیرد. اینک رمز و راز شکست اسراییل و پیروزی قهرمانانه مردم غزه درگرو همین حقیقت قابل فهم و درک است.
منبع: اعتماد
پایداری غزه؛ رمز پیروزی / علی حکمت
کد خبر:
۴۹۸۰۱