آیتالله العظمی جعفر سبحانی در درس تفسیر قرآن خود بیان کرد: ظالمان که در دنیا از صورتشان به وسیله دیگر اعضایشان محافظت میکردند در آخرت هیچ حفاظی برای آن ندارند و صورتشان را در مقابل عذاب الهی قرار میکنند.
به گزارش جماران، به نقل از شفقنا، حضرت آیتالله جعفر سبحانی در ادامه سلسله جلسات درس تفسیر خود در تفسیر آیه 24 سوره مبارکه «زمر» روز پنج شنبه ، 26 تیرماه، بیان کرد: خداوند در این آیه صورت انسانی که عزیزترین و برترین عضو انسان است را به عنوان سپری برای عذاب مطرح میکند. « أَفَمَنْ یَتَّقِی بِوَجْهِهِ سُوءَ الْعَذَابِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ؛ پس آیا کسى که روز قیامت دستهایش در غل و زنجیر است و به ناچار صورتش را سپر آن عذاب سخت قرار مىدهد، با کسى که از عذاب ایمن است، یکسان است؟» این در حالی است که در دنیا اگر قرار باشد به صورت کسی چیزی اصابت کند آن فرد دست و دیگر اعضای بدن خودش را سپر آن قرار میدهد.
وی افزود: این کنایه خداوند در مورد عذاب الهی بدین معناست که آنقدر عذاب الهی برای نفس انسانی سخت و درد آور است که او حاضر است صورتش را که در دنیا او ار از همه چیز حفظ میکرد در آخرت در مقابل عذاب و آتش الهی قرار دهد در حالی که هیچ امان و محافظی برای او وجود ندارد. شاید کنایه دیگر این آیه این باشد که ستمگران و ظالمین در آخرت هیچ امان و حفاظی در مقابل عذاب الهی ندارند.
این مفسر قرآن کریم بیان کرد: در این آیه نیز مانند آیات قبل قسمت دوم آن که مربوط به مومنان است که از عذاب الهی در امان هستند و ایمان و عمل صالحشان به عنوان سپری برای ایشان در مقابل عذاب و آتش الهی عمل میکند حذف شده است. در حقیقت این آیه در مقام مقایسه عذاب سخت ظالمان در مقابل ایمن بودن مومنان از عذاب الهی و استفاده آنان از نعمات بهشتی است.
وی ادامه داد: در ادامه این آیه خداوند یک اصلی را بیان میکند و آن این است که تمام این عذاب یا نعمت حاصل آنچه است که انسان در دنیا برای خود جمع آوری کرده است « وَقِیلَ لِلظَّالِمِینَ ذُوقُوا مَا کُنْتُمْ تَکْسِبُونَ؛ آن روز به این ستمکاران گفته مىشود: آتش دوزخ را که خود فراهم مىآوردید بچشید» در حقیقت اعمال انسانی در دنیا دارای دو بعد هستند؛ اعمال خوب و بد که در روز قیامت برای انسان مجسم خواهند شد و آتش جهنم همان چهره اخروی گناهان انسان است که با گناهان دنیوی رابطه تکمیلی دارد و آنها را کامل می کند و این همان چیزی است که خداوند در آیه 35 سوره نازعات به آن اشاره کرده است « یَوْمَ یَتَذَکَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَى».
آیت الله سبحانی با اشاره به اینکه پیامبر (ص) انسان کامل بود بیان کرد: زندگی پیامبری که خودش انسان کامل بود در میان قومی که اهل جهل و عذاب بودند برای پیامبر سخت بود و انکار همیشگی آیات الهی توسط آنان باعث رنجش پیامبر (ص) میشد که خداوند به خاطر این جهل قوم پیامبر به او تسلیت گفته است و به نوعی با ایشان همدردی کرده است.
وی افزود: عذاب دنیایی با عذاب اخروی بسیار متفاوت است عذاب دنیایی زودگذر و به هیچ وجه اندازه و شدت و سختی عذاب اخروی نیست در حالی که عذاب اخروی بسیار شدید و طولانی مدت است لذا اینکه انسان بخواهد عذاب برخی گناهانش را در دنیا ببیند بسیار راحتتر و بهتر خواهد بود این در حالی است که برخی نسبت به درد و رنجها و عذابهای دنیوی اعتراض میکنند و نسبت به تحمل آن کم طاقت هستند.
این مرجع تقلید با اشاره به سالروز ضربت خوردن حضرت علی (ع) گفت: زندگانی امیر المومنین را میتوان به پنج بخش تقسیم کرد که شامل ولادت حضرت علی(ع) تا مبعث پیامبر اسلام(ص)، بعثت تا هجرت حضرت محمد(ص)، هجرت تا وفات ایشان، وفات تا خلافت ستمکاران و بدست آوردن حکومت تا شهادت ایشان میباشد. برای هر یک از این دورهها میتوان کتابها نوشت اما به هر حال ولادت ایشان در خانه خدا و شهادت ایشان نیز در خانه خدا برکتی کم نظیر بود که خداوند در وجود ایشان قرار داد.
وی در مورد شان و منزلت مقام حضرت علی (ع) نزد پیامبر بیان کرد: تنها شخصی که هنگام مبعوث شدن پیامبر گرامی اسلام در نزد ایشان بود و علاوه بر اینکه توانست صدای او را بشنود توانست او را با چشم خودش ببیند حضرت امیر المومنین (ع) بود او شخصی بود که از سن ده سالگی از دیدگاه پیامبر گرامی اسلام (ص) جزء برترین انسانها در روی زمین بود.