آنها دلواپسند و همه تلاش خود را میکنند تا این دلواپسی را بروز داده و روز?به روز بر دلواپسان این کشور بیفزایند اما به نظر میرسد که این تلاششان نافرجام بوده و هر روز تنهاتر میشوند. اردیبهشت ماه بود که واژه دلواپسی سوژه داغ روزنامهها و مردم در شبکههای اجتماعی شد، وقتی نخستین همایش دلواپسان برگزار شد. برنامهیی پر سر و صدا و سالنی مملو از جمعیت کسانی که آمده بودند تا بگویند در میان شادی جامعه از توافق ژنو آنها دلواپس حقوق هستهیی ایرانیان هستند حتی اگر ایرانیان زیادی از این توافق بیشتر دل آرام باشند تا دلواپس. پس از همایش دلواپسان مشخص شد که برنامههای دیگری در راه است و دلواپسان تدارکهای دیگری هم دیدهاند. یک هفته از همایش نگذشته بود که خبر رسید اینبار دلواپسان قصد راهپیمایی پس از نماز جمعه را دارند. این راهپیمایی با حدود 300 نفر برگزار شد و چهرههایی همچون محمد علی رامین در آن حضور داشتند. همایشهایی هم در مشهد و بوشهر و اصفهان برگزار کردند که هیچ گزارش موثقی از آنها در رسانهها منتشر نشد که نشان از این داشت که مورد استقبال قرار نگرفتهاند و در سکوت خبری گذشت. دلواپسان اگرچه روز به روز کمتر میشدند و تحلیل میرفتند اما به قول امروزیها بیخیال ماجرا نشدند و اینبار جنس دیگری از دلواپسی را پیش کشیدند. دلواپسی از سیاستها و برنامههای اقتصادی دولت. آدرس غلط که نام این همایش بود اما خبرساز شد از این جهت که سالن همایش خالیتر از برنامههای گذشته بود. پس از آن مدتها از دلواپسان خبری نبود تا اینکه در آستانه دور جدید مذاکرات هستهیی دوباره آمدند اما اینبار در فضای مجازی و در سایت خودشان که کمیته صیانت از حقوق هستهیی مردم ایران نام دارد فیلمهایی علیه تیم مذاکرهکننده منتشر کردند. خبر رسید که همایش دیگری در راه است اینبار «خط قرمز» نام داشت و گمان میرفت با توجه به اینکه نزدیک به دو ماه خبری از دلواپسان نبوده در تدارک برنامهیی بزرگ و سنگین حداقل در اندازه برنامه اولشان هستند، اما روز همایش و خبرهایی که از آن میرسید نشانگر آن بود که دلواپسان تنهاتر از آن چیزی هستند که فکرش را میکردیم. صندلیهای خالی سالن همایشهای حوزه هنری فقط یک طرف ماجرا بود. طرف دیگر داستان سخنرانی بود که به نظر برگ برنده این همایش بود. سخنرانی که نسبت به سخنرانهای دیگر برنامه و برنامههای قبلی هم از جایگاه مهمتری برخوردار بود و هم چهره مطرحتر و برجستهتری بود. آیتالله حائری شیرازی عضو مجلس خبرگان و امام جمعه سابق شیراز است که از چهرههای نزدیک به رهبری انقلاب محسوب میشود. ظاهرا دلواپسان به دنبال این بودند که با دعوت از چنین سخنرانی که با دیگر سخنرانان تفاوت جایگاهی دارد این موضوع را اثبات کنند که پایگاهشان قویتر از آنچه که نشان میدهد است. اما انگار زمین و زمان سر سازگاری با دلواپسان را نداشت. سخنران مهم و برگ برنده نه تنها با دلواپسان همراهی نکرد بلکه به آنها هشدار داد و مورد نصیحتشان قرار داد. آیتالله حائری در بخشی از صحبتهایش گفت: «دلواپسیهای شما خوب، کار ناصحانه و مشفقانهیی است که مذاکرهکنندگان از خط قرمز رهبری عبور نکنند. اما باید مواظب باشید چرا که آنکه تا امروز ما را باعزت نگه داشته، وحدت ما است. اگر رهبر معظم انقلاب گفتند این دولت را کمک کنید باید با تمام قدرت دفاع کنید اما چیزی که موجب تضعیف و خالی شدن پشت سر آنان شود را انجام ندهیم. نقد مشفقانه زمانی است که در چارچوب پذیرش تذکرات رهبر معظم انقلاب باشد» در انتهای سخنرانی هم آب سرد دل آرامی بود که بر سر آتش دلواپسی ریخته شد وقتی که آیتالله حائری گفت «وقتی رهبر معظم انقلاب میگویند خط قرمزها را رعایت کنند هوشیار باشید و وقتی میگویند اصل مذاکرات را قبول دارم قبول کنید و همه، حرفهای رهبری را بپذیرید. من مجموعهیی که در حال مذاکره هستند را از نوع ابوموسی اشعری نمیدانم و اینها، آنطور نیستند.» ه نظر میرسد صحبتهای اخیر رهبر انقلاب در حمایت از دولت و تیم هستهیی باعث شده که دلواپسان تنهاتر از قبل بشوند تا جایی که سخنران برنامه شان هم آنها را مورد نقد قرار دهد و آنها را دعوت به آرامش کند.
منبع: اعتماد