به گزارش جماران، به نقل از شفقنا، چندی پیش عربستان سعودی اعلام کرد که نزدیک به 30 هزار سرباز خود را به مرزهای مشترک با عراق می فرستد تا از حمله ی احتمالی گروه تروریستی داعش به خاک عربستان جلوگیری کرده باشد. پیش تر نیز اردن نیروهای خود را بسیج کرده بود و به مرز عراق فرستاده بود. ایران نیز طی اقدامی پیشگیرانه به نیروهای مرزی خود اعلان آماده باش داده بود و تدابیر امنیتی را در مرز خود با عراق تشدید کرده بود به ویژه آنکه استان ناآرام و ملتهب «دیالی» نزدیک به مرز این کشور است.
در شمال عراق هم اقلیم خودگران کردستان نیروهای زبده ی خود موسوم به «پیشمرگه» را در مرزها و همچنین مناطق تحت سیره ی داعش- در استان های نینوا، کرکوک و صلاح الدین- مستقر کرده بود. این در حالی است که مرز عراق و سوریه تقریبا از میان رفته و دولت اسلامی عراق و شام موسوم به داعش کاملا آزادانه مسافت بین دو شهر مرزی عراق و سوریه یعنی «القائم» و «ابوکمال» را طی می کنند. هواپیماهای نظامی سوریه نیز چندین بار مواضع داعش را در القائم مورد هدف قرار داده اند.
سوریه با داعش می جنگد و داعش نیز- از بدو پیدایش خود- با نظام سوری در جنگ است. عربستان سعودی از مخالفان سوری در جنگ علیه رژیم بشار اسد حمایت می کند. نقش اردن هم در این میان بر کسی پوشیده نیست. این کشور پایگاه های نظامی خود را برای آموزش تروریست ها در اختیار مخالفان قرار داده است.
موضع قطر را اگر از زبان قرضاوی بخواهیم بشنویم حمله ی بی وقفه به داعش است اما این کشور نیز به مخالفان سوری کمک مالی و تسلیحاتی می کند. پس ما با یک جدال مثلثی روبرو هستیم، جدالی که در یک راس آن ایران و سوریه قرار دارند و در راس دوم آن ایالات متحده آمریکا، اروپا، عربستان سعودی، شورای همکاری کشورهای حاشیه ی خلیج فارس- که قطر هم یکی از آنهاست- قرار گرفته اند و بالاخره راس سوم که داعش در آن ایستاده است.
این یک تناقض عجیب جنگی است که در طول تاریخ برای نخستین بار رخ می دهد. معمولا دو گروه علیه گروه سوم همپیمان می شوند و جنگ را به کام خود تمام می کنند. در جنگ جهانی دوم اتحاد جماهیر شوروی با همپیمانان خود یعنی کشورهای اروپای غربی و آمریکا علیه آلمان نازی و کشورهای محور متحد شدند. در این جنگ متفقین پیروز شدند اما اگر شوروی در آنِ واحد موضعی علیه هم پیمانان اتخاذ می کرد مساله بسیار پیچیده تر می شد و امور زیادی تغییر می کرد.
آیا ما، هم اکنون در برابر رویارویی سه گانه ای قرار داریم که نتایج آن را به هیچ وجه نمی توان تضمین کرد؟
از واکنش رییس جمهوری آمریکا-باراک اوباما- هنگام اعلان برپایی خلافت اسلامی توسط داعش شاید بتوان به ایجابی بودن پرسش قبل پی برد. وی تصمیم گرفت مبلغ 500 میلیون دلار را برای آموزش مخالفان میانه روی رژیم سوریه اختصاص دهد. این بدان معناست که اوباما نمی خواهد در کنار رژیم سوریه رویاروی داعش بایستد بلکه ترجیح می دهد با مخالفان همکاری کند. پس از این اقدام اوباما، اخباری از کاخ سفید درز پیدا کرد که مهلت آموزش مخالفان میانه روی سوری بیش از یک سال طول می کشد یعنی این انتظار یک ساله لبریز از متغیرات گوناگون است تا بالاخره مخالفین تجهیز شوند و آموزش ببینند.
با تمام این تفاصیل می بینیم که در عرصه ی میدانی داعش به مواضع مخالفان در شرق سوریه هجوم می برد و جبهه ی النصره و ارتش آزاد در دیرالزور و ابوکمال با داعش بیعت می کنند. اگر اوضاع به همین منوال ادامه یابد زمانی که دوره ی آموزش میانه روها تمام شود، داعش بر تمامی مراکز نظامی ارتش آزاد تسلط پیدا کرده است و مخالفان معتدل آموزش دیده حتی به اندازه ی یک گام جای خالی برای حضور در سوریه نمی یابند تا برای ایالات متحد معتدلانه بجنگند.
این رویارویی مواجهه ی سه گانه ی غیرقابل پذیرش و اساسا غیرمعقولی است به ویژه آنکه موضع مبهم ترکیه را نیز باید به این مثلث افزود. ترکیه وجود داعش را برنمی تابد و با آن مخالفت می کند اما قبل از تجاوز این گروه تروریستی به خاک عراق، داعش توافقنامه ای را با حکومت ترکیه امضاء کرد که اجازه ی حراست از ضریح«شاه سلیمان» جد موسس دولت عثمانی را به ترک ها می دهد در عوض ترکیه هم مرز خود را برای ورود تروریست ها به خاک سوریه باز می گذارد. این در حالی است که داعش ضریح صحابی بزرگ پیامبر اکرم(ص) یعنی« عمار بن یاسر» را با خاک یکسان کرد چرا که با شرع خداوندی منافات داشت ولی ضریح شاه سلیمان با شرع سازگار بود و پابرجا ماند! اخیرا هم داعش چهل تن از رانندگان ترک را که توسط این گروه بازداشت شده بودند و در موصل به سرمی بردند آزاد کرد در حالی که 12 تن از اعراب اهل سنت را به دلیل سرپیچی از بیعت با خلیفه(!) به شکل وحشیانه ای به قتل رساند.
آیا حقیقتا سه جناح در نزاع های اخیر منطقه ای وجود دارند؟
پیش از اشغال عراق توسط داعش برخی کارشناسان سیاسی، این گروه را ساخته ی دست نظام سوریه معرفی می کردند تا چهره ای خشن و خونخوار از مخالفان مسلح ارائه دهد. پس از آن نام ایران به میان آمد ولی پس از حمله ی داعش به عراق و تهدید امنیت مرزهای این کشور این نظریات با شکست مواجه شد. اما همچنان ما شاهد رویارویی بین سه دشمن هستیم و این از نظر تاریخی و واقعیت های میدانی غیر معقول به نظر می رسد. باید یکی از این سه گروه دروغگو و فریبکار باشد اما کدام گروه دارای چنین صفاتی است؟
اینک مواضع ایالات متحده ی آمریکا و کشورهای عضو ناتو- که ترکیه هم یکی از آنهاست- را بیان می کنیم. آنها دروغ می گویند اما چگونه؟
این برخی از وقایع و رخدادهاست:
* شبکه ی سی ان ان آمریکا طی گزارشی بیان کرد که یک ساعت پیش از حضور خلیفه(!) ابوبکر البغدادی به مسجد موصل جهت ایراد خطبه های نماز جمعه، کلیه ی ارتباطات موبایل و تلفن ثابت در منطقه ی پیرامون مسجد جامع این شهر قطع گردید. این در حالی است که در رخدادهای سوریه نیز ارتش این کشور نتوانسته بود مکالمات داعش را رهگیری کند و روی آن پارازیت ارسال کند چون دستگاه های مخابراتی داعش فوق پیشرفته هستند. این بدان معناست که کشوری پیشرفته و بزرگ این دستگاه ها و تجهیزات مدرن را برای داعش فراهم می کند چون قطعا چنین امکاناتی ساخته ی دست یک گروهک تروریستی نمی تواند باشد.
* ابوبکر البغدادی که همه ی دنیا به دنبال دستگیری او هستند و آمریکا برای دستگیری اش جایزه ی 10 میلیون دلاری تعیین کرده است با تدابیر امنیتی خاص خود به مسجد جامع موصل می رود، خطبه ی نماز جمعه ایراد می کند و صوت و تصویر وی نمایش داده می شود! با تمامی این تفاصیل دستگاه های اطلاعاتی آمریکا - که اعلام کرده اند پهبادهای آنها وجب به وجب خاک عراق را رصد می کند و تحت کنترل خود دارد- با تمام ادعا نتوانستند رد او را بگیرند!
* هر انسان ساده دلی تجهیزات جدید داعش را ببیند- که بالغ بر هزار دستگاه گوناگون است- شگفت زده می شود. شگفتی نه از بابت هزینه ی سنگین دستگاه ها، بلکه از این بابت که چگونه این امکانات به شمال سوریه رسیده است؟ تروریستهای مسلح بیگانه نیز همینطور! هیچ کدام از این افراد و تجهیزات از آسمان فرود نیامده اند و از زمین سبز نشده اند بلکه از طریق بنادر و فرودگاه های ترکیه وارد خاک سوریه شده اند. این بدان معناست که ترکیه هم در حمایت از داعش شراکت دارد.
* در جنگی که بین گروه های تروریستی داعش و جبهه ی النصره درگرفت و بنابر اعلام منابع خبری نزدیک به مخالفان سوری نزدیک به هفت هزار کشته در پی داشت، بیش از تعداد کشته شدگان، زخمی و مجروح بر زمین باقی ماند. این زخمی ها برای درمان در بیمارستان های ترکیه از خاک سوریه خارج شدند. چنین پذیرشی به دلیل کمک های بشردوستانه ی ترک ها نبود بلکه به توافق نامه ای سیاسی برمی گشت که پیش از این سیاستمداران ترک با سرکردگان داعش امضاء کرده بودند.
* داعش بر قسم عظیمی از نفت سوریه دسترسی پیدا کرده و آن را به فروش می رساند، اما به چه کسی این نفت را می فروشد؟ نفت خام و تصفیه نشده ای که برای استفاده جهت سوخت منازل، خودروها و مراکز صنعتی مناسب نیست. داعش این نفت را به پالایشگاه های ترکیه می فروشد، پالایشگاه هایی که یا جزء دارایی های دولت ترکیه است یا تحت نظر آن اداره می شود.
موارد مذکور به مثابه ی قطره ای از دریای دروغگویی ها و فریبکاری هایی است که برخی حکومت ها، قوای سیاسی و رسانه های وابسته به آنها به زبان می آورند. داعش مورد حمایت است و محافظان و حامیان مالی خاصی دارد. این گروه تروریستی همچنین دارای پایگاه لوجستیکی و اتاق فکر عملیاتی فوق العاده قوی است.
در باب نتیجه گیری باید گفت: این رویارویی سه گانه نیست بلکه دو سو بیشتر ندارد؛ در یک سو شاهد همکاری آشکار بین داعش و تیم آمریکایی و ترکی هستیم و در سوی دیگر نظام هایی را می بینیم که برای استقلال و تمامیت ارضی خود می کوشند و به هیچ عنوان حاضر نیستند زمام کشورشان را به تروریستها و کشورهای استکباری بدهند.
منبع: السفیر لبنان