به گزارش جماران، ماشاءالله شمسالواعظین طی یادداشتی در روزنامه اعتماد به وقایع تلخ این روزهای نوار غزه پرداخته است، که در ادامه این مطلب از نظرتان می گذرد:
امروز هفتمین روز از جنگ تجاوزکارانه اسراییل به نوار غزه است. ارتش اسراییل تا به امروز نتوانسته است حتی یک عنصر از واحدهای عزالدین قسام یا جهاد اسلامی وی یا واحدهای ابومصطفی یا واحدهای قدس را شکار کند. هنوز نیروی هوایی اسراییل نتوانسته است یک شخصیت حماس را هدف قرار دهد و بدینترتیب به افکار عمومی ملتهب خود بگوید که این دستاورد عملیات است. اما در مقابل ارتش اسراییل موفق شده است تا صبح یکشنبه 200 واحد مسکونی فلسطینیهای مقاوم را ویران کند و کودکان و زنان و بزرگسالان را به شهادت برساند. آمار شهدا و زخمیان فلسطینی طی شش روز گذشته به 120 شهید و650 زخمی رسیده است. از این تعداد 37 درصد شهدا و زخمیان را کودکان و زنان و بزرگسالان تشکیل میدهند. بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر راستگرای اسراییل روز جمعه و در پی مذاکرات تلفنی با باراک اوباما، رییسجمهور امریکا گفت که اسراییل با هیچ فشار بینالمللی مواجه نیست و در جنگ کنونی هیچ خط قرمزی را به رسمیت نمیشناسد. اینکه اسراییل تحت فشار نیست نیاز به تاکید نتانیاهو ندارد، اما نکته دوم مورد اشاره نتانیاهو بسیار نگرانکننده است،زیرا گزارشهایی در محافل ارتش اسراییل رد و بدل شده که از احتمال قطع آب و برق علیه نوار غزه حکایت میکند. این یکی از جنایتهای ضد بشری است که حتی بیان آن هم احساسات انسانی را جریحهدار میکند، چه رسد به اینکه ارتش متجاوز اسراییل از سر استیصال و ناتوانی در مهار مقاومت فلسطین بخواهد به چنین اقدام ضدانسانیای مبادرت کند.چنان که میدانیم نوار غزه از متراکمترین نقاط جمعیتی جهان به شمار میرود. 360 کیلومتر مساحت آن است و جمعیتی در حدود 1/7 میلیون جمعیت را در خود جای داده است. 75 درصد جمعیت نوار غزه فلسطینیهایی هستند که در جنگ اشغال فلسطین در سال 1948 میلادی به این منطقه آواره شدند. در واقع فلسطینیهای ساکن نوار غزه با دو آوارگی مواجه بوده و هستند. آوارگی نخست چنان که گفته شد در سال 1948 و در جریان اشغال فلسطین از سوی صهیونیستها اتفاق افتاد و آوارگی دوم هماکنون برای ساکنان خانههای ویران شده در حال وقوع است، با این تفاوت که فلسطینیها اینبار و به دلیل محاصره زمینی و هوایی و دریایی نوار غزه جایی برای کوچ کردن ندارند. شاید همین امر ضریب مقاومت این مردم را به گونهیی اعجابانگیز بالا برده است. امریکا و برخی دیگر از کشورهای غربی اعلام کردند که از حق اسراییل برای دفاع از خود جانبداری میکنند. با بررسی میزان تلفات دوطرف در این جنگ حتی یک اسراییلی هم کشته نشده است. تنها وسیله دفاعی فلسطینیها موشکهای دست ساز یا ساخت برخی از کشورها است که به مناطق گوناگون اسراییل شلیک میکنند. در مقابل اسراییل با اف16 و ناوچههای مستقر در سواحل غزه و توپخانههای سنگین نیروی زمینی آتش خود را به روی کودکان و زنان و خانههای مسکونی فلسطینیها فرو میریزد. در علوم نظامی به این نمیگویند موازنه دفاعی. به این میگویند جنگ یکسویه برای نسلکشی یک ملت بیسلاح. به ویژه اگر گزارش نیویورکتایمز چند روز قبل را در مورد کشف حوزه گازی بسیار غنی در سواحل غزه جدی بگیریم و هدف اسراییل را در کنار دیگر هدفهایش تسلط بر این حوزه گازی بدانیم جنایت اسراییل و سکوت مربی اصلی آن یعنی واشنگتن چندبرابر میشود. اکنون دولت خودگردان محمود عباس باید رشته شکایتهای خود را مستقیما به دادگاه بینالمللی لاهه تسلیم کند و از هشدارهای امریکا و اسراییل در این زمینه نهراسد، زیرا شرایط افکار عمومی خانواده بینالمللی در حال حاضر به سود فلسطینیها در حال چرخش است. در مورد اقدامات دیپلماتیک برای توقف تجاوز اسراییل به جز برخی اقدامات واسطههایی نظیر قطر و مصر اقدام جدی از سوی جهان عرب صورت نگرفته است. در این زمینه جا دارد کشورمان برای برگزاری نشست فوقالعاده سازمان همکاریهای اسلامی دست به اقدام فوری بزند. یادمان نرود که از سال 2006 تاکنون این سومین باری است که اسراییل به باریکه غزه حمله میکند. آخرینبار سال 2012 بود که مقاومت فلسطینیها در برابر حمله هوایی و زمینی به غزه چنان اسطورهیی بود که تل آویو برای توقف جنگ به دامان مصر دوره محمد مرسی به دلیل ارتباط حماس با اخوانالمسلمین مصر پناه برد و بالاخره با شرایط ویژه نیروی مقاومت فلسطین موافقتنامهیی به امضا رسید که شرایط فلسطینیها را به متجاوز تحمیل کرد. پیش از آن عمر سلیمان، رییس اطلاعات مصر دوره حسنی مبارک میانجی میان اسراییل و فلسطینیها بود اما بیشتر به سود اسراییل و علیه فلسطینیها موضع میگرفت. در توافقنامه 2012 حماس موفق شد موضوع بازگشایی گذرگاه کرم ابوسالم را برای عبور و مرور کالاها به نوار غزه در موافقتنامه آتشبس بگنجاند. همچنین توسعه قلمرو ماهیگیری صیادان فلسطینی را به 3 مایل دریایی گسترش داد. حال باید دید تجاوز جدید اسراییل به نوار غزه با چه شرایطی خاتمه خواهد یافت. محمود عباس رییس دولت خودگردان فلسطین دیروز در مصاحبهیی با تلویزیون المیادین و در پاسخ به این پرسش که اسراییل چه عکسالعملی در برابر این همه کشتار در صفوف غیر نظامیان فلسطینی از خود نشان میدهد گفت: «اسراییل فلسطینیها را انسان نمیداند تا در مورد کشتار آنان اندوهگین باشد» در نتیجه و به احتمال زیاد مذاکرات صلح میان محمود عباس و نمایندگان اسراییل متوقف خواهد شد و مقاومت فلسطینیها روز به روز گسترش بیشتری خواهد یافت. اکنون فقط واحدهای عزالدین قسام یا جهاد اسلامی نیستند که دفاع از باریکه غزه را بر دوش گرفتهاند. حتی میتوان گفت که نوار غزه تنها نخواهد ماند و احتمال گسترش دامنه مقاومت به دیگر نقاط اشغالی فلسطین افزایش یافته است. از این رو اینبار اسراییل نیز مانند دیگر دفعات آغازگر جنگ بوده است اما این مقاومت فلسطین خواهد بود که زمان و شرایط خاتمه آن را به دشمن تحمیل خواهد کرد. یک نکته باقی میماند و آن اینکه آیا اسراییل طی ساعات یا روزهای آینده عملیات زمینی اشغال نوار غزه را شروع خواهد کرد یا با مشاهده مقاومت اسطورهیی مقاومت به ویژه در نا امن کردن همه شهرها و مراکز حیاتی اسراییل نظیر فرودگاهها و نیروگاه اتمی دایمونا به بهانهیی در جستوجوی واسطههایی برای توقف جنگ بر آید؟ واقعیت این است که همه عناصر مقاومت در زیر زمین بسر میبرند. حماس پس از تجربه سال 2012 و طی دوسال گذشته تمامی لوازم یک رویارویی دراز مدت را با اسراییل فراهم کرد و از این بابت خود را به وضعیتی برتر از حریف آن هم در جنگ وگریز شهری رساند. من نمیخواهم در مورد قدرت حماس و دیگر گروههای مقاومت فلسطینی مبالغه کنم و بگویم کار اسراییل در این جنگ تمام میشود. اما بیتردید میتوان گفت اینبار اسراییل با وضعیتی مرگبار و خطر اسیر شدن بسیاری از سربازانش در مورد جنگ زمینی علیه غزه مواجه خواهد شد، زیرا تا اینجای ماجرا افکار عمومی اسراییل حتی در مورد ناکارآمدی سیستم ضد موشکی گنبد آهنین، دولت و ارتش را به باد انتقاد گرفتهاند. از این رو به نظر میرسد هیچ ژنرال اسراییلی حاضر نباشد به خاطر بالا رفتن سهام انتخاباتی بنیامین نتانیاهو تجربه ژوییه 2006 را در جنگ علیه حزبالله لبنان تکرار کرده و آن فضاحت نظامی را در اذهان عمومی تداعی کند. در دهههای پیشین ارتشهای عرب به جنگ با اسراییل میرفتند و پس از حداکثر 5 روز تسلیم اراده اسراییل میشدند. امروزه این گروههای کوچک مقاومت فلسطین و لبنان است که اراده خود را به متجاوزان تحمیل میکنند. غزه امروز به نیابت از همه کشورهای عربی و اسلامی با توسعهطلبی و تجاوز اسراییل و حامیان منطقهیی وجهانیاش ایستادهاند. در واقع غزه را باید عزه یعنی عزت همه مسلمانان خواند.