شماره 122 هفته نامه حریم امام منتشر شد ، در این شماره می خوانید:
وظیفه حکومت دینی در تعالی جامعه در گفتگو با :
آیت الله محمد یزدی : در نظام جمهوری اسلامی ایران دین دولتی نداریم. یعنی چیزی اگر باشد بلافاصله شورای نگهبان یا رهبری جلویش را میگیرد و میگوید این کاری به دین ندارد و چنین چیزی در دین نیست. لذا میبینید اگر یک جا وزیر، وکیل، استاندار یا فرمانداری بخواهد کاری خلاف دین انجام دهد بلافاصله با او برخورد میکنند. مراجع عظام، علمای اعلام، شخص رهبری و در جاهای خاصی هم شورای نگهبان در این زمینه ها مراقبت میکنند. بنابراین دولت نمیتواند دینگذار و بدعتگذار باشد. پس دولت متدین و دولت دیندار خوب است ولی دین دولتی و دولت دینگذار و بدعتگذار خوب نیست...
آیت الله محسن غرویان : حکومت دینی باید مردم را به سمت ارزشهای دینی هدایت و تشویق کند، جایزه بگذارد و سرمایه گذاری و برنامه ریزی کند. اما حکومت دینی نمیتواند جلوی انتخاب مردم را بگیرد. اصلاً شدنی نیست. چون انسان یک موجود آزاد و انتخابگر است...
حجت الاسلام والمسلمین مصطفی پورمحمدی : دین دولتی و دین حکومتی غلط است. تعریفشدن دین در ذیل حکومت اشتباه است. چون دین امری حاکم بر حکومت است. حکومت باید طبق دستور دین و اوامر و احکام دینی عمل کند. طبق تعاریفی که ما داریم نه تنها حکومت بلکه همه آحاد شهروندان، همه مردم از بزرگ گرفته تا کوچک، حاکم و مردم عادی، رئیس و مرئوس، عالم و عامی و مجتهد، رهبر، رئیس جمهور و همه مردم باید به دستور دین عمل کنیم و تابع دین باشیم...
نقش حکومت در راهبری جامعه به قلم سید محمود صادقی : هر حکومتی (دینی یا غیر دینی)، طاغیان و متخلفان از قانون و بر هم زنندگان نظم عمومیجامعه را تنبیه و مجازات میکند که البته این نیز امری عقلایی است. از سوی دیگر بسیاری متفکران و اندیشمندان مسلمان، بر این باورند که آیاتی چون «لَا إِکْرَاهَ فىِ الدِّینِ» (بقره 256) «لَسْتَ عَلَیْهِمْ بِمُصَیْطِرٍ» (غاشیه22) «وَ ما أَنْتَ عَلَیْهِمْ بِجَبَّار» (ق45) «إِنَّ کَ لَا تهَدِى مَنْ أَحْبَبْت» (قصص 56) و...، به امور تکوینی اشاره دارد و در دایره تشریع نفوذی ندارد؛ ضمن آنکه ممکن است شهروندی اصول اعتقادی اسلام را نپذیرد و در پناه حکومت اسلامیاز حقوق شهروندی برخوردار باشد. بر این اساس میتوان گفت که پیامبران در تبلیغ دین و رسالت خود تنها وظیفه تشویق و در رتبه ای تهییج مردم را بر عهده داشته اند؛ نه تحمیل و اجبار ایشان را در پذیرش دین...
تبیین حکومت دینی، کار ویژه های آن و بیان راه های تعالی جامعه به قلم رشید داودی : وظایف و کارویژههای (Functions) نظامهای غیردینی نیز متناسب با هدف آنها حداقلی است؛ یعنی، اساسی ترین وظیفه آنها، تأمین بهداشت، آموزش و امنیت است. با شکست دولت حداقلی مسأله «دولت رفاه» نیز مطرح شد و تأمین رفاه و توسعه (Development) مادی نیز در شمار وظایف دولت شناخته شده است. همچنین در رژیمهای «مساواتطلب» (Equalitarian)، مسأله برقراری عدالت اجتماعی از کارهای ویژه دولت شناخته میشود. در هر صورت هیچ یک از این حکومتها، تلاش در راستای ایجاد زمینه رشد و کمال و فضایل عالی انسانی و ایجاد بستری مناسب در جهت تعالی انسان و سعادت جاودان را در دستور کار خود قرار نمیدهد. در مقابل «حکومت دینی» وظایف بیشتری بر عهده دارد؛ یعنی، علاوه بر لزوم ارائه خدمات بالا، باید به برنامهریزی صحیح و تلاش در جهت تربیت دینی و معنوی جامعه، رشد و بالندگی فضایل و کمالات عالی انسانی و گسترش تقوا، همت گمارد و جامعه را به سوی تأمین سعادت پایا و فناناپذیر هدایت کند...
حکومت و تعالی جامعه با نگاه به مکتب امام خمینی(س) به قلم سید محمد حسن مخبر : ...حدود و تعزیرات قوانین قضائی اسلام به معنای سلب اختیار از افراد برای انتخاب راه زندگی نیست بلکه نتیجه شکستن حریم عمومی اجتماع و در معرض خطر قرار دادن سلامت محیط آگاهی و انتخاب دیگران است که به بیان دیگر منجر به تعدی و تجاوز به حقوق دیگران و محدود کردن آزادی آنان برای وصول به انتخابی آگاهانه است. بنا بر این مادامی که انتخابهای نادرست انسانها در حوزه و حریم خصوصی آنها باقی مانده و دامن سلامت جامعه را آلوده نکند و مانعی بر سر تحقق آگاهی و انتخاب آزادانه دیگر مردمان نباشد حکومت اسلامی هیچ نوع تعرضی به آزادی و انتخاب آنان نخواهد داشت و به هیچ روی بر سر آن نیست که افراد را با توسل به جبر و اکراه به ایمان واداشته یا آنان را به رعایت لوازم ایمان ملتزم کند اما اگر رفتار آنان در عرصه عمومی مانع استفاده دیگران از حق انتخاب آگاهانه و آزادانه شود به گونه ای که یا با تحریک موج هوس های درونی انسان از طریق رفتارهای بیرونی یا ایجاد تعارض با ارائه آگاهی های منجر به انتخاب آزادنه مسیر هدایت و تعالی، بر سر راه رشد انسانی شان مانع بیافرینند حکومت اسلامی نخست با بهره مندی از بیان نادرستی و وجه ناروایی آن رفتار و در مرحله بعد با نصیحت های دلسوزانه و در مرحله دیگر با جدال احسن می کوشد تا این موانع را رفع نماید اما اگر مانع تراشان بر حرکات ناروای خویش تأکید ورزند با توسل به قوه قهریه متناسب با نوع مانع، تلاش خواهد کرد تا آن مانع را از مسیر هدایت و تعالی مردمان بردارد نه این که بخواهد با اجرای مجازاتهای اسلامی افراد را وادارد تا از مسیر انتخاب کرده خود بازگردند و به اکراه و اجبار راه ایمان و سعادتمندی پیش بگیرند که چنین چیزی نه معقول است و نه مقدور.
نگاهی کوتاه به زندگانی حضرت آیت الله سید محمد باقر سلطانی طباطبایی : ایشان از سادات جلیل القدر طباطبایی بروجردی است که شاخه ای از خاندان طباطبایی میباشد. سر سلسله سادات طباطبایی بروجرد، فقیه والامقام، علامه سید محمد طباطبایی است که با مهاجرت خود از نجف اشراف به بروجرد، این سلسله را در غرب ایران بنیان نهاد.
و خاطره ای از آیتالله سلطانی طباطبایی از بیان دکتر صادق طباطبایی (فرزند): در همان ماههای اوّل انقلاب یعنی در اردیبهشت یا خرداد ۱۳۵۸ بود که شبی خواهرم زنگ میزند و میگوید که امام میخواهند با شما صحبت کنند. امام آن موقع در قم اقامت داشتند. گوشی را میگیرند و به پدرم میگویند: «مطلبی میخواهم به شما بگویم که الآن احمد برایتان توضیح خواهد داد» چون حال خیلی مساعدی نداشتند. گوشی را به احمدآقا میدهند. ظاهراً با این جمله میخواستند تأکید کنند که مطلب موثّق است...
و مطالب خواندنی دیگر
که برای مشاهده متن کامل آن می توانید بر روی لینک دانلود در بالای صفحه کلیک نمایید.