سوال و جوابها پای رییس مجلس را هم به کمیسیونها کشاند. نزدیکیاش با وزیر امور خارجه به دلیل سابقه دیپلماتیک و مواضع سیاسیاش در ضمن اطلاع از جزییات پشت پرده مذاکرات هستهیی، دلواپسان را ترغیب به این دعوت در کمیسیون امنیت ملی کرد؛ دعوتی که باعث میشود تا رییس بهارستان مثل یک وزیر پاسخگوی سوالات و انتقادها باشد؛ کاری بکر و بدیع با نام دعوت ولی محتوای دعوت که در قابوس و مرام دلواپسان بیسابقه و عجیب نیست.
به گزارش جماران به نقل از اعتماد، علی لاریجانی شاید فکرش را هم نمیکرد که میانجیگریهایش برای حفظ وحدت داخلی در عرصه مذاکرات هستهیی و تقابلش با تندرویها در صحن علنی کار را به جایی برساند تا به رسالت حفظ وحدت داخلی مبعوث شود، آن هم دقیقا زمانی که تیم مذاکرهکننده در وین با گروه 1+5 مذاکره میکند و در مقابل لابی صهیونیسم در عرصه بینالمللی علیه مذاکرات و دلواپسان در عرصه داخلی در انتقاد از تیم مذاکرهکننده و تحرکات هستهیی در تلاش هستند.
روزنامه اعتماد به گفتوگویی با حسین نقوی حسینی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجه پرداخته است:
آقای نقوی گفته شده که آقای لاریجانی قرار است به کمیسیون امنیت ملی دعوت شوند. این دعوت در راستای چه هدفی انجام میشود؟
بحث حضور آقای علی لاریجانی در کمیسیون امنیت ملی بر محور تحولات سیاسی فعلی است که یکی از آنها موضوعات مذاکره هستهیی ایران با گروه 1+5، آخرین پیشنهادات طرف غربی، آخرین پیشنهادات تیم مذاکرهکننده جمهوری اسلامی، موانع پیش رو، موافقتها و مخالفتها و بررسی روند مذاکرات و پیشبینی آن خواهد بود.
آیا ممکن است توضیحات علی لاریجانی با روند فعالیت وزارت امور خارجه نوعی موازیکاری یا مانعتراشی ایجاد کند؟
این دیگر به شخص آقای لاریجانی برمیگردد. بالاخره ایشان فرد مجرب و کاردانی هستند و خودشان بهتر میدانند که در این موضوع باید رایزنی صورت بگیرد یا نه یا اینکه توضیحاتش در چه سطحی و با چه کم و کیفی باشد.
در چند هفته اخیر بارها نمایندگان خواستار حضور اعضای تیم مذاکره در کمیسیون امنیت ملی شدند که میتوان درخواست برای مناظره با تیم مذاکرهکننده پیشین، طرح سوالات باقیمانده، طرح سوالات جدید و نطقها و تذکرات بعضا تند صحن علنی را یادآور شد. آیا چنین جلسهیی در پاسخ به همین درخواستهاست که با توجه به حضور تیم مذاکرهکننده در وین باعث شده تا آقای لاریجانی را به کمیسیون امنیت بکشاند؟
خیر چنین دعوتی با چیزی که شما میگویید بیارتباط است. نمایندگان یکسری دغدغه و سوال در رابطه با روند جاری مذاکرات داشتند لذا تصمیم به دعوت از آقای لاریجانی گرفتند.
چرا آقای لاریجانی برای دعوت به کمیسیون امنیت ملی انتخاب شدند وقتی که آقای بروجردی، رییس کمیسیون نیز با عضویت در کمیته هستهیی شورای عالی امنیت ملی در جریان مذاکرات قرار دارند؟ آیا چنین دعوتی آن هم برای رییس مجلس کمی عجیب نخواهد بود؟
بله آقای بروجردی در کمیته هستهیی عضو و از جزییات مذاکره مطلع هستند. ما از ایشان هم چندین بار در کمیسیون دعوت کردیم و توضیحاتی درباره روند مذاکرات به نمایندگان داده و اطلاعرسانی کردهاند که خب بیشتر این جلسات اطلاعرسانی نشده است.
یعنی میخواهید بگویید چون توضیحات ایشان قانعکننده نبود شما دعوت آقای لاریجانی را در دستور کار کمیسیون قرار دادهاید؟
خیر ایشان مباحثی که مربوط به کمیته هستهیی میشد را به اطلاع نمایندگان رساندهاند. این گزارشها کامل و جامع بودند. اما به هرحال آقای لاریجانی با توجه به ریاست قوه و عضویت در شورای عالی امنیت از نقطه نظرات و آخرین تصمیمات شورای عالی امنیت مطلع هستند و نمایندگان به همین دلیل تصمیم به دعوت از ایشان گرفتند.
در واقع نمایندگان دنبال اطلاع بیشتری از مذاکرات هستند. آیا چنین نیست؟
این نظر نمایندگان است و آنها دغدغههایی نسبت به جریان مذاکرات دارند.
در چند روز اخیر برخی نمایندگان مدعی بر لزوم تصویب متن نهایی توافقنامه در تمام کمیسیونها اعم از تخصصی و غیرتخصصی مجلس و همچنین تهیه طرحی برای تعیین راهبردهای توافقنامه شدهاند. آیا چنین چیزی مانعتراشی برخی جریانهای سیاسی و جناحها را نشان نمیدهد؟
در رابطه با تصویب توافقنامه نهایی باید عرض کنم که مجلس میتواند برای پروتکل الحاقی نظر بدهد و این به همه مسائل هستهیی مربوط نمیشود. نمایندگان میتوانند در رابطه با مسائلی که مربوط به مجلس است نظر بدهند و چنین مسائلی را در کمیسیونهای تخصصی نظیر کمیسیون امنیت ملی مورد بحث و بررسی قرار دهند.
موضع کنونی کمیسیون در برابر تیم مذاکرهکننده چیست و بفرمایید اگر تیم مذاکرهکننده بنا به خواستههای طرف غربی یا خطوط قرمز نتوانست به توافق برسد آیا ممکن است از سوی اقلیت مجلس تحت فشار قرار بگیرد؟
قبلا هم اعلام کردیم که از تیم مذاکرهکننده حمایت میکنیم. ما طی نامهیی به رییسجمهوری و تیم مذاکرهکننده خواستهایم تا خطوط قرمز و منافع ملی رعایت و حفظ شود. مطمئن باشید اگر تیم مذاکرهکننده با ایستادگی بر خطوط قرمز نتوانست به توافق نهایی برسد مورد اعتراض قرار نخواهد گرفت بلکه با استقبال روبهرو خواهد شد. اگر به یاد داشته باشید در یکی از جلسات مذاکره با 1+5 بود که آقای ظریف و عراقچی از زیادهخواهی طرف غربی سخن گفته و اعلام کردند ممکن است به نتیجهیی نرسند ولی دیدید چطور مورد حمایت قرار گرفتند و حتی دلواپسان استقبال کردند. این بار هم چنین چیزی صدق میکند. اگر تیم مذاکرهکننده و دولت منافع ملی را در نظر داشته باشند دلیلی برای نقد نیست و همه استقبال خواهیم کرد.
در پیام ویدیویی آقای ظریف، ایشان از مردم و مسوولان داخلی خواسته بودند که از اخبار خارجی به ویژه رسانههایی وابسته به لابی صهیونیسم در تحلیل مذاکرات استفاده نکنند. این درخواست دقیقا به سابقه طرح سوالات و نطقهای آتشین دلواپسان در صحن علنی پس از نگارش توافقنامه شش ماه مربوط میشود. آیا در این مرحله از مذاکرات چنین اتفاقی دوباره تکرار خواهد شد یا نمایندگان شنوای حرف آقای وزیر خواهند بود؟
اتفاقات آن دوره مربوط به نحوه مدیریت رسانهیی وزارت امور خارجه بود. ما در مورد این مساله قبلا انتقاد داشتیم. اگر وزارتخانه مدیریت رسانهیی خوبی انجام میداد و در پاسخ هر سوالی نمیگفت که این مساله یا آن مساله محرمانه است، طبعا کسی به دنبال رسانههای خارجی نمیرفت ولی وقتی پنجره را ببندیم و پاسخها را شفاف ندهیم طبیعی است که مردم و مسوولان را خود به خود به سمت دیگری سوق دادهایم.
در حال حاضر این اطلاعرسانیها چطور است؟ آیا این حضور متوالی اعضای تیم مذاکرهکننده و جلسات مستمر و خبری سخنگوی وزارت امورخارجه باز هم کافی نیست؟
الان که شرایط خیلی بهتر شده و اگر مسوولان وزارت امور خارجه به همین شکل شفاف پاسخگو باشند بعید است مردم و مسوولان به دنبال رسانههای خارجی بروند. کما اینکه در چند هفته اخیر آقای عراقچی طی جلسات متعددی توضیحات خوبی به نمایندگان دادهاند.
پیشبینی شما از نتیجه مذاکرات چیست؟
در حال حاضر فاصله بین زیادهطلبی امریکا و حق مسلم جمهوری اسلامی زیاد است که با مذاکره حل نمیشود. آنها میخواهند که ما تسلیم بشویم که ما به این خواسته تن نخواهیم داد و غربیها باید از زیادهطلبی امریکا عدول کنند چون ما هشدار دادهایم که مسیر خودمان را خواهیم رفت و این آخرین فرصت غرب است. در سال 82 زمانی که ما کمتر از 100 سانتریفیوژ داشتیم با آنان صحبت کردیم ولی آنان متاسفانه نتوانستند از زیادهخواهیها عبور کنند تا امروز در مقابل جمهوری اسلامی به عنوان یک کشور قدرتمند هستهیی قرار بگیرند که اگر دوباره چنین اتفاقی تکرار شود مطمئنا در آینده مجبور هستند با یک قدرت برتر رایزنی کنند.
روزنامه اعتماد به گفتوگویی با حسین نقوی حسینی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجه پرداخته است:
آقای نقوی گفته شده که آقای لاریجانی قرار است به کمیسیون امنیت ملی دعوت شوند. این دعوت در راستای چه هدفی انجام میشود؟
بحث حضور آقای علی لاریجانی در کمیسیون امنیت ملی بر محور تحولات سیاسی فعلی است که یکی از آنها موضوعات مذاکره هستهیی ایران با گروه 1+5، آخرین پیشنهادات طرف غربی، آخرین پیشنهادات تیم مذاکرهکننده جمهوری اسلامی، موانع پیش رو، موافقتها و مخالفتها و بررسی روند مذاکرات و پیشبینی آن خواهد بود.
آیا ممکن است توضیحات علی لاریجانی با روند فعالیت وزارت امور خارجه نوعی موازیکاری یا مانعتراشی ایجاد کند؟
این دیگر به شخص آقای لاریجانی برمیگردد. بالاخره ایشان فرد مجرب و کاردانی هستند و خودشان بهتر میدانند که در این موضوع باید رایزنی صورت بگیرد یا نه یا اینکه توضیحاتش در چه سطحی و با چه کم و کیفی باشد.
در چند هفته اخیر بارها نمایندگان خواستار حضور اعضای تیم مذاکره در کمیسیون امنیت ملی شدند که میتوان درخواست برای مناظره با تیم مذاکرهکننده پیشین، طرح سوالات باقیمانده، طرح سوالات جدید و نطقها و تذکرات بعضا تند صحن علنی را یادآور شد. آیا چنین جلسهیی در پاسخ به همین درخواستهاست که با توجه به حضور تیم مذاکرهکننده در وین باعث شده تا آقای لاریجانی را به کمیسیون امنیت بکشاند؟
خیر چنین دعوتی با چیزی که شما میگویید بیارتباط است. نمایندگان یکسری دغدغه و سوال در رابطه با روند جاری مذاکرات داشتند لذا تصمیم به دعوت از آقای لاریجانی گرفتند.
چرا آقای لاریجانی برای دعوت به کمیسیون امنیت ملی انتخاب شدند وقتی که آقای بروجردی، رییس کمیسیون نیز با عضویت در کمیته هستهیی شورای عالی امنیت ملی در جریان مذاکرات قرار دارند؟ آیا چنین دعوتی آن هم برای رییس مجلس کمی عجیب نخواهد بود؟
بله آقای بروجردی در کمیته هستهیی عضو و از جزییات مذاکره مطلع هستند. ما از ایشان هم چندین بار در کمیسیون دعوت کردیم و توضیحاتی درباره روند مذاکرات به نمایندگان داده و اطلاعرسانی کردهاند که خب بیشتر این جلسات اطلاعرسانی نشده است.
یعنی میخواهید بگویید چون توضیحات ایشان قانعکننده نبود شما دعوت آقای لاریجانی را در دستور کار کمیسیون قرار دادهاید؟
خیر ایشان مباحثی که مربوط به کمیته هستهیی میشد را به اطلاع نمایندگان رساندهاند. این گزارشها کامل و جامع بودند. اما به هرحال آقای لاریجانی با توجه به ریاست قوه و عضویت در شورای عالی امنیت از نقطه نظرات و آخرین تصمیمات شورای عالی امنیت مطلع هستند و نمایندگان به همین دلیل تصمیم به دعوت از ایشان گرفتند.
در واقع نمایندگان دنبال اطلاع بیشتری از مذاکرات هستند. آیا چنین نیست؟
این نظر نمایندگان است و آنها دغدغههایی نسبت به جریان مذاکرات دارند.
در چند روز اخیر برخی نمایندگان مدعی بر لزوم تصویب متن نهایی توافقنامه در تمام کمیسیونها اعم از تخصصی و غیرتخصصی مجلس و همچنین تهیه طرحی برای تعیین راهبردهای توافقنامه شدهاند. آیا چنین چیزی مانعتراشی برخی جریانهای سیاسی و جناحها را نشان نمیدهد؟
در رابطه با تصویب توافقنامه نهایی باید عرض کنم که مجلس میتواند برای پروتکل الحاقی نظر بدهد و این به همه مسائل هستهیی مربوط نمیشود. نمایندگان میتوانند در رابطه با مسائلی که مربوط به مجلس است نظر بدهند و چنین مسائلی را در کمیسیونهای تخصصی نظیر کمیسیون امنیت ملی مورد بحث و بررسی قرار دهند.
موضع کنونی کمیسیون در برابر تیم مذاکرهکننده چیست و بفرمایید اگر تیم مذاکرهکننده بنا به خواستههای طرف غربی یا خطوط قرمز نتوانست به توافق برسد آیا ممکن است از سوی اقلیت مجلس تحت فشار قرار بگیرد؟
قبلا هم اعلام کردیم که از تیم مذاکرهکننده حمایت میکنیم. ما طی نامهیی به رییسجمهوری و تیم مذاکرهکننده خواستهایم تا خطوط قرمز و منافع ملی رعایت و حفظ شود. مطمئن باشید اگر تیم مذاکرهکننده با ایستادگی بر خطوط قرمز نتوانست به توافق نهایی برسد مورد اعتراض قرار نخواهد گرفت بلکه با استقبال روبهرو خواهد شد. اگر به یاد داشته باشید در یکی از جلسات مذاکره با 1+5 بود که آقای ظریف و عراقچی از زیادهخواهی طرف غربی سخن گفته و اعلام کردند ممکن است به نتیجهیی نرسند ولی دیدید چطور مورد حمایت قرار گرفتند و حتی دلواپسان استقبال کردند. این بار هم چنین چیزی صدق میکند. اگر تیم مذاکرهکننده و دولت منافع ملی را در نظر داشته باشند دلیلی برای نقد نیست و همه استقبال خواهیم کرد.
در پیام ویدیویی آقای ظریف، ایشان از مردم و مسوولان داخلی خواسته بودند که از اخبار خارجی به ویژه رسانههایی وابسته به لابی صهیونیسم در تحلیل مذاکرات استفاده نکنند. این درخواست دقیقا به سابقه طرح سوالات و نطقهای آتشین دلواپسان در صحن علنی پس از نگارش توافقنامه شش ماه مربوط میشود. آیا در این مرحله از مذاکرات چنین اتفاقی دوباره تکرار خواهد شد یا نمایندگان شنوای حرف آقای وزیر خواهند بود؟
اتفاقات آن دوره مربوط به نحوه مدیریت رسانهیی وزارت امور خارجه بود. ما در مورد این مساله قبلا انتقاد داشتیم. اگر وزارتخانه مدیریت رسانهیی خوبی انجام میداد و در پاسخ هر سوالی نمیگفت که این مساله یا آن مساله محرمانه است، طبعا کسی به دنبال رسانههای خارجی نمیرفت ولی وقتی پنجره را ببندیم و پاسخها را شفاف ندهیم طبیعی است که مردم و مسوولان را خود به خود به سمت دیگری سوق دادهایم.
در حال حاضر این اطلاعرسانیها چطور است؟ آیا این حضور متوالی اعضای تیم مذاکرهکننده و جلسات مستمر و خبری سخنگوی وزارت امورخارجه باز هم کافی نیست؟
الان که شرایط خیلی بهتر شده و اگر مسوولان وزارت امور خارجه به همین شکل شفاف پاسخگو باشند بعید است مردم و مسوولان به دنبال رسانههای خارجی بروند. کما اینکه در چند هفته اخیر آقای عراقچی طی جلسات متعددی توضیحات خوبی به نمایندگان دادهاند.
پیشبینی شما از نتیجه مذاکرات چیست؟
در حال حاضر فاصله بین زیادهطلبی امریکا و حق مسلم جمهوری اسلامی زیاد است که با مذاکره حل نمیشود. آنها میخواهند که ما تسلیم بشویم که ما به این خواسته تن نخواهیم داد و غربیها باید از زیادهطلبی امریکا عدول کنند چون ما هشدار دادهایم که مسیر خودمان را خواهیم رفت و این آخرین فرصت غرب است. در سال 82 زمانی که ما کمتر از 100 سانتریفیوژ داشتیم با آنان صحبت کردیم ولی آنان متاسفانه نتوانستند از زیادهخواهیها عبور کنند تا امروز در مقابل جمهوری اسلامی به عنوان یک کشور قدرتمند هستهیی قرار بگیرند که اگر دوباره چنین اتفاقی تکرار شود مطمئنا در آینده مجبور هستند با یک قدرت برتر رایزنی کنند.