نگرانی مادران برای فرزندانشان و خواست آنها برای مراقبت همیشگی از عزیزانشان امری است که در نظر همگان عادی جلوه می کند. اما آیا مادرانی که بیش از اندازه برای فرزندانشان وقت می گذارند و از خود توقع دارند که مادری کامل و بدون نقص باشند موفق تر و از عملکرد خود راضی تر هستند؟
به گزارش جماران به نقل از شفقنا زندگی، daily mom report نوشت: به عقیده دانشمندان زنانی که بیشتر زمان خود را برای بدل شدن به مادری کامل صرف می کنند بیش از دیگران در معرض افسردگی قرار دارند. این افسردگی در دو بازه زمانی بروز می کند. مرحله اول همزمان با تولد نوزاد و مرحله بعدی زمانی است که کودک به چهار سالگی می رسد و نیازهایش متفاوت می شود این تغییر مرحله برای برخی از مادران همراه با استرس های فراوان است.
مادرانی که احساس می کنند همیشه مسئول گریه یا بد رفتاری کودک خود در جمع یا خانه هستند و به همین دلیل خود را ملزم به آرام کردن او می بینند، به صورت ناخواسته ای خود را در شرایطی بسیار حساس و استرس زا قرار می دهند. چنین فشار روانی که ممکن است در بسیاری از ساعات روز همراه با مادر باشد و در نتیجه سلامت ذهنی او را تحت شعاع قرار دهد. بر اساس نتایج تحقیقات دانشگاه میشیگان زنانی که برایشان اهمیت دارد در نظر دیگران مادرانی بدون اشتباه و کامل باشند در مواقع نیاز به سختی از دیگران درخواست کمک می کنند.
در واقع مادرانی که فکر می کنند همه کارها برای فرزنداشان باید به تنهایی انجام دهند یا مُدام خود را با زنان اطرافشان مقایسه می کنند و آنها را بهتر و تواناتر از خودشان می بینند یا زمانی که به بعضی از کارهای شخصیشان پیش از کارهای کودکشان رسیدگی می کنند احساس گناه می کنند به احتمال زیاد به افسردگی دچار می شوند. در مقابل زنانی که مادری را در به معنای صرف کردن تمام اوقات زندگی برای فرزندشان نمی دانستند در مواقع نیاز راحت تر از دیگران کمک می گرفتند. مادران همیشه نگران، باید به این باور برسند که بررفتاری فرزندشان به معنای این نیست که آنها مادران بدی هستند، اگرچه رسیدن به چنین باوری سخت و گاهی غیر ممکن به نظر می سد اما آنها باید بتوانند با این موقعیت چالش برانگیز مواجه شوند تا زندگی سالم تری برای خودشان و فرزندشان فراهم کنند.