« بن کاسبیت» مجری سابق برنامه های تلویزیونی رژیم صهیونیستی با رونمایی بیشتر از چهره خون آشام« آریل شارون» قصاب صبرا وشتیلا، تاکید کرد که شارون عاشق جداکردن سر از بدن با چاقوی ژاپنی بود و بویژه علاقه زیادی داشت که اسرای فلسطینی با این چاقو سر بریده شوند.
به گزارش جماران به نقل از ایرنا، کاسبیت با این گواهی خود چهره جدیدی از خوی وحشیگری و تروریستی شارون نخست وزیر اسبق رژیم صهیونیستی که اخیرا و بعداز مدت های طولانی در کما بودن به هلاکت رسید، ترسیم کرده است.
شارون در تاریخ سیاه خود به کشتار ملت فلسطین در دو اردوگاه فلسطینی نشین صیرا و شتیلا در حومه بیروت پایتخت لبنان هنگام اشغال این کشور است.
وی می گوید هنگامی که در یک جلسه محرمانه از شارون در باره علت تصمیم خود برای تعیین « مئیر داگان» به عنوان رییس سازمان جاسوسی اسراییل (موساد) در سال 2004 سئوال می شود، می گوید: داگان هنگامی که در سال های دهه هفتاد قرن بیستم در نوارغزه خدمت می کرد، تبحر و تخصص ویژه ای در بریدن سر فلسطینی ها داشت و به همین دلیل مورد توجه من قرار گرفت.
کاسبیت در مقاله ای که اخیرا در روزنامه صهیونیستی (معاریو) منتشر شده است ، می افزاید: شارون هنگامی که فرمانده ارتش اسراییل در منطقه جنوبی بود عملیات شهادت طلبانه در نوار غزه اوج گرفت و او به نیروهای واحدی موسوم به « ریمونیم» یعنی ( انار و یا بمب) تحت فرماندهی داگان دستور داد که اسرای فلسطینی را بکشند و پیکر آنها را داخل سطل های زباله بیاندازند.
اما این تنها کاسبیت نیست که اکنون از جنایات جنگی بیشتر این صهیونیست پرده بر می دارد ، « میخائیل بار زوهر» مورخ صهیونیست امور نظامی هم که در نوشتن کتاب زندگینامه شارون همکاری کرده است، می گوید: شارون علاقه زیادی به بریده شدن سر فلسطینی های اسیر با چاقوی ژاپنی داشت و به سربازان تحت امر خودش این جور کشتن را توصیه می کرد و اسم آن را اقدام بازدارنده گذاشته بود.
وی می افزاید: شارون بعداز بریدن سر اسرای فلسطینی به همراه افسران و سربازان در مقر ارتش اسراییل در شهر غره جشن می گرفتند و شراب می نوشیدند.
بار زوهر ادامه می دهد: شارون از خدمات و همکاری « یوسی گینوسار» افسر ارشد دستگاه امنیت عمومی اسراییل ( شاباک) که به وحشیگری و ارتکاب جنایات و شکنجه فلسطینی ها در بازداشتگاه ها معروف بود، بهره می برد.
شارون بخشی از معروفیتش در ارتکاب جنایات علیه ملت فلسطین را در دهه پنجاه قرن بیستم و هنگامی که « دیوید بن گوریون» اولین نخست وزیر رژیم صهیونیستی بدست آورد.
بن گوریون از شارون خواست که مانع نفوذ شهادت طلبان فلسطینی از کرانه باختری شود و او با تشکیل یگان 110 وابسته به تیپ چتربازان اولین جنایت جنگی را در جریان قتل عام « قبیه» تجربه کرد.
در 14 و 15 اکتبر سال 1953 میلادی سربازان صهیونیست تحت فرماندهی شارون به روستای قبیه در کرانه باختری که آن هنگام تحت حاکمیت اردن بود، حمله کردند و 69 فلسطینی را کشتند و خانه های آنها را منفجر کردند.
او در یک مرحله از جنایات خود 45 خانه و مدرسه و مسجد را منهدم کرد و ماموریت اصلی خود را مقابله با مقاومت فلسطین تعریف کرده بود.
گفته می شود که در میان مقامات سیاسی صهیونیست هم ولع زیادی داشت که فلسطینی ها را تحریک کند و آزار دهد، به همین دلیل سال 1994 خانه ای را در شهرک قدیمی قدس شرقی اجاره و در آن سکونت کرد تا با این کار موجب تحریک و آزار فلسطینی ها شود.
اقدامات تحریک آمیز او در ماه سپتامبر سال 2000 میلادی به اوج خود رسید و آن هنگامی بود که اصرار داشت به عنوان سرکرده مخالفان به مسجد الاقصی اهانت کند و با ورود خود به صحن مسجد الاقصی موجب شد که جرقه انتفاضه الاقصی زده شود.
« اوری دان» دوست شخصی شارون ، صندوقچه اسرار و مشاور رسانه ای او می گوید: شارون هنگامی که نخست وزیر اسراییل بود هرگاه در تلویزیون رهبران کشورهای عربی را می دید، می خواست تلویزیون را خرد کند.
دان در عین حال افزود: شارون خود را کنترل می کرد و برغم این موضع شخصی خود می گفت، باید برخی این دیکتاتورها در جهان عرب باشند و آنها برای تضمین بقای رژیم اسراییل بسیار مهم هستند.