جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

آیت الله مسعودی خمینی: تندروها و افراطیون در مقابل دانش امام محمد باقر(ع) خاضع بودند

کد خبر: ۴۰۶۰۰
آیت الله مسعودی خمینی: تندروها و افراطیون در مقابل دانش امام محمد باقر(ع) خاضع بودند

عضو ارشد جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با اشاره به مشی و روش مواجهه امام باقر‌(ع) با مخالفان و تندروها بیان کرد که افراطی‌ها نمی‌توانستند در برابر علم امام محمد باقر‌(ع) اظهار نظری بکنند.

به گزارش جماران به نقل از شفقنا، آیت الله علی اکبر مسعودی خمینی با بیان اینکه بعد از تضعیف شدن حکومت اموی راهی برای نشر علوم دینی باز شد اظهار کرد: از زمانی که امیرالمومنین (ع) روی کار آمدند، با خلفایی مواجه بودند که آنها با اسلام معاند بودند و به طور مداوم سعی در گره افکنی در کار انبیا داشتند؛ این موضوع تا زمان امام محمد باقر‌(ع) نیز ادامه داشت در آن زمان خلفای اموی قدرت سابق را نداشتند و از جهات مختلف هم تضعیف شده بودند در حالی که امویان همچنان قصد داشتند تا مردم را از نظر علمی برای خود جلب کنند اما با تضادهای درونی خودشان روبرو بودند و در این زمان بود که امام محمد باقر‌(ع) و امام جعفر صادق‌(ع) از زمینه علمی که برای آنها مهیا شده بود، به خوبی استفاده کردند و توانستند شاگردان خود را تربیت کنند.

او درباره سطح فکری و دانش شاگردان امام محمد باقر‌(ع) گفت: شاگردان امام محمد باقر‌(ع) و امام جعفر صادق‌(ع) افراد شاخصی بودند و از نظر فکری و درک در سطح بالایی قرار داشتند. آنها به خوبی توانسته بودند امام محمد باقر‌(ع) را بشناسند و این موضوع سبب شد تا آنها راه امام باقر‌(ع) را دنبال کنند بنابراین امام محمد باقر‌(ع) و امام جعفر صادق‌(ع) تا راه را برای اشاعه معارف اسلامی هموار دیدند، از تلاش برای تربیت شاگردان خود فرو گذاری نکردند. از شاگردان امام محمد باقر‌(ع) می توان از جابربن عبدالله انصاری، ابان بن تغلب، جابر جعفی، محمد بن مسلم، زراره بن اعین نام برد که تا امروز هم نام و نشان آنها باقیست.

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم تصریح کرد: امام محمد باقر‌ (ع) به این دلیل که جامعه را از نظر فرهنگی و بیان مطالب و احکام نیازمند می دید، ترجیح داد تا با بیان احکام الهی در جامعه یک سطح علمی ایجاد کند. این در حالیست که ظالمان زمان هم متوجه قدرت علمی ائمه‌(ع) شده بودند.

مسعودی خمینی افزود: هیچ وقت ائمه‌(ع) در پی کسب قدرت نبودند و هر زمانی هم با حاکمان در گیر می شدند، سعی در اجرای احکام الهی و پیاده سازی اسلام را داشتند. البته در زمان امام باقر و امام صادق، شرایط گفت و گو، ابراز مطالب علمی، تفسیر و بیان قرآن بسیار باز بود و آنها توانستند وظیفه خود را به خوبی انجام دهند و معارف شیعه در زمان امام محمد باقر (ع) و امام جعفر صادق‌(ع) به خوبی گسترش پیدا کرد و بسیاری مذهب تشیع را به امام محمد باقر‌(ع) و امام صادق‌(ع) منسوب می کردند و نمی دانستند که مذهب تشیع از زمان پیامبر (ص) پایه گذاری شده است.

او در خصوص رفتار و برخورد امام محمد باقر(ع) با تندروها گفت: غالیان و افراد تندرو در کلاس درس ایشان حضور پیدا می کردند و امام‌(ع) هر طوری که صحبت می کرد یک مخالف هم داشت؛ اما آنچنان از نظر علمی قوی صحبت می کرد که هیچ کس ولو افراطی یا تفریطی نمی توانست در مقابل مطالب امام (ع) عرضه اندام کند یا نظر مخالفی بدهد؛ بنابراین مطالب امام باقر (ع) همه بر طبق اصول عقل، فهم و درک بود و افراطی ها نمی توانستند اظهار نظری بکنند و در مقابل امام خاضع بودند.

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در پایان افزود: امام محمد باقر‌(ع) و امام جعفر صادق‌(ع) تمام تلاش خود را برای تربیت شاگردان و استادان گذاشتند تا مکتب جعفری به ما برسد. این دو بزرگوار توانستند نقش خود را به خوبی ایفا کنند و تمام کتب مثل اصول فقهی، اصول کافی که موجود است، از امام محمد باقر‌(ع) و امام جعفر صادق (ع) به ما رسیده است.

انتهای پیام

دیدگاه شما