دفاع مقدس، دورانی نورانی و کم نظیر از نقشآفرینی رادمردانی غیور است که اسوههای از خودگذشتگی ملت تاریخساز ایران هستند. سرلشکر شهید ولیالله فلاحی، استراتژیستی فکور و طراحی اندیشمند، سربازی خستگیناپذیر، متدین، صبور، منضبط و وطنپرست بود که در رویدادهای انقلاب اسلامی، درگیریهای بیشمار داخل کشور و میدان پرشکوه دفاع مقدس و جنگ تحمیلی، حماسههایی را خلق کرد که برای نسلهای آینده این مرز و بوم ماندگار خواهد ماند.
فلاحی پس از اخذ دیپلم از دبیرستان نظام، در سال 1330 وارد دانشکده افسری شد و در سال 1333 شمسی با درجه ستوان دومی و رسته پیاده فارغالتحصیل و پس از طی دوره مقدماتی در لشکر 92 زرهی اهواز مشغول انجام وظیفه میشود. در سال 1339 جهت طی دوره عالی به کشور امریکا اعزام و در سال 1347 دوره دانشکده فرماندهی و ستاد(دافوس) را طی کرده و در سال 1351 به عنوان ناظر صلح سازمان ملل متحد در ویتنام انجام وظیفه میکند. شهید فلاحی در تاریخ 12 مهر ماه 1357 به درجه سرتیپی ارتقا یافته و به عنوان معاون مرکز آموزش پیاده به شیراز اعزام میگردد. وی در طول خدمت در دوران قبل از انقلاب اسلامی به علت اعتقادات مذهبی و فعالیتهای سیاسی، سه بار به زندان افتاد.
شهید فلاحی یکی از ارادتمندان واقعی و افسران مورد وثوق حضرت امامخمینی(س) بود، به گونهای که بلافاصله پس از پیروزی انقلاب اسلامی به پیشنهاد سپهبد شهید قرنی و تصویب حضرت امام(س) به فرماندهی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران منصوب شد. فلاحی با صبر و حوصله به رفع حالت بحران پس از پیروزی انقلاب اسلامی در نیروی زمینی اقدام کرد و با بروز درگیری در کردستان و اشغال پادگان پیرانشهر توسط اکراد معارض در 29 بهمن ماه 1357، عملاً وارد معرکه جنگهای داخلی آن خطه شد. در جریان محاصره پادگان سنندج در 28 اسفندماه 1358، فلاحی به عنوان فرمانده نیروی زمینی بهوسیله بالگرد وارد پادگان مذکور شده و ضمن به عهده گرفتن هدایت عملیات، دوشادوش سایر سربازها و نظامیها به دفاع از پادگان و مقابله با مهاجمان پرداخت و سرانجام قاطعیت وی در برابر مزدوران اجنبی، موجب شکسته شدن حصر پادگان سنندج شد. همچنین شهید فلاحی در جریان حمله اکراد شورشی به پادگان سقز و درگیریهای نقده و آزادسازی شهر پاوه در تاریخ 25مردادماه سال58 حضور مستقیم، مؤثر و فعال داشت.
شهید فلاحی در بیان خاطراتی از آزادسازی شهر پاوه چنین گفته است: «در حادثه پاوه همراه شهید چمران بودم. شهر کاملاً در محاصره افراد مسلح بود و هیچ راهی برای نفوذ به شهر وجود نداشت مگر از راه هوا. به اتفاق هم با هلیکوپتر وارد پاوه شدیم آنهم در زیر باران گلوله... ظرف یکی دو روز محاصره پاوه هرچه پیام فرستادیم، جواب نیامد و در نتیجه با دکتر توافق کردیم و قرار شد یکی از ما دو نفر از پاوه خارج شود و کمک بیاورد. دکتر به من گفت اگر از شهر خارج شوم روی نیروی زمینی و نیروی هوایی فرماندهی ندارم اما تو بر نیروی زمینی و هوایی فرماندهی داری، ضمن آنکه من در اینجا با عملیات نامنظم آشنایی دارم پس بهتر است تو بروی... دو فروند هلیکوپتر آمدند من را ببرند که اولی هدف قرار گرفت و سقوط کرد اما دومی که در آن بودم 9 گلوله خورد و سرانجام از زمین بلند شد و به کرمانشاه بازگشتم... نیمههای شب آخرین پیام چمران را دریافت کردم و هنوز هم آن را با خود دارم که چنین است: تیمسار فلاحی! خداحافظ، خداحافظ و خداحافظ. قبل از رسیدن پیام، خلبان کشوری با آنکه غروب بود رفت یک مقدار مواضع مهاجمان را در هم کوبید و کمی فشار از روی شهر کاسته
شد... خلاصه شهر در آستانه سقوط بود. صبح روز بعد خدا یاری کرد و کلاه سبزها را از راه هوا وارد پاوه کردیم و سپس خودم با یک ستون زرهی از کرمانشاه حرکت و حدود ظهر وارد پاوه شدیم و دکتر چمران در دروازه شهر از ستون زرهی و من استقبال کرد و بار دیگر یکدیگر را در آغوش گرفتیم. آن لحظه آشنایی من با دکتر تبدیل به یک دوستی عمیق بر اساس موازین خدایی و قرآنی و اسلامی شد.»
شهید فلاحی در دوران پر مخاطره تجاوزهای مرزی عراق به خاک میهن اسلامی مسئولیت فرماندهی نیروی زمینی ارتش را عهدهدار بود و سه ماه قبل از شروع جنگ تحمیلی و به دنبال عزل بنیصدر از فرماندهی کل قوا، در تاریخ 29 خرداد 1359 با حکم حضرت امام خمینی(ره) به سمت جانشین ستاد مشترک ارتش (عملاً ریاست ستاد ارتش را عهدهدار بود) منصوب شد.
با هجوم ارتش متجاوز عراق به عمق خاک میهن اسلامی و بویژه در استان خوزستان، تفکرات زاییده از ذهن دوراندیش فلاحی بود که باعث برقراری سه قرارگاه شمالی، در دزفول تحت فرماندهی سرتیپ ظهیرنژاد و قرارگاه مرکزی در اهواز تحت فرماندهی خودش و قرارگاه جنوبی یا اروند تحت فرماندهی سرهنگ حسن فروزان در استان خوزستان شد و عملاً ارتش عراق را در دستیابی به اهدافش در خوزستان ایران، ناکام گذاشت. یقیناً حافظه تاریخ دفاعمقدس، نقش به سزا و ماندگار سرتیپ ولی الله فلاحی و سرتیپ قاسمعلی ظهیرنژاد، فرمانده وقت نیروی زمینی ارتشجمهوریاسلامی و سرهنگ خلبان جواد فکوری، فرمانده وقت نیروی هوایی ارتشجمهوریاسلامی را در طراحی و عملی ساختن استراتژی نظامی جمهوری اسلامی ایران علیه دشمن متجاوز و به شکست کشانیدن استراتژی رژیم بعثی عراق در سال اول جنگ به فراموشی نخواهد سپرد. ایستادگی دلاورمردان ارتشی، نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروهای مردمی در جبهههای غرب کشور (استانهای کرمانشاه و ایلام)، مقاومت 34روزه تکاوران نیروی دریایی پایگاه خرمشهر، دانشجویان دانشکده افسری، گردان 151 پیاده، گردان 165 مکانیزه، گردان 232 تانک و
نیروهای مردمی در پادگان دژ و بندر خرمشهر، دفاع مدافعان سرسخت ایران زمین در ساحل رودخانه بهمن شیر، جنوب آبادان، تپههای اللهاکبر و پل کرخه و همچنین اجرای عملیاتهای آفندی زمینی- نظیر: عملیات محور سرپل ذهاب- قصرشیرین که منجر به آزادسازی شهر سرپل ذهاب شد، عملیات محور گیلان غرب- قصرشیرین که منجر به عقب راندن نیروهای متجاوز عراقی از ورودی شهر گیلان غرب شد، عملیات قرارگاه اروند که به تصرف و تأمین محور ماهشهر- آبادان انجامید، عملیات میمک که به آزادسازی ارتفاعات حائز اهمیت میمک گرایید، عملیات آزادسازی سوسنگرد، عملیاتالله اکبر، عملیات قوچ سلطان، عملیات طراح، عملیاتهای غرب رودخانه کرخه و عملیات ثامنالائمه یا شکست حصر آبادان و انجام عملیاتهای هوایی انتقام، کمان 99، انهدام مراکز صنعتی، پادگانهای نظامی، پلها و بنادر استراتژیک عراق و همچنین اجرای سلسله عملیات اشکان، شهید صفری و مروارید توسط نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران که از تاریخ نهم آبان ماه 1359 الی 7 آذرماه 1359، به مدت 28 روز ادامه داشت و منجر به انهدام سکوهای نفتی البکر، الامیه و بخش اعظمی از توان دریایی عراق شد و تا پایان جنگ سیادت دریایی
جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس و دریای عمان را حفظ کرد؛ حاصل مدیریت راهبردی آن شهید والامقام بهعنوان ریاست ستاد مشترک ارتش و فعالیتهای ارزشمند رزمندگان اسلام در نخستین سال دفاع مقدس است.
این دوره کوتاه و پر برکت مدیریت مستقیم جنگی سرتیپ ولیالله فلاحی که تا زمان شهادتش چهار ماه بهطول انجامید، توأم با اوضاع و احوالی بود که جمهوری اسلامی ایران با چالشهایی نظیر: شعلهور شدن آتش جنگهای داخلی در کردستان ایران؛ جنگ قدرت بین گروههای مختلف سیاسی در داخل کشور؛ عزل ابوالحسن بنیصدر از سمت فرماندهی کل قوا و ریاست جمهوری؛ اعلام مبارزه مسلحانه سازمان منافقین خلق علیه نظام جمهوری اسلامی؛ ترور بسیاری از شخصیتهای بلند پایه نظام؛ انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی در هفتم تیرماه 1360 و انفجار دفتر نخستوزیری در هشتم شهریورماه 1360 دست به گریبان بود؛ لیکن علیرغم وجود بحرانهای مذکور، آن امیر رشید و خستگیناپذیر زمینه به کارگیری نیروهای سپاهی و بسیجی و مردمی در کنار ارتش را فراهم ساخت و با اجرای عملیات مشترک ثامنالائمه (شکست حصر آبادان) برگ زرینی به پرونده پر افتخار دوران دفاع مقدس افزود و سرانجام با سقوط هواپیمایش در هفتم مهرماه 1360 به درجه رفیع شهادت نائل آمد. روحش شاد
یکی از نوشتههای به یادگار مانده از شهید فلاحی:
«انسان از راه اندیشه پرواز میکند، کاوش میکند، میبیند، به رازها پی میبرد، مناعت طبع پیدا میکند، از اسارت هوسها، غرضها، حسادتها و خودبینیها رها میشود و سرانجام از راه اندیشه به آرامش درون میرسد و به اقلیم وجود پا مینهد و بر دیدگاهی رفیع میایستد و افق بیکران و نامتناهی اقلیم الهی را میبیند و بر صفحه رادار اندیشه خود عوارض مادی را نمیبیند. یک صفحه شفاف روحانی و ربانی میبیند که لکههای عوارض مادی بر آن محسوسند.»
منبع: ایران