در آستانه اجرای فاز دوم هدفمندی یارانهها شایعاتی مبنی بر بیاعتمادی مردم نسبت به دولت بهخصوص عملکرد اقتصادی آن ایجاد شده اما واقعیت این است که مردم به دولت یازدهم بیش از هر دولت دیگری طی 10 سال گذشته اعتماد دارند، به طوریکه تصور میکنم اگر انتخابات ریاستجمهوری دوباره تکرار شود دکتر روحانی باز هم بیشترین آرا را خواهند داشت.
نفوذ و محبوبیت و مشهوریت ایشان در اوج زمانی خود قرار دارد. اما با وجود اینکه مخالف ترساندن مردم یا اجبار آنها به انصراف از دریافت یارانهها هستم، موقعیت دولت را کاملا درک میکنم و میدانم که دولت با 12 تا 15 هزار میلیارد تومان کسری بودجه مواجه است و با به کارگیری هر 1000 میلیارد تومان از این کسری در حوزههای تولید، بهداشت و آموزش و پرورش میتواند چندین کار مفید برای مردم انجام دهد.
با وجود اینکه تخصیص یارانه به طبقات مرفه جامعه را مغایر روح پرداخت یارانهها میدانم اما معتقدم که دولت نباید از حد و حدود انصراف اختیاری خارج شود. به این معنی که مخالف این قضیه هستم که دولت دست به اقداماتی بزند که ممکن است در کشور تلاطم ایجاد شده و به نوعی منجر به شایعاتی در مورد بیاعتمادی مردم نسبت به دولت یازدهم شود که فایدهیی هم نداشته باشد.
البته توان اجرایی، فنی، نرمافزاری و سخت افزاری دولت را خوب میشناسیم و میدانیم که شناسایی دهکهای درآمدی و همینطور تفکیک آنها از هم نه به دقت امکانپذیر و نه به مصلحت دولت است و اظهاراتی مبنی بر اطلاع یافتن از حسابهای بانکی مردم برای 45 هزار تومان ارزش انجام این کار را ندارد. واقعیت دیگر این است که تا پایان سال 94 پیشبینی میشود که ارزش یارانه پرداختی به کمتر از یکسوم آن چیزی که در روز اول پرداخته میشد، خواهد رسید.
در این صورت شاید به مصلحت دولت چه به لحاظ سیاسی و اجرایی و چه به لحاظ اجتماعی نباشد که بخواهد از روشی غیر از روش انصراف داوطلبانه برای حذف یارانهبگیران استفاده کند.
پیشبینی میشود که در نهایت دولت به همین راهحل متوسل خواهد شد. بهرغم اینکه گهگاه ممکن است یک یا چند مسوول دولتی ادعا کنند که ممکن است دولت تجسس در اموال و حسابهای مردم داشته باشد، نه دولت این کار را انجام خواهد داد و نه این ادعا منجر به این خواهد شد که مردم بیاعتماد شده و حسابهای بانکی خود را خالی کنند.
بیرون کشیدن پول از بانکها گرچه در احجام 5 میلیون یا 10 میلیون امکانپذیر است که آن هم مانعی برای دریافت یارانه محسوب نخواهد شد اما طبیعتا برای مقادیر بالاتر این امر کاملا غیرممکن است. در عین حال که روشهای غیرداوطلبانه را توصیه نمیکنم، به هیچ وجه ندادن اطلاع صحیح از سوی مردم به دولت را نیز صحیح نمیدانم.
غیر از این هم هر روش دیگری موفقیتآمیز نبوده و متقابلا هم تصور نمیکنم که منجر به ایجاد یا افزایش بیاعتمادی نسبت به دولت شود.پایگاههای اجتماعی و مردمی آقای روحانی بسیار نیرومند است و آن هم به این دلیل است که سیاستهای درست انجام شده و عملکرد خوب دولت نسبت به عملکردهای ضعیف آن بسیار پررنگتر است.
در تمام 9 ماه گذشته تنها موردی که ممکن است نسبت به آن انتقاد وجود داشته باشد نحوه پرداخت سبد کالا بوده است. به همین دلیل بیاعتماد شدن به دولت یازدهم و انتقاد کردن از آن خیلی سخت است. همانگونه هم که شاهد هستیم منتقدان نیز وقتی که میخواهند انتقادی از دولت داشته باشند در مورد موضوعات بیارتباطی انتقاد دارند. به طور قاطع میتوان گفت که در حوزه اقتصادی دولت بسیار کماشتباه ظاهر شده است. الان نیز توصیه به دولت این است که به هیچ وجه از گزینه حذف غیرداوطلبانه یارانهبگیران استفاده نکند.
اینکه دولت آقای روحانی موفق شده تورم را از 45 درصد در تابستان 92 به کمتر از 20 درصد در اسفند همان سال برساند، از پرداخت هر یارانه دیگری با ارزشتر، شرافتمندانهتر و طرفدارانهتر به سمت فقراست و اگر دولت از حدود انصراف اختیاری خارج نشود بسیار مفید خواهد بود.با وجود همه بحثهایی که وجود دارد تصور میشود که نهایتا دولت به همین مسیر خواهد رفت. به هر حال باید درک درستی از وضعیت دولت داشت. هیچ خیری نه برای ثروتمندان و نه برای اقشار کمدرآمد وجود ندارد که دولت به خاطر کسری بودجه پرداخت یارانهها اسکناس بدون پشتوانه چاپ کند و 45 هزار تومان به مردم داده و از سویی تورم تا حد 45 درصد برسد.
منبع: اعتماد