وقتی خودروی حامل اسرای ایرانی در حرکت بود، راننده یک تریلر عراقی با متوقف کردن خودرو از نگهبان خواست تا چند اسیر ایرانی را در اختیار او بگذارد تا به قول خودش تق تق خلاصشان کند.
به گزارش جماران به نقل از ایرنا، سردار ˈعبدالله کریمیˈ مشاور بنیاد شهید در امور آزادگان که خاطرات دوران اسارت خود را گردآوری کرده است با اعلام مطلب مزبور افزود، از اولین ساعاتی که رزمندگان اسلام در جنگ تحمیلی به اسارت نیروهای بعثی در می آمدند، رایج ترین چیزی که با آن آشنا می شدند، شکنجه و ارعاب بود و این حربه شامل هر فرد با هر ویژگی می شد و قاعده ای تغییر ناپذیر به نظر می رسید.
عراقی ها با روحیه وحشیانه اقدام به ضرب و جرح و یا به شهادت رساندن عدهای از اسرا میکردند و با حساسیتی که درباره رزمندگان روحانی و پاسدار داشتند و به ایشان ˈحرس خمینیˈ میگفتند، آنان را مورد آماج کتکها و شکنجههای خود میکردند.
زمانی که عراقی ها ما را در ستون های ده - پانزده نفری به پشت خط خود می بردند، یک سرباز عراقی در جلو و یکی دیگر در پشت سرمان در حرکت بود.
مجروح یکی از این ستون ها من بودم، دو انگشت شست دستهایم را با سیم تلفن صحرایی بسته بودند، درد و شدت جراحت امانم را بریده بود.
برات دست های مرا حلقه وار به گردنش انداخته بود و در آخر ستون به دنبال خود می کشید، مدام از بقیه عقب می افتادیم و با بدرفتاری عراقی ها روبرو می شدیم.
عاقبت در نقطه ای ما را سوار خودروی آیفا کردند و به طرف شهر بصره حرکت دادند. من که قادر به نشستن نبودم، کف خودرو دراز کشیدم و همانطور دراز کش به اطراف نگاه می کردم.
در مسیر راه همه جا پر بود از خاکریز ، سلاح ، توپهای سنگین و سبک دشمن، در بین راه یک تریلر اتاق دار پیچید جلو خودرویی که ما در آن بودیم و خودرو را متوقف کرد.
راننده آن که مردی سیاه چهره، درشت اندام با سبیلهای کلفت و ترسناک بود از کامیون پایین پرید و از آیفا بالا آمد، رودرروی نگهبان مسلح که روی سقف ایستاده بود، قرار گرفت و گفت: باید چند نفر از این اسرا را در اختیار من بگذاری تا تق تق خلاصشان کنم .
نگهبان گفت: چرا؟
راننده گفت: چند نفر از فامیلهای من به دست اینها کشته شدهاند.
نگهبان گفت: نه.
راننده گفت: تو مگر غیرت نداری؟
نگهبان نگاهی کرد و جوابی نداد.
راننده اصرار می کرد و نگهبان مقاومت، چند لحظه ای به همین منوال گذشت، راننده یک حرف میزد و نگهبان حرف دیگری عاقبت نگهبان کاغذی از جیب شلوارش بیرون آورد و به راننده تریلر نشان داد ، گفت: ببین من برای تحویل گرفتن اینها رسید دادهام، باید اینها را طبق این فهرست در بصره تحویل مقامات دهم، اگر کم شوند، استخبارات پدر مرا در می آورد.
راننده تریلر عصبانی شد و پرید پشت آیفا و با دو پا روی سینه یکی از بچههای زخمی کوبید که کمی بعد او در بین راه شهید شد و بعد شروع به زدن بقیه کرد.
مثل دیوانهها بود با مشت و لگد بی جهت همه را میزد، آنقدر کتک زد تا خودش هم خسته شد، از آیفا پایین پرید و گورش را گم کرد.