سید حسن خمینی: برای بازگشت ادب، باید نهضتی تشکیل دهیم/در حضور امام، کسی نمی توانست غیبت کند
یادگار امام با تأکید بر مراقبت از رفتار، گفتار و افکار در جامعه از سوی افراد آن به ویژه پژوهشگرانی قرآنی افزود: متأسفانه در حال حاضر جامعه ما به هر دلیلی بیادب شده است.
به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی جماران، حجت الاسلام و المسلمین سید حسن خمینی، در یازدهمین همایش بانوان قرآن پژوه که صبح امروز پنج شنبه در محل سالن همایشهای برج میلاد برگزار شد؛ از تفاوتهای مسیر پژوهش در قرآن با دیگر عرصههای پژوهشی سخن گفت و مسوولیتهای الهی و اخلاقی مسیر پژوهش در قرآن را مورد تأکید قرار داد.
با اشاره به ایام پیش رو که مصادف با دهه اول فاطمیه است، گفت: مناسب است که در این ایام بیش از هر زمان دیگری خود را متوسل به حضرت صدیقه طاهره بدانیم.
وی با اشاره بر اهمیت پژوهش در همه زمینهها گفت: هر چند، برخی در عرصه پژوهش در پی خودنمایی هستند؛ اما پژوهشگر در پی نتیجه تحقیقات علمی خود است، برای نمونه یک فقیه در پژوهش خود، در پی افزودن نتیجهای جدید به اندوختههای دیگری است که در عرصه این علم ایجاد شده است؛ این در حالی است که پژوهشگر قرآنی، تنها برای یافتن یک نتیجه علمی تلاش نمیکند؛ بلکه، او در پی گشودن دری به روی جان و روح خویش است و باید هدف والای پژوهش برای خدا را مد نظر قرار دهد و این تفاوت بنیادینی است که پژوهش قرآنی، با پژوهش در دیگر عرصههای علمی دارد.
وی با اشاره این روایت از پیامبر اکرم(ص) که اگر کسی قرآن را برای زینت دنیای خود یاد بگیرد، خداوند متعال، بهشت را بر او حرام میکند، اظهار داشت: این نکتهای است که در پژوهش در دیگر عرصههای علمی وجود ندارد.
یادگار امام، پژوهش در قرآن را راه دل و محیطی برای تنور آن دانست و افزود: در روایات بدترین اهل دوزخ را قراء قرآن دانستند و این روایات اشاره به افرادی دارند که با اهدافی غیر از هدف الهی به آموزش قرآن و پژوهش در این زمینه میپردازند.
وی همچنین با اشاره به دیدگاه امام خمینی درباره حجاب اکبر گفت: بر اساس نظر قطعی ایشان، منظور از حجاب اکبر آن چیزی است که بر اساس علم توحید برای افراد ایجاد میشود و نه علم صرف و نحو یا علم ابدان. بنابر این یک پژوهشگر قرآنی باید بداند که در مسیر فعالیت خود، نباید به گونهای رفتار کند که این مسیر متعالی، خود باعث ایجاد حجاب برای وی شود.
یادگار امام اظهار داشت: پژوهشگر قرآنی در مرتبه نخست، جهت گام برداشتن در مسیر پژوهشگری قرآنی باید احساس فقر و نیاز کند، در غیر این صورت با لبانی خشک از این عرصه بیرون خواهد رفت.
سید حسن خمینی با اشاره به آیه 16 سوره حجرات گفت: در این آیه شریفه، خداوند متعال خطاب به پیامبر اکرم(ص) میفرماید: برخی از مسلمانان بر آن حضرت منت میگذارند که اسلام آوردند. در ادامه آیه اما، خداوند متعال میفرماید به دلیل آن که مسلمانان هدایت شدهاند، خدا بر گردن آنان منت دارد و آنها نباید بر پیامبر منت گذارند. بر این اساس، همه افرادی که در عرصه پژوهش قرآنی، فقه، اصول و نظیر آن گام بر میدارند، باید مراقب باشند که به دلیل این گونه فعالیتها، دچار غرور نشوند.
وی گفت: دومین چیزی که پژوهشگران قرآنی به آن نیازمندند این است که باید نسبت به اعمال، گفتار و افکار خود مراقبت و محاسبه داشته باشند. برای نمونه در زمینه این که چگونه باید مراقب رفتار خود باشیم باید گفت: نباید به گونهای رفتار کرد که یک فرد در جامعه خود را انگشت نما بکند.
یادگار امام با اشاره به بحث حجاب و عفاف، افزود: جامعه قرآنی باید به جایگاه این بحث در جامعه حساسیت داشته باشد. زیرا برخی این گونه القا میکنند که می بخور منبر بسوزان، مردم آزاری نکن، ولی باید به آنان گفت: می نخور، منبر نسوزان، مردم آزاری هم نکن.
وی افزود: جامعه دین دار، جامعهای است که خود را مورد تنور در مسیر الهی قرار میدهد و در عین حال به تمام ابعاد و ظواهر شرعی نیز توجه میکند.
سید حسن خمینی با تأکید بر این که لازم است، پژوهشگران قرآنی، هر شب و یا حداقل هر هفته به محاسبه رفتار خود بپردازند، گفت: مراقبت از گفتار، یکی از مواردی است که باید به آن توجه ویژهای داشت و از مهمترین موارد در این باره، رعایت ادب است. متأسفانه جامعه ما به هر دلیلی بیادب شده است، این در حالی است که یکی از شاخصههای جامعه ایرانی به ویژه بر اساس ادبیات آن، ادب افراد جامعه آن بوده است.
یادگار امام با بیان این که انگار برای بازگشت همان ادب، باید نهضتی تشکیل دهیم، گفت: در این زمینه همه باید دست به دست یکدیگر دهیم و مؤدبانهتر صحبت کنیم. برای نمونه، اگر شخصی به دیگری نقدی دارد، میتواند مؤدبانهتر صحبت کند.
سید حسن خمینی با تأکید بر اجتناب از دروغ، تهمت و غیبت، افزود: مراقبت از افکار و ذهنمان، از دیگر مواردی است که باید نسبت به آن اهتمام داشته باشیم و در این زمینه باید دلمان را پاک کرده و هر آنچه را از دیگران در دل داریم، بیرون بریزیم.
وی با اشاره به روایتی از پیامبر مکرم اسلام(ص) گفت: آن گونه که نقل شده است، حضرت در هنگام بیان این روایت با صدای بلند، سخن میگفتند که به نظر من بلندی صدای ایشان به دلیل آن بوده است که امروز بنده و شما که اینجا نشستهایم نیز سخن ایشان را جدی بشنویم. آن حضرت در این روایت میفرمایند: ای کسانی که قرآن را در سینه خود دارید و آن را حمل میکنید، وقتی علافها و بطالها با صدای بلند میخندند، شما چشمانتان را با گریه سرمه بکشید. وقتی همه خوابند، بیدار شوید، وقتی همه میخورند، شما روزه بگیرید و اگر به شما ظلم کردند، شما ببخشید و اگر کسی به شما حقد و کینه ورزید، شما کینه وی را به دل نگیرید و نسبت به وی کینه نورزید و کسی که با شما جاهلانه برخورد میکند، شما با وی جاهلانه برخورد نکنید.
سید حسن خمینی اظهار داشت: کسی که مصاحب با قرآن است، نباید با تندی به کسی که به وی تندی کرده است، رفتار کند و نباید اگر کسی به وی غضب کرد، به وی غضب کند. همه این اصول اخلاقی به دلیل فضیلت قرآن، باید از سوی قرآنیان رعایت شود. کسی که حامل قرآن است، نه تنها افرادی را که نسبت به آنان بدی کرده است، میبخشد بلکه این بخشش خود را به روی آنان نیز نمیآورد.
یادگار امام با تأکید بر این که اولیاء الله همواره دلشان از خود افراد، بیشتر برای آنان میسوزد؛ به سیره عملی امام خمینی اشاره کرد و گفت: در زمینه کنترل رفتار و مراقبت از اعمال، گفتار و افکار باید بگویم، واقعا در حضور امام، کسی نمیتوانست از کس دیگری غیبت کند. امام همواره یک ساعت قبل از صبح بیدار میشد و در اواخر عمر خویش نیز برای پاک کردن اشکهای خود در نماز شب به جای، تکه دستمالی از حوله استفاده میکرد.
به گزارش خبرنگار جماران پس از پایان این مراسم، سید حسن خمینی و آیتالله موسوی بجنوردی، همراه با مسجد جامعی رییس شورای شهر تهران و ایازی، معاون فرهنگی -اجتماعی شهردار تهران، از موزه مشاهیر ایران، نمای دید باز و گنبد آسمانی برج میلاد بازدید کردند.
***
مسجد جامعی: کتابخانه تخصصی قرآن در تهران راه اندازی می شود
احمد مسجد جامعی در اختتامیه یازدهمین همایش بانوان قرآن پژوه اظهار داشت:با توجه به گستره فعالیتهای دانشگاهی و قرآنپژوهی در شهر تهران، وجود کتابخانه تخصصی قرآن کریم ضروری است و باید به سامان برسد.
رئیس شورای شهر تهران با اشاره به این نکته که شهر تهران در ساختار تاریخی خود بنیادی قرآنی دارد گفت: زمانی که روستای تهران تبدیل به شهر تهران شد پیرامون آن حصاری کشیدند. بر اساس مستندات تاریخی این تنها حصاری است که در آن 114 برج و برو ساختند و در هر کدام سوره ای از قرآن را نهادند.
وی ادامه داد: پس از ساخت 114 برج، کمکم روستای تهران به شهر تهران تبدیل شد و اگر امروز شاهد تبدیل تهران به قطب فعالیتهای فرهنگی، هنری و قرآنی در کشور هستیم به خاطر همین پیشینه قرآنی آن است.
مسجد جامعی در بخش دیگری از سخنان خود با بیان اینکه کارهای ارزشمندی در زمینه جمعآوری متون و آثار قرآنی انجام شده است، گفت: یکی از این کارها افزایش پایان نامه ها و فعالیت قرآنی بود که گزارش آن در ده سال پیش در نمایشگاه بین المللی قرآن کریم ارائه شد و یکی از نتایج آن نیز شکل گیری همین نهاد است که سال ها تداوم پیدا کرده است.
وی با اظهار این مطلب که پیش از این بنیاد دایرهالمعارف اسلامی و بنیاد امام رضا (ع) در زمینه جمعآوری متون، مقالات و پایان نامه های قرآنی فعالیت ارزشمندی داشته اند، افزود: تهران با توجه به سابقه و تاریخ خود و ضرورت هایی همچون گسترش فعالیت های دانشگاهی و دانش پژوهی پیرامون قران و رشته های وابسته نیازمند کتابخانه تخصصی قرآن است.
رئیس شورای شهر تهران در پایان اظهار داشت: امیدواریم با یاری همین جمع، کتابخانه تخصصی قرآن در شهر تهران راه اندازی شود تا زمینه استفاده همه علاقه مندان از منابع قرآنی فراهم شود.
***
وزارت کشور: اطلاعات تازه ای درباره مرزبانان ربوده شده داریم
سخنگوی وزارت کشور گفت : اطلاعات تازه ای درباره وضعیت 5 سرباز ربوده شده ایرانی داریم که طرح آنها به صلاح نیست.
به گزارش جماران، حسینعلی امیری در گفت و گو با ایران خبر درباره وضعیت 5 مرزبان گروگان ایرانی گفت : اطلاعات تازه به دست آمده از وضعیت 5 مرزبان محرمانه است و طرح کردن آنها اکنون به صلاح نمی باشد.
سخنگوی وزارت کشور درباره علت محرمانه بودن این اطلاعات گفت : مطرح کردن این اطلاعات اکنون به نفع وضعیت 5 مرزبان نباشد، اما در اولین فرصت نسبت به وضعیت آنها اطلاع رسانی خواهد شد.
***
واکنش افخم به گزارش حقوق بشری بان کی مون
سخنگوی وزارت امور خارجه گزارش ارائه شده از سوی بان کی مون دبیرکل سازمان ملل به شورای حقوق بشر در مورد جمهوری اسلامی ایران را غیر قابل قبول و متاثر از رویکرد سیاسی به مقوله حقوق بشر دانست و افزود : این گزارش به دلیل ایراد اتهامات و ادعاهای غیر حقوقی و غیر مستند ،فاقد اعتبار و وجاهت قانونی است .
به گزارش جماران به نقل از مهر،مرضیه افخم با تاکید براینکه انتظار می رود دبیرکل سازمان ملل در راستای همکاریها و تعاملات مبتنی برسازوکارهای سازمان ملل در بررسی وضعیت حقوق بشر کشورها و از جمله ایران منصفانه عمل نموده و با پرهیزاز دخالت در امور داخلی از بکار بردن عبارات خلاف اصول و مقررات بین المللی , کلی و مبهم اجتناب کند ،افزود : بخشهائی از گزارش منتشره جایگاه و موضع بیطرفانه دبیرکلی سازمان ملل را زیر سوال برده و کاملا مخدوش می کند . سازمان ملل نباید به عنوان یک ابزار سیاسی برای حمله و آسیب به وجهه کشورهای مستقل مورد سوء استفاده قرار گرفته و از طریق آن ،قوانین داخلی کشورها نقض شود.
سخنگوی وزارت امور خارجه کشورمان بار دیگر استفاده ابزاری و سیاسی از حقوق بشر علیه کشورهای مستقل را مردود دانست و افزود :اگرچه در بخشهائی از این گزارش به تحولات مثبت در کشورمان اشاره هائی شده ،ولی ذکر موارد خلاف واقعیت و تشابهات زیاد این گزارش و گزارشهای سالانه برخی کشورهای غربی ،نشان می دهد که منبع این گزارشات یکسان بوده و منابع مرتبط با برخی کشورهای غربی و سایتهای خبری وگروههای تروریستی بدنام و وابسته منبع و مرجع تهیه گزارش قرار گرفته اند.
سخنگوی وزارت امور خارجه با ابراز تاسف از اینکه مجازاتهای در نظر گرفته شده برای قاچاقچیان مواد مخدر از جمله مجازات مرگ بصورت کلی و مبهم به عنوان نقض حقوق بشر در نظر گرفته شده است ، افزود:جمهوری اسلامی ایران در راه مبارزه با شبکه ها و کارتلهای بین المللی قاچاق مواد مخدر روزانه متحمل زیانها و هزینه های جانی و مالی زیادی می شود و بصورت ناعادلانه و کاملا هدفمند مورد اتهام قرار گرفته است .
مرضیه افخم در پایان تاکید کرد: جمهوری اسلامی ایران بر اساس شرع مقدس اسلام و همچنین اصول مندرج در قانون اساسی کشور ، در جهت حمایت از حقوق آحاد شهروندان خود ثابت قدم می باشد ومجددا تاکید می نماید موضوع حقوق بشر نباید صحنه تقابل کشورها و فرهنگهای مختلف شود ، بلکه این مساله می تواند با گفتگو و اصل احترام متقابل که حقوق بشر بر ان مبتنی است ،زمینه ساز همکاری ملتها و انتقال تجارب برای ارتقای کرامت انسانی شود .
***
حوزه در برابر بدعت ها مسوول است
رییس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم گفت: حوزه های علمیه در برابر بدعت ها مسوول هستند و طلاب و اساتید باید در این زمینه فعال باشند.
به گزارش جماران به نقل از ایرنا، آیت الله ˈ محمد یزدی ˈ چهارشنبه شب در آیین گشایش مجمع عمومی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در سالن همایش مدرسه علمیه دارالشفاء قم بیان داشت: اساتید حوزه ایجاد زمینه رشد علمی طلاب از نظر علمی و اخلاقی را بر عهده دارند و رفتار و روش اساتید در تهذیب و تربیت طلاب نقشی بسزا دارد.
وی گفت: اساتید حوزه روح حوزه را اداره می کنند و با تربیت طلاب، نسل های آینده حوزه را تربیت می کنند و حوزه متشکل از مراجع تقلید، اساتید و طلاب است.
وی ابراز داشت: اهداف حوزه علمیه در طول تاریخ تنها یادگیری چند اصطلاح نبوده است و آن چه مورد توجه مراجع و اساتید بوده است حفظ معارف و علوم اسلامی و برخورد با بدعت ها و تصرف در امور دینی بوده است.
نایب رییس مجلس خبرگان رهبری اظهار داشت: هدف دیگر حوزه ابلاغ معارف خاندان عصمت و طهارت و رساندن پیام اسلام به بشریت در هر زمان و مکانی است که از بدو تاسیس آن مورد توجه بوده است.
آیت الله یزدی افزود: زمانی روحانیت نمی توانست در مساله قضا ورود پیدا کند اما در همان شرایط شاهد بودیم که همه علمای بزرگ و مراجع به وظیفه شرعی خود در مسائل مختلف عمل می کردند.
وی اظهار داشت: امروز در ابلاغ اسلام دستی باز داریم و دنیای اسلام که در سراسر کره زمین گسترده شده است نسبت به تعالیم حوزه نیازمند هستند.
وی گفت: نباید تنها به تعلیم و تعلم طلبه پرداخته و به دیگر امور بی اعتنا باشیم که در حوزه و بیرون از آن چه می گذرد لذا اساتید باید به جهات اقتصادی و اجتماعی توجه خاصی داشته باشند تا اسلام را همان طور که هست به دنیا معرفی کنیم.
رییس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم ابراز داشت: حوزه علمیه امروز بیدار است و اساتید نسبت به شناخت زمان توجه دارند و باید اهداف شیعه را به گوش همگان در جهان برسانیم که این هدف نیازمند کاری جمعی است.
مجمع عمومی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، براساس تاکیدات رهبر معظم انقلاب مبنی بر تشکیل مجمعی از اساتید که بتوانند مباحث مورد نیاز این نهاد حوزوی را مطرح و برنامه ریزی کنند و در اختیار جامعه مدرسین قرار دهند برگزار شد.
اساتیدی که هفت سال سابقه تدریس در سطح عالی و خارج دارند به اولین مجمع عمومی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم دعوت شدند.
تبیین اساسنامه مجمع، شرح وظایف و اعلام آمادگی برای تشکیل هیات رییسه از برنامه های افتتاحیه این نشست به شمار می رفت.
***
درخواست آزادی سربازان 800 هزار امضا کم دارد
پرویز پرستویی با بیان اینکه در آستانه سال نو باید خوشحال باشیم اما 5 سین از 7 سین سفره ما کم است، گفت : برای ارائه درخواست آزادی سربازان گروگان گرفته شده ایرانی از سازمان ملل نیازمند یک میلیون امضا هستیم اما تا کنون تنها 200 هزار امضا جمع آوری شده است .
پرویز پرستویی بازیگر سینما و تلویزیون در جریان گروگانگیری 5 تن از سربازان جمهوری اسلامی ایران به خبرنگار مهر گفت: گاهی اوقات جریانها عمومی در جامعه پیش می آید که همه ما باید دست به دست هم بدهیم تا آن جریان را به خیر و سلامت بگذرانیم Tهزاران سال است که در آستانه سال جدید می گویم که باید سال کهنه را کنار بگذاریم و سال نو را با خوشحالی آغاز کنیم اما امسال 5 سین که همان سربازان گروگان گرفته شده کشورمان است از سفره 7 سین ما کم شده است.
وی ادامه داد: باید کاری کرد تا فرزندان سرزمینمان را به دامن خانواده هایشان باز گردانیم. مردم ما گاهی در جریانهایی خواسته یا ناخواسته حضور پیدا می کنند متاسفانه امسال و در آغاز سال نو 5 نفر از جمعیت 75 میلیون کشورمان کم شده اند که ما باید از آنها حمایت کنیم.
وی با اشاره به اینکه این 5 سرباز متعلق به تمام خانواده های ایرانی هستند، توضیح داد: ما نیازمند یک میلیون رای هستیم تا بتوانیم بیانیه درخواست آزادی 5 سرباز را به سازمان ملل ارائه کنیم. هر چند با همکاری عادل فردوسی پور و برنامه 90 از تمام مردم ایران در سراسر دنیا خواستیم که به آزادی این 5 سرباز رای بدهند اما در کل اروپا، آمریکا، آسیا و ایران نزدیک 200 هزار نفر رای دادند این در حالی است که در یک ساعت برای حمایت از تیمهای قرمز یا آبی سه میلیون رای می دهیم، نباید فراموش کنیم که خون این 5 سرباز از هر رنگ دیگری رنگین تر است و تلاش برای آزادی آنها به دست ملت ایران است.
این بازیگر شاخص سینما ادامه داد: ملتی که می تواند یک دولت و یا یک نظام را جابجا کند اگر نتواند 5 سرباز را که فرزندان همین مملکت هستند را نجات دهد عجیب است.
پرویز پرستویی گفت: بسیاری از خانواده هایی که فرزندان سرباز آنها در شهرستانها یا مناطق مرزی و در شرایط سخت خدمت می کنند تمام تلاش خود را می کنند تا در شب سال نو در کنار پادگانهای فرزندان خود حضور پیدا کند تا حتی شده برای چند دقیقه فرزندانشان را از پشت نرده ها ببینند. این 5 سرباز گروگان گرفته شده جزو اعضای خانواده همه ما ایرانیان هستند و فکر می کنم که باید تمام تلاش خود را بکنیم تا فرزندانمان به خانه باز گردند.
پرستویی در پایان تاکید کرد: از همه مردم ایران می خواهم تا برای آزادی این 5 فرزندمان رای دهند.
***
سیدمحمد خاتمی: نقد، کار اصلی مطبوعات آزاد است / دولت مدافع آزادی بیان باشد
سیدمحمد خاتمی با بیان اینکه «نقد به معنای تخریب نیست»، گفت: متاسفانه در برخی محافل تلقی میشود که هرکس بهبه و چهچه کرد، خوب و هرکس فحش داد، بد است. نقد اینها نیست بلکه به معنی گفتن خوبیها، انصاف داشتن، تشحیص اولویتها و البته بیان نارساییهاست.
به گزارش جماران به نقل از ایسنا، رئیسجمهور پیشین کشورمان در دیدار با مدیرمسئول و شورای سردبیری روزنامه آفتاب یزد، با تاکید بر اینکه "کار اصلی یک مطبوعه آزاد، نقد است"، به دوران دولت اصلاحات اشاره کرد و افزود: با وجود اینکه گاهی نقدها را قبول نداشتیم و معتقد بودیم که درست نیست، خدا را شکر هیچگاه به دلیل اینکه از دولت نقد صورت گرفت، هیچگونه فشاری از ناحیه ما نبود؛ البته نمیگویم که هیچ برخوردی صورت نگرفت ولی این رویکرد دولت نبود.
وی در بخش دیگری از صحبتهای خود اظهار کرد: رئیسجمهور باید به تعهدی که به مردم داده است عمل کنند. مشکلات فراوانی پیش روی دولت است و به سادگی نمیشود شعارها را عملی کرد ولی ما در عین حالی که باید از دولت حمایت کنیم تا بتواند برنامههای خود را عملی کند، باید دائما این تذکر را بدهیم که باید به تعهدات خود پایبند باشد و در سیر عملی شدن آن تلاش کند. به مردم هم باید بگوییم که انتظار نداشته باشند همه مشکلات یکشبه حل شود؛ توقعات مردم نباید بیدلیل بالا برود.
متن کامل سخنان سیدمحمد خاتمی بدین شرح است:
به نام خدا
انتشار چهارهزارمین شماره از روزنامه آفتاب یزد را که در طول بیش از 14 سال منتشر کردید به شما تبریک میگویم. جامعه ما از برکات وجود نشریه آفتاب یزد و مطبوعاتی مانند مطبوعه شما برخوردار بوده و ان شاء الله که با همت و نشاط بیشتر، شاهد تلاشهای شما در سالیان درازی که پیش روی ماست باشیم.
برای شما آرزوی آرامش وجدان، به دلیل خدمت به جامعه و نیز خشنودی از این که انشاءالله رضایت خدا را در این مدت کسب کردید می کنم و آن را به عنوان هدیه ای می دانم از خداوند منان و پاداشی برای خدمتی که کرده و می کنید.
اصطلاحی در هنگامه مشروطیت مطرح شد که مطبوعات رکن چهارم مشروطیت است. مشروطیت معنایی مشخص دارد، صرف نظر از این موضوع که این اصطلاح از شارت فرانسوی به معنی قانون گرفته شده، یا از شرط عربی که حکومت را مشروط به نظارت و حمایت مردم و برآمدن از اراده مردم می داند.
می دانیم که مشروطیت، خواست مهم جامعه ما بود برای رهایی از استبداد و خواستار حکومتی بود که برآمده از مردم و مسؤول در برابر آنان باشد. حکومتی که در آن تفکیک قوا وجود داشته باشد، قانونگذار مجری نباشد و قاضی نه قانون گذار باشد نه مجری و در حالی که این سه قوه از هم جدا هستند، یکدیگر را مراقبت کنند تا هیچ کس سوء استفادهای از قدرت نکند و با نظارت و کنترل مستمر قوا نسبت به یکدیگر، نظارت عمومی نیز بر آن امور جریان یابد. هم حمایت کند در جایی که امور درست است و هم نقد کند در جایی که غلط است و این کار (نظارت عمومی) را از جمله برعهده مطبوعات می دانستند و به همین جهت هم آن را رکن چهارم مشروطیت به حساب می آورند.
این موضوع اهمیت مطبوعات و نشریات را نشان میدهد، امروز رسانه بسیار گستردهتر از مطبوعات است، گرچه مطبوعات جای خود دارد، ولی امروز به هر حال رسانه بسیار گسترده شده است، صدا و سیما، سایت های اینترنتی و خبرگزاری ها و نیز مطبوعات. اینها همه رسانه هستند. باید بگویم که رسانه از لوازم حتمی مردم سالاری است که در سایه آن هم مردمسالاری استقرار پیدا می کند و هم دوام خواهد یافت و هم از انحراف جلوگیری می شود. البته که در دنیای امروز که تخصص هم هست، به طور طبیعی رسانههای در اختیار تخصص ها هم هستند، ولی برای این که رکن مشروطیت و رکن مردم سالاری تحقق پیدا کند، باید رسانه هایی را تعریف کنیم که نه متعلق به حکومت هستند و نه متعلق به بخشهای خاص، بلکه متعلق به مردم هستند و از افکار عمومی نمایندگی میکنند و خود را در برابر ارتقاء افکار عمومی، اعتلای افکار عمومی و دفاع از حقوق مردم در مقابل نهادهای حکومتی گرفته تا نهادهای دیگری که از بیرون و درون ممکن است که این حقوق را ضایع کنند، خود را مسؤول می دانند وقتی می گوییم وجود مطبوعات آزاد و مستقل لازم است به این معنی نیست که دیگران آزاد نیستند و مطبوعات دیگر ارزش ندارند، چرا زمانی که دولت هم مطبوعه داشته باشد مورد احترام است. احزاب مختلف حتما باید مطبوعه داشته باشند، احزاب چون از بخشهای مختلف جامعه نمایندگی میکنند و مهمترین صورت نهاد مدنی در جامعه، هستند بخش خصوصی که باید محور تولید و فعالیت در کشور باشد و نیز نهادهای مختلف مدنی که هستند، هر کدام میتوانند و باید زبان، بیان و آیینهای داشته باشند که هم چهره خود را نمایش دهند و چهره مردم را. در واقع نهادهای مدنی واسطه میان مردم و حکومت هستند تا هم مسائلی که مربوط به حکومت است به مردم منتقل کنند و هم مسائلی که مربوط به مردم است به دولت منتقل شود و نیز در توزیع قدرت و امکانات بتوانند نقش واسطه خود را انجام دهند.
بنابراین همه نهادها، بخش خصوصی و جاهای دیگر میتوانند مطبوعه داشته باشند، هیچ اشکالی هم ندارد ولی وجود مطبوعاتی که متعهد به قانون، متعهد به حفظ حقوق، حرمت و کرامت مردم باشند و دفاع کننده از آن و البته متهد به امنیت کشور، متعهد به مصالح کشور باشند، و هم افکار عمومی را نمایندگی کنند از جایگاه بالاتری برخوردار هستند. از وضعیت حزب و تشکلها در کشورهای نظیر خود آگاه هستیم، به هر دلیلی آنطور که باید و شاید احزاب چون مطلوب حکومت نبودند، پای نمیگرفتند یا چون خودشان آن تجربه لازم را نداشتند و نمیتوانستند نمایندگی دقیقی از جامعه بکنند، وضع حزب در جامعه ما، چندان مطلوب نیست و حتما باید دولت توسعهگرا و دولت علاقهمند به حقوق مردم در برنامههای خود موانعی که برای احزاب وجود دارد یا مشکلاتی که برای آنان ایجاد میشود یا کمبودهایی که سبب میشود احزاب نتوانند کارکنند، را مرتفع کند.
انشاءالله ما شاهد فعالیتهای گسترده حزبی و رقابتهای سالم در متن جامعه خود باشیم، ولی در موقعیت حاضر، انصاف این است که مطبوعات در حالی که متعهد به انقلابی که آن را سرمنشاء و سرفصل تازهای در تاریخ می دانیم و نیز علاقهمند به حاصل این انقلاب یعنی جمهوری اسلامی هستند و خود را در برابر آن متعهد میدانند و نیز این اعتقاد را دارند که محور و مدار و اصل، مردم هستند و قدرت از این مردم نمایندگی می کند و باید تابع نظر و مصلحت مردم باشد و مطبوعاتی که به حق مردم، حرمت، کرامت، پیشرفت و برخورداری مردم احترام می گذارند سرمایه های بسیار ارزندهای هستند. البته ممکن است که در کشور ما به دلیل کمبود امکانات یا به دلیل برخی از تنگ نظریهایی که وجود داشته و دارد، این جور مطبوعات خیلی نتوانستند گسترش پیدا کنند اما در همه حال توانستند کم و بیش حضور داشته باشند و این حضور، ارزشمند است.
من به آفتاب یزد چون عنوان «یزد» دارد علاقه ویژهای دارم، ولی در واقع تبعیضی میان مطبوعات مستقل و آزادی که در این کشور هستند قائل نیستم، علاقه عاطفی خود را دخیل نمی دانم و میگویم که آفتاب یزد یکی از مطبوعاتی است که خواسته روی پای خود بایستد و خود را نسبت به انقلاب و ارزشهای انقلاب، به مصالح و امنیت کشور خود متعهد میدانسته و در عین حال میخواسته صدای مردم ما باشد و نسبت به ارتقای افکار عمومی، رساندن اطلاعات درست به جامعه با همه محدودیتهای موجود خود را مسؤول می دانسته است. آفتاب یزد یکی از مطبوعات دوست داشتنی جامعه ما است. در زمان ما نیز، از این که برخی از مطبوعاتی که فکر میکردند که در اصول کلی فکری به هم نزدیک تریم ولی در رویکردها و کارکردها نظر متفاوتی داشتند، حرف خود را میزدند، نه تنها ناراحت نمی شدم بلکه این افتخار را داریم که انتقاد کردن از نظر دولت جرم نبود، بلکه مورد تشویق هم قرار میگرفت. خدا را شکر که هیچ گاه به دلیل این که از دولت نقد صورت گرفت، هرچند گاهی نقدها را قبول نداشتیم و معتقد بودیم که درست نیست، اما هیچ گونه فشاری از ناحیه ما نبود، البته نمیگویم که هیچ برخوردی صورت نگرفت ولی این رویکرد دولت نبود.
حق مطبوعات است که صحبت کنند، این درست نیست که هر کس به ما بهبه، چه چه کرد، بگوییم باش، و هر کس که به ما تندی کرد، بگوییم نباش. البته همه چیز دست دولت نیست و اکنون هم اگر برخورد نادرستی با مطبوعهای میشود، نمیتوان به حساب دولت گذاشت. دستگاه های مختلفی حضور دارند که خود را محق می دانند که برخورد کنند و بازداشت کنند.
اکنون ما به دولت محترم میگوییم درست است که شما برخورد نمیکنید ولی باید در جامعه احساس شود که شما مدافع آزادی بیان و دارای درک موقعیت مطبوعات هستید. بالاخره مطبوعات در لحظهای باید تصمیم بگیرند، ممکن است گاهی این تصمیم اشتباه باشد، ممکن است کمبودی در آن باشد، اما به محض این که اشتباهی رخ داد، نمیشود آخرین و تندترین برخورد را کرد. تصمیم گیرندگان نباید، اشتباه را با جرم یکی بدانند و با کوچکترین اشتباهی به عنوان جرم، با آن برخورد کنند. باید دولت مدافع مطبوعات، مدافع آزادی بیان باشد اما این که چه قدر تیغش میبرد، حرف دیگری است و این انتظار وجود دارد که دستگاههای مختلف هم از آزادی مطبوعات و امنیت آنها دفاع کنند.
معتقدم آفتاب یزد یکی از روزنامههایی بوده که با همه مشکلات و محدودیتهایی که داشته توانسته رسالت خود را انجام بدهد و انشاءالله که در آینده هم شاهد فعالیتهای این روزنامه و روزنامهها و نشریات مشابه آن در جامعه خود باشیم .همچنین امیدوارم همچنان صدای مردم ، مدافع کرامت و حقوق مردم،مدافع جمهوریت واسلامیت نظام و به خصوص مدافع اخلاق در جامعه باشید.احساس میکنیم که در جامعه ما اخلاق بسیار لطمه خورده و دروغ، تحریف و تهمت وجود دارد.
یکی از کارهایی که روزنامهها باید انجام دهند دفاع از اخلاق است و باید به حاکمان توصیه کنند که در درجه اول باید آنها اخلاق را رعایت کنند. تنها رعایت قانون کافی نیست که آن هم خیلی وقت ها رعایت نمی شود، اخلاق نیز بایستی رعایت شود و با بداخلاقی در جامعه برخورد شود . کسانی که در جامعه به نام اسلام و انقلاب بداخلاقی میکنند ، در درجه اول باید با آنان برخورد شود، نه این که عدهای رانت و امتیازاتی داشته باشند که هر چیزی میخواهند مطرح کنند و در مقابل دیگران به محض این که حرفی میزنند چون برخی خوششان نمی آید با شدت با آنان برخورد میشود.
دولت یازدهم، دولتی است که با رأی مردم و در یک فضای مناسبی روی کار آمده است. البته بارها گفتم و الان هم میگویم که رهبری در ایجاد این فضا نقش داشتند و باید از ایشان تشکر کرد.
شعارها و رویکردهای آقای روحانی بسیار خوب و مطلوب بود. ما هم احساس کردیم که صرف نظر از جریان و جناح، اینها موردنیاز جامعه است. همه زحمت کشیدند و دولت جناب آقای دکتر روحانی روی کار آمد و معتقدم همچنان به شعارهای اصلی خود پایبند هستند. رئیسجمهور باید به تعهدی که به مردم داده اند عمل کنند. مشکلات فراوانی پیش روی دولت است و به سادگی نمیشود شعارها را عملی کرد ولی ما در عین حالی که باید از دولت حمایت کنیم تا بتواند برنامههای خود را عملی کند، اما بایستی دائما این تذکر را بدهیم که باید به تعهدات خود پایبند و در سیر عملی شدن آن تلاش کنند. به مردم هم بگوییم که انتظار نداشته باشند همه مشکلات یکشبه حل شود. توقعات مردم نباید بی دلیل بالارود.
کار اصلی یک مطبوعه آزاد نقد است. نقد هم تخریب کردن نیست. متاسفانه در کشور ما، در برخی محافل تلقی می شود که هر کس به به، چه چه کرد، خوب است و هر کس بدگفت، بد است، نقد نه به به، چه چه است نه فحش دادن، نقد خوبیها را گفتن، انصاف داشتن، اولویتها را تشخیص دادن و در عین حال نارساییها را بیان کردن است.
در یک محیط آزاد حتی اگر نقد مطرح شده نقد نادرستی هم باشد، دولت باید جواب دهد، بحث کند، صحبت کند تا جامعه روشن شود.
نقد باید متوجه همه ارکان دولت به معنی عام که در جمهوری اسلامی حضور دارند باشد، البته با معیارهایی که انقلاب اسلامی داشته است.اگر دیدیم که به این معیارها، خواستهای مردم و قانون اساسی، درست عمل نمی شود و یا راه بهتری وجود دارد، باید بیان کنیم. حمایت از دولت و حمایت از نظام فقط به معنی این نیست که هر کاری کردند و هر راهی که انتخاب کردند و هر رویکردی که برگزیدند، بگوییم خوب است. این حمایت نیست، حمایت باید از نظام ، قانون، حقوق مردم و مصالح ملی باشد. دستگاههای ما اگر مشکلات و کمبودهایی داشتند، باید نقد کنیم، زبان نقد نیز، زبان انصاف و منطق باید باشد. بنابراین تکلیف برای ما روشن است. این حکومت برآمده از مردم است، مشکلات بسیار فراوانی دارد و رویکردهای خوبی دارد شما هم در عین حال مدافع مردم ،حقوق مردم، مدافع مصالح ملی و انقلاب جامعه هستید. به طور طبیعی حیات یک مطبوعه آزاد، نقد است، نقد درست و صحیح.
مسائل اقتصادی پیش روی دولت بسیار سخت و سنگین است، مشکلات بسیاری را به ارث برده و محدودیتهای فراوانی هم دارد.
انشاءالله که با حفظ مصالح کشور، این رویکردی که در سیاست خارجی و در مذاکرات است به نتیجه برسد، همچنان که تاکنون بحمدالله موفق بوده اند امیدوارم فشارها کمتر شود و در کشور تحرکی ایجادشود.
اما سؤالتان در مورد یارانه ها مشخص است که هدفمندکردن یارانه به آن صورت که بیاییم چندین برابر کمتر از قیمت تمام شده کالاها در اختیار همه قرار گیرد و دولت سوبسید بدهد کار درستی نیست و حتما باید یارانهها هدفمند شود. اما صحبت در روش و شیوه است، در برنامه چهارم، مسأله هدفمندکردن یارانهها در نظر گرفته شده بود. البته نظر ما این بود که درآمدی که حاصل از افزایش قیمتها و حذف یارانهها است وارد بودجه نشود یعنی کمبود بودجه را با درآمدی که روی قیمت انرژی میبریم، جبران نکنیم و چند مورد برای مصرف در آمد ناشی از حذف یارانه ها در نظر گرفته شد. یک: کمک به بخشهایی از جامعه که به دلیل افزایش قیمتها و حذف یارانهها آسیب می بینند و گرفتار میشوند. دوم: بهبود حاملهای انرژی و صرف بخشی از درآمد اصلاح حامل های انرژی و نیز بخشی از آن هم برای افزایش تولید و سرمایهگذاری و بهبود استحصال از منابع انرژی. در کنار این موارد ایجاد حساب ذخیره ارزی که دو نقش مهم داشت، یکی مبارزه با نوسانات قیمت ارز و دیگری در اختیار بخش خصوصی قرار گرفتن این ارز با سود بسیار اندک و برگشت طولانی مدت. برای تولیداتی که خیلی مورد نیاز کشور است و یا به طور عمده تولیداتی که بتواند بازار خارجی داشته باشد و صادر بشود. البته این موضوع تبدیل شد به صندوق توسعه ملی که کار خوبی هم بود.
در برنامه چهارم، هدفمندی یارانهها در نظر گرفته شده بود البته با یک شیب بسیار منطقی که به طور ناگهانی تورم ایجاد نشود و تولید لطمه نخورد و در کنارآن رشد 8 درصد در نظر گرفته شده بود . در عرض 4 سال میتوانستیم یارانهها را هدفمند کنیم بدون این که لطمهای وارد شود.اما برنامه چهارم اصلا اجرا نشد.
یکی از مواردی که می خواستم در دوره خودم انجام شود همین طرح هدفمندی یارانه ها بود گرچه تصمیم آن در دوره ما گرفته شد، در برنامه سوم هم تا حدودی به این سو رفتیم و علاوه بر آن طرح جداگانهای برای اصلاح قیمت نفت در نظر گرفتیم که در دولت تصویب شد اما مجلس مخالفت کرد.
هدفمندی یارانهها ضرورتی غیرقابل انکار است ولی صحبت از روشها و شیوهها است. به طور قطع دولت محترم طرحهایی در نظر دارد و امیدوارم که موفق باشند.
و بالاخره رویکردهای دولت ما و این دولت به هم نزدیک است و خود آقای روحانی که در رأس دولت هستند، دبیر شورای عالی امنیت ملی دولت که من بودند و پرونده هستهای کشور زیر دست ایشان بود و بسیار هم خوب عمل کردند.
ما باید با دنیا تعامل کنیم و باید موانع را حل کنیم، درحالی که روی مصالح ملی، منافع ملی خود پافشاری داشته باشیم که بحمدالله دولت محترم دارد. هیچکس به بهانه مذاکره منافع ملی را زیر پا نگذاشته، بلکه برای تأمین منافع ملی، اگر لازم بوده مذاکره و تعامل کرده و میکند.
***
قانون جامع ایثارگری در آستانه اجرای کامل
سالروز تأسیس بنیاد شهید در 22 اسفند 1358، تداعی کننده روزی است که ریشه در تاریخ معاصر دارد. دورانی که از قیام امام خمینی(س) در سال 42 آغاز شد و در 22 بهمن 57 به ثمر نشست. 34 سال پیش فرمان 10 مادهای امام خطاب به شورای انقلاب و دولت موقت با مضمون رسیدگی به وضع خانواده شهدا و رسیدگی به امور جانبازان و آسیبدیدگان در جریان انقلاب اسلامی منجر به تأسیس بنیادی با هدف ارجنهادن به خدمات و زحمات ایثارگران در راه حق و حقیقت شد. بنیادی که سخن گفتن از آن کتابی قطور با فصلهای بسیار میطلبد تا ارزشآفرینیهای آن را در فراز و فرودهای سالیان به ثبت برساند. سالروز تأسیس این نهاد انقلابی که در تقویم رسمی کشور، تحت عنوان <روز بزرگداشت شهدا> نامگذاری شده است. مجالی است تا ضمن گفتوگو با حجتالاسلام والمسلمین سیدمحمدعلی شهیدی، نماینده ولی فقیه، معاون رئیس جمهوری و رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران، برنامهها و عملکرد این نهاد را مرور کنیم.
با توجه به سالروز تأسیس بنیاد شهید شاید شرح دلایل تأسیس این نهادها خالی از فایده نباشد؟
بر اساس فرمان مورخ 22 اسفند 1358 حضرت امام خمینی وبه منظور تجلیل و تکریم از شهدا و جانبازان و ایثارگران و خانوادههای مکرم آنان بنیاد شهید انقلاب اسلامی تشکیل شد.
پس از خاتمه جنگ تحمیلی در سال 1367 بهمنظور رسیدگی شایسته به امور جانبازان، مسئولیت اداره امور جانبازان که تا آن زمان تحت پوشش بنیاد شهید بودند با فرمان حضرت امام خمینی بر عهده بنیاد مستضعفان قرار گرفت و نام این نهاد به بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی تغییر یافت.
در سال 1369 همزمان با بازگشت آزادگان عزیز به آغوش میهن اسلامی ستاد رسیدگی به امور آزادگان در نهاد ریاست جمهوری تأسیس و امور مربوط به رسیدگی به این عزیزان که تا آن زمان تحت پوشش بنیاد شهید بودند به این ستاد واگذار شد.
پس از درخواست مسئولان نهادهای ایثارگری و براساس فرمان مقام معظم رهبری در تاریخ 19اردیبهشت سال 83 تجمیع نهادهای ایثارگران در ساختاری یکپارچه در بدنه دولت به تصویب رسید و به این ترتیب بنیاد شهید و امورایثارگران شکل گرفت.
اشاره کردید به ادغام نهادهای ایثارگران. با وجود اینکه اساس تشکیل این بنیاد پاسخگویی به نیازهای این اقشار در جامعه است اما همچنان گروهی در این میان از نحوه عملکرد بنیاد رضایت چندانی ندارند. دریافت نکردن تسهیلات مناسب، کافی و عادلانه میان گروههای ذکر شده از جمله این نارضایتیها است، آیا بنیاد قصد بازنگری در قوانین اجرایی خود را ندارد و اگراین بازبینی اتخاذ شده به چه صورت است؟
بنیاد از ابتدا براساس ضوابط و قوانین و اسناد و مدارک پزشکی میزان درصدهای جانبازی افراد راتعیین کرده است که بر همین اساس چه آنانی که از درصد کمتر و چه افرادی که دارای درصد بالای جانبازی هستند و ما از آنان بهعنوان شهید زنده نام میبریم، از تمام امکاناتی که قانونی است بهرهمند میشوند. اما بهرهمندی براساس میزان درصد جانبازی ونیز فاکتورهایی همچون شاغل بودن یا نبودن و... تعیین میشود و ارائه این خدمات تماماً بر اساس ضوابط نوشته شده در بنیاد و قوانینی است که در دولت یا مجلس به تصویب رسیده است وهماکنون در حال اجرا است.
هر چند اذعان داریم که اجرای برخی از این قوانین و ضوابط در زمان فعلی با مشکل مواجه است اما تلاش کردهایم با بازنگری در قوانین این مشکلات تاحدودی رفع شود. در حال حاضر این بازنگری در حوزه تعاون، پزشکی و درمان عزیزان جانباز آغاز شده است به امید اینکه بتوان تا حد امکان تمام این افراد را تحت پوشش این خدمات قرار دهیم. اما همانطور که شما هم مطلع هستید با ابزارکم و امکانات محدود و نیز مشکلات موجود در کشور از جمله کمبود بودجه، امکانات پزشکی و... فراهم کردن تسهیلات کافی امکان پذیر نیست. ازجمله تهیه وسایل و تجهیزات مورد نیاز جانبازان که اکثراً از خارج وارد میشود که با تحریمی که بهوجود آمد، بنیاد شهید نیز دراین زمینه با مشکل مواجه است.
گاهی افراد تحت پوشش از اینکه از این امکانات بهرهمند نمیشوند گلایه دارند. بدیهی است ما اگر امکانات داشته باشیم آن را ارائه میدهیم و اساساً برای همین امر آمدهایم ولی وقتی امکانات نیست ما چه کاری از دستمان ساخته است؟! البته ما هر چه به این قشر خدمت کنیم کم است. اینها حق و حقوق بالایی دارند و ملت ما مدیون این افراد هستند. اگر این افراد نبودند ما الان اینجا نبودیم و در مقابل این همه ایثار و فداکاری هر چه ما به آنان خدمات ارائه دهیم باز هم کم است. اما تاحد مقدور سعی میکنیم تا آنجایی که قانون به ما اجازه داده همه این افراد را تحت پوشش قرار دهیم. از سوی دیگر یکی از مشکلات ما که باعث نارضایتی برخی از این عزیزان شده است موضوع درصد جانبازی است.
تاکنون درکمیسیون اجتماعی مجلس حدود 36 جلسه در خصوص یکسانسازی مصادیق جانبازی و شهادت برگزار شده است که امیدواریم تا پایان سالجاری این موضوع در کمیسیون اجتماعی دولت مصوب و با تصویب نهایی دولت اجرایی شود که با این کار تصور میکنم بخشی از مشکلات این عزیزان برطرف خواهد شد.
قانون جامع ایثارگران چه زمانی اجرایی خواهد شد؟
این قانونی بود که مجلس آماده و ابلاغ کرد. البته زمانی که مجلس این قانون را مصوب کرد برای تأیید به شورای نگهبان رفت که در آنجا با اشکال روبهرو شد چرا که اعلام کردند بار مالی به همراه دارد لذا باید مجلس آن را اصلاح میکرد.
پیگیری و دفاع از آن 2 الی 3 سال طول کشید. در پایان به مجمع تشخیص مصلحت نظام جهت بررسی و تصویب ارسال شد تا در نهایت از سوی مجمع تشخیص مصلحت نظام به مجلس اعلام شد و مجلس نیز به دولت ابلاغ کرد. اما دولت پیشین چون معتقد بود اجرای این قانون بار مالی به همراه دارد بنابراین به بنیاد ابلاغ نشد تا اجرایی شود.
در حال حاضر قانون جامع ایثارگران از نظر حقوقی مورد بررسی قرار گرفته است و چون در روزنامه رسمی نیز به چاپ رسیده است حکم ابلاغ دارد. ضمن آن که دکتر روحانی نیز به صورت شفاهی به من ابلاغ کردند که این قانون اجرایی شود و گفتند مکتوب هم ابلاغ خواهد شد.
از ابتدای مسئولیت خود این موضوع در بنیاد شهید مورد بررسی قرار گرفت که اطلاعات بهدست آمده از آن نشان میدهد که تاکنون مجموعاً حدود 50درصد از قانون ایثارگری اجرایی بوده یا شده است و برای درصد باقی مانده نیز اعلام کردهایم که اجرایی شود و مقدار دیگر آن که بار مالی به همراه دارد در انتظار بودجه سال 93 هستیم که امیدواریم بتوانیم میزان باقی مانده را نیز اجرایی کنیم.
لذا میتوان اذعان کرد قانون جامع ایثارگری در حال حاضر 70 درصد اجرایی شده و مابقی آن به امید خدا اجرایی خواهد شد.
میزان مطالبات ایثارگران تاکنون چقدر بوده است؟
چون دولت میزان مطالبات را یک رقم عنوان میکند و بنیاد شهید نیز یک رقم دیگر، بنابراین نمیتوان اعلام کرد. اما در مورد معوقات باید گفت طبق بررسیهای صورت گرفته تاکنون32 درصد از آن را در همان ابتدای کار دولت جدید پرداخت کردهایم. بخشی از معوقات نیز در چند روز قبل پرداخت شد و امیدواریم مابقی تا پایان خردادماه پرداخت شود، که بیشترین پرداختی مربوط به جامعه آزادگان خواهد بود که این موضوع را با دکتر روحانی نیز در میان گذاشتهام و وی نیز مساعدت خود را در این زمینه اعلام کرده است.
اشاره به آزادگان کردید، قشری که کوله باری از خاطرات تلخ را همیشه با خود همراه دارند. برای این افراد که تأخیر در دریافت معوقات خاطرشان را تلختر میکند چه خواهید کرد؟
بهطور کلی معتقد هستم هر چقدر بتوانیم باید به این افراد خدمات ارائه دهیم و این آرزوی ما است. همیشه گفتهام این افراد آرامش خود را از دست دادند تا ما آرامش پیدا کنیم. آزادگان و ایثارگران خیلی زجر میکشند. با خواندن کتاب «من زنده هستم» نوشته دکتر معصومه آباد عضو شورای شهر به وضوح این زجر را متوجه میشوید، رنجی که شاید یک روز آن برای ما قابل تحمل نباشد. بنیاد شهید با تمام توان و امکانات باید در خدمت افراد تحت پوشش خود از جمله آزادگان باشد.
خدمت مقام معظم رهبری بودم که پدر و مادری از ساری خدمت ایشان آمده بودند که در فاصله زمانی 3 ماه 3 فرزندشان شهید شده بودند. خب ما چگونه میتوانیم چنین ایثاری را جبران کنیم؟ هرچقدر هم خدمت کنیم باز هم قابل جبران نیست. اما با این وصف باید بکوشیم هر آنچه در توان داریم در خدمت آنان قرار دهیم.
ضمن آنکه از تمامی پرسنل بنیاد شهید خواستهام که نسبت به این عزیزان تکریم داشته و رفتار مناسب شأن آنان از خود نشان دهند. چرا که حداقل کاری که ما میتوانیم انجام دهیم شنیدن درد دل این عزیزان است و پیدا کردن راه حلی برای رفع مشکلات آنان. تقاضای من از شما این است، برای این که ما خادمان خوبی باشیم دعایمان کنید.
یکی از مشکلات عمده افراد تحت پوشش بنیاد بخش درمانی است، خصوصاً تهیه دارو که ظاهراً تأمین آن از جانب این نهاد سقف معینی دارد، از جمله برای جانبازان شیمیایی. در این خصوص اقدامهای انجام شده را چگونه ارزیابی میکنید؟
در بنیاد، معاونتی بهعنوان درمان وجود دارد که متعلق به ایثارگران است. ما طبیعتاً در هر قسمتی باید بخش درمان را مدنظر قرار دهیم. چه جانباز شیمیایی باشد و چه جانباز غیر شیمیایی ما ملزم به ارائه خدمات هستیم.
بنیاد شهید در بخش تهیه دارو و درمان با مشکل کمبود مواجه است و قبلاً برای درمان جانبازان، آنان را به خارج از کشور اعزام میکرد که هزینه و مشکلات زیادی از جمله گرفتن ویزا و...در بر داشت اما با اقدام معکوسی که انجام دادهایم توانستهایم میزان خدمات را افزایش دهیم. به این طریق که هر ماه 2 پزشک را از خارج برای معاینه و درمان جانبازان به ایران میآوریم که این خدمات محدود به مرکز نمیشود بلکه تمامی افراد تحت پوشش بنیاد که در دیگر شهرستانها بوده و در بنیاد دارای پرونده هستند برای معاینه قادر خواهند بود از این امکانات بهرهمند شوند.
در حال حاضر نیز طرح دیگری که برای جانبازان، خصوصاً والدین آنان که در سنین کهنسالی به سر میبرند و بسیاری از آنان ساکن دیگر استانها هستند در نظر گرفتهایم که پزشکان متخصص به آنجا مراجعه کرده و از وضع آنان باخبر شوند در صورت نیاز درمانی حتی با بستری در بیمارستانها اقدامهای لازم انجام شود.
***
طولانی ترین تعطیلات نوروزی آغاز شد؟!
از وزارت آموزش و پرورش که امسال برای روزهای باقی مانده، خط و نشان کشیده تا مراکز آموزش عالی که هر یک ساز خود را میزنند، همیشه هفتههای پایانی سال و آغاز سال بعد با این پرسش همراه بوده و هست: «کلاس رفتن تمام/شروع شد؟»؛ پرسشی که همه کشور را تحت تأثیر خود قرار میدهد و پاسخی برای آن نیست!
به گزارش جماران به نقل از «تابناک»، به فاصله هشت روز مانده تا پایان سال، فضاهای آموزشی به سرگردانی سابقهداری دچار شدهاند که رنگ و بوی نوروزی میدهد، ولی تفاوت آن با سالهای گذشته این است که امسال کمی زودتر از هر سال دچار آن شدهایم و به نظر دیرتر از همیشه از آن رهایی خواهیم یافت!
نیم نگاهی به تقویم امسال و قیاس آن با تقویم سالهای گذشته، نشان میدهد که اگر امروز روز آغاز تعطیلات نوروزی در مدارس و دانشگاهها باشد، عملا طولانیترین تعطیلات نوروزی در سالهای اخیر را داشتهایم و چه بسا در آستانه طولانیترین تعطیلات نوروزی کشور در تاریخ نیز باشیم؛ تعطیلاتی بیست و سه روزه!
برای شرح ماجرا ناگزیریم از تعطیلات نوروزی در مدارس و دانشگاهها شروع کنیم؛ تعطیلاتی که فراگیر همه ارکان جامعه را تحت تأثیر خود قرار میدهد و به نوعی سکاندار آغاز تعطیلات نوروزی و همچنین آغاز سال کاری بعد است؛ اما غالبا زمان ظهور و بروز و پایان یافتن آن مشخص نیست و به ناباورانه تحت تأثیر آرایش روزها در تقویم قرار دارد.
این در حالی است که تقویم نشان میدهد امروز، بیست و یکمین روز اسفند ماه پتانسیل زیادی برای آغاز تعطیلات نوروز 93 در خود نهفته داشت؛ به این صورت که برخی خانوادهها با لحاظ کردن تعطیلی پنجشنبهها در تقویم آموزشی و موعد آغاز سفرهای نوروزی به فاصله چند روز تا پایان سال، بر این باورند که عملا هفته آتی فرصتی برای کلاس رفتن و دایر بودن و مدارس و دانشگاهها نیست و چون مخالفتی هم با این باور سراغ ندارند، به خود حق میدهند که ایدهشان را قانونی نانوشته برای آغاز تعطیلات بدانند.
این باور البته مورد تأیید برخی مسئولان نیست و حتی مخالفانی دارد؛ هرچند این مخالفتها اینقدر رقیق بیان میشوند که به گوش کسی نمیرسد، چراکه شاید خود مسئولان هم میدانند، باور عموم را در این باره، نه سخنان ایشان و قوانین، بلکه تقویم میسازد!
علی زرافشان، معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش در این باره میگوید: روزهای فعالیت مدرسه را تقویم برای ما مشخص میکند و بنا بر آن، مدارس تا پایان اسفند دایر هستند و بر اساس روزهای تعطیلی یا غیرتعطیل در تقویم، دانشآموزان موظفاند در کلاسها حضور پیدا کنند.
وی در پاسخ به اینکه مدارس تا چه روزی در اسفندماه دایر هستند، میگوید: به نظر بنده، نباید اینگونه پرسشها مطرح شود. باید اجازه داد مردم یاد بگیرند که وظیفه دارند بر پایه تقویمی که دولت اعلام میکند، پیش روند؛ با توجه به اینکه تقویم در اختیار همه مردم است، پس جای پرسش برای این موضوع نمیماند.
اینکه چرا سخنان یکی از مدیران ارشد وزارت آموزش و پرورش درباره سؤالی که خانوادههای حدود دوازده میلیون دانشآموز با آن مواجهند تا این اندازه غیر دقیق و مبهم بیان میشود، چه بسا دلیلی نداشته باشد، جز اینکه مکانیزمهای آموزش و پرورش به گونهای تنظیم شده که عملا اگر دانشآموزی در این روزهای پایان سال غیبت کند، تبعات چندانی متوجه وی نخواهد شد.
اما هرچه آموزش و پرورشیها در این زمینه دستشان بسته به نظر میرسد و چه بسا ترس از شکست، مانع تلاششان برای به مدرسه کشاندن دانشآموزان در روزهای پایان هر سال شده، در آموزش عالی اوضاع متفاوتی حاکم است؛ آنجا اساتید ابزار قدرتمندی برای جذب دانشجویان به کلاسهای درس دارند.
در آموزش عالی، حضور و غیاب اساتید در کنار عواقب سختی که انتظار دانشجویان پر غیبت را میکشد، از یک سو میتواند منجر به دایر شدن کلاسهای دانشگاه در روزهای پایانی سال شود و از سوی دیگر، ممکن است ابزاری در دست دانشجویان قرار گرفته و زمینهساز تعطیلی دانشگاه شود.
کافی است دانشجویی از آغاز ترم غیبت نکرده باشد تا بتواند به سادگی قید حضور در کلاس و دانشگاه را در این روزها بزند که در این صورت یا استاد ترجیح میدهد با وی و امثال وی همراه شده و کلاس را تعطیل کند و یا بر پایه قوانین عمل کرده و مجبور است کلاس را با شمار اندکی پیش برده و در پایان کار، جریمهای برای غایبان در نظر بگیرد.
البته تعطیلی یا دایر بودن کلاس در مراکز آموزش عالی، برگرفته از عوامل دیگری نیز هست؛ همراهی دیگر اساتید و نوع دانشگاه؛ یعنی در دانشگاههای دولتی ماجرا به یک شکل پیش میرود و در مراکز غیر دولتی، غالبا به گونهای دیگر رقم میخورد.
بدین ترتیب، موج تعطیلی از مدارس (با حدود دوازده میلیون دانش آموز و جامعه بزرگی از اولیای مدرسه) و دانشگاهها (با چهار و نیم میلیون دانشجو و جامعه اساتید و کارکنان دانشگاه) به سایر بخشهای جامعه تسری یافته و عملا تعطیلات نوروزی به خواسته این بخش کثیر از جمعیت جامعه و تا زمانی که تقویم اجازه بدهد، ادامه خواهد یافت.
از چرایی شکلگیری این تعطیلات که بگذریم، سکوت مسئولان در قبال آن، چه بسا جذابترین بخش ماجرا باشد؛ آنجایی که یک بار هم که شده، مسئولان وزارتخانههای آموزش و پرورش و علوم و حتی سایر دولتمردان برای یک بار هم شده، گرد هم نمیآیند تا برای پایان سال تحصیلی پیش از نوروز تصمیم گرفته و هم مردم را از سرگردانی خلاص کنند و هم بنای تخلف از قانون را با تعریف قوانین قابل اجرا در این زمینه، از بین ببرند.
***
بازگشت پیکرهای 95 شهید دفاع مقدس به کشور
فرمانده کمیته جستجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح اعلام کرد:مراسم استقبال از 95 شهید دفاع مقدس در مرز شلمچه انجام میشود.
به گزارش جماران به نقل از ایسنا، سردار سید محمد باقزراده افزود: در پی جستجوی انجام شده یک ماهه اخیر نیروهای کمیته جستجوی مفقودین در مناطق عملیاتی فاو، مجنون و شرق دجله در عراق ،پیکرهای پاک 95 شهید دفاع مقدس کشف شده است که طی مراسم ویژهای در صبح روز شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها (24 اسفند ماه ) از مرز شلمچه وارد کشور خواهند شد.
وی از عموم مردم آبادان و خرمشهر و همچنین کاروانهای راهیان نور دعوت کرد ضمن حضور در مراسم استقبال از شهدا، با آرمانهای امام(س) و شهدا تجدیدپیمان کنند.
***
دستور کار «بلاگ»های ایرانی از دل جامعه در نمی آید
میانههای دهه 80، کافی بود سری توی تحریریه چرخاند تا آماری چشمی از تعداد بلاگها و وبلاگنویسهای محل کار به دست بیاید و البته که آمار، آمار چشمگیری بود. در آن سالها، خیلیها مینوشتند و از این خیلیها درصد قابلتوجهی روزنامهنگار بودند. حالا اما در سالهای ابتدایی دهه 90، کمتر از شور و هیجان وصفناپذیر وبلاگنویسها و فضاهای تاقوجفت بلاگها اثری مانده است، به نظر میرسد حالا بلاگرها میهمان شبکههای اجتماعی هستند و کمتر فرصت میکنند یا تمایل دارند از سر و شکل بلاگشان گردگیری کنند، اگر بلاگی مانده باشد. با حسین افخمی، عضو هیاتعلمی دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی، در مورد بلاگها و تاثیرات آنها و سیر تغییراتشان در سالهای اخیر گفتوگو کردهایم. این گفتوگو از طریق ایمیل انجام شده است.
کارکرد بلاگها - ایرانی و خارجی- از ابتدای ظهور چه بوده است؟ به نظر میرسد وبلاگنویسی توانسته است دستکم بر بخشی از جامعه ایران تاثیرگذار باشد. شما تاثیر بلاگها و وبلاگنویسی را بر جامعه ایران چگونه ارزیابی میکنید؟
وبلاگ مانند ژورنال اختصاصی است که در همان آغاز با استقبال روبهرو شد و به سرعت توسعه یافت. شاید بتوان گفت وبلاگ در ایران رشد قابلتوجهی داشت و بهطور نسبی با استقبال بیشتری بین جوانان شهرنشین و در طبقه متوسط نو کشور تریبونی برای بیان دیدگاهایشان شد. میتوان گفت وبلاگ در بعد اجتماعی نقش عمدهای در هویتبخشی داشته و گروههای سنی جوانان و نوجوانان را به خود جذب کرد. در بعد فرهنگی در دو گروه تبلیغ دینی و آثار تاریخی بیشترین کارکرد داشته است. اما آنچه بیشتر چشمگیر بود در بعد سیاسی-حزبی قرار دارد که در شرایط کارزارهای انتخاباتی از سالهای 1383 به بعد نقشآفرین بودهاند. تصور میکنم که تاثیر عمده بلاگها، رشد جامعه به سمت تکثر و چندصدایی و کمک به بازترشدن فضای رسانهای کشور بوده است. روزنامهنگاری ایران به شدت از وبلاگنویسی تاثیر پذیرفته و در آینده اثرات بیشتر آن نمایان خواهد شد. تفاوت عمدهای که بلاگهای ایرانی با بسیاری از کشورهای غربی دارد متوسط پایین سن بلاگرهاست. همچنین برخلاف دیگر کشورها که بلاگها دارای هزاران و حتی میلیونها تجربه شخصی است، بلاگهای ما درست مثل مطبوعاتمان در موضوعات محدود و تا حدودی مشابه یکدیگر فعالیت میکنند. البته در ارتباط با مسایل حاد سیاسی نقش کنشگری فعال دارند و دو موضوع ناسیونالیسم و امور فرهنگی-مذهبی موضوعات عمده را تشکیل میدهند. در حالی که در سایر کشورها، کارزارهای انتخاباتی با محوریت مسایل و موضوع از فراوانی بیشتری برخوردارند، پس از آن مسایل اجتماعی و علایق انسانی مورد بحث قرار میگیرند. به طور کلی در بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکا، بلاگها معمولا نقش آموزشی و اقناعی دارند، در حالی که بلاگهای ایرانی بیشتر نقش اطلاعرسانی و تبلیغی دارند.
شما به تاثیر وبلاگنویسی بر روزنامهنگاری اشاره کردید. بسیاری معتقدند سبک نوشتاری وبلاگنویسی، ادبیات روزنامهنگاری را تحتتاثیر قرار داده و آن را از حالت فاخر و وزین خارج کرده است و از سوی دیگر بلاگها به منابعی برای نوشتن گزارش از طرف روزنامهنگاران تبدیل شدهاند. آیا وبلاگنویسی توانسته است روزنامهنگاری را تحتتاثیر قرار دهد؛ چه به لحاظ ادبیات و چه به لحاظ آنچه در محتوا وجود دارد؟
بلاگها از یک سوی بهعنوان سرنخ و منبع اولیه اطلاعات اثر گذارند و از سوی دیگر اطلاعات زمینهای را نسبت به یک موضوع به روزنامهنگاران میدهند. در حالت دوم بلاگها به مثابه نشریات تخصصی آنلاین بهشمار میروند. نقشی که مجلههای تخصصی و ژورنالهای علمی هم اکنون برای روزنامههای روزانه یا خبرگزاریها ایفا میکنند. در مطالعات قبلی (پیو در سال 2006 در آمریکا) کمتر از 40درصد از روزنامهنگاران وبلاگنویسی را نوعی روزنامهنگاری قلمداد میکردند. برای روزنامهنگاران ملاک این بود که اگر بلاگری شاهد عینی یک رویداد باشد و در وبلاگش آن را گزارش کند یا بر آن نقد و تحلیل بنویسد، فعالیت او یک عمل روزنامهنگاری بهشمار میرود. تغییرات فناوری، چالشهای جدیدی را به صورت تهدید و فرصت کارکردهای گذشته افزود. تعاملیشدن، برجستهسازی مسایل در بلاگها، ظهور بلاگهای روزنامهنگاران، رسانهها، احزاب، سازمانها و نهادهای رسمی؛ تصور اولیه درباره بلاگها را دگرگون کرد که آنها را رقیبی برای روزنامهنگاری عمومی میدانستند. بنابراین، میتوان گفت هماکنون بهجز روزنامهنگاری سنتی که در آن نقشهای دروازهبانی و برجستهسازی رویدادها در اولویت قرار دارند در انواع دیگر روزنامهنگاری (براساس رابطه روزنامه با مخاطبان) یعنی عمومی، تعاملی، مشارکتی و شهروندی بلاگرها بر محتوا اثر گذارند. هرچند هنوز نمیتوان این تاثیرات را به نوعی تغییر در ادبیات روزنامهنگاری تعبیر کرد. این اثرپذیری از بلاگهای همکاران روزنامهنگار، کارشناسان حوزههای تخصصی و چهرهها، شاهدان عینی و لینکهای مرتبط با امور جاری بیشتر مشهود است. بدون شک در کشورهایی که حق کپیرایت وجود دارد، روزنامهها کمتر به نسخه چاپی بلاگها تبدیل میشوند و البته که دیگر کشورها در معرض خطرند.
تفاوت بلاگها و تاثیرات و کارکردهای آنها در جوامع باز با جامعهای مانند ایران چیست؟
شواهد نشان میدهد که بلاگهای ایرانی در دو سوی افراطی یعنی بیش از حد محافظهکار یا در مقابل، پرخاشگر قرار دارند. برای مثال بسیاری از بلاگها از نوشتن یک پست در ماه هم عاجزند و بیشتر از منابع دیگر نقلقول منتشر میکنند. از آنجایی که وبلاگ رسانهای است برای بیان نظرات خود و تسهیم پندارها، گفتارهای بلاگر با جهان پیرامون، بنابراین لازم است بلاگر دیدگاه خودش را پیرامون رخدادهای محیطی اعلام کند و نظرات را به اشتراک بگذارد. یعنی بخواهد که دیده شود و ببیند. چون در این رسانه، بلاگر در دفتر خاطرات قفلدار دوران مدرسه نمینویسد، بلکه دارد در فضای مجازی که مانند میدانهای شهر همه در آن حضور دارند ابراز وجود میکند. کالای او نوشته و عکس و گرافیک و نظایر این است. حتی انتخابهای او هم نوعی تفسیر محسوب میشود. فقدان سازمانها و نهادهای اجتماعی واقعی (غیرمجازی) مانند احزاب، سندیکاهای کارگری و صنفی مانعی بزرگ در تحلیلیبودن محتوای بلاگهاست. اما آنچه به بلاگهای ایرانی شهرت داده است رویداد محوربودن آنهاست. آنهم در عرصه سیاست تا توجهات به موضوعی خاص جلب شود. مانند انتخابات، اعتراضات و پدیدههای جمعی مثل یارانهها و سبد کالا یا هرآنچه رویدادهای رسانه نامیده میشود مانند مصاحبههای مطبوعاتی، نمایشگاهها و گفتهها و شنیدههای خبرسازان. بلاگها کمتر دستور کار تعیین میکنند و آنجا که به چراییها بپردازند یا تعیینکننده دستور کار رسانهای شوند باید از پشتوانه خردجمعی حزبی و سندیکایی برخوردار باشند و محدودیتها از همین ناحیه آغاز میشود. بهطوری که مشاهده میشود دستور کار بلاگها از دل جامعه و مسایل یا نیازهای آن در نمیآید. برای مثال ایران بیشتریندرصد بیسوادی یعنی رتبه 17 باسوادان در بین 19 کشور در منطقه خاورمیانه را دارد. ببینید چه تعداد وبلاگ دربارهی این معضل اجتماعی، فرهنگی و ملی نوشتهاند. اما دررابطه با اسم خلیجفارس چه میزان اظهارنظر داشتهایم.
شما اشاره کردید که دستور کار بلاگها از دل جامعه و مسایل یا نیازهای آن در نمیآید. آیا این نقطه ضعف بلاگهای ایرانی است یا بلاگها ذاتا اینگونه هستند؟
از موارد استثنا که بگذریم، این ضعف مشهود است. بلاگهای ایرانی هم میتوانند دستور کار تعیین کنند، مشروط بر اینکه فضای مجازی به یک فضای عمومی برای بحث همگانی تبدیل شود. بلاگهای ایرانی بدون برخورداری از پشتوانه تجربی در فضای مدنی یعنی تضارب اندیشه با مشارکت احزاب، مطبوعات، رادیو و تلویزیون در عرصه سیاست ملی و فراملی از یکسو و فقدان فضای رقابتی آزاد در دنیای مجازی رشد کردهاند. از آنجا که دستورکارها وقتی با اقبال عمومی روبهرو میشود که عینی و عملی باشند، بنابراین، وبلاگ نوع ایرانی به حاشیه رانده میشود، برای دل خودش مینویسد و گاه به «اسکندر» دل میبندد. وبلاگنویس ما باید بتواند زمینی بنویسد، ولی قواعد دنیای واقعی برای آنها کافی نیست.
با توجه به تاثیرات بلاگها، فیلترینگ آنها را چطور ارزیابی میکنید؟ به عبارت دیگر آیا بلاگها آنقدر که مسوولان دولتی در مورد آنها نگران هستند، نگرانکنندهاند؟
البته چنین رفتارهای بازدارنده و مداخلهگرانه بر اساس مقررات ملی در اغلب کشورهای جنوب رایج است و ما هم استثنا نیستیم. هرچند کشورهای آسیایی رتبه بسیار خوب و بالایی را طی سالهای گذشته در نظارت کسب کردهاند. از طرفی نگرانی دولتمردان در ایران همواره در همه زمینههای عرصه فرهنگ و آن هم در سطح اعلا بوده است. اما آیا فیلترینگ به خاطر نگرانیها بوده است. فکر میکنم بهتر است که این پرسش را مسوولان اجرایی و قانونگذاران پاسخ دهند. به عبارتی، تصور میشود که در سازوکارهای سیاسی امروز ایران کنشگران رسانههای اجتماعی از جمله بلاگران در تعیین نتیجه صندوق و سیاستگذاریهای ملی نقش موثری ندارند. به نوعی «دیگر»انگاری نسبت به بلاگرها وجود دارد. شاید اگر ما از یک فضای رقابت حزبی و سندیکایی برخوردار میبودیم، بلاگرها میتوانستند با داشتن حقوق صنفی از فعالیت خود در حوزه مجازی دفاع کنند. نگرانیها تا زمانی که دولتها خود را از احزاب و سندیکاها مبرا میدانند، باقی خواهد بود.
آیا این درست است که در سالهای اخیر بلاگهای ایرانی کمرنگ شدهاند؛ به این معنا که در تعداد و نیز محتوای تولیدی روندی نزولی داشتهاند؟
بههرحال از نظر تعداد به مرزی از اشباع رسیدهاند. در ضمن انتظار حداکثری از کارکردهای وبلاگنویسی فروکش کرده است. با این حال میتوان گفت در آینده بلاگها در کنار رسانههای ارتباط جمعی یعنی روزنامهنگاران و واحدهای پشتیبانی مانند خبرگزاریها و روابطعمومیها در سازمانهای عمومی و تجاری بیشتر موضوعی و تخصصی و تفسیری و تحلیلی خواهند شد. به عبارتی نقش بلاگها در فضای مجازی ایران برجستهتر خواهد شد. به هرحال بلاگها رسانهاند و نمیتوانند جایگزین نهادهای سیاسی شوند. کمرنگشدن در برابر انتظارات فرارسانهای است.
بهنظر میرسد وبلاگنویسانی که پیش از این فعالیت چشمگیری در این زمینه داشتهاند، با ظهور شبکههای اجتماعی، ترجیح دادهاند برای بروز خود از این شبکهها استفاده کنند. بسیاری از آنها معتقدند که برای مثال فیسبوک به نسبت وبلاگ، جای بهتری برای بروز است و دلیلشان هم این است که بلاگر برای مخاطب مینویسد و در شبکههای اجتماعی مخاطبان گستردهتر و با تعداد بیشتری در دسترس است. به اعتقاد شما آیا با گسترش شبکههای اجتماعی مانند فیسبوک، کارکرد بلاگها تحتالشعاع قرار گرفته است؟
گسترش شبکههای اجتماعی روی کارکردهایی مثل هویت و تسهیم نظرات با دیگران بیتاثیر نبودهاند، ولی نقش تحلیلی و تفسیری و موضوعیبودن که نقاط قوت بلاگهاست با وجود شبکهای مانند فیسبوک کماکان حفظ خواهد شد. هرچند جنبههای احساسی، هیجانی و گاه جنجالی و رویدادمحوری در بلاگها به نفع شبکههای اجتماعی کاهش یافته و حتی کمتر هم خواهد شد. بلاگها مثل کارکرد مطبوعات در مقابل رادیو و تلویزیون کنشهای ارتباطی را در مقابل سایر رسانههای مجازی عقلانیتر خواهند کرد. این رقابت رسانهای طی 14سال گذشته در فضای مجازی همواره کارکردهای بلاگها را زیرفشار قرار داده است، اما از نقش عمده آنها در رشد چندصدایی و برخورد و تضارب اندیشهها نه فقط نکاسته، بلکه شدت بخشیده است.
چرا تمایل نخبگان و مسوولان به حضور در شبکههای اجتماعی، بیشتر از وبلاگنویسی بوده است؟
میتوان حداقل دو دلیل برای آن ذکر کرد. دلیل اول این است که دولتمردان و سیاستمداران شبکههای اجتماعی را مانند تلویزیون میبینند که برای آنها شهرت بیشتر میآورد. کسب شهرت و محبوبیت به رای بیشتر و انتخاب مجدد مجریان امور و نمایندگان مجلس منتهی میشود. این قاعده تقریبا جهانی است. دلیل دوم آن است که وبلاگنویسی به حداقل مهارت نوشتن و نظم و سازماندهی نیاز دارد. به همین علت بسیاری از سیاستمداران، وبلاگنویسانی را برای اداره وبلاگشان به کمک میگیرند. بههمین دلیل بلاگها بیشتر به مطبوعات شباهت دارند. ناگفته نماند که در کشور ما علاقه سیاستمداران در طیف راست، چپ و میانه نسبت به فیسبوک و وبلاگ کمی متفاوت است.
شما فکر میکنید که آیا انتظار ما از بلاگها انتظار زیادی است و این انتظار متناسب با کارکرد بلاگها نیست؟ اینکه انتظار داریم تاثیرگذاری بیشتری در حوزههای مختلف داشته باشند.
در جوامعی که نهادهای مدنی مانند احزاب و تشکلهای صنفی ضعیف و شکننده هستند، تصور میشود که بلاگها همانند نشریات حزبی عمل کنند. این نوع انتظار از نقش واقعی بلاگها بهدور است. بهطور کلی رسانهها و بهویژه رسانههای جدید میتوانند نقشهای اطلاعرسانی، بسیجگری و حتی سازماندهی را داشته باشند ولی نمیتوانند اداره یک حرکت اجتماعی و جنبش سیاسی را داشته باشند آنطور که احزاب عمل میکنند. هدایت حرکتهای اجتماعی و سیاسی به مدیریت، سازماندهی، برنامه، مسوولیتپذیری و پاسخگویی نیاز دارد که در احزاب متبلور میشود. بلاگها فضای عمومی را در جامعه گسترش میدهند و میتوانند نقش آموزشی درازمدت داشته باشند.
***
اظهار تأسف روحانی از تنازع میان مسلمانان
رییس جمهور با اظهار تأسف از تنازع میان مسلمانان گفت: افکار افراطگرایانه مال و جان مسلمانان را هدف قرار میدهد.
به گزارش جماران به نقل از پایگاه اطلاعرسانی ریاست جمهوری، حسن روحانی در دیدار مفتی اعظم عمان، با بیان اینکه جمهوری اسلامی ایران علاقمند است که در تمام عالم اسلام و منطقه، مسلمانان وحدت و قرابت بیشتری داشته باشند، گفت: هر چه وحدت و اتحاد و یگانگی بیشتری میان مسلمانان باشد به نفع جهان اسلام خواهد دبود.
رییس جمهوری با اظهار تأسف از تنازع میان مسلمانان گفت: افکار افراطگرایانه مال و جان مسلمانان را هدف قرار میدهد.
روحانی گفت: اعتقاد ما از دیرباز این بوده که تقریب بین مذاهب اسلامی موجب وحدت مسلمین خواهد شد و امیدواریم روزی این تقریب موجب وحدت کشورهای اسلامی شود.
رییس جمهوری مسلمانان را برادران یکدیگر دانست که باید با اخوت در کنار هم زندگی کنند و اظهار کرد: ایجاد اخوت و برادری وظیفه بزرگی برای علمای اسلامی است.
روحانی اضافه کرد: رفت و آمدها و گفتوگوی علمای بزرگ مذاهب با یکدیگر میتواند به نزدیکتر کردن امت اسلامی کمک کند.
مفتی اعظم عمان نیز در این دیدار ضمن تشکر از دکتر روحانی بیانات وی را نشاندهنده دغدغه ایشان نسبت به جهان اسلام دانست و گفت: ما از ایدههای جنابعالی برای وحدت جهان اسلام استقبال میکنیم.
وی با اظهار تأسف از اختلافات و پراکندگی در میان امت اسلام گفت: معتقدیم جهالت و توطئه بیگانگان موجب این تشتت و اختلاف شده است.
وی همچنین با بیان اینکه علمای اسلام معتقدند که مسلمانان برادر یکدیگر هستند،اظهار امیدواری کرد: نسل جدید امت اسلام از عقاید افراطی به دور باشد.
***
علی جنتی: توقع حاتمی کیا زیاد است
علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با ویژه نامه نوروزی هفته نامه سروش گفتوگوی متفاوتی را انجام داده است که در بخشی از آن نطرات جالبی را در خصوص گلایههای حاتمیکیا، عطاءالله مهاجرانی، موسیقی سنتی و فیلمهای چ و رستاخیز ارائه کرده است. که در زیر میآید.
به گزارش جماران به نقل از تابناک، جسارتاً، حس خبرنگاری و کنجکاوی من باعث شد تا پیش از حضورم در دفتر شما، سری به اتاق جلسات بزنم و دیدم تصویر آقای مهاجرانی به دیوار وزارت ارشاد برگشته است، در دوره قبلی قاب عکس او از ردیف وزیران گذشته برداشته شده بود و از همین رو اصرار دارم بپرسم همکاری با مهاجرانی را چطور ارزیابی میکنید.
البته به نظرم آن عکس از قبل بوده است...
آخرین بار و در دوران وزارت آقای حسینی که من آمدم به دفتر وزیر خاطرم هست برداشته شده بود!
خب ایشان بالاخره یک امتیازات فکری خوبی داشت، آدم اهل مطالعه و کتابخوانی بود، حوزه کتاب و مسائل فرهنگی را خوب میشناخت، البته از نظر اجرایی اگر بخواهیم مقایسه کنیم، آقای لاریجانی بسیار تواناتر هستند.
از بین هنرها به کدام یک علاقه شخصیتان بیشتر است؟
از نظر مدیریتی برایم واقعاً تفاوتی ندارد و همه را تا آنجا که توانمان اجازه دهد، حمایت میکنیم ولی از نظر علایق شخصی، من موسیقی سنتی را به همه موارد دیگر ترجیح میدهم و در حوزه سینما هم فیلمهایی که بتواند ایدههای مفیدی را ارائه کند پیگیر هستم، مثلاً در همین جشنواره فیلمهای «چ» و «رستاخیز» را دیدم که کارهای خوبی بودند.
به فیلم «چ» اشاره کردید، به نظر میرسد آقای حاتمیکیا از وزارت ارشاد دلگیر است و به برخی سیاستها انتقاد دارد؟
نباید دلگیر باشد چون فیلم ایشان چند جایزه برد و این نشان از توجه هیئت داوران و وزارت ارشاد دارد، فیلم «شیار 143» هم همین طور، به نظرم جایی برای گلهمندی وجود ندارد، فکر میکنم توقع ایشان خیلی بیشتر از اینهاست.
***
اخراجی های سازمان انرژی اتمی بی ضابطه استخدام شده بودند
هر روز پرده جدیدی از انتصاب های دولت گذشته رو می شود. این بار انتصاب های دولت گذشته در سازمان انرژی اتمی دردساز شده است و سوژه رسانه ها.
به گزارش جماران به نقل از تدبیر، آن طور که مسئولان سازمان انرژی اتمی می گویند 6نفر از کارمندان این سازمان در ماه های گذشته و پس از روی کار آمدن علی اکبر صالحی مجبور به ترک یا تغییر شغل خود شده اند. این موضوع صدای برخی نمایندگان طرفدار دولت دهم در مجلس شورای اسلامی را درآورده است و آن ها به کمیسیون اصل 90 شکایت کرده اند.
روز سه شنبه 20اسفندماه علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی برای پاسخگویی به سئوالات این نمایندگان در کمیسیون اصل 90 حاضر شد و درباره جابه جایی 6کارمند توضیح داد. با این وجود برخی از نمایندگان قانع نشده اند و هنوز بر پیگیری این ماجرا تاکید دارد.
از طرف دیگر «عوض حیدرپور»، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس گفته است که این افراد کسانی بوده اند که اطلاعات سازمان انرژی اتمی را لو می داده اند و به همین دلیل کنار گذاشته یا جابه جا شده اند. حیدرپور گفت و گو با "جمهوریت" گفت:« اگر کار هسته ای حساسیت دارد و بناست به صورت محرمانه و بسته انجام شود، نباید اطلاعات آن توسط برخی افراد به بیرون درز کند. من تعدادی از این افرادی را که درباره اخراج و جابجایی شان، جنجال به راه افتاده، می شناسم و با جزئیات دقیق می دانم کسانی بودند که با مجامع، افراد و گروه های سیاسی جلساتی داشتند و اطلاعات مربوط به فعالیت های هسته ای کشور را در اختیار آنها قرار می دادند.» او افزود:« از جمله همان دو سه نفری که سازمان انرژی اتمی مجبور بود آنها را بردارد یا جابجا کند تا انتشار اطلاعات توسط آنها انجام نشود، کسانی بودند که با یک تعداد از آقایان نماینده ها هم در ارتباط بودند.»
حالا «عباسعلی منصوری آرانی»، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس به «تدبیر» می گوید که این افراد در 5سال گذشته منصوب شده بودند. او همچنین افزود:« آقای صالحی در کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی حضور پیدا کردند و درباره جابه جایی این نیروها پاسخ های لازم را دادند. اما برخی از نمایندگان اصرار دارند این ماجرا را ادامه دهند. باید بگوییم که گزارش هایی هم به ما رسیده است که افرادی اطلاعات سازمان را به برخی افراد سیاسی می دادند. علاوه بر این سازمان انرژی اتمی باید سبکتر شود و ممکن است افرادی در طول 5سال گذشته با رابطه وارد سازمان انرژی اتمی شده باشند.» او تاکید کرد:« من نمی خواهم بگویم که چه کسانی در مجلس بر ادامه این ماجرا اصرار دارند زیرا نمی خواهم ماجرا کش پیدا کند و بین نمایندگان تنش ایجاد شود اما درصورت ادامه این ماجرا ما هم به کمیسیون اصل 90 شکایت خواهیم کرد که افرادی که بدون ظابطه در 5سال گذشته روی کار آمده اند را در سازمان انرژی اتمی شناسایی و آن ها را تعدیل کنند.»
***
ناگفته های هاشمی رفسنجانی از رد صلاحیت خود
سالنامه روزنامه شرق در گفتگویی با اکبر هاشمی رفسنجانی نوشت:
تغییرات محسوس بود ! از آخرین باری که دیدمش ، حال بهتری داشت . از آن زمان نگرانی در حرف هایش موج می زد و مدام هم آن را تکرار می کرد . این بار اما حال بهتری داشت که در سخناننش هم مشهود است . بعد گذر از گیت های امنیتی و وارسی وسایل ، وارد ساختمان قدس ، محل دفتر کار آیت الله و مبهوت معماری زیبا و کاشی کاریها و نقاشی ها شدیم . آیت الله اکبر هاشمی رفسنجانی سیاستمداری تیزهوش و زیرک است . می داند چه زمانی اظهار نظر کند و چه بگوید و چه زمانی ساکت بماند و به قول خودش برای موقعیت مناسب صبر کند . صبر هاشمی در سال گذشته جواب داد . فشارهای گوناگونی که در این چند سال «آیت الله» تجربه کرد و برخی را از سر گذراند . در مورد آخر هم مهر «عدم تایید صلاحیت» بر برگه نامزدی انتخاباتی او زده شد اما او صحنه را خالی نکرد و ماند و انقلابی که مانند فرزندی عزیزش می دارد ، دفاع کرد . می گوید در هشت سال گذشته ، «صدای مردم» بوده و به این عنوان ، افتخار هم می کند . از تقویت جایگاهش در بین مردم پس از تحولات سیاسی / انتخاباتی امسال سخن می گوید. اما همچنان نگران خطرات احتمالی عدم موفقیت دولت مورد حمایتش و بازگشت طیف رادیکال و تندرو به امور اجرایی کشور است . به نظر می رسد سایه چهار سال گذشته روی رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام هم مانند بسیاری از ما سنگینی می کند و او هم مثل ما نگران بازگشت گروه دولت قبلی است. گویی نقطه مشترک هاشمی و منتقدان پیشینش همین است. با هاشمی رفسنجانی از انتخابات ، ردصلاحیتش ، نگرانی ها و دغدغه های کنونی اش صحبت کردیم . بسیاری ، یکی از برندگان اصلی انتخابات ریاست جمهوری را هاشمی رفسنجانی می دانند و معتقدند بازی منحصر به فرد او باعث این لبخند و خرسند اش است. چه آنکه در نامه اش به حسن روحانی آن را به صراحت بیان کرد و نوشت :
هاتف آن روز به من مژده این دولت داد/که در آن جور و جفا صبر و ثباتم دادند
آقای هاشمی به نظر می آید این روزها حالتان در مقایسه با چهارسال گذشته و حتی نسبت به هشت سال پیش بهتر است ، بیشتر سخنرانی می کنید و بیشتر لبخند می زنید ...
معمولا انسان اینگونه است که به هر شکل و حالتی که فضای اطراف خود را می بیند، دیگران را همانگونه تصور می کند. چون انسان حالات خودش را یک مقدار در دیگران هم می بیند . البته قبول دارم که فضا بهتر است . در گذشته حقیقتا نگران بودم . بیش از انتخابات 8 که فضا را می دیدم ، مخصوصا از یک سال قبل که صدا و سیما به بهانه حمایت از آن جریان ، همه دستاوردهای انقلاب تا آن زمان را به باد انتقاد می گرفت ؛ نگران شده بودم . علم غیب که نداریم ، ولی با آینده نگری سیاسی و شناختی که نسبت به عقبه فکری آن جریان داشتم ؛ حدس می زدم که اوضاع کشور چگونه خواهد شد! هر چه هم جلو رفتیم ، احساس می کردم نگرانی ام بجاست . اواخر با شرایطی که در ابعاد داخلی و خارجی برای کشور شده بود ؛ نگرانی ها به اوج رسیده بود . الان راه جدیدی شروع شده و انشا الله امید ؛ جامعه ما را زنده نگاه می دارد .
پس می پذیرید که حال این روزهایتان بهتر است ؟
شما اینگونه می بینیند البته یک مقدار بهتر است.هنوز هم باید خیلی چیزها درست شود تا از این بهتر شود .
انگیزه شما از ورود در انتخابات چه بود؟شما تجربه هشت سال کار اجرایی را داشتید.چرا دوباره تصمیم گرفتید نامزد رقابت دشوار ریاست جمهوری شوید؟
اولا باید بگویم از وقتی که در سال 76 از کار اجرایی جدا شدم،تصمیم من این بود که دیگر به آن سمت برنگردم.نه تنها خود من ؛ بلکه تصمیم مرحوم آقای دکتر حبیبی هم که معاون من بود؛همین بود.چون همان موقع از خیلی جاها از ایشان درخواست می شد که بیایند و نامزد شود.من که نمی توانستم ؛ولی ایشان می توانست نامزد شود.ایشان در آخرین مذاکره اش که آمده بودند و از ایشان می خواستند، گفته بودند:«اگر منظورتان این است که من بیایم و تنور انتخابات را گرم کنم من این کاره نیستم و اگر هم فکر می کنید رییس جمهور می شوم،من نمی خواهم رییس جمهور شوم،پس چرا بیایم ؟» ایشان موقعیت خوبی داشت و احتمال رای آوردنش هم بود.ولی هر دو ما واقعا فکر می کردیم وظیفه خود را انجام داده ایم و الان نوبت دیگران است که بیایند و بهتر از ما کار کنند. هم سال 84 و هم مورد اخیر اینگونه فکر می کردم. در هر دو انتخابات که نامزد شدم؛ در درجه اول به خاطر اصرار مردم بود که در طول شش ماه تقاضایشان را تکرار می کردند و هر روز دو ، سه گروه به همین ساختمان می آمدند. هم اخیرا و هم ان موقع اینگونه بود. این حالت،انسان را با یک سئوال واقعی مواجه می کند که اگر تو احتمال می دهی که می توانی تاثیر بگذاری؛ چرا وارد نمی شوی؟ این همه مردم می گویند و تشخیص همه که غلط نیست.ما نباید خودمان را عقل کل بدانیم.بالاخره مردم اینگونه فهمیده اند و ما هم باید عمل کنیم.این مساله بود تا اینکه در آخرین لحظه ها ثبت نام کردم. تا آن موقع نمی پذیرفتم و قانع نمی شدم، ولی احساس کردم که فضای انتخابات خیلی سرد است و حضور من حداقل این خاصیت را دارد که انتخابات را پر رونق می کند.فکر می کردم در این شرایط که ما مورد تهدید خارجی هم هستیم، حضور من یک دفاع غیر عامل است که می تواند اتفاق بیفتد و مردم در صحنه باشند.به همین دلیل تصمیم نهایی را شب شنبه که آخرین روز مهلت ثبت نام بود؛ گرفتم، منتها مشروط بود به اینکه رهبری را هم ببینم و نظر موافق ایشان را برای نامزدی در انتخابات بگیرم که در لحظات آخر فقط توانستیم تلفنی تماس بگیریم و چند جمله ای بگوییم.
پس ماجرای آن تلفن دقیقه 90 این بود که از دفتر مقام معظم رهبری با شما تماس گرفتند؟
نه، من تماس گرفتم، من از شب که تصمیم گرفتم در انتخابات نام نویسی کنم، خواستم با ایشان تماس بگیرم که در دسترس نبودند.فردا صبح که به اینجا(محل کارم) آمدم؛ گفتم دفتر ایشان را بگیرند که می خواهم با آقا صحبت کنم. ایشان یا در درس یا در ملاقات بودند. ظهر که شد به استراحت رفته بودند. عصر آقای حجازی تلفن کرد و گفت : «آقا هنوز خواب هستند و من چه کار کنم؟» من گفتم: «من می خواهم به وزارت کشور بروم و دیگر فرصت ندرم» ایشان گفت: «پس بروم بیدارشان کنم» من گفتم: «آری» ایشان را بیدار کرده و گفته بودند که فلانی می خواهد برود اسم نویسی کند و منتظر نظر شماست ایشان گفتند: «در تلفن که نمی توانیم این صحبت ها را بکنیم.»
یعنی موافقت ضمنی کردند؟
در این جمله موافقتی هم بود و اگر نمی خواستند می گفتندکه ما مصلحت نمی دانیم، من هم نمی خواستم آمدنم را به گردن ایشان بیندازم، می خواستم ببینم ایشان مخالف نباشند.
پس شما تا روز قبل از ثبت نام نتوانستید با مقام معظم رهبری صحبت کنید؟
قبل از آن بارها درباره انتخابات صحبت کرده بودیم و من به ایشان گفته بودم که نمی آیم. ولی وقتی با توجه به شرایط تصمیم من عوض شد؛ می خواستم اول به ایشان اطلاع بدهم، اما آن روز به هر دلیل نشد، گویا خداوند اینگونه جور کرد.
حدس می زدید که تایید صلاحیت نشوید؟
(بالبخند) اول بعید می دانستم، ولی کم کم فهمدیم که جدی است.
قبل از اینکه این خبر عمومی شود، حتما به شما اطلاع داده بودند که احتمال عدم تایید صلاحیت تان وجود دارد، آیا قبل از اینکه خبر رسمی عدم تایید صلاحیت شما منتشر شود؛ درخواست با توصیه هایی شد که از نامزدی انصراف بدهید؟
هر دو صورت بود. دو سه روز آخر ، کسانی از داخل شورای نگهبان به من اطلاع دادند که یکی از مسوولان امنیتی و معاون هایش آمدند و با اصرار زیاد اجازه یافتند وارد جلسه شدند. البته دیگران مخالفت می کردند که بنا نیست کسانی از بیرون ، به جلسه ما بیایند. چون داریم بحث انتخابات می کنیم، بعضی ها گفتند که فقط آن مسئول بماند و بقیه بیرون بروند که رفتند. آن شخص ماند و گفت که من می خواهم به شما بگویم که ما از همان روزی که آقای هاشمی نامزد شد، هر صبح و شب دائما داریم افکارسنجی می کنیم ، رای ایشان به سرعت بالا می رود و تا شب گذشته به 70 درصد رسیده و اگر دو روز دیگر را هم صبر کنید؛ به 90 درصد می رسد، اگر او بیاید همه رشته های این سال های ما پنبه می شود، با این صحبت ها، آنها تکلیف را روشن کردند.
این بحث پشت پرده بود، ولی جناح مقابل در بحث رسانه ای مطرح می کرد که هاشمی نمی آید؛ چون می داند تایید صلاحیت می شود و از مردم نه می گیرد و خاتمی نمی آید؛ چون می داند رد صلاحیت می شود. این سرمقاله ای بود که کیهان نوشته بود و این خط را می رفتند که هاشمی به دلیل اینکه می ترسد از مردم نه بگیرد، نمی آید. با جوسازی هایی که در آستانه انتخابات می شد؛ فضا را چگونه می دیدید؟
من تردیدی نداشتم که اگر بیایم؛ رای دارم. البته تردید داشتم که در مراحل مختلف بگذارند همه چیز به صورت طبیعی پیش برود، ولی من کار خودم را کرده بودم و اگر می آمدم؛ کافی بود البته وظیفه ام را انجام دادم و به تقاضاهای مردم جواب منفی نداده ام که این مهم بود وقتی که بحث ها شروع شد و همین حرفها پیش آمد من گفتم: «ما کار خودمان را می کنیم و انها کار خودشان را بکنند» هیچ اقدامی نکردم برای اینکه ردصلاحیت نشوم.
شب همان روزی که می خواستند رد صلاحیت مرا اعلام کنند، شورای نگهبان آقای روحانی را خواسته و به ایشان گفته بودند: اینجا تصمیم گرفته شده که فلانی در انتخابات نباشند و شما بروید با ایشان صحبت کنید تا خودشان نیایند و انصراف بدهند که بی احترامی نشود. گفته بودند : به آقای علی لاریجامی هم گفتیم و بناست ایشان هم فردا برود و با ایشان صحبت کند.
آقای روحانی به من نگفت که انصراف بدهم یا ندهم فقط حرف آنها را زد، گفت : من به آنها گفته ام پس مردم چه می شوند؟ این مردمی که اینگونه امیدوار شده اند و در همه کشور ولوله به پا شده این خطرناک است.گفتند: باید آن را به گونه ای دیگر حل کنیم. آقای روحانی به من گفت: شما چه می کنید؟ گفتم من کنار نمی روم، چرا من بروم؟ من اگر کنار بروم، مردم چه می گویند؟ جواب مردم را چه بگویم؟ بگویم شورای نگهبان این کار را کرد؟ این مثل همان ردصلاحیت است. مردم با آمدن من امید پیدا کرده اند و چرا من روی این شعله افروخته احساس مردم آب بریزم؟ ایشان دلشان نمی خواست من کنار بروم و اصراری هم نکرد و فقط پیغام داد. فردا صبح به دفتر آمدم آقای علی لاریجانی آمد در اتاق راه می رفتیم و حرف هایمان را می زدیم. ایشان ماجرا را با مقدمات بیشتری گفت و پرسید: الان شما چه می کنید؟ انتظار است که شما انثراف بدهید تا مشکلی برای کشور پیش نیاید. من گفتم : من اگر انصراف بدهم مشکل بیشتری پیش می آید به علاوه اینکه به مردم چه بگویم؟ مردم از همه ما برمی گردند. ما مردم را تا اینجا رسانده ایم که خودشان را نشان دادند. تا همین الان خیلی گزارش ها از شهرستان ها داریم که مردم ستاد زده اند و دارند کار می کنند من به این مردم چه بگویم؟ من قبول نمی کنم ایشان گفت: اگر رهبری دستور بدهند، باز شما قبول نمی کنید و کنار نمی روید؟گفتم: اگر ایشان دستور بدهند کنار می روم، آقا حقشان است که دستور بدهند و من هم قبول می کنم. اگر ایشان این راه حل را بپسندند و انجام بدهند، من حرفی ندارم. ایشان گفت: این هم عوارض دارد. من گفتم : من هم این را قبول دارم و توصیه من هم نیست که آقا این کار را بکنند ولی اگر به این نتیجه رسیدند که من نباید بیایم، حتما مصلحتی دارد که ایجاب می کند این کار را کند.
می خواهیم یک مقدار بیشتر آن روز را مرور کنیم.ما که به عنوان خبرنگار در وزارت کشور بودیم و آن التهاب را در مردم می دیدیم، مردم ایستاده بودند و خبرهای ضد و نقیض می آمد که هاشمی می آید یا هاشمی نمی آید یک عده می گفتند: ما دیدیم حرکت کرده است و یک عده می گفتند: نیامده است. از فاصله اینجا تا میدان فاطمی که در خیابان می آمدید و بعد به میدان فاطمی رسیدید، احتمالا مردم را دیدید که اطراف ماشین چه می کردند و بعد وارد وزارت کشور شدید، راجع به نیم ساعت آخر صحبت بفرمایید؟
خودم اطلاع درستی از آنچه که آنجا گذشت، نداشتم. پاسدارهایم را هم نفرستادم. حتی آنها می خواستند جلوتر بروند که امنیت را تامین کنند. ولی چون تصمیم نداشتم، اجازه رفتن ندادم.
یکی از شایعات مهم آن روز همین بود که تیم حفاظت آقای هاشمی آمده و مستقر شده است که این خبر مرتبا تکذیب و تایید می شد.
اگر هم رفتند به صورت مخفیانه رفتند. چون من گفتم که نروید و بعدها هم نپرسیدم که رفتند یا نه؟ بنا شد که تا من نگویم کسی نرود. البته کسانی هم بودند که نلفن می کردند و می دانستم یک عده مردم در آنجا جمع هستند و شعار می دهند ولی به این وسعت نمی دانستم در کشور چه خبر است و بعدا معلوم شد این حالت انتظار در سراسر کشور بوده که خبر نام نویسی من با پیامک منتقل شده است. وقتی آن شرایط را دیدم برای من یک مقدار تازگی داشت.
یادتان هست که در مسیر به چه چیزی فکر می کردید؟
(باخنده) فکر می کردم دارم می روم که اسم بنویسم.
بعد از ثبت نام شما مانع تراشی ها شروع شد در مجلس نامه ای جمع کردند که در واقع به نامه «نه به هاشمی» معروف شد و بعد جوسازی های رسانه ای نیز شروع شد. اینها باعث تردید شما در ادامه راه نشد؟ چون گفتید که تصمیم داشتید تا آخر بمانید. این فکر شما را به شک نمی انداخت که گویا روند مسایل قرار است به شکل دیگری رقم بخورد؟
(با خنده) بالاخره ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کار بودند تا اینگونه شد.
شما فکر می کنید این رد صلاحیت یا به قول دوستان دیگر، عدم تایید صلاحیت خودتان چه جایگاهی در آینده سیاسی شما خواهد داشت؟جایگاه شما را تقویت کرده یا تضعیف می کند؟یعنی چه نقشی می تواند در آینده سیاسی شما ایفا کند؟
طبعا نقش مردمی را تقویت می کند و ممکن است افرادی در سطوح مختلف جامعه گله مند شوند. من که به میل خودم نیامده بودم، اصرار اقشار مختلف مردم مرا با وجود تصمیم قطعی برای نیامدن مجاب کرد که نام نویسی کنم. عدم تایید صلاحیت من به عنوان شخص من نبود.
عدم تایید صلاحیت برای شما چه طعمی داشت؟موقعی که خبر به شما رسید،چه احساسی داشتید؟ به هر حال شما یکی از شخصیت هایی هستید که نقش سیاسی تان به دوره قبل از انقلاب باز می گردد.
گفتم که من میل نداشتم بیایم و مسوولیت اجرایی را بپذیرم. از سال 76 نمی خواستم بیایم.
به هر حال ؛ مهر رد صلاحیت در کارنامه چه حسی در شما ایجاد کرد؟
در شرایط زمانی که اتفاق افتاد؛ یک مهر تاریخی مثبت است.
برای شما خوشایند بود؟
در مجموع مثبت است ولی از نظر من این کاش نمی شد.
آیا قبل از ثبت نام دیداری هم با آقای خاتمی داشتید؟
نه،البته آقای خاتمی همیشه به من می گفت که شما باید بیایید. تقریبا همه به اتفاق می گفتند و من هم هیچ وقت نپذیرفتم. در این خصوص مشورتی نداشتیم.
اتفاقی که بعد از ردصلاحیت شما افتاد، این بود که فضای خاصی در جامعه حاکم شد. سه احتمال برای واکنش شما مطرح می شد؛ یکی اینکه شما مثلا قهر کنید، یک احتمال دیگر این بود که شما منفعل شوید و احتمالی که خیلی دور از ذهن بود همین عملکردی که در انتخابات انجام دادید.بعد از اتفاقی که رخ داد در نگاه اول به نظر می رسید که نامزدی که بتواند رای مردم را جلب کند، باقی نمانده است. چگونه به این تصمیم رسیدید که همچنان فعال بمانید؛ نه قهر کنید ، نه منفعل شوید و ایفاگر نقشی فعال در انتخابات و حضور مردم در 24 خرداد داشته باشید؟
همان موقعی که آقای روحانی آمد به من گفت که اینها او را شب خواسته اند و این را گفته اند پیشنهاد خودش این بود که او کنار برود. من گفتم که اتفاقا به همین دلیل شما بمانید تا اگر مشکلی برای حضور من پیش آمد شما باشید.
وقتی شما ثبت نام کرده بودید، در اخبار می خواندیم که آقای روحانی آمده و با شما درباره تصمیم انتخاباتی خود رایزنی کرده است.
بله احتمالات و شرایط را می دانستم. بنابراین به ایشان گفتم که شما بمانید. آقای روحانی می گفت: دیگر معنا ندارد که من هم باشم. من گفتم : شما باید احتیاطا بمانید تا اگر من نبودم، شما باشید.
پس می توان نتیجه گیری کرد که برنامه ریزی داشتید؟
نه، همان لحظه پیش آمد. ما برنامه ریزی به آن صورت نداشتیم البته اصرار ما اول به آقای ناطق بود که ایشان بیایند که نپذیرفت. بعد سراغ آقای روحانی رفتیم و ایشان پذیرفت. دراین فاصله هم قبل از اینکه ثبت نام کنم. من به ایشام کمک می کردم.
باز هم می خواهیم روی این تصمیم سیاسی بحث کنیم: برخی از منتقدان شما به این جمع بندی رسیدند که هاشمی ، سیاستمداری حرفه ای است، قهر نمی کندو منفعل نمی شود. در دشوارترین شرایط هم تصمیم عقلانی می گیرد. راجع به این صحبت کنید که بعد از آن ناراحتی یا دلگیری که در بدنه اطرافیان شما و در مردم ایجاد شده بود. چرا فکر کردید که باید همچنان راه را ادامه بدهید و به یک نامزد واحد برسید و در انتخابات فعال باشید؟ چون ناظران بیرونی معتقدند نقش شما و آقای خاتمی در نتیجه انتخابات برجسته بوده است.
همینطور بود. من که رسما گفتم به آقای روحانی رای می دهم و آقای خاتمی هم آقای روحانی را تایید کرد. منتها مشکلی که وجود داشت و آقای خاتمی حل کرد، این بود که اگر آقای عارف و آقای روحانی هر دو می ماندند معلوم بود که نمی توانند پیروز شوند حتی اگر هر دو رای بالایی هم داشته باشند، ولی به پیروزی نمی رسیدند. بنابراین آقای خاتمی برای انصراف آقای عارف اقدام کردند. این پیروزی یک جریان فکری در یک انتخابات دموکراتیک است که آقای عارف اعلام کردند. من نیستم و این کار را آقای خاتمی انجام داد.
بعد از رد صلاحیت هم با آقای خاتمی رایزنی داشتید؟
مشخصا یادم نیست ، شاید هم تلفنی صحبت کرده باشیم، الان چیزی یادم نیست وضع روشن شده بود که چه می خواهد بشود. البته منزل ما نزدیک هم است و برای کارهای ضروری ای که داریم، همدیگر را می بینیم.
آقای هاشمی همانطور که اشاره کردید، پیروزی ای که حاصل شد و آقای روحانی انتخاب شدند. بخش عمده اش مرهون همفکری و تلاش مشترک شما و آقای خاتمی و سایر فعالان سیاسی بود. این پیروزی خیلی با ارزش بود. ولی فکر می کنم چیزی که با ارزش تر از آن بود کار مشترکی است که برای اولین بار میان افرادی که شاید بتوانیم بگوییم به یک معنا «ناهم جناح» هستند، انجام شد. سابقه نداشته در یک انتخابات سیاسی مثلا شما و آقای خاتمی و بقیه افرادی که در قضیه دخیل هستند. روی یک هدف واحد متمرکز شوند و تلاش مشترکی را انجام بدهند که خروجی نهایی آن به «نامزد واحد» تبدیل شود و پیروزی آن نامزد را به ارمغان آورد. این انتخاب ، تجربه خوبی برای کار جمعی بود آیا مصمم هستید که این روش را در آینده هم چه در حوزه های انتخاباتی و چه در بقیه چالش های سیاسی ادامه بدهید؟
به هر حال انسان هر وقت که بخواهد یک کار به این بزرگی را انجام بدهد ، باید با دیگران همکاری داشته باشد. الان هر کسی بخواهد نامزد شود، امکانات خودش و آشنایی ها و هماهنگی هایش را متمرکز می کند. به طور کلی طبیعی است که اگر کسی هدفی داشته باشد، در جاهای ممکن از همکاری ها استفاده می کند.
خاطرات شما در سال 64 را می خواندم که قرار بود انتخابات ریاست جمهوری برگزار شود. حتما جمله ای به این مضمون دارید که آقای مهندس بازرگان نامزد شده و گویا شورای نگهبان ایشان را صالح نمی داند و بعد نوشتید تبعات خواهد داشت. چنین اتفاقی تقریبا 30 سال بعد برای خودتان افتاد، آیا فکر نمی کردید که جلوی این روند را بگیرید.
من موافق نبودم آنها رد صلاحیت شوند می گفتم اینها خطری ندارد ، به کسانی که می گفتند اینها رای ندارند می گفتم: وقتی مطمئن هستید چرا برای نظام هزینه درست می کنید؟ چرا این کار را می کنید؟ اگر همه تفکرات باشند انتخابات را پررنگ می کنند و چهره انتخابات صحیح تر جلوه می کند دقیقا یادم نیست ولی شاید به آنجا رسیده بودیم که آقای محتشمی نامه ای به امام نوشته بودند نمی دانم مساله نامه چه بود و از کجا آمد و چطور شد . ولی وقتی به آنجا رسید دخالت نکردیم. البته با این کارها مخالف بودیم آیت الله خامنه ای هم مخالف بودند ایشان هم می گفتند این کار را نکنید.
برخی معتقدند هاشمی تغییر نکرده و جامعه تغییر کرده و برخی معتقدند هاشمی پابه پای جامعه تغییر کرده ، یعنی خودش را «به روز» کرده و موضع گیری هایش «به روز» شده و برخی معتقدند هاشمی همان جایی که همیشه ایستاده بود ایستاده ولی تلقی جامعه از آقای هاشمی عوض شده است . یعنی نگاه جامعه واقع بینانه تر شده و می تواند هاشمی را بهتر ببیند . در سال 84 پوستر تبلیغاتی شما اینگونه به جامعه پیام می داد که هاشمی جدیدی به عرصه آمده و در سال 92 حتی هاشمی جدیدتری را شاهد بودیم. در عین حالی که در انتخابات زیاد صحبت نکردید، تلقی جامعه از شما این بود که هاشمی جدیدتری را می بیند. شما تغییر کردید یا نگاه جامعه تغییر کرده است؟ به ویژه که مواضع خیلی متفاوتی از شما می بینیم.
جامعه معمولا برداشت خودش را همیشه بر موضوع منطبق می کند. برای من دو مساله اصل و مهم است اول مساله اصول ، اهداف و آرمان های انقلاب است که از روز اول و حتی قبل از اینکه وارد مبارزه شوم ، در وجودم بود و با حفظ آنها آمدم و تا الان هم همان ها را دارم و می خواستم همان جور باشد و الان هم همان گونه است. پایبندی به اصول برای من فرقی نکرده اما شرایط به گونه ای هستند که انسان نمی تواند بگوید 10 سال دیگر مثل امروز خواهد بود. اقتضائات هر زمان تفاوت هایی دارد که باید به آنها توجه شود.
می توانید تفاوت هایی که می فرمایید؛ بگویید چه چیزهایی هستند؟
مثلا شرایطی را که هشت سال پیش وجود داشت قبول نداشتم و تمام این هشت سال را مسیر انحرافی می دانستم که یادگاری من مانده است اینها هنوز هم در جلسات خصوصی شان می گویند که فلانی این لقب را به ما داده است.
خودشان هم به خودشان می گویند جریان انحرافی ، یکی در اوین به دیگری گفته بود که شما جنبش سبز هستید و ما جریان انحرافی هستیم.
بعضی ها اینگونه می گویند و بعضی ها هم طعنه می زنند.
می خواهم بگویم که این برچسب چنان به آنها چسبیده که خودشان هم باور دارند.
از اینگونه تعابیر خاطرات خوبی داریم.اوایل انقلاب بعضی از خانواده ها که از متمکنین بودند و مورد تعرض قرار گرفته بودند پیش ما می آمدند و می گفتند که شما به فکر ما مستکبرین هم باشید(باخنده) به هر حال شرایط فرق می کند اولا تصمیم داشتم که وارد انتخابات ریاست جمهوری نشوم ، چون داشتم در مجمع کار می کردم که نوشتن سیاست های کلی اساسی تر از کار اجرایی است.
البته اجرا نمی شد.
ولی ما باید کار خود را انجان می دادیم سیاست ها تدوین و از سوی رهبری تایید شده و یک روز عملی می شوند. از طرف دیگر نامزدها را هم می شناختم با رهبری هم صحبت کرده بودم نگران بودم چون بعضی از افراد و جریان های حامی آنها را می شناختم و می دانستم که اگر دستشان برسد از قامت انقلاب می تراشند. می دانستیم از اوایل با انقلاب و امام زاویه داشتند. انتخاب آنها شکست انقلابیون اصیل بود و کارهای شان بر نگرانی ها می افزود. در بین نامزدها کسانی بودند که ما قبول داشتیم ولی می دانستیم در آن شرایط رای نمی آورند. به همین خاطر وارد انتخابات شدم. این شرایط با تصمیم قبلی که دیگر برنمی گردم سازگار بود. این دفعه هم امیدی نداشتم که کسی بتواند نظر مردم را جلب کند. بنا هم نداشتم که بیایم. ولی وقتی دیدم مردم اینگونه هستند و رهبری هم حماسه سیاسی را اعلام کردند، با خودم گفتم اگر می خواهم به مردم و آقا خدمت کنم، باید بیایم، عوض شدن من نبود، اتخاذ تصمیم عاقلانه بر اساس شرایط جدید بود.
می گویند آقای هاشمی در گذشته بیشتر به عنوان مرد حکومت صحبت می کرد و اخیرا از جانب مردم صحبت می کند...
من در مواضعم تغییری نمی بینم و بستگی به شرایط زمانی دارد. البته کسانی حرف ها را می زدند که در طول هشت سال گذشته، اولا خودشان را تمامیت نظام می دانستند و فکر می کردند صحبت کردن از مردم پشت کردن به نظام است. در تمام این سال ها بر اساس شناختی که از قبل بین من و رهبری حاکم بود ، صحبت می کردم و مسائل را می گفتم افکار همدیگر را می دانیم ولی با دولتی که سرکار بود و کارهایی که بخش هایی از قوای دیگر و بعضی از نهادها می کردند مخالف بودم و نمی توانستم کارهایشان را تایید کنم چون تایید نمی کردم می گفتند هاشمی طرف مردم را می گیرد. گویا خودشان می دانستند که دارند بر خلاف مردم حومت می کنند البته همیشه نظر مردم برای من اصل بود و خواهد بود.
شاید چون مردم حرف نمی زدند شما به گونه ای صدای آنها بودید؟
نه، مردم حرف های خود را می زدند که حرف نهایی آنها در انتخابات بود شرایط فرق می کرد این درست نیست که تصمیمات متفاوت در شرایط مختلف را حمل بر تغییر فرد بدانیم.
چندی قبل فرموده بودید که اوایل انقلاب اتفاقاتی افتاد که باعث شد بعضی ها برنجند. این جمله برای من خیلی جالب بود. گویا دارید تاریخ انقلاب را باخوانی می کنید. گویا در موضع گیری ها از منتقدان هم دفاع می کنید.
همیشه از منتقدانی که انتقادات سازنده قانونی داشتند حمایت می کردم. چون معتقد بودم که منتقد باید حرفش را بزند. در تمام این سی و چند سال دچار یک جریان افراطی بودیم که همیشه از انها صدمه خورده ایم. در دهه اول یک نوع افراطی گری بود که بعضی ها رنجیدند چند سال بعد از جنگ دوباره شروع کردند در دوره اصلاح طلبان هم افراطیون خاصی ظهور کردند که به خیلی از مسایل آسیب رساندند. حتی اصلاح طلبان را از کار انداختند در دوره گذشته که افراطیون راست همه چیز را خراب کردند.
الان ساکت شدند. این سکوتشان چه معنایی دارد؟
چه بگویند؟! می دانند با این اسناد و مدارکی که به دست آمده نمی توانند منکر شوند یا مثل سابق افکار عمومی را فریب بدهند. می دانند وقتی که توفان مردمی بلند شد باید سرخود را پایین نگه دارند تا باد کلاهشان را نبرد.
فکر می کنید بازگشت دوباره این طیف خطری را متوجه جامعه و انقلاب می کند؟ برای عدم بازگشت آنها چه کارهایی باید انجام داد؟ الان فسادهای مالی آن فاش و در جامعه پخش و منتشر شد. ولی چند سال دیگر حافظه تاریخی جامعه برای عدم بازگشت آنها کمرنگ می شود.
اگر جریانی که دولت را در دست دارد ، خوب عمل نکند این احتمال وجود دارد.
یعنی خطر همیشه وجود دارد؟
بله، مردم جریان اعتدال را سرکار آوردند و امید دارند، اگر نتوانند به خواسته های مردم جواب بدهند دوباره آنها برمی گردند . این گروه باید آنقدر روشن عمل کنند که مردم بفهمند می خواستند کار کنند و نگذاشتند.
شایعاتی هست که شما از سرعت عملکرد دولتی ها راضی نیستند.
در سیاست خارجی خیلی خوب عمل کردند و در مواجهه با آنها هم خیلی مردانه می ایستند در چینش دولت هم خوب عمل کردند، در بعضی از کارها انتظاراتی داشتم ، ولی دولت یک جمع است و شوراهای مختلفی در ابعاد اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی دارد و باید بر اساس نظرات جمع عمل کنند که چنین می کنند ممکن بود اگر من بودم به گونه ای دیگر عمل می کردم ، ولی این حق آنان ایت که بر اساس تفکرات خود عمل کنند.
مصداقی هست که می توانستند بهتر عمل کنند.
مثلا من اگر بودم ، برای سبد کالا اینگونه عمل نمی کردم.
الان واژه «اعتدال» وارد ادبیات سیاسی کشور و حتی وارد مسایل اجرایی کشور شده ، شما فکر می کنید چه عملکردی از جانب اعتدالیون می تواند به این تفکر ضربه بزند؟
اولین چیزی که می تواند ضربه بزند این است که مقتضیات اعتدال را ندیده بگیرند بالاخره اعتدال ، مفهوم مشخصات و در عمل بروزاتی دارد که اگر انجام نشود، خیلی ضربه می زند. دومین مورد کارهای اجرایی و انتظارات مردم است که اگر برای مشکلات مردم اقدام نشود، حتی اگر اعتدال را قبول داشته باشند از حرف ها خسته می شوند چون دنبال نتیجه هستند.
الان انتقادی که گاهی نسبت به دولت شنیده می شود. این است که در مواردی دولتمردان تحت عنوان اعتدال گرایی ، ملاحظه کاری می کنند. یعنی در بعضی از حوزه ها به خاطر پرهیز از درگیری ها و رسیدن به بحث های اولویت دار مثل مسایل هسته ای،نوعی عقب نشینی و کوتاه آمدن را می بینیم. البته مردم شرایط را درک می کنند؛ ولی چنین اتفاقاتی هم هست. اگر این رویه ادامه پیدا کند. همان نکته ای که فرمودید که اعتدال هم الزاماتی دارد.اتفاق می افتد. در واقع ، باید به الزامات اعتدال پایبند بود.
مخالفان دولت؛مخصوصا افراطی ها این حرف ها را می زنند که مورد قبول اکثریت جامعه نیست. چون اعتدال را یک منطق قرآنی می دانند، یک وقت هم منظور، موضع گیری هاست که آن هم باید عاقلانه باشد. این یک اصل اسلامی معاشرتی در موضع گیری هاست. اگر منظور در عمل باشد، باید به منطق آن توجه شود که این کار با مقدماتی انجام شود. ولی اگر فرصت را از دست می دهد، نباید به آن توجه کنیم. اقدامات باید در چارچوبی باشد که به مردم وعده دادیم، چون وعده ها خلاف شرع ، قانون اساسی و عرف نبود.
تفاوت «رییس جمهور سابق» بودن در دوره آقایان احمدی نژاد و روحانی چیست؟
در هر دوره هم راحتی خیال و هم نگرانی هایی هست. البته نگرانی های الان با خون دل خوردن های آن دوره فرق می کند. در دولت گذشته نگرانی من این بود که دارد به انقلاب ، کشور ، مردم ، اسلام ، امام زمان(عج) ، رهبری و مقدسات آسیب می رسد که خون دل می خوردم. البته در آن شرایط نمی توانستیم کاری کنیم. در این شرایط نگرانی من طولانی شدن رسیدگی به مشکلات مردم است. تفاوت این دو دوره، مصداق آن شعر معروف است که «تفاوت از زمین تا آسمان است»
***
آسوشیتدپرس: سفر روحانی به عمان، سفری برای آشتی با اعراب
آسوشیتدپرس در گزارشی به تحلیل سفر روحانی به عمان پرداخت و آن را تلاشی در جهت تعامل و ارتباط با اعراب توصیف کرد و نوشت: حسن روحانی رئیس جمهور ایران طی نخستین سفرش به یک کشور عربی با رهبر عمان دیدار و گفتگو کرد.
به گزارش جماران به نق از «انتخاب»، این سفر با هدف افزایش روابط دوجانبه میان دو کشور صورت گرفته است. بعلاوه، عمان پتانسیل لازم برای کاهش هر چه بیشتر تنش ها بین ایران و قدرت های غربی را دارد.
عمان در میان کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس توانایی لازم برای ایجاد روابط دوستانه میان ایران و غرب را دارد.
یکی از نشانه های روشن روابط مطلوب دو همسایه، امضا توافقی موقت برای ساخت خط لوطه انتقال گاز ایران به عمان بود.
روحانی میانه رو که قول بهبود روابط با همسایگان ایران را داده، با هئیتی اقتصادی وارد عمان شد. سلطان قابوس حاکم عمان از رئیس جمهور ایران در کاخ العالم استقبال و پذیرایی کرد.
ایران و عمان در مقابل یکدیگر در تنگه هرمز قرار گرفته اند. عربستان و دیگر کشورهای عرب متحد غرب نسبت به نفوذ ایران در منطقه نگران هستند.
عمان یکی از اعضای شورای همکاری خلیج فارس است اما سعی در گرم کردن روابط ایران و غرب داشته است و چندین بار میان طرفین میانجی گری کرده است.
خبرگزاری عمان پیش از سفر روحانی ابراز امیدواری کرده بود که حضور رئیس جمهور ایران به دو کشور رفاه و رونق و برای منطقه آشتی و روابط حسنه به ارمغان آورد.
عمان محل مذاکرات محرمانه ایران و آمریکا پیش از توافق ژنو بوده است. مسقط همچنین نقشی کلیدی در آزادی سه جاسوس آمریکایی در سال 2010 و 2011 ایفا کرد.
سلطان قابوس نیز در ماه آگوست به تهران سفر کرد تا نخستین رهبر خارجی باشد که پس از روی کار آمدن روحانی به تهران سفر می کند.
سفر روحانی به عمان پس از حضور وزیر خارجه ایران در کشورهای خلیج افرس از جمله عمان صورت گرفته است. با این حال مقامات ایران هنوز به عربستان سفر نکره اند.
محمود احمدی نژاد رئیس جمهور سابق در سال 2007 به عمان سفر کرد.
***
اوباما «وضعیت ملی اضطراری» در قبال ایران را تمدید کرد!
باراک اوباما طی نامه ای به کنگره فرمان «وضعیت ملی اضطراری» در قبال ایران را تمدید کرد.
به گزارش جمارانبه نقل از «انتخاب»، رئیس جمهور آمریکا گفت: باوجود توافق موقت هسته ای بین 1+5 و غرب اما برخی از سیاست های ایران در تضاد با منافع امریکا در منطقه است.
وی افزود: به همین دلیل فرمان «وضعیت ملی اضطراری» در قبال تهران یک سال دیگر تمدید می شود.
فرمان «وضعیت ملی اضطراری» نخستین بار در سال 1357 علیه ایران صادر شد.
***
گلایه وزیر ارشاد از «20:30» و «صرفا جهت اطلاع»
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در اظهار نظری جدید دربارهی تعامل صداوسیما با دولت گفت: من احساس میکنم که درمجموع نوع برخورد و تعامل صداوسیما با دولت مثبت است. او در عین حال از برخی برنامههای صداوسیما از جمله آیتم «صرفا جهت اطلاع» از بخش خبری «20 و 30» گله کرد.
به گزارش جماران به نقل از ایسنا، جنتی با اشاره به عضویتش در کارگروه اطلاعرسانی و تبلیغات در ارتباط با بحث هدفمندی یارانهها گفت: ما در این کارگروه و در بحث اجرای هدفمندی یارانهها شاهد همکاری صمیمانه و نزدیکی صدا و سیما در ارتباط با زمینهسازی برای اجرای فاز دوم هدفمندی هستیم و صداوسیما همکاری خوبی با این کارگروه دارد.
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی افزود: بر اساس هماهنگیهایی که صورت گرفته برخی از شخصیتهای خبره قرار است در برنامههای مختلف صدا و سیما حضور پیدا کنند و دیدگاههای دولت را در ارتباط با هدفمندی یارانهها و مسائل مرتبط با آن بیان کنند و افکار عمومی را روشن کنند و همانطور که اشاره شد همکاری خوبی بین دولت و صدا وسیما در حال انجام است.
وی افزود: البته من گلهمند هستم از برخی از برنامههای صداوسیما در ارتباط با برخی از مسائل فرهنگی چرا که بعضا دیده میشود به خصوص در ایام اخیر که در برخی از مواقع در قالبهای برنامههای مختلف مانند «صرفا جهت اطلاع» در بیان مطالب یک طرفه عمل میکنند در صورتی که باید دیدگاه مسئولان فرهنگی نیز مدنظر قرار بگیرد.
جنتی افزود: ولی در مجموع جهتگیریها و همکاریها مثبت و خوب است.