هر از گاهی فضای رسانهها از هجمهها و حملهها به شخصیتهایی از جمله آقای هاشمی، آقای خاتمی و سیدحسن خمینی پر میشود. اگر به دنبال علت آنچه این روزها علیه آقای هاشمی در حال وقوع است باشیم، اولین علتی که میتوان به آن اشاره کرد نقش مهم و موثر آقای هاشمی در عرصه سیاسی و نظام جمهوری اسلامی است. اگر نگاهی به سالهای اخیر داشته باشیم، شاهد آن خواهیم بود که رقبا و مخالفان چه از جناح راست و چه از جناح چپ بارها و بارها تلاش کردند از طرق مختلف و با انواع و اقسام حملهها این شخصیت را منزوی کنند، اما آنچه حاصل شد چیزی غیر از انزوای ایشان بود. حال با توجه به اینکه هر اظهارنظر آقای هاشمی یک تکانه شدید در ساختار اجتماعی و سیاسی ایران ایجاد میکند و ضریب نفوذ صحبتها و اظهارات ایشان روزبهروز در حال افزایش است، طبیعی است که رقبا و مخالفان ایشان، این نفوذ کلام را، که تمام آن نفوذ کلام معنوی است، برنتابند و بر آنها خوش نیاید. به عبارتی وقتی میبینند که تنها با انتشار مصاحبه ایشان در یک روزنامه باعث اقبال مردم و فروش بالای روزنامه میشود، عصبانیت و نگرانی آنها که در جناح مخالف قرار دارند برانگیخته میشود. البته با تمام این اتفاقات، از این هجمهها به آقای هاشمی نباید ناراحت و نگران باشیم، زیرا این هجمهها موجب آن میشود که اهمیت، نفوذ کلام و در واقع نفوذ معنوی آقای هاشمی به نمایش درآید. با نگاه به ابتدای سال 92 همه ما شاهد ثبتنام و پس از آن رد صلاحیت ایشان بودیم که این اتفاق تقریبا موجب زلزله در ساختار سیاسی، جوانترین نسلها و دورترین مناطق کشور شد.
بنابراین میتوان چنین برداشت کرد که این اتفاق قطعا برای جریان مخالف رشکبرانگیز است.
با این توضیح رشک به این دلیل است که شخصی بدون هیچگونه عده و عُده، برخورداری از رسانه و داشتن پولی که در این راه خرج کند، اینگونه در میان مردم محبوب باشد.
بر این اساس طبیعی است که در فضای سیاسی کشور ما افرادی همچون آقای هاشمی و آقای خاتمی مورد رشک رقبا و مخالفانشان قرار بگیرند. پس میتوان چنین رفتارهایی را بهعنوان واکنشهای کور و ناخواسته تلقی کرد.
در حال حاضر، همه به این نتیجه رسیدهاند که هرچه این حملات و هجمهها بیشتر میشود محبوبیت آقای هاشمی در میان مردم و نسلهای گوناگون نیز بیشتر میشود. باید دقت داشته باشیم که آقای هاشمی به دوره و سنی از حیات سیاسی خود رسیده است که جز به مُر منافع ملی کشور ما و آنچه موجب رضایت خدا میشود، قناعت نمیکند و رضایت نمیدهد. به عبارتی بهجز اینگونه موارد به چیز دیگری فکر نمیکند و عامل و انگیزه دنیوی در پیش چشم او مطرح نیست. او علاقهمند یا کاندیدای حضور در هیچ صحنه سیاسی و اجرایی نیست که تصور آن باشد که به دنبال کسب محبوبیت سیاسی و جذب رای، چنین اظهارات و رفتاری را در پیش گرفته است؛ تا در آینده از آن بهرهبرداری کنند.
فردی که همنسل آقای هاشمی است و تجربیات 60 ساله او را سپری کرده باشد، طبیعی است که به این حرفها چندان توجه نکند و اهمیت ندهد و هر چه انجام میدهد و میگوید در جهت منافع ملی و مصالح کشور و نظام باشد؛ نظامی که آقای هاشمیرفسنجانی از بنیانگذاران اصلی آن است. بنابراین مردمی که به نظام و به 3 پدیده، منافع ملی، مصالح کشور و مردم و آینده نظام جمهوری اسلامی(آنچه در همان روزهای اول انقلاب بنیانگذاران این نظام مورد توجه قرار داده بودند) علاقهمند هستند، از سخنان افرادی همچون آقای هاشمی استقبال میکنند. در برابر این استقبال، واکنش ناخودآگاه و غیرارادی مخالفان، هم در سطح محافظهکاران و هم رادیکالها برانگیخته میشود.
احتمالا بسیاری افراد انتظار دارند در قبال این هجمهها و حملهها واکنشی درخور آن صورت بگیرد اما به نظر میرسد بهترین واکنش همان است که در قرآن آمده است؛ «باید به آنها سلام گفت». تاکنون این حملهها موجب افزایش نفوذ کلام و محبوبیت آقای هاشمی شده است. امروز هم شاهد آن هستیم با وجود حملهها و هجمهها، نفوذ کلام او هم در طبقات اجتماعی (عمود جامعه) و هم در سطوح جغرافیایی جامعه (افق جامعه) در حال گسترش است. بنابراین به پیروی از قرآن باید به این افراد و گروهها سلام گفت.
منبع: فرهیختگان