رییس حوزه علمیه اصفهان گفت: انسان در مقام یقین به جایگاهی میرسد که اگر تمام دنیا را در برابر ارتکاب یک گناه، در اختیار او بگذارند، به دنیا پشت پا میزند و آن گناه را مرتکب نمیشود.
به گزارش جماران به نقل از ایسنا، آیتالله مظاهری در جلسه درس خود با موضوع «تعقّل، مانع سقوط انسان» اظهار کرد: نیل به مقام یقین، به خصوص در مراتب دوّم و سوّم آن، باعث میشود که انسان آنچه را از طریق فکر نظری فهمیده یا دانسته است، بیابد و درک حقیقی از آن پیدا کند.
وی افزود: در این مقام، خدا را مییابد، نظیر آدم تشنه که تشنگی را مییابد، سپس آب مینوشد و سیراب شدن را مییابد. حقانیّت نبوّت و ولایت را به خوبی درک میکند. این حالات را درک میکند، ولی نمیتواند توصیف نماید؛ مانند گرسنگی و تشنگی که درک میشود(یُدرَک است)، امّا قابل وصف نیست(لا یوصف است.)
وی با بیان حکایتی از پیامبر(ص) تصریح کرد: پیامبراکرم«صلیاللهعلیهوآلهوسلّم» روزی بعد از نماز صبح، جوانی را در مسجد دیدند که از وضع ظاهر او معلوم بود در عالم دیگری سیر میکند. به او فرمودند: «کیف أصبحت»، حالت چطور است؟ گفت: «اصبحت موقنا» یعنی من یقین پیدا کردهام. رسول گرامی فرمودند: علامت آن چیست؟ گفت: یا رسول الله! یقین، در عمق جان من رسوخ کرده و خیلی چیزها بلدم، خیلی چیزها برایم کشف شده است؛ بهشت و جهنّم و بهشتیان و جهنّمیان را میبینم. اگر اجازه دهید بگویم.
مظاهری گفت: آن جوان سواد الفبا هم نداشت، امّا با تفکّر و به کار گرفتن عقل عوامانه و تکرار آن، به چنین مقامی رسیده بود. این حالات و مقامات، انسان را به جایگاهی میرساند که اگر تمام دنیا را در برابر ارتکاب یک گناه، در اختیار او بگذارند، به دنیا پشت پا میزند و آن گناه را مرتکب نمیشود.