جامعه شناس گفت: دانشجویان خوابگاهی توانایی سازگاری اجتماعی بیشتری از دانشجویان بومی دارند که این امر آنان را در داشتن یک زندگی زناشویی کم تنش کمک میکند.
به گزارش جماران دکتر حامد بخشی در گفتوگو ایسنا با بیان اینکه دانشجویان خوابگاهی ناچارند با افرادی که از نظر سلیقه و سبک زندگی با آنان متفاوت هستند، به مدت طولانی در یک اتاق زندگی کنند، اظهار کرد: دانشجویان خوابگاهی توانایی سازگاری اجتماعی بیشتری از دانشجویان بومی دارند و راحتتر میتوانند با فردی که متفاوت از خودشان فکر یا رفتار میکند، همزیستی مسالمتآمیز داشته باشند که این امر آنان را در داشتن یک زندگی زناشویی کم تنش کمک میکند.
وی تاکید کرد: جابهجایی دانشجویان از محیط زندگی خود و ورود به شهر و جامعهای کاملا متفاوت و بیگانه باعث میشود که کنترلهای غیررسمی پیشین در مورد آنان وجود نداشته باشد. ازاین جهت، این افراد بیش از دیگران نسبت به انحراف آسیبپذیر هستند.
این جامعهشناس با بیان اینکه بیهنجاری یا آنومی اصلیترین مسئلهای است که دانشجویان خوابگاهی را درگیر میکند، اضافه کرد: کنترلهای رسمی از جمله محدود کردن ساعات ورود و خروج دانشجویان خوابگاهی، کارایی محدودی دارد و نمیتواند جایگزین کنترلهای غیررسمی در جامعه مبدا این دانشجویان شود.
بخشی با اشاره به نظریه "همنشینی افتراقی ساترلند" بیان کرد: مسئله دیگری که میتواند باعث بروز انحراف در دانشجویان خوابگاهی شود، هماتاقی شدن آنان با افرادی است که تفاهم فرهنگی با آنان نداشته و یا احتمالا زمینه کجروی دارند. این مسئله موجب تغییر تدریجی نگرش و رفتار دانشجویان میشود که از منظر جامعهپذیری خانوادگی و جامعه مبدا این دانشجویان انحراف محسوب میشود.
وی ادامه داد: همانندگزینی دانشجویان در اتاقهای خوابگاه، میتواند تاثیر زیادی در جلوگیری از انحرافات ناشی از همنشینی افتراقی داشته باشد.
این جامعهشناس عنوان کرد: استفاده از تدابیری که بتواند دانشجویان را از نظر فرهنگی و شهرستانی طبقهبندی کند و افراد همانند را در یک اتاق قرار دهد، بسیار موثر است.
بخشی گفت: دانشجویان خوابگاهی بهناچار در محیطی قرار میگیرند که باید بهعنوان یک فرد مستقل تمام جزییات امور زندگی خود را بر عهده بگیرند، از این جهت دانشجویان خوابگاهی در آینده افراد مستقلتری خواهند بود.
وی در پاسخ به این سوال که پیشرفت تحصیلی در دانشجویان خوابگاهی بیشتر است یا دانشجویان بومی، بیان کرد: انتظار میرود بهطور متوسط دانشجویان خوابگاهی به دلیل امکانات تحصیلی کمتر و بحرانهای ناشی از غربت و عدم کنترل خانوادهها و شرایط آسیبزا، نسبت به دانشجویان بومی رکود تحصیلی بیشتر و پیشرفت تحصیلی کمتری داشته باشند.
این جامعهشناس اضافه کرد: دانشجوی بومی در حالت متوسط، اتاقی شخصی برای مطالعه دارد و ملزم به رسیدگی امور خانه نیست، بنابراین از تمرکز بالاتری برای مطالعه برخوردار است.
بخشی خاطرنشان کرد: توسعه و تقویت فعالیتهای فوقبرنامه که مطابق سلایق دانشجویان باشد، میتواند نقش قابلتوجهی بر دانشجویان و در مسیر درست قرار گرفتن آنان داشته باشد، البته بهاندازهای که دانشجو را از هدف اصلی یعنی درس خواندن دور نکند.