به گزارش جماران، وی ادامه داد: مسالهای که در حال حاضر موضوعیت دارد این است که در این صورت پاسخ اصلاحطلبان چه باید باشد. هر پاسخی که حکایت از اما و اگر و شرط و شروط برای آقای روحانی داشته باشد، پاسخ مناسبی به مردم نیست. پاسخ اصلاحطلبان به مردم نباید اما و اگر داشته باشد و باید پاسخی صریح، واضح و روشن باشد. پاسخ باید آری یا نه باشد.
اصلاحطلبان باید بگویند که همچنان استوار پشت آقای روحانی ایستادهاند و از هر کس که اصلاحطلبان را قبول دارد، میخواهند که به آقای روحانی رای بدهد یا اینکه پاسخشان این است که هنوز تصمیمی در این باره نگرفتهاند یا از او حمایت نمیکنند. شاید از مردم نخواهند که به روحانی رای دهند اما در نهایت پاسخ یا مثبت است یا منفی. اینکه اصلاحطلبان شرایطی دارند و این شرایط را میخواهند با رییسجمهور در میان بگذارند و باید با آقای روحانی مذاکره کنند چون خواستههایی از او دارند جواب مردم نیست.
این مساله میتواند سوژه خوبی برای جلسهای باشد که اصلاحطلبان با آقای روحانی خواهند داشت اما به مردم باید جواب صریح داده شود. من تکلیفم را با خودم روشن کردهام و گفتهام که ما به صورت تمام قد پشت آقای روحانی هستیم؛ همچنان که در ٢٤ خرداد ٩٢ بودیم. البته انتقاداتی به آقای روحانی داریم و ضعفهایی در دولت آقای روحانی میبینیم اما اینها مسائلی است که بین اصلاحطلبان و آقای روحانی است.
تا آنجایی که به بدنه اجتماعی جریان اصلاحطلب مربوط میشود باید بگوییم که تردیدی به خود راه ندهید و پای صندوق رای حاضر شوید و در ٢٩ اردیبهشت ٩٦ به آقای روحانی با اطمینان خاطر رای دهید. اگر هم مشکلاتی بین اصلاحطلبان و آقای روحانی وجود دارد به جریان رهبری اصلاحطلب و آقای روحانی مربوط میشود.
اصلاحطلبان به هیچوجه نباید مشکلاتشان با آقای روحانی را به سطح جامعه بکشانند. اگر چنین کنند جز اینکه مردم را دچار سردرگمی کند بهترین خوراک تبلیغاتی را برای اصولگرایان و به خصوص افراطیون جبهه پایداری و دیگر بخشهای اصولگرا فراهم کردهاند. لذا دعوای ما درون خانوادگی است و پشت درهای بسته باید اتفاق بیفتد. در را که باز میکنیم دست در دست آقای روحانی باید داشته باشیم و یکپارچه و متحد با آقای روحانی باشیم.
در عین حال باید انتقادات خودمان را خیلی صریح و روشن به آقای روحانی بگوییم. من در هر محفلی اعلام میکنم در خصوص حصر و آزادی زندانیان سیاسی و توسعه سیاسی و آنچه که ذیل آزادیهای مدنی میآید از آقای روحانی گلهمند هستم و نمره قبولی به او نمیدهم. در حوزه اقتصاد انتظارات من از دولت آقای روحانی خیلی بیشتر بود. در حوزه سیاست خارجی به دولت نمره بسیار بالایی میدهم. معدل کارنامه دولت یازدهم از نظر من قبولی است. به همین دلیل در انتخابات بعدی به او رای داده و حمایت میکنم و در عین حال انتقاداتی به جزییات عملکرد دولت وجود دارد. مدل حمایتی اصلاحطلبان از دولت آقای روحانی نیز باید مشابه چنین مدلی باشد. در عین حال که عملکرد دولت را در حوزههایی تایید میکنند باید انتقادات خود به دولت را با مردم در میان بگذارند و صریح با مردم سخن بگویند و نهایتا بگویند چرا با توجه به مجموعه شرایط از مردم میخواهند که در اردیبهشت ٩٦ به آقای روحانی مجددا رای دهند.
انتقاداتی که به دولت میشود باید حساب شده باشد. انتقاد از آقای روحانی باید در حوزهای باشد که او میتوانسته انجام دهد ولی نخواسته یا در انجامش موفق نبوده است. درست است که در مورد حصر از آقای روحانی گلایه میکنم اما بلافاصله به مخاطبینم در دانشگاهها توضیح میدهم که حصر در حوزه اختیارات آقای روحانی نیست. دلیل گلایهام از آقای روحانی به خاطر مساله حصر این است که او باید نشان دهد که دغدغه حصر را دارد و در حال تلاش کردن در این زمینه است. مقداری که به آقای روحانی مربوط میشود تلاش کند و چنین چیزی را در آقای روحانی ندیدهام. در حوزه سیاست خارجی که آقای روحانی توانست کشور را از چاه ویل هستهای نجات دهد به او نمره عالی میدهم. بنابراین نحوه رویکرد اصلاحطلبان در مقابل آقای روحانی باید اصولی و مشخص باشد. این رویکرد نباید به گونهای باشد که مردم را سردرگم کند که اصولگرایان شروع به بهرهبرداری کنند. این استراتژی است که اصلاحطلبان باید در قبال حمایت از روحانی به کار بگیرند. حمایت کامل از آقای روحانی ولی در عین حال مواضع و انتقاداتی هم داشته باشیم.