پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران- چرا همواره در بزنگاههای انتخاباتی، نامهای تکراری سیاستمداران به افکار عمومی عرضه میشود؟ آیا بازار سیاست در ایران دچار قحطالرجال شده؟ آیا جناحهای سیاسی دیگر توان تولید رجال سیاسی ندارند؟هرچند شاید برخی از سیاستمداران هزار و یک دلیل برای پاسخ به این سوال مطرح کنند و بگویند که گردونه سیاست در ایران، نیروهای جوانی را متولد کرده اما عباس عبدی در گفتوگو با سایت فرارو گفته است که: «در ایران قحط الرجال وجود دارد و اثبات این موضوع نیاز چندانی هم به شواهد یا آمار و ارقام ندارد» دلایل عبدی برای اثبات این ادعا ساده است: «در این باره میتوان به یک آزمایش مشهور اشاره کرد.
موجودی را داخل محفظهای با سقف شیشهای کردند و وقتی آنها میپریدند سرشان به جداره بالای محفظه برخورد میکرد. بعد از مدتی این حیوانات را از محفظه خارج کردند و مشاهده شد آنها برخلاف گذشته دیگر پرش بلندی ندارند و فقط به اندازه ارتفاع قبلی محفظه میپرند در حالی که پیش از آن توانایی بیشتری برای پرش داشتند. واقعیت این است که جامعه ایران هم به همین صورت است. البته این شرایط در تمامی حوزهها صدق نمیکند، مثلا اگر در ورزش امکان رقابت وجود داشته باشد پیشرفت حاصل میشود.» عبدی در ادامه اثبات ادعای خود یک باشگاه حرفهای فوتبال را با یک حزب تطبیق داده و گفته است: «اما علت دوم قحط الرجالی در ایران که بیارتباط با دلیل اول هم نیست، فقدان نهاد حزب در ایران است. نیروها در نهاد حزبی پرورش پیدا میکنند و وقتی نهاد حزب وجود نداشته باشد اصلا معلوم نیست افراد چطور میخواهند پرورش یابند.
مثلا تصور کنید هیچ باشگاه فوتبالی وجود نداشته باشد؛ در این شرایط چطور یک فوتبالیست خوب و حرفهای میتواند ظهور کند؟ لذا وقتی نهادی وجود داشته باشد که افراد درون آنها و در یک فضای رقابتی رشد کنند آنگاه دیگر چیزی به نام قحط الرجال معنا نمیدهد.» وی در ادامه با بیان چند دلیل چرایی وجود قحط الرجال سیاسی در ایران به تلاش برای عدم افشای یکسری از خرابکاریها اشاره کرد و اظهار داشت: «مشکل دیگر این است که افراد در دوره مسوولیت خود یکسری خرابکاریهایی انجام میدهند که بعد حاضر نیستند کنار بروند تا مبادا آن خرابکاری افشا شود. یعنی اگر فضا باز شود گند قضیه در میآید و طرف نمیتواند پاسخ دهد.» این فعال سیاسی اظهار کرد: «در اینجا در بیشتر موارد افراد اعتبار خود را از پستها و صندلیها میگیرند و چیزی به آن پست اضافه نمیکنند و وقتی که از آن پست جدا میشوند گویی که پوچ و بیهوده میشوند.» وی ادامه داد: «اگر کسی اعتبار داشته باشد باید در حوزه مدنی کار کند، سخنرانی کند و اتاق فکر تشکیل دهد و اگر هم اعتباری ندارد که اصلا نباید مسوولیتی قبول کند. چطور میشود کسی ٣٠ سال وزیر باشد (حتی اگر شایسته هم باشد) و کسی برای جانشینی وی پیدا نشود.»
عبدی در پاسخ به این سوال که چرا در ایران نه تنها از تجربه روسای جمهور استفاده نمیشود بلکه آنها بعد از اتمام دوره دچار برخی محدودیتها یا حواشی هم میشوند؟ گفت: «بخشی از این موضوع ناشی از وضعیت ستیزگونه و سیاست صفر و یکی موجود در ایران است. یعنی وقتی نیروها کنار میروند گویی که نابود میشوند. در حالی که مثلا روسای جمهور کشورهای توسعهیافته بعد از پایان ریاستجمهوری نابود نمیشوند، بلکه حتی از آنها استفاده میشود.» وی افزود: «متاسفانه ساخت سیاسی در ایران مبتنی بر رقابت نیست، بلکه مبتنی بر ستیز است و نتیجه آن هم همین میشود که مشاهده میکنیم.»
منبع: روزنامه اعتماد