پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران- هفته گذشته به مشهد مشرف شدم و دو روزی را با خانواده در این شهر زیارتی گذراندم. محل اقامت ما در کوه سنگی بودوبا توجه به فاصله نسبتا دوری که کوه سنگی از حرم رضوی دارد ،هر روز لااقل چهار بار سوار تاکسی شدم و در فرصتی که دست داد با راننده ها صحبت کردم که اطلاعات نگران کننده ای از رکود و کسادی حاکم برایم نقل کردند و حرف دل همه آنها این بود که مقامات در تهران در اتاق های کاری خود مینشینند و بدون اطلاع از وضع زندگی مردم کوچه و خیابان عدد و رقم های غیر واقعی تحویل ملت میدهند.
البته تا جایی که فرصت بود به بیان مشکلات و دشواری کارها میپرداختم، هر چند میدانستم که چون از دولت دفاع میکنم این رانندگان پر تلاش با ادب به من گوش میدهند ولی حرف های مرا قبول ندارند. این گونه گلایه ها البته مختص شماری از رانندگان تاکسی در مشهد نبوده و متاسفانه این روزها در تهران و بقیه شهرهای کشور نیز وقتی با اشخاص کم درآمد حرف میزنید سر درد دل و گلایه باز میشود و هر چقدر هم که انسان مدافع عملکرد دولت باشد، در برابر این نوع درد دل ها شرمنده میشود.
البته هر کس که اندکی سابقه کار اجرایی سطح بالا داشته باشد بخوبی میداند که در شرایط دشوار کنونی باید از دولت حمایت کند، زیرا دولت دکتر روحانی در سه سال گذشته هم با چالشهای عدیده ای
روبرو بوده و هم در زمان استقرار در ساختمان پاستور خزانه پری راتحویل نگرفته است. همچنین تمرکز در سیاست خارجی برای حل مشکل هسته ای فرصت زیادی را از او گرفته است هر چند با دستاوردی که متعاقب حصول توافق وین داشته است،نمیتوان به رئیس جمهوری و دولت اوازبابت این اولویت بندی خرده گرفت. متاسفانه در هفته ها و روزهای اخیر افرادی با بهانه جویی های نا بجا اصل برجام را که مذاکرات آن با موافقت عالی ترین مقام کشور صورت گرفته است زیر سئوال میبرند و در حالی که رهبرمعظم انقلاب با ظرافت بین دستاورد برجام و بد عهدی طرفهای غربی فرق قایل شده و به صراحت از عملکرد مذاکره کنندگان ایرانی برجام حمایت و تقدیر میکنند ،فرد یا افرادی به تشویش اذهان عمومیمیپردازند
به جای نقد منصفانه با بی منطقی به ریاست محترم جمهوری بی حرمتی میکنند، غافل از اینکه چنین موضعگیری های غیر منصفانه به تضعیف جایگاه جمهوری اسلامیدر دنیا میانجامد.
با این حال وبا توجه به مطالبات بحق آشکار و پنهان مردمیکه به جناب روحانی رای داه اند، این پرسش وجود دارد که تا کجا میتوان از دولت و عملکرد آن دفاع کرد به ویژه که زمان زیادی به انتخابات ریاست جمهوری نمانده است وپیروزی احتمالی رئیس جمهوری محترم در گرو همین حمایتهاست زیرا در سپهر سیاسی ایران اسلامیپیروزی ریاست جمهور کنونی، نه توفیق یک فردکه پیروزی همه نیروهای همسو و هم گرایش سیاسی از ایشان خواهد بود.همچنان که در سال ۹۲ نیز یک اجماع سیاسی نیروهای اصلاح طلب
جناب دکتر روحانی را از ساختمان مرکز استراتژیک در نیاوران به پاستور آورد، هر چند کسی در کفایت و برنامه ریزی و خردمندی حجت الاسلام روحانی تردیدی به خود راه نمیدهد.
اگر در شروع کار دولت محترم، بین حمایت نخبگان سیاسی از ریاست محترم جمهوری و دولتشو پشتیبانی مردم از ایشان فرق و فاصله ای وجود نداشت ، پس از سه سال عملکرد دولت نمیتوان ساده انگار بود و فرض کرد مردم مانند نخبگان همچنان یکپارچه از عملکرد دولت راضی اند و از آن حمایت میکنند زیرا اساسا نوع مطالبات مردم کوچه و خیابان از جنس خواستهای نخبگان سیاسی نیست یا لااقل با آن متفاوت است. آنچه مردم از دولت انتظار دارند تامین معیشت آنها بدون افزایش غیر منطقی قیمت ها، رونق اقتصادی،ایجاد کار برای جوانان و فارغ التحصیلان، ایجاد نشاط در جامعه و تامین آسایش و امنیت فرهنگی وسیاسی، ایجاد یک رابطه منطقی بین در آمدها و مالیات ها و بالا بردن جایگاه کشورشان در عرصهبینالمللیاست.
اینکه در سه سال گذشته دولت چقدر توانسته است به این مطالبات پاسخ دهد؛ البته نیاز به یک ارزیابی کارشناسانه دارد. با این حال آنچه از مشاهده میدانی به دست میآید این است که پیاده نظام پشتیبان سه سال پیش دولت ،امروز با مشکلات پیش بینی نشده ای دست به گریبان است که اگر در یک سال باقی مانده اتفاق منجر به بهبود وضع موجود رخ ندهد نمیتوان مانند بعضی از سیاسیون، خوش باور بود که در هر حال دکتر روحانی پیروز انتخابات آینده باشند.
سخنان دکتر عارف که در سمت رهبری فراکسیون امید در یکی دو روز گذشته ایراد شده، به نظر میرسد حاکی از این دلواپسی باشد؛ زیرا نمایندگان این فراکسیون و شخص دکتر عارف که به متانت و انصاف اشتهار دارد، در وضع دشواری قرار گرفته اند، چون مردم،
این نمایندگان را برای بهبود وضع موجود روانه مجلس کرده اند و این وکلای مردم باید پاسخگوی انتظارات موکلان خود باشند. البته این بدان معنا نیست که بقیه نمایندگان محترم علاقه ای به بهبود وضع زندگی و معیشت موکلان خود نداشته باشند با این حال از آنجا که مردم برای ایجاد تغییر به لیست امید رای داده اند از این نمایندگان انتظار تغییر سریعتری دارند.این درست است که دکتر روحانی با کاهش غیرقابل باور بهای نفت مواجه شده و این نیز درست است که کشور در دولت یازدهم نیازمند تغییرات بنیادی در همه زمینه ها ست و تا ساختار سیاسی، اقتصادی و فرهنگی اصلاح نشود نمیتوان به حل همه معضلات امید بست و باز این درست است که چوب های زیادیلای چرخ دولت گذاشته میشود، اما این نیز غیرقابل انکار است که در دولت های پیشین این گونه مشکلات کم و بیش وجود داشته و رئیس جمهوری در مسئولیت های گذشته خود از نزدیک دست در آتش داشته و اعضای دولت خود را با اشراف بر این امور برگزیده است.البته اینکه در دولت یازدهم چقدر هماهنگی و انسجام درونی و همفکری و همسویی وزرا وجود دارد که به موفقیت برنامه های رئیس جمهوری منجر شود، پرسشی است که اهل فن و افراد مطلع باید
بدان پاسخ گویند. نباید فراموش کرد که گر چه رئیس جمهوری مدیر ارشد اجرایی کشورو مسئول اجرای قانون اساسی است، این واقعیت وجود دارد که برای اصلاح ساختار و حل کلان مشکلات اگر همراهی و معاضدت قوای دیگر وجود نداشته باشد، نمیتوان همه کاسه کوزه ها را بر سر دولت شکست. به همین خاطر است که مردم از نا هماهنگی ها و بخشی عمل کردن ها که زیان های فراوانی را به جمهوری اسلامی تحمیل میکند آزرده خاطرند و از سران سه قوه انتظار دارند که هر چه بیشتر با یکدیگر هماهنگ شوند تا دولت با عزم جمعی به مصاف چالش ها بشتابد.
کشور ما در منطقه حساسی واقع شده است و این منطقه با مخاطرات نگران کننده ای دست و پنجه نرم میکند.این درست است که ایران اسلامیدر مقایسه با همسایگان نزدیک خود در امنیت بهتری به سر میبرد اما این نیز کمال نا شکری خواهد بود اگر قدر این امنیتی را که با ایثار و جانفشانی هزاران نفر از فرزندان این مرز و بوم به دست آمده است را ندانیم و به جای اندیشیدن به فردای بهتر برای فرزندانمان، با نا همآهنگی ها و بحران آفرینی ها و تسویه حساب های حزبی و گروهی و اندیشیدن به منافع شخصی ، جامعه را در گیراختلاف کنیم که دولت نتواند مطالبات بحق مردم را پاسخگو باشد.
دولت محترم نیز قطعا به این امر واقف است که میزان حمایت از عملکرد آن در گرو رضایت رای دهندگان خواهد بود و هیچ قاعده و تجربه حکومتی نشان نمیدهد اگر دولت فارغ از واقعیت های میدانی، خود را ، به قول رانندگان مشهدی مخاطب اینجانب که ذکر آن رفت، به عدد و رقم هایی دلخوش کند که با واقعیت های کوچه و خیابان مطابقت ندارد نخواهد توانست از حمایت مردم برخوردار شود ،یا به ادامه پشتیبانی سیاسیون خود امیدوار بماند.
منبع: روزنامه اطلاعات