جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

چرا ایران باید به قاره سیاه اهمیت بدهد؟

کد خبر: ۱۳۸۸۱۷
چرا ایران باید به قاره سیاه اهمیت بدهد؟

 محمدجواد ظریف وزیر خارجه کشورمان آن گونه که خود گفته است با بزرگترین هیئت اقتصادی همراه خود طی 3 سال گذشته سفری 6 روزه به غرب آفریقا داشت اما به واقع چه چیزی باعث شد تا ظریف با این پتانسیل چنین سفری را انجام دهد؟

آفریقا از ابتدای قرن حاضر به لحاظ اقتصادی، سیاسی و نظامی امنیت ویژه ای یافته است.این مسئله تا حد زیادی ناشی از اشباع ظرفیت های اقتصادی در جهان است دنیای صنعتی و نیمه صنعتی در پی یافتن بازار ها و مواد خام یک حرکت راهبردی را به سمت آفریقا آغاز کرده است. دلیل دیگر اهمیت آفریقا به نقش آفرینی آرا ی کشور ها در تثبیت جریان های بین المللی و به کارگیری این جریان ها برای تصمیم گیری های راهبردی - از آن جایی که 54 کشور این قاره در مجامع بزرگ بین المللی هستند-بر می گردد لذا شاهد هستیم که اغلب کشور ها به دنبال یاری گری در قاره آفریقا هستند و سعی می کنند که تعداد بیشتری از این کشور ها را در حوزه نفوذ خود داشته باشند.
نشانه های اهمیت یافتن آفریقا را می توان در رقابت شدید قدرت های بزرگ بر سر بازار ها و حضور نظامیان کشور های غربی از جمله آمریکا دید که نزدیک به 5 سال است فرماندهی جدیدی در آفریقا ایجاد کرده اند و تلاش دارند تا بر جریان انرژی تسلط پیدا کنند. افزون بر این تشکیل جلسات مشترک کشور های صنعتی و نیمه صنعتی با کشور های آفریقایی علاوه بر جلسات انگلیس و فرانسه با کشور های آفریقایی از جمله نشانه های اهمیت یافتن این قاره است. بنابراین جایگاه آفریقا به لحاظ سیاسی، اقتصادی و سپس نظامی حوزه پراهمیتی است. آفریقا در مسیر تشکیل ارتش های منظم گام برمی دارد و می تواند بازاری هم برای فروش تسلیحات قدرت های بزرگ باشد. اما این که ما چه نسبتی می توانیم با آفریقا داشته باشیم، را باید در شرایط کنونی اقتصادی و سیاسی کشور و منطقه و جهان جستجو کرد.
بعد از برجام و در دوران پسابرجام ایران تصمیمات تازه ای برای ارتباط با کل جهان گرفته است تا اثرات و پیامد های نامطلوب تحریم های مغرضانه علیه ایران را از میان ببرد و به عبارت دیگر در جهت تامین نیاز های ضروری قدم بردارد لذا در این راستا به دنبال تقویت و افزایش روابط با کشور های مختلف است.
کشور های آفریقایی با توجه به مختصات خاص شان بازار بسیار خوبی برای تامین مواد اولیه برای تولید مواد غذایی و صنعتی هستند. همچنین این قاره بازار بسیار خوبی برای عرضه کالا های تولید ایران است و علاوه بر این ایران از نظر تربیت متخصص و نیروی انسانی در جایی قرار دارد که می تواند بسیاری از نیرو های متخصص و خدمات فنی مهندسی را به آفریقا بفرستد.
از طرف دیگر از میان 54 کشور آفریقایی علی رغم فقیر بودن بیش از نیمی از این کشور ها نشان دادند که توانمندی روابط اقتصادی پرسودی را برای طرف مقابل دارند. جایگاه ما نیز در آفریقا به گونه ای است که در مقایسه با دیگر کشور ها امتیازی برای گسترش روابط محسوب می شود.
این ارتباط، ارتباطی پرسود برای دو طرف خواهد بود به خصوص که 54 کشور آفریقایی،  عضو جنبش عدم تعهدی هستند که تقریبا همه اعضایش در موضوع هسته ای به نفع ما رای می دادند. از طرف دیگر اغلب کشور های آفریقایی ایران را به عنوان شریک استراتژیک خود در اتحادیه پذیرفته اند. به علاوه کشور های آفریقایی کشور هایی هستند که نیمی از اعضای سازمان همکاری اسلامی را تشکیل می دهند و مجموع نقش آفرینی آن ها در سازمان ملل، سازمان های حقوق بشر که زیرمجموعه سازمان ملل است و حتی شورای حکام به گونه ای است که همه کشور ها رقابت می کنند تا از پتانسیل های قاره آفریقا بهره برداری کنند و ظاهرا ما نیز از این قاعده مستثنی نیستیم.
به نظر می رسد در رابطه با آفریقا، در وهله اول ما باید به یک سری اقدامات برای تامین نیاز های فوری در عرصه سیاسی و بین المللی توجه کنیم. در حال حاضر اغلب کشور ها حتی کشور های غربی قدرتمند دنیا سعی کرده ا ند کشور های آفریقایی را در رای گیری های سیاسی شریک کنند تا در جریان سازی های بین المللی تاثیر داشته باشند. چرا که امروز تصمیم گیری ها در مجامع بین المللی و حتی تحولات منطقه ای ناشی از تاثیر یک کشور خاص نیست و هر تحولی تا حد زیادی در عرصه بین المللی متکی به آرای کشور ها و متحدین آن کشور ها است. حتی کشوری مثل آمریکا برای پیاده کردن اهداف خود به آرای کشورها و اجماع سازی متکی است. جمهوری اسلامی ایران نیز باید با اتکا به سوابق خوب خود در آفریقا از ظرفیت های این کشور ها استفاده کند.
ایران باید برای تقویت همکاری های خود با آفریقا کار های زیادی انجام دهد. ما در آفریقا به افراد قوی و همچنین رایزن های فرهنگی و اقتصادی و کارشناسان قوی نیاز داریم.
در بخش اقتصادی ، توجه به ظرفیت هایی که آفریقا دارد و توانمندی که ما در راه اندازی برخی از طرح ها مثل خطوط برق، مخابرات، سدسازی، ایجاد سیلو و... داریم می تواند درآمد های زیادی برای ما به همراه داشته باشد. از طرف دیگر ایران می تواند برای تهیه بسیاری از کالا ها که در داخل مصرف زیادی دارد، با منابع تولید آن در آفریقا واردمذاکره شود، اقلامی مانند شکر، کاکائو، موز و بسیاری از مواد معدنی. افزون بر این در عرصه فرهنگی وجود اشتراک فراوان بین ایران و کشور های آفریقایی نقش موثری در ارتقا و افزایش روابط خواهد داشت. به طور طبیعی برای رسیدن به موقعیت مطلوب فاصله زیادی وجود دارد اما با توجه به علاقه مندی ملت های آفریقایی و جایگاه مثبت ایران در نزد ملت های آفریقا و روابط غیر استعماری ما با این کشور ها و کمک هایی که طی 36 سال گذشته به نهضت های آزادی بخش آفریقا به خصوص نهضت سیاه پوستان در آفریقای جنوبی داشته ایم زمینه های مناسبی در این راستا وجود دارد و فرصتی است که نباید به آسانی از دست برود.


جعفر قنادباشی

منبع: روزنامه خراسان

انتهای پیام

دیدگاه شما