روزهای گذشته عادل جبیر وزیر امور خارجه عربستان سعودی یک بار دیگر بساط معرکه ایرانهراسی خود را برای رسانههای غربی پهن کرد و در ادعایی تکراری، لبنان، سوریه، عراق و یمن را جزو تیول ریاض دانست و مدعی 35سال فعالیت خصمانه و تجاوز ایران به عربستان، دخالت در امور این کشورها و حمایت از تروریسم شد.
پیش از این هم پدرمعنوی آقای وزیر، یعنی ترکی فیصل که زمانی رییس او در سفارت عربستان در آمریکا بود هم با حضور در نشست منافقین در فرانسه چنین ادعاهایی را مطرح کرد و گفت که او و آل سعود مثل منافقین خواستار اسقاط نظام در ایران هستند. مرد عربستانی این بار در حالی مدعی تهران شده که اوضاع در خاورمیانه بسیار متفاوت از حتی یکی دو ماه قبل شده است. او در مساله سوریه با توجه به ماجراهای اخیر ترکیه و توافقات واشنگتن و مسکو، کشورش را در حمایت از تروریستها و مسلحین مخالف دمشق، تنهاتر از همیشه میبیند. آنکارا که تا همین چند ماه پیش اصلی ترین متحد ریاض در دشمنی همه جانبه با دمشق و حمایت از تروریست های بین المللی فعال در این کشور بود، به ناگهان از یک سو در عرصه سیاست خارجی از تمامی مواضع تهاجمی خود عقب نشینی کرده و از در دوستی با مسکو و حتی پیشنهاد بازنگری در روابط با دمشق برآمد و به تهران هم نزدیک تر شد.
از دیگر سو اردوغان و یارانش در حزب حاکم به واسطه کودتای نافرجام اخیر آنچنان به عرصه سیاست داخلی و تسویه حساب و برخورد با عوامل کودتا و سایر مخالفان مشغول شده اند که موقتا به طور کلی امور سیاست خارجی کشور را تعطیل و از عربستان و اتحاد عربی- ترکی به طور کامل غافل شده اند. همزمان روند تحولات سیاسی، امنیتی و نظامی در بغداد و سرتاسر عراق هم کاملا خلاف میل ریاض پیش میرود. پیروزیهای ارتش و حشدشعبی در مسیر شمال ادامه دارد و داعش روز به روز عقبتر می نشیند. سران بغداد دست رد به سینه عربستان و بزرگان اتحادیه عرب زده و ظاهرا روی خوشی به اجلاس آتی این اتحادیه نشان نداده اند. در عرصه سیاست داخلی هم متحدان ریاض روز به روز کوچکتر و منزویتر می شوند و امیدواری به ثبات سیاسی و امنیتی در این کشور نیز بیشتر شده است. از این رو است که عربستانی ها همچون سوریه در عراق هم دورنمایی از موفقیت برای خود نمی بینند.
باتلاق یمن هم ریاض را چنان گرفتار کرده که نه در میدان جنگ و نه در کارزار دیپلماسی و مذاکرات صلح در کوتاه مدت نشانه ای از موفقیت و حصول و اهداف و حتی راهی برای برون رفت از بن بست برای خود متصور نیستند. به این همه اگر ماجرای افشای نقش صریح دولت عربستان در گزارش اولیه حملات 11 سپتامبر و سپس لاپوشانی آن را اضافه کنیم، میتوان تفسیر کرد که حتی اگر تاکنون ادعاهای ریاضیون علیه تهران از جنس تهاجم و تقابل بوده، حداقل این بار سخنان جبیر نوعی فرار به جلو و صرفا جوسازی منفعلانه علیه تهران است. بر همین اساس هم انتظار می رود که در این مقطع خاص واکنشهای رسمی تهران علیه ادعاهای جبیر نیز با در نظر داشتن این واقعیت باشد و نه بیشتر از آن.2- عادل جبیر، ترکی فیصل و دیگران در مواجهه با افکار عمومی و جامعه جهانی در حالی حکومت خود را پشت هراس افکنی و به کارگیری واژگانی علیه ایران مانند تروریسم، نقض حقوق بشر، دیکتاتوری و افراط پنهان می کنند که کارنامه ریاض در تک تک این مقولات سیاهتر از آن است که بتوان با انداختن توپ به خانه همسایه مانع از دیده شدن واقعیتهای این کشور شد.این یک واقعیت آشکار است که 15 نفر از 19عامل شناسایی شده ماجرای حملات 11سپتامبر و شخص اسامه بن لادن موسس القاعده از اتباع عربستان بودند و شخص بن لادن تا پیش از رفتن به افغانستان از نزدیکان خاندان سلطنتی این کشور محسوب می شد.
این یک واقعیت مسلم اما پنهان شده است که همان زمانی که عادل جبیر به عنوان کاردار یا کارشناس سفارت عربستان در واشنگتن مشغول کار بود، برخی عوامل حملات 11سپتامبر به طور مستقیم با تنی چند از همکاران جبیر و دیپلماتهای سعودی مستقر در سفارت و حتی با شخص سفیر این کشور در ارتباط بوده و از آنها برای انجام عملیات خود پول و راهکار دریافت کرده اند. واقعیتی که با فشار و دلار سعودیها از گزارش نهایی کنگره آمریکا حذف شد اما پیش از حذف جزییات آن به رسانه ها درز کرد. یک واقعیت آشکار دیگر این است که اکثریت قابل توجهی از اعضای گروه تروریستی داعش در عراق، سوریه و لیبی و ... را اتباع عربستان تشکیل می دهند و آبشخور فکری و منابع مالی این گروه از زمان ابومصعب زرقاوی و القاعده سوریه از زمان بن لادن تا کنون از طریق مفتیها و شیوخ شبه جزیره تامین شده است. بر همین اساس است که حدود 4سال پیش و در اوایل شکل گیری گروههای داعش و جبهه نصرت، هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه وقت آمریکا در پیامی دیپلماتیک خطاب به سران کشورهای عربی اعلام کرد که عربستان در حال تامین منابع مالی برای گروه های تروریستی و افراطی سنی مذهب در سراسر جهان است. منابع اطلاعاتی و امنیتی اکثر کشورهای اروپایی، آمریکایی و آسیایی که مرتبا تحرکات القاعده و داعش را رصد می کنند، هم صراحتا در گزارشهای متعدد و مشابهی اذعان می کنند که حکومت عربستان و یا شیوخ متمول منسوب به حاکمیت در این کشور و متحدان آنها، در یک دهه اخیر، هر ساله میلیون ها دلار برای گسترش آموزههای افراطی و تکفیری در سرتاسر جهان و به خصوص کشورهای اسلامی و منطقه خاورمیانه هزینه می کنند.
علاوه بر تامین مالی و ایدئولوژیک سلفی گری و تکفیر در خارج از شبه جزیره، اتباع این کشور به واسطه نوع آموزش و نظام عقیدتی حاکم بر عربستان به صورت بالقوه مستعد صدور افراط و مشارکت در فعالیتهایی از جنس داعش و القاعده در سرتاسر جهان هستند. از این رو است که زمانی مبداء تاسیس القاعده شبه جزیره عربستان می شود ویک دهه بعد اتباع سعودی از رکورد داران عضویت در گروه تروریستی داعش معرفی می شوند. پایگاه امنیتی دیلی پاول آمریکا در سال 2014 تعداد مبارزان دارای تابعیت سعودی در صف داعش را حدود هفتهزار نفر اعلام کرد. در سال 2015 هم روسیا الیوم آماری مشابه آمار دیلی پاول را منتشر و نوشت که سعودی ها در بین مبارزان خارجی داعش با بیش از 6 هزار عضو پس از تونس جایگاه دوم را دارند.در همین ایام روزنامه الحیات عربستان هم با ذکر شواهدی اعتراف کرد که اتباع سعودی عضو داعش عامل 60 درصد عملیات انتحاری این گروه در خاک عراق و سوریه بوده اند. سایر شواهد هم موید این نزدیکی فکری و عقیدتی است. آنهایی که از روش حکومتداری درقلمرو داعش و دارالخلافه ابوبکر بغدادی باخبرند و درباره شیوه اجرای حدود در موصل و رقه و سایر اراضی تحت اشغال این گروه بررسی کرده اند، می دانند که آنچه به اسم شریعت و حدود اسلامی در این مناطق اجرا می شود، بیشترین نزدیکی و سنخیت را با نحوه حکومت داری وهابیون در شبه جزیره دارد.
منبع: روزنامه ابتکار