پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران- با تمام افت و خیزها و حواشی ها انتخابات مقدماتی درون حزبی دموکرات ها و جمهوری خواهان به سرانجام رسید و ژوئیه این ماه کنوانسیون ملی حزب سر رسید. کنوانسیون ملی جمهوری خواهان با سخنرانی ها و معرفی ترامپ به پایان رسید و تاثیر مثبتی برای او به جای گذاشت تا جایی که سی ان ان گزارش داد برای اولین بار به نسبت 5 درصد از کلینتون پیش افتاد. اما کنوانسیون ملی دموکرات ها با سخنرانی و حمایت سندرز آغاز شد و حواشی ای به همراه داشت که حکایت از نارضایتی طرفداران او از پیوشتن به اردوگاه کلینتون است. هر چند چیزی حدود 4 ماه تا برگزاری انتخابات نهایی باقی مانده، اما با گذشت این مرحله حساس جای سوال است که کدام یک وزن بیشتری نسبت به دیگری دارد؟ و هر چند افت و خیزها و حواشی وجود دارد و به همان سان تغییرات، اما جای سوال است که متغیر های تاثیر گذار در انتخابات آمریکا کدام است و چه کسی تاکنون موفق عمل کرده است؟
اول از همه باید گفت سیستم انتخاباتی آمریکا سیستمی نخبه گرایانه و الیت پرور است. به چه معنا؟ به این معنا که با وجود شور و شوق وصف ناپذیر مردم و دادن رای غیر مستقیم توسط آنها به یک کاندیدا، آنچه در انتخاب رئیس جمهور آمریکا وزن و اهمیت بیشتری دارد نه رای آنان بلکه آرا الکترال است. آرا الکترال همان آرا کالج انتخاباتی یا مجمع نمایندگان انتخابات است که در هر ایالت تعداد آنها متفاوت است. بنابراین این نتیجه به دست می آید که در نظام انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، نقش ایالت ها در گزینش رئیس جمهوری بیشتر از آرای شهروندان در سطح ملی است. در مرتبه بعد در نظام انتخاباتی آمریکا 538 رای الکترال وجود دارد و هر ایالت به نسبت جمعیت خود سهمی از این آرا را در اختیار دارد. نتیجه بعدی این می شود که ایالت های پر جمعیت از اهمیت بیشتری در انتخابات آمریکا برخوردارند و هر چه جمعیت بیشتر باشد الکترال ها بیشتر است و هرچه الکترال ها بیشتر باشد تاثیر بیشتری خواهند داشت.
فرمول آرا الکترال و زمینه های پیروزی یکی از رقبا بر دیگریاینک می رسیم به اینکه یک رئیس جمهور چه تعداد آرا الکترال باید کسب کند تا بتواند پیروزی را از آن خود کند؟ تعداد آرا الکترال برای پیروزی یک طرف باید 270 رای الکترال باشد. از آنجایی که ایالات متحده 50 ایالت دارد و تمامی آنها 538 الکترال دارند و برخی از ایالت ها پرجمعیت تر از دیگری است و الکترال های بیشتری دارد، پس رقابت ها در برخی ایالت های پرجمعیت به حالت کلیدی و تاثیر گذار در خواهد آمد. نکته جالب توجه دیگر این است کسی که اکثریت آرا الکترال را در یک ایالت به دست آورد تمامی آرا را تصاحب خواهد کرد. پس به صورت کلی نتیجه می شود الکترال ها اهمیت بیشتری دارند، ایالت های پرجمعیت مهمتر هستند، و کسب اکثریت آرا اقلیت را می بلعد. به هر حال این سیستمی بوده که از قرن نوزده طرح ریزی شده و با توجه به بافت و ساختار حکومت در آمریکا تاکنون جواب داده هر چند انتقاداتی به آن وارد شده است.
11 ایالت مهم و تاثر گذار در انتخابات آمریکا
مرحله بعد اینکه باید ایالت های مهم را بشناسیم. ایالت های پرجمعیت با تعداد آرا الکترال بیشتر شامل: کالیفرنیا با 55 رای الکترال، تگزاس 38، نیویورک 29، فلوریدا 29، پنسلوانیا 20، ایلی نیوز 20، اوهایو 18، میشیگان و جورجیا هر کدام 16 رای الکترال، کارولینای شمالی 15، و نیوجرسی دارای 14 رای الکترال است. پس مجموع آرا الکترال 11 ایالت برابر با 272 رای الکترال است. تصور کنید یک نفر بتواند تمامی آرا این 11 ایالت را به دست آورد. یعنی آرا الکترال 39 ایالت دیگر تاثیری در انتخاب رئیس جمهور آمریکا ندارد. در این مرحله باید گفت که برخی آرا برخی از ایالت ها به طور سنتی به یکی از دو حزب آمریکا تعلق دارد. مثلا کالیفرنیا با 55 رای الکترال معمولا در اختیار دموکرات هاست یا تگزاس با 38 الکترال در اختیار جمهوری خواهان است. نتیجه این می شود که نامزدهای دو حزب بر روی ایالت هایی تمرکز می کنند که از آرا آن مطمئن نیستند. به این ایالت ها «ایالت های کلیدی» می گویند. پس فعالیت انتخاباتی در ایالت های کلیدی اهمیت مضاعفی دارد و تمرکزها در این ایالت ها افزایش می یابد. برای مثال الکترال های ایالت اوهایو در سال 2004 در اختیار جرج بوش قرار گرفت و در سال 2008 اوباما آنها را تصاحب کرد. بنابراین احتمال چرخش در آرا این ایالت ها نسبت به دموکرات ها و جمهوری خواهان وجود دارد. حال باید پرسید کدام ایالت ها در این دور ایالت های کلیدی هستند؟ ایالت های فلوریدا، اوهایو و پنسلوانیا در هفته های گذشته محلی بود برای فعالیت مضاعف نامزدهای دو حزب و البته در میان 11 ایالت گفته شده ایالت های کلیدی مهمی وجود دارد که تکلیف آنها قطعی نیست. در نظر سنجی منتشر شده ماه گذشته دانشگاه کوئنیپیاک در سه ایالت فلوریدا، پنسلوانیا و اوهایو ترامپ برتری نسبی را داشته است. هر چند نمی توان به نظر سنجی ها چندان اعتماد کرد و در طول چهار ماه امکان تغییر و تحولات و یا چرخش در دیدگاه جامعه آماری وجود دارد و البته اهمیت بیشتر نمایندگان کالج انتخاباتی را نسبت به نمونه تصادفی هم باید به این عدم اعتماد اضافه کرد.
سیاست های نامزدها و فتح قلوب ناراضیان
در مرحله بعد باید مشخص کنیم چه کسی می تواند آرا ایالت های کلیدی را تصاحب کند و رقیب را مغلوب کند. اینجاست که سیاست های کاندیدا ها نسبت به اقتصاد، بهداشت، مهاجران، سیاست خارجی، اقلیت ها و زنان مطرح شوند. هرچند نمایندگان مجمع انتخاباتی رای الکترال را دارا هستند اما آنها نمایندگانی هستند که توسط مردم هر ایالت انتخاب می شود. البته می توانند نسبت به انتخاب کنندگان بی وفایی کنند و به نامزدی خلاف میل آنها رای دهند. به هر حال معمولا در انتخابات آمریکا حدود 50 درصد از مردم در انتخابات شرکت می کنند. عده ای زیادی آرا خاکستری یا خنثی هستند. مستقل ها نیز وجود دارند. ترامپ تاکنون چون تجربه سیاستمداری و پست و مقامی نداشته مانند هندوانه ای در بسته می ماند و هر چیزی بگوید و شعار دهد چون عملکردی در سیاست نداشته قابل راستی آزمایی نیست. او شعارهای ضدساختاری می دهد، مطابق میل طبقات پایینی و متوسط جامعه حرف می زند و خواهان بازگرداندن شکوه و عظمت گذشته به آمریکاست. البته او مقصری نیز برای از بین رفتن آمریکایی اسطوره ای معرفی می کند. و آن مقصر دموکرات ها و اعضای صاحب نفوذ آن چون کلینتون است. کلینتون دارای پست و مقام در ساختار حکومتی آمریکا بوده، تجربه وزیر خارجه بودن دارد و در پرونده های مختلفی مسئولیت داشته و همین نقطه قوتی است برای ترامپ تا عملکردهای ناموفق او را زیر ذره بین قرار دهد و علیه او از آنها استفاده کند.
مهمترین مسائلی که ترامپ کلینتون را به آن محکوم می کند
اولین مساله، مساله معروف ایمیل های کلینتون است هر چند کلینتون از سوی دادگاه تبرئه شد اما ترامپ کماکان از این گزینه استفاده می کند و می تواند ناراضیان را به خود جلب کند. مساله دیگر متهم کردن کلینتون به اینکه وضعیت کنونی در عراق و سوریه و پیدایش داعش و افراط گرایی و امواج مهاجرت و پناهندگان و ناامنی در جهان نتیجه کارهای اوست. چیزی که معلوم است خیلی از مردم غرب و آمریکا از چنین وضعیتی ناراضی هستند و برای خروج از این وضعیت تمایلی به حفظ دولت وقت با سیاست های آنها ندارند. مانند شرایط جهان و آمریکا در زمان جرج بوش که راه پیروزی اوباما را هموار کرد. مسئله دیگر به سقوط قذافی و ماجرای بنغازی برمی گردد و او را در این زمینه در از دست دادن جان سربازهای آمریکایی محکوم می کند. علاوه بر این اشتباه سقوط لیبی بدون آلترناتیو مناسب و وضعیت تجزیه طلبانه کنونی آن نیز متغییر خوبی برای نشان دادن عدم کارایی دموکرات هاست.
از دیگر مسائل استفاده از گزینه توافق هسته ای و رد کردن چنین توافقی به عنوان بدترین توافق قرن است، انتخاب معاون طرفدار توافق هسته ای از سوی کلینتون را به این مورد نیز باید افزود. علاوه براین باید به آخرین افشای اطلاعات مربوط به نقص بی طرفی حزب دموکرات در رقابت میان سندرز و کلینتون توجه کرد. ترامپ در مجموع دموکرات ها را زیر سوال می برد و از برخی اصول جمهوری خواهان تا حد امکان فاصله می گیرد. هرچند برخی وقت ها از حرف های گذشته اش برمی گردد و آنها را 180 درجه معکوس می کند، اما با همه اینها به دلیل متفاوت بودن برای مردم جذاب و گیرا است. مخصوصا تاکیدی که بر ناسیونالیسم و بازگرداندن اوج قدرت به آمریکا دارد.
مزیت ها و مصائب کلینتون
کلینتون نخستین زنی است که نامزد ریاست جمهوری تاریخ آمریکا شده است. این به خودی خود و بدون دلیل برای مردم جذاب است. کلینتون از سیاست های ترامپ علیه مهاجران، مسلمانان، اقلیت ها و زنان بهره می برد و تلاش می کند ترامپ را از آنها بی نصیب کند. اما باید توجه کرد در حالی که ترامپ با اقتدار تمامی رقبای درون حزبی اش را از دور خارج کرد، کلینتون تا لحظه کنونی با مشکلی به نام سندرز و حامیانش با وجود حمایت برنی از او دست و پنجه نرم می کند. این نشان می دهد ترامپ می تواند از این وضعیت استفاده کند نه اینکه آرا طرفداران ناراضی سندرز را به سمت خود بکشاند بلکه فریبکار بودن دموکرات ها را به این وسیله اثبات کند. برخی از طرفداران سندرز طبیعتا از مجموعه طرفداران سنتی دموکرات ها در برابر جمهوری خواهان بودند و بخشی از آنها را می توان آرا خاموشی دانست که به واسطه شعارهای نامعول سندرز نسبت به سیستم حاکمیتی و انتخاباتی آمریکا جذب او شدند.
پس وجود سندرز حتی با وجود حمایت از کلینتون می تواند سبب ریزش آرا در جبهه دموکرات ها شود و این به سود ترامپ است. نمونه این حکم، صدها تن از هواداران برنی سندرز است که روز دوشنبه پیش از برگزاری همایش سراسری این حزب در حمایت از سندرز و علیه کلینتون تظاهرات کردند و از وی خواستند از رقابت کناره گیری کند. از سوی دیگر مسئله عدم بی طرفی حزب و افشای اطلاعات در مورد تخریب چهره سندرز در طول رقابت مقدماتی طی روزهای گذشته به این نارضایتی و ریزش می افزاید و وزنی سنگین تر به ترامپ می دهد. به نظر می رسد تا اینجای کار ترامپ هم در ایالت های کلیدی و هم در سیاست های اعلامی وزنه رقابت را به نفع خود سنگین تر کرده است. هر چند از این به بعد رقابت سفت و سخت تر خواهد شد و امکان تغییر محبوبیت و چرخش در آرا مردم و البته در نهایت الکترال ها وجود دارد.
منبع: روزنامه ابتکار