به گزارش جماران، این موضوع عوارض بسیاری داشت و دارد که یک نمونه آن افشای تخلفی است که سال هاست دامنگیر نظام بوده است. روزی که غائله فیشهای نجومی آغاز شد و به راه افتاد مقامات دولتی سکوت کردند و تصور می نمودند موجی مقطعی و گذرا به راه افتاده است و به زودی فضا آرام می شود.اما رسانه های مخالف از آنجا که منفذ خوبی را پیدا کرده بودند ول کن ماجرا نبودند و در یک پروپاگاندای رسانهای آشکار، یک جریان را شروع کردند. پس از آن دولت وارد ماجرا شد و یک نکته واضح را مطرح کرد. دولت روحانی تاکید داشت موضوع تخلف در فیش های حقوقی اولا جزئی و محدود است و ثانیا زمینه آن در دولت قبل بوده نه این دولت. این توضیحات از منظر مخالفان دولت قانع کننده نبود چرا که آنان با توجه به رانتهایی که دارند به فیشهای حقوقی بیشتری پی برده بودند که نشان می داد تخلف صرفا مربوط یه یک مدیر و دو مدیر و چند نهاد خاص دولتی نیست بلکه تعداد فیشهای نجومی بیشتر از این حرف هاست.از سوی دیگر جریانی که دلواپسان در این زمینه به راه انداخته بودند دیگر منحصر به قشر الیت جامعه نبود و بین عوام هم این نکته مطرح شد که «این دولت هم دزد از آب درآمده است.»
این نکته برای دلواپسان یک رهیافت طلایی بود. آنان بارها تلاش کرده بودند القا نمایند دولت روحانی با دولت احمدی نژاد تفاوتی ندارد. یعنی اگر قبلی دزدی کرده این ها هم دزد هستند! بنابراین در این مرحله دلواپسان احساس پیروزی میکردند. اما پس از درگیر شدن جامعه و دخالت برخی مقامات عالیرتبه در موضوع، رویکرد دولت نیز تغییر نمود و تلاش کرد این «تهدید» را تبدیل به «فرصت» کند. در ابتدا حسن روحانی در یک بیانیه مهم خطاب به ملت اعلام کرد که با متخلفان برخورد می کند و با کسی عقد اخوت نبسته است. وزرا و مقامات دیگر پاستور نیز بارها از مردم عذرخواهی کردند تا نشان دهند به گفته رییس جمهور، این دولت برای پوزش از ملت لکنت ندارد.
عزل ها و برکناریهای سریالی و پیگیری های جهانگیری هم نشان می داد که بیانیه رییس جمهور صرفا زبان بازی نبوده و دولت فرصت را مغتنم شمرده است. یعنی دولت میخواست با یک تیر دو نشان بزند.هم اینکه اثبات کند حقوق های نجومی، فسادی است که سال هاست نظام با آن درگیر است و دیگر اینکه این دولت این امتیاز را دارد که می خواهد این فساد را ریشه کن کند نه لاپوشانی.
در حقیقت تلاش های روحانی و اقدامات دولت او در برخورد با فساد اخیر بسیار قانع کننده بود به طوری که حتی برخی تریبون داران مخالف و اصولگرایان نیز به آن اذعان کردند و دولت را تشویق و تایید نمودند. پاستورنشینان هم بسان کودکی که از تشویق اطرافیان کیف می کند و سر ذوق می آید تاکید کرده این راه ادامه دارد و منتظر برخورد های جدید باشید.
اما با تمام این تفاسیر و شرحی که داده شد مخالفان سینه چاک دولت که زخم خورده انتخابات 92 هستند همچنان در موضع طلبکاری قرار دارند و با چشم و گوش بسته تنها اعتراض می کنند.به نوعی میتوان گفت رفته رفته این رویکرد دلواپسان قالبی مضحک به خود گرفته است و از تاثیرگذاری اش به شدت کاسته شده است.به گونه ای که برخی اوقات رویکرد لجبازانه و کودکانه این جماعت حسابی توی ذوق می زند و اثبات می کند که ذرهای حسن نیت ندارند.به عبارت ساده می توان گفت پذیرش اشتباه از سوی دولت و برخوردهای آن با مدیران متخلف و عذرخواهی مستمر از مردم، دلواپسان را «لوس» و «نُنُر» کرده است تا جایی که کم مانده بگویند حسن روحانی بایستی برای باخت تیم ملی فرانسه در فینال از مردم ایران عذرخواهی کند! بهتر است آقایان مدعی به این رویکرد مشمئزکننده پایان دهند.
منبع: روزنامه آفتاب یزد