با سپری شدن 24خرداد - سالروز پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری سال 92- دولت یازدهم و کابینه اعتدالگرایان، در آستانه شروع سال چهارم از عملکرد خود قرار گرفت. دولتی که تا به امروز، علی رغم تمامی فشارها و موانع متعددی که در عرصه داخلی در راهش ایجاد کرده اند، موفقیتهای متعدد داشته، اما در یک شرایط رسانهای بی رحم و نابرابر، بدون آنکه دستاوردهای سه ساله اش آنطور که باید به اطلاع بدنه اجتماعی برسد، خبرهایی از تشکیل اتاق فکرهای تخریب او نیز به عنوان یک پروژه تعریف شده از سوی رقیبان، به گوش میرسد.
به گزارش سایت جماران، فارغ از اینکه قصد ارزیابی همه جانبه و نگاهی جزئی به ابعاد کارنامه کاری این دولت داشته باشیم، دست کم میتوان گفت که تیم رسانهای دولت در ضعیف ترین وضعیت کارآمدی، زمین بازی را به جریانات رقیب واگذار کرده است؛ به نحوی که بسیاری از رسانههای کم مخاطب و حتی بیمخاطب هم در این مدت، دست به کار شدهاند و در یک سمفونی هماهنگ، کابینه یازدهم و شخص رئیس جمهور را آماج حملات خود قرار میدهند. در این میان، مسلما از صدا و سیما انتظاری نمیرود که با برخورد ملی، منتخب ملت را در برابر این تخریبها تنها نگذارد و این بر عهده خود دولت و حتی اصلاحطلبان حامی اوست که این شکاف در ارتباط موثر با بدنه حامی را ترمیم کرده و اگر توجهی به آن نکنند، در کاهش نیروهای حامی دولت در انتخابات آتی، تاثیر حداکثری خواهد داشت و این درست چالشی است که در صورت بی توجهی به آن، اصلاحطلبان را هم تحت الشعاع خود قرار خواهد داد.
وقتی دولتی در عصر تاثیر حداکثری رسانهها و فضای مجازی بر افکار عمومی، نتواند آنطور که باید ایفای نقش کند و از این فرصت مطلوب، بهره برداری مناسب خود را ببرد، هرچقدر هم توانمند باشد و عملکرد خود را مثبت قلمداد کند، اما در نهایت، این قضاوت افکار عمومی خواهد بود که در سقوط یا ادامه حیات او، تعیین کننده خواهد بود. وضعیت رسانهای و ارتباط عمومی دولت امروزه به حدی دچار ضعف است که اندک حرکتی از سوی جراید و سایتهای مخالف، کل شاکله دولت را به خود مشغول داشته و ضمن وادار کردن آنها به واکنش، فکر آنها را بازی میدهد و نتایج سوئی بر نیروهای حامی دولت، برجای میگذارد. اینها تماما نشانه تاثیرگذاری موج رسانهای رقیب، در شرایط ناکارآمدی دولت در این زمینه است که او را اینچنین تکان میدهد. به جرات میتوان گفت که اگر پای همین چند سایت و روزنامه وابسته به جریان اصلاحطلب هم در کار نبود، دولت روحانی در بایکوت خبری تمام، کوچکترین کنش و دستاوردش نیز اطلاعرسانی نمیشد و معلوم نبود که امروز به لحاظ نگرش افکار عمومی به خود، در چه جایگاهی قرار گرفته بود.
آنچه مهم است، ضرورت اصلاح این چالش اساسی در کوتاه ترین زمان ممکن و برطرف کردن این معضل، از طریق به کارگیری افراد موثر در حیطه رسانه است. بدنه دولت باید در فرصت باقیمانده تا انتخابات آتی، علاوه بر کوشش در مسیر ارتباط بیشتر با بدنه اجتماعی از طرق مختلف، از روزنامه نگاران برجسته، فعالان حوزه رسانه و روابط عمومی، همچنین، کسانی که در این حوزه کارآمدی بیشتر دارند، بهره جسته و بیش از این، به این شکاف مخرب دامن نزند. امروز، بسیاری هستند که تحت تاثیر القائات نادرست و ناجوانمردانه رسانههای رقیب، نه تنها محصولات برجام و گشایشهای حاصل از آن نظیر افزایش میزان تولید و صادرات نفت و به دنبال آن، بهبود وجهه ایران در عرصه بینالمللی و بسی دیگر دستاوردها را در نمییابند که از قضا، به دلیل عدم ارتباط مطلوب دولت با آنها، با بی اعتمادی تمام به مسئله برجام و متفرعات آن مینگرند و بر این باورند که فضا، همان فضای پیشین و دولت، همان دولت شعارمحوری است که تا پیش از این، بر امور مردم سایه افکنده بود.
ناگفته نماند که انفعال دولت و تیم روحانی در این خصوص، نه تنها در ماجرای برجام که در جمیع حوزههای راهبردی که تاکنون فعالیتهای بزرگی انجام شده است نیز جاری و ساری است. این مسیر رسانهای یاس آلود که بی اعتمادی بدنه اجتماعی را نسبت به دولت در دستور کار خود قرار دارد، اصلی ترین پروژه برنامه ریزی شدهای است که از سوی جرایدی خاص و هم مشربان فکری آنها در سایتهای مختلف، دنبال میشود و مسیری است که با توجه به از دست دادن تریبونهای مجلس برای آنان، به عنوان اصلیترین پروژه سیاسی دلواپسان تا زمان انتخابات، ادامه خواهد داشت. اینان که در این راه، با برخورداری از امکانات فراوان و اتکایی مثالزدنی در عدم پاسخگویی به قانون، به ادامه روحیه نفرت پراکنی با ابزار رسانه و قلم میپردازند، بیاعتمادی ملت به دولت را نشانه رفته و هدفی جز بی اعتبار نشان دادن تیم روحانی در نزد افکار عمومی نخواهند داشت.
دولت باید بداند که در یک وضعیت ناکارآمد و بیبرنامه در قبال مسئله رسانه و ارتباط با بدنه اجتماعی قرار دارد و این خلل، ادامه کار او را هرچند موفقیتآمیز باشد، با مشکل مواجه خواهد ساخت. دلیل این شکاف در ارتباط با بدنه اجتماعی و ناکامی در آن از سوی دولت هرچه که باشد، نیاز جدی به چارهاندیشی درخصوص آن از سوی دولتمردان احساس میشود. درکنار اینها، نباید فراموش کرد که نحوه کنش اصلاحطلبان، همچنین فعالیت بیشتر آنان در مواجهه با این مسئله نیز با توجه به در اختیار داشتن ابزاری چون تریبونهای مجلس، در شفافسازی بیشتر پشت پرده این اقدامات، نقش زیادی خواهد داشت و انتظار میرود آنان نیز در این فرصت باقیمانده، اقدامات موثرتری در راستای پیوند بیشتر دستاوردهای دولت با بدنه اجتماعی به کار بندند. مسئلهای که تا به حال، از جانب آنها دنبال نشده است.
منبع: روزنامه آفتاب یزد