در سحرگاه نوزدهم ماه رمضان دستی که از عمق ظلمت و شقاوت برآمده بود، فرق عدالت و فضیلت را شکافت و زخمی عمیق بر تارک تاریخ نشاند. شگفتا که ضربتی چنین، جوشن حقیقت را نیزدرید و برفرق بشریت نشست.
به گزارش جماران، ای کاش آتش این بغض آتشناک فرو مینشست و شعلههای آن تا صحرای کربلا و پیشتر از آن کشیده نمیشد و زخم فرق عدالت را مرهمی بود! اما دردا و حسرتا که عداوت جهل و خودپرستی، با حق و حقیقت آنچنان پایداری دارد که تو گویی کینهورزان را هیچگاه سستی فرا نخواهد گرفت.
به راستی آدمیان در شقاوت و نامردمی تا چه اندازه میتوانند پیش بروند که شخصیتی همچون علی (ع) وقتی فرقش شکافته میشود، بانگ برمیآورد که 'فزت ورب الکعبه' کنایه از آنکه از رنج زندگی در زمانه وارونگی حق و باطل و سست عنصری همراهان آنچنان رنجیده است که مرگ را سرآغاز فلاح و رستگاری خود میداند.
اینجا سخن از علی(ع) است همان خورشید پرفروغ عدالت که نه فضایلش را کرانهای هست و نه کسی را به ژرفای وجودش راه. مظهرالعجایبی که اندیشمندان از درک عظمت و حقیقت وجودیش عاجزند و چشم رادمردان تاریخ بدو خیره مانده و عقول بشری را به حیرت واداشته است.
شمع روشنیبخش هستی که روزگار بخیل آنچه در دامن همت داشته یکجا به او هدیه داده و بزرگان علم و حکمت همه ریزهخوار سفره احسان اویند. علی(ع) شخصیتی است که پس از گذشت قرنها کسی به کنه ذات والای او پی نبرده و درک عمق وجود نامتناهیاش بر آدمیان مجهول است.
چه عظمتی بالاتر از اینکه دشمنانش نیز او را به فضل و کرم ستودهاند چندان که گاه از دوستانش پیشی گرفتند. علی(ع) ریسمان محکم هدایت است که هرکس در این دنیا آن را فرا چنگ آورد و بدان بیاویزد، از نجات یافتگان خواهد بود. حقجویی و حقپویی زیربنای صفات عالی و فضایل انسانی علی(ع) را شکل میدهند و مسامحه در برابر باطل و ایجاد فضا و موقعیت برای جولان باطل از ساحت او به دور است. شجاعت علی(ع) نسبت به حقطلبی در عرصه اجتماع از شجاعت او در میدان جنگ بالاتر است.
گویی حقخواهی در وجودش موج میزند و هر لحظه در کمین موقعیتی است تا آن را جانانه اظهار کند و باطل را برسر جای خود بنشاند. زندگی علی(ع) فرهنگنامهای از حقطلبی و ستیز با باطل است و باطل را همچون علف هرز درو میکند و به زیر پا میریزد. نام او مایه اعتلا و اعتبار حق و حقیقت است و در تمامی صحنههای حقطلبی حضور دارد.
مکتب علی(ع) مرز نمیشناسد و فراتر از زمان و مکان کرامت انسان را متجلی میسازد. مطلع و دیباچه این مکتب با تکریم شأن انسان آغاز و با تأکید بر جایگاه رفیع انسان در مجموعه هستی خاتمه مییابد.
با این همه ساکنان این خاکدان تیره بر او آن چنان ظلمی روا داشتند که علی(ع) مظهر مظلومیت در طول تاریخ خوانده میشود! آنگونه که تمامی حیات علی(ع) پس از رسول خدا(ص) تلاقی عظمت و مظلومیت است و شگفتا از این همه عظمت و دریغا از این همه مظلومیت!
منبع: روزنامه ایران