مرضیه جهان آرا در یادداشتی به مناسبت سوم خرداد تصویری از روزهای جنگ خرمشهر را ارائه داده و آرزو کرده که روزی در کنار آزادی این شهر، آبادانی آن را نیز جشن بگیریم.
به گزارش جماران، در این یادداشت که روزنامه اعتماد به چاپ رسانده آمده است: باز هم سوم خرداد از گرد راه رسید و صاحبان رسانه یادی از خرمشهرم، شهدایش و شهدایم کردند.
شهرم، خرمشهرم، وطنم، پاره تنم این روزها مثل سالهای پیش کل ایران از تو یاد میکنند آن هم برای چند روز و سپس به دست فراموشی سپرده میشوی و گرد و غبار یک سال دوباره به رویت مینشیند تا سال آینده و سوم خردادی دیگر.
چه بگویم از سوم خرداد سال ۶۱؛ سالی که بهترین و رشیدترینهای شهرم برای آزادی آن جان خود را از دست دادند. شهید موسوی، شهیدان نعمتزاده، شهید مرادی؛ شهید خسروی و همه شهدای سرافراز شهرم و اما رشیدترینشان قبل از آزادی شهرش به دیدار یار شتافت و نتوانست آزادی آن را ببیند و قولی که به مردم شهرش برای آبادی آن، پس از آزادسازیاش داده بود را ادا کند، سید محمدعلی جهانآرا؛ فرماندهای که نه فقط بر نیروهای مسلح شهر، بلکه بر دلهای جوانان شجاع و با دست خالی آن را فرماندهی میکرد. فرماندهای که خود را با کوچکترین نیروی مردمی شهر همراه و همسان و همسو میدید و پابه پای سربازان و پاسدارانش، پاس شب میداد و موجب دلگرمیشان بود و برخلاف آنچه اینک از او به تصویر کشیدهاند، تزلزل و ناامیدی و ابهام در او راهی نداشت و همین بود که تکیهگاه و امید همرزمان و مردم شهرش بود.
و تو ای بزرگ مرد شهر من که اکنون شهرم و سوم خرداد نماد تو شده است؛ وقتی سلاحت را به دست گرفتی و به صحرای کربلای خونین شهر برای دفاع از ناموس و شرف مردمت خروشیدی، تنها زمزمهات یاری مردمانی بود که پس از خدا چشم یاری به تو داشتند.
و تو ای قهرمان من و مرد سرافراز سرزمینم که جز بر خط سیر پیامبر حق، گامی برنداشتی و صدایی برنیفراشتی، از کوله بار عشق همان بس که در بحبوحه جنگ، زمانی که حمزهات به دنیا آمد تا مدتها نتوانستی به دیدارش بیایی.
خرمشهرم شهر زیبای من، سالهاست که در سوم خرداد تو را در لوای ممد نبودی... میخوانند و خورشید در آتش، خون رخساره سوزانده و صورت به خاک کشانده تا دوباره تو را در آیینه چشمانش قاب کند. برادرم محمد هنوز فریاد غریوت در شهر به گوش میرسد و صدای الله اکبرت در عاشورای خرمشهر.
تو با مردانگی جنگیدی و دشمن ناجوانمردانه شهرت را با تانکهایش زیرپا لگدمال کرد اما یارانت، دوستانت و همرزمانت اجازه ندادند خونینشهر زیرپاهای دشمن غدار بماند و در سوم خرداد ۶۱ آن را با نثار جان و خون خویش آزاد ساختند. خرمشهر آزادیات مبارک و به امید خرمی و آبادانیات.