عباس عبدی نوشت: این یادداشت در حالی و پیش از انتخابات نوشته میشود که هیچ تصویر دقیقی از نتایج آن در دست نیست، یا حداقل اینکه بنده از آن بیاطلاع هستم. البته تصویری نسبی براساس شواهد و قراین به ویژه در تهران دارم، ولی قطعیتی بر آن مترتب نیست.
به گزارش جماران به نقل از در روزنامه اعتماد در ادامه نوشت: بنابراین آنچه میخواهم بنویسم مستقل از این است که چه نتایجی حاصل شود. پیش از انتخابات در همین روزنامه یادداشتی نوشتم با این عنوان که: «حضور انتخاباتی، مشروط به نتیجه نشود». در واقع اکنون هم باید یادآوری کرد که اگر بازی درست انجام شود، فارغ از نتیجه آن اصل این بازی به نفع همه است. همیشه ممکن است این اشتباه رخ دهد که برخی گمان کنند که پیروز میدان هستند و ماجرا تمام شده است و برعکس ممکن است عدهای گمان کنند که شکست خوردهاند و فاجعه رخ داده است.
ولی در واقعیت صندوق آرا معادل میدان جنگ نیست که چنین نتیجهای بر آن صادق باشد. حتی در جنگها هم میتوان نگاه دیگری داشت و شکستها را به فرصتهای جدید تبدیل کرد و پیروزیها را با سرمستیهای احمقانه همراه کرد و به ضد خود بدل کرد. آنچه جرج بوش پس از پیروزی در عراق انجام داد، نمونهای از نوع رفتار اخیر است. صندوق رای و انتخابات بیشتر شبیه یک مسابقه ورزشی است که همواره تداوم دارد و اگر تیم پیروز نتواند انسجام و قدرت خود را حفظ کند، به سرعت نزول خواهد کرد. همچنین تیم مغلوب نیز میتواند با بازسازی خود و جایگاه گذشته خود، حتی بالاتر از آن را به دست آورد. به همین دلیل است که پس از پایان بازی طرفین نهتنها با یکدیگر روبوسی کرده و به هم دست میدهند، بلکه پیراهنهای خود را به رسم یادگاری نیز تعویض میکنند. بنابراین مساله اصلی این است که نیروهای سیاسی پس از انتخابات، بتوانند بر مشکلات و تنشهای دوران رقابتهای سیاسی غلبه کنند.
همه باید یقین داشته باشند که پس از تغییر ترکیب نمایندگان مجلس، وضعیت نیروهای سیاسی نسبت به یکدیگر کاملا تغییر خواهد کرد. نیروهایی که تا دیروز پشتیبان یکدیگر بودهاند، ممکن است پس از انتخابات به عنوان رقیب و منتقد یکدیگر عمل کنند. یا برخی نیروها از موقعیت پاسخگویی کنار روند و همین امر موجب تغییر و تقویت موقعیت آنان در فضای سیاسی شود و اینها هرکدام فرصتها و تهدیدهایی است که برای هر نیروی سیاسی پس از انتخابات ایجاد خواهد شد. اگر به این موارد به عنوان فرصتها یا تهدیدهای پیشرو نگاه نشود، به احتمال زیاد نیروهای سیاسی با مصایب بیشتری مواجه خواهند شد.
فراموش نکنیم، اتحادهایی که در این انتخابات به وجود آمده براساس تعریف وجود یک رقیب جدی در برابر اتحادکنندگان بوده است و اگر آن رقیب در این انتخابات تضعیف شود و شکست بخورد، در این صورت و بهطورطبیعی باید در بقا و دوام اتحادهای موجود نیز شک کرد. زیرا عرصه سیاست، عرصه همین نوع اتحادها و انشقاقهاست، مشروط بر اینکه به مرحله ستیز و حذف نرسد. مشکل اصلی هنگامی است که گمان کنیم این نوع انشقاقها وجود ندارد یا نباید وجود داشته باشد. البته این بدان معنا نیست که گروه سیاسی با رغبت و میلِ خود، به سمت انشقاق برود، بلکه به این معناست که بروز بخشی از انشقاق طبیعی است و بخشی نیز محصول رفتار دیگران است و خارج از اراده و خواست ما است.
این گزاره قرآنی که چهبسا از برخی چیزها کراهت دارید ولی به نفع شماست و چهبسا برخی چیزها را دوست دارید که به ضرر شماست، گزاره مهمی برای راهنمای عمل است. نه به این مفهوم که پس دنبال اموری که دوست داریم نرویم یا از چیزهایی که از آنها خوشمان نمیآید، پرهیز نکنیم. طبیعی است که همه در پی پیروزی و گریز از شکست هستند، ولی در نهایت یک گروه برنده و یک گروه بازنده میشوند. از اینجا به بعد به جای آنکه برخی افراد در باد پیروزی بخوابند یا گروه مقابل زانوی غم بغل بگیرند و گمان کنند که دنیا به آخر رسیده است، میتوانند براساس گزاره مذکور رفتار کنند و گروه پیروز محتاط شود و گروه شکستخورده نیز، اعتماد به نفس و امید خود را از دست ندهد.
بنابراین اگر اصلاحطلبان پیروز شدند، بهطورقطع باید از رجزخوانی پرهیز کنند. زیرا چه بخواهند و چه نخواهند، در این ساختار و با تمهیدات آن پیروز شدهاند، بنابراین نمیتوان از اینگونه پیروزیها علیه کلیت ساختار بهرهبرداری کرد. در این صورت اصولگرایان هم لطفا دست از بحث انگلیس و مفتیهای وهابی و اینجور چیزها بردارند که نوعی آبروریزی است .
در مقابل اگر اصولگرایان پیروز شدند، نیازی نیست خیلی خوشحال باشند و به طرف مقابل سرکوفت بزنند، چون اینها نیز نابرابری شدید انتخابات را به رخ آنها خواهند کشید و خواهند گفت که شما با کدام اخلاق و عزتنفس به خودتان حق دادید تا با این نیروهای کمشهرت و ناشناخته رقابت کنید! در این صورت اصلاحطلبان هم نباید نگران باشند، چون با این حد از نابرابری تا همین جا هم خوب رفتار کردهاند و به هدف خودشان رسیدهاند. بنابراین مساله اصلی، بروز دادن یک رفتار سیاسی، مدنی و تبریک گفتن سرلیست شکستخورده به سرلیست پیروز و تشکر متقابل است. آقای حداد و آقای عارف و مطهری و در سوی دیگر آقای هاشمی و یزدی در این زمینه نقش مهمی دارند. منتظریم تا رفتار این افراد را در این زمینه قضاوت کنیم.
پسا انتخابات، چگونه باشد خوب است؟
کد خبر:
۱۲۲۶۹۹