سران کشورهای عضو اتحادیه اروپا به تازگی با پذیرش موقعیت ویژه برای انگلیس، اختیارهای تازه ای را به لندن دادند. با این حال، به نظر می رسد این اختیارهای تازه هم نتوانسته رضایت انگلیسی های مخالف عضویت در اتحادیه اروپا را جلب کند.
به گزارش جماران به نقل از ایرنا، بحث بر سر جدایی یا ماندن انگلیس در اتحادیه اروپا موضوع تازه ای نیست اما این مساله با نشست روز جمعه نوزدهم فوریه (سی ام بهمن ماه) سران این اتحادیه در بروکسل (پایتخت اتحادیه اروپا) شکل دیگری به خود گرفت. سران 28 کشور عضو اتحادیه اروپا در این نشست دوروزه با پذیرش موقعیت ویژه به طور رسمی امتیازهایی را برای این عضو ناپایدار در نظر گرفتند.
«دیوید کامرون» نخست وزیر انگلیس یک روز بعد از این نشست در تشریح امکاناتی که این موقعیت ویژه در اختیار لندن قرار می دهد، گفت کشورش اختیارهای بیشتری پیدا کرده و از این پس قوانین اتحادیه اروپا تنها در صورت موافقت پارلمان انگلیس برای لندن الزام آور خواهند بود. کامرون همچنین در حوزه های اقتصادی و پولی اظهار کرد: هرگز بریتانیا به منطقه پولی «یورو» نخواهد پیوست. ما بر اساس قوانین ناظر بر تجارت آزاد، ضمن حفظ خود در خارج از محدوده یورو، حمایت های حیاتی را از اقتصادمان خواهیم داشت. وی با بیان اینکه توافق صورت گرفته، روابط انگلیس و اتحادیه اروپا را «اصلاح» می کند، گفت: به همین دلیل بریتانیا باید همچنان عضو اتحادیه اروپا باقی بماند.
با وجود این، «بوریس جانسون» شهردار محافظه کار لندن روز یکشنبه (دوم اسفند) اعلام کرد که بعد از مدت ها کلنجار رفتن با خود، تصمیم به حمایت از «کارزار خروج انگلیس از اتحادیه اروپا» گرفته است. جانسون که یکی از محبوبترین چهره های حزب حاکم در انگلیس به شمار می رود، با بیان اینکه اتحادیه اروپا در حال زیر سوال بردن حاکمیت لندن است، تصریح کرد توافق کامرون و سران اتحادیه اروپا، تغییرهای بنیادینی در روابط لندن و بروکسل ایجاد نمی کند و به همین جهت تنها راه برای بازیابی حق حاکمیت ملی، خروج از اتحادیه اروپا است.
این سخنان و موضع گیری های مشابه برخی دیگر از اعضای دولت کامرون، حالا شرایط را برای این نخست وزیر محافظه کار سخت تر می کند. برخی ناظران سیاسی بر این باورند که بیانیه شهردار لندن، اعتبار کامرون را زیر سوال می برد و لندن را یک گام دیگر به خروج اجباری از اتحادیه نزدیک تر می کند.
شبکه خبری «بی.بی.سی» در تحلیل این رویداد، تصمیم جانسون را محرک تازه ای برای کارزار خروج از اتحادیه و ضربه ای بزرگ به کامرون توصیف کرد؛ نخست وزیری که امیدوار است سران حزب محافظه کار را به حمایت از ماندن در اتحادیه اروپا ترغیب کند. برخی نظرسنجی های صورت گرفته در ماه گذشته میلادی نیز حاکی از حمایت 53 درصدی بریتانیایی ها از خروج این کشور از اتحادیه اروپا است.
*** دیدگاه موافقان و مخالفان حضور انگلیس در اتحادیه اروپا
با نگاهی گذرا به سخنان کامرون به آسانی می توان دریافت که انگلیس در این نشست امتیازهای زیادی را به دست آورده است. این امتیازها از آنجا که می تواند تسریع روند واگرایی لندن از بروکسل را نیز به ذهن متبادر می سازد، ممکن است باعث افزایش نگرانی شهروندانِ موافق با عضویت انگلیس در اتحادیه اروپا شود. این نگرانی ها البته می تواند در تقویت اراده این گروه بر ادامه حضور در اتحادیه اروپا، در همه پرسی بیست و سوم ژوییه (سوم تیر سال آینده) نیز موثر واقع شود؛ همه پرسی که قرار است در آن شهروندان بریتانیایی درباره خروج یا ادامه حضور کشورشان در اتحادیه اروپا رای دهند.
درک خواست مخالفان خروج لندن از اتحادیه اروپا باعث شد کامرون در جریان رقابت های انتخاباتی ماه مه پارسال وعده دهد پس از پیروزی در انتخابات، در صورت پذیرش برخی تغییرها در شرایط عضویت در اتحادیه اروپا، کشورش در جمع اتحادیه باقی خواهد ماند.
دولت کامرون برای ماندن در اتحادیه اروپا، تغییر در برخی قوانین این اتحادیه همچون قوانین مربوط به مهاجرت و نظام پرداخت حقوق به کارگران مهاجر اروپایی و همچنین برکناری از روند ادغام سیاسی کشورهای اروپایی، اولویت دادن به نظر پارلمان انگلیس در زمینه مصوبه ها و قوانین نهادهای اروپایی و در نهایت به رسمیت شناختن واحد پولی «پوند» در کنار «یورو» را راضی کننده می داند .
موافقان عضویت در اتحادیه اروپا با تاکید بر این خواست ها، بر این باورند که انگلیس باید بار برخی از اعضای ضعیف اتحادیه را به دوش بکشد و از قوانین فراگیری پیروی کند که فقط برطرف کننده نیازهای شهروندان این کشور نیست. در میان موافقان عضویت انگلیس در اتحادیه اروپا، برخی اعضای دولت این کشور حضور پررنگی دارند. آنان عضویت لندن در اتحادیه را ضروری و به نفع لندن می دانند. «ترزا می» وزیر کشور و «جورج اوزبورن» وزیر خزانه داری دولت بریتانیا در این گروه جای می گیرند. در کنار افراد سرشناس جناح محافظه کار حاکم بر لندن، «جرمی کوربین» رهبر حزب کارگر در این کشور نیز با وجود اینکه از منتقدان سرسخت کامرون به شمار می رود و توافق کنونی دولت با اتحادیه را نمایشی و بی تاثیر می داند، اما با ماندن در چارچوب اتحادیه اروپا موافق است.
در برابر، مخالفان عضویت انگلیس در اتحادیه بر این باورند که اگر این کشور در سال 2008 عضو این اتحادیه نبود، بی شک گرفتار بحران اقتصادی این سال نمی شد. به باور آنان انگلیس همگام با آلمان که محور اتحادیه به شمار می رود در این مدت چاره ای جز اینکه مطابق سیاست های اتحادیه عمل کند نداشت. از این رو طی طرح های گوناگون ناگزیر شد به کمک کشورهای عضو این اتحادیه همچون یونان و اسپانیا بشتابد که در اوج بحران قرار داشتند. از نگاه این مخالفان، خروج از این اتحادیه باعث خواهد شد تا انگلیس از پرداخت هزینه های تحمیلی رهایی یابد.
*** چرایی خواست دولت لندن برای ادامه عضویت در اتحادیه اروپا
به باور برخی ناظران، نخست وزیر انگلیس با وجود اصرار بر لزوم تغییر و بازنگری اتحادیه در قوانین خود، تمایلی به خروج از آن ندارد. کامرون تلاش می کند تا کشورش از اتحادیه ای که از سال 1973 به عضویت آن درآمده خارج نشود. از این رو ضمن آنکه همه پرسی ماه ژوییه را سرنوشت ساز و از بزرگ ترین تصمیم های مردم انگلیس می داند، همواره از مردم کشورش درخواست دارد، به پیامدهای جدایی از اتحادیه بیشتر فکر کنند.
در همین پیوند است که نخست وزیر محافظه کار انگلیس توافق تازه با سران اتحادیه را موفقیت بزرگی می داند؛ موفقیتی که به بریتانیا اجازه می دهد ضمن بهره مندی از مزایای اتحادیه، سیاست های داخلی خود را نیز در جهت تامین رفاه شهروندان پیش ببرد. بر اساس این رویکرد، کامرون پس از نشست بروکسل اظهار کرد: بریتانیا با ماندن در اتحادیه اروپا قوی تر، امن تر و بهتر است.
سردمداران دولت محافظه کار انگلیس به مزیت های ماندن در اتحادیه به خوبی آگاهند. ماندن در اتحادیه امکان دسترسی به بازار مشترک و همکاری های مربوط مبارزه با تروریسم را برای آنان تسهیل می کند. پهنه اتحادیه اروپا بزرگ ترین بازار کالاهای صادراتی انگلیس است که در صورت خروج از اتحادیه به رقبا واگذار می شود. بر اساس آمارهای انتشار یافته در سال 2011 که سایه سنگین بحران اقتصادی بر قاره سبز سنگینی می کرد، نزدیک به 53 درصد از صادرات انگلیس در بازارهای اتحادیه به فروش می رسید. افزون بر آن، بخش مهمی از واردات این کشور نیز از مسیر کشورهای اتحادیه اروپا صورت می گیرد. درک همین مسایل در کنار هراس از قرار گرفتن در انزوایی خودساخته باعث شده است تا دولت کنونی لندن نگران خروج از اتحادیه باشد.
از طرفی، با توجه به گرایش های فراآتلانتیکی انگلیس، نمی توان اهمیت نگاه آمریکا به موضوع ماندن یا نماندن لندن با اتحادیه را نادیده گرفت. با نگاهی به موضع گیری های اخیر سران واشنگتن می توان دریافت که آمریکا نیز با جدایی انگلیس از اتحادیه اروپا به شدت مخالف است. در همین ارتباط، چندی پیش «باراک اوباما» رییس جمهوری آمریکا، در مصاحبه با خبرنگار بی .بی. سی ضمن بیان اینکه لندن بهترین شریک واشنگتن است، درباره خروج شریک خود از اتحادیه اروپا هشدار داد و گفت: وجود بریتانیا در اتحادیه اروپا به آمریکا اطمینان بیشتری می دهد که اتحاد این کشور با همپیمانان اروپایی اش مستحکم است. ما باید مطمئن باشیم که بریتانیا تاثیر لازم را در این اتحادیه داشته باشد. برخی از تحلیلگران بر این باورند که این گفته های رهبران واشنگتن را باید به حساب تداوم ایده قرار دادن لندن در جایگاه «اسب تروای» واشنگتن در اتحادیه اروپا گذاشت که رقیب راهبردی آمریکا به شمار می رود. از این رو یکی از نگرانی های مقام های انگلیس نیز آن است که در صورت خروج از اتحادیه، زمینه های نارضایتی متحد فراآتلانتیکی خود را فراهم سازند.
«موقعیت ویژه انگلیسی» در اتحادیه اروپا
سران کشورهای عضو اتحادیه اروپا به تازگی با پذیرش موقعیت ویژه برای انگلیس، اختیارهای تازه ای را به لندن دادند.
کد خبر:
۱۲۲۱۸۷