اهمیت لیست اصلاحطلبان در دو نکته است. اول اینکه در ٢٠ سال گذشته تا به حال اینقدر اصلاحطلبان منسجم نبودهاند که یک لیست واحد ارایه دهند، با وجود جبهه وسیعی که اصلاحطلبان دارند موفق شدند که یک لیست دهند. در شرایطی این لیست داده شده که تندروها فضای محدودی را برای فعالیت اصلاحطلبان ایجاد کردهاند. با توجه به این محدودیتها انسجام اصلاحطلبان هم برای مجلس و هم برای خبرگان بسیار قابل اهمیت است.
حمیدرضا جلایی پور در ادامه نوشت: اصلاحطلبان برای انتخابات مجلس دهم از لیست ائتلافی شورای عالی سیاستگذاری و در انتخابات خبرگان از لیست مورد حمایت هاشمی حمایت میکنند. شرایط کنونی همان شرایط ٩٢ است. در سال ٩٢ آقای هاشمی کاندیدای اصلاحطلبان بود اما او را رد صلاحیت کردند. در آن زمان اصلاحطلبان و مردم صحنه را ترک نکردند و در انتخابات شرکت کردند. برجام را مشارکت مردم در انتخابات ٩٢ فراهم کرد. اکنون هم همان شرایط است.
اصلاحطلبان قهر نکرده و خانهنشین نشدند بلکه از میان کاندیداهای موجود سعی کردند با اجماع از کسانی که تایید شدند و کیفیت بهتری دارند، لیست ارایه کنند. تا این امکان فراهم شود که مردم بتوانند رای دهند. باید به این سوال پاسخ داده شود که چرا در سال ٩٢ مردم پیروز شدند. علتی که مردم در سال ٩٢ رای دادند میتواند در ٩٤ تکرار شود چرا که شرایط همان است. در آن زمان شهروندان ایرانی فقط خودشان رای ندادند. اطرافیانشان را نیز تشویق به رای دادن کردند. آن زمان اصلاحطلبان سه روز بیشتر وقت نداشتند.
هیچ دستگاه تبلیغاتی نمیتوانست چنین کاری کند. در حال حاضر برای پیروزی مردم باید همان گام را تکرار کنیم. مردم امکانات ویژه و صدا و سیمای اختصاصی ندارند. در گذشته دیدیم که هر گاه مردم پای صندوق رای نیامدند خودشان ضرر کردند. در انتخابات شورای دوم در یک شهر هشت میلیونی١٦٠ هزار نفر پای صندوق رای آمدند و آقای احمدینژاد شهردار شد. ما در شرایط محدودی هستیم. در این شرایط آرایش سیاسی بین اصلاحطلب و اصولگرا نیست بلکه آرایش سیاسی عقلا، میانه روها و افراطیون است که طیف عقلا از میان اصلاحطلبان، اصولگرایان و حامیان دولت انتخاب شده است.
آرایش سیاسی بین طرفداران برجام و مخالفان برجام است. پس از هشت سال افراطیگری کشور به میانه روی نیازداشت. این انتخابات نیز گام بعدی پس از گام سال ٩٢ است. قوه مجریه را مردم در سال ٩٢ از افراطیگری نجات دادند. اگر اکثریت مجلس دهم نیز به دست افراطیها نیفتد گام دوم خواهد بود. میتوان گفت که پیام سیاسی لیست ائتلافی نه به افراطیگری است. البته به این معنا نیست که بخواهیم افراطیها را ریشه کن کنیم. موردی ندارد که افراطیها اقلیتی در مجلس داشته باشند. ریشه کنی به ذات بد است. آنها در اقلیت میتوانند مفید باشند اما اگر اکثریتی در مجلس داشته باشند مشابه وضعیت مجلس نهم میشود که وزیری سه هزار نفر را غیرقانونی بورسیه میکند اما استیضاح نمیشود.
در مقابل، وزیری که آن را پیگیری کرد استیضاح کردند. در مشارکت بالای ٦٠ درصد پیروزی لیست ائتلافی قطعی میشود. درست مثل روز بعد از انتخابات ٩٢ که مردم شاد شدند. نتیجه انتخاب سال ٩٢ را مردم در برجام دیدند. لذا بعد از هفتم اسفند ٩٤ هم اگر مشارکت بالا باشد، میتوانند دوباره یک پیروزی نصیب خود کنند. خیلی از اصلاحطلبان به خاطر واقعبینی ثبت نام نکردند. پس از آن هم اصلاحطلبان نسبت به ردصلاحیتها واکنش نشان ندادند. اینها همه از واقع بینی بود. از همانها هم که تایید شدند اصلاحطلبان به حداقلها اکتفا کردند. از همه مهمتر به هیچ قیمت هماهنگی و انسجامشان را از دست ندادند. تفرق اصلاحطلبان آرزوی تندروها است.
خوشبختانه این آرزو تحقق پیدا نکرده است. ما توازن قوا را در نظر گرفتیم. اینکه واقع بینی نکنیم و فقط حرفهای خوب بزنیم چه سودی دارد؟مردم اقدام خوب میخواهند. در سال ٩٢ مردم اقدام خوب خواستند و نتیجه آن را هم در برجام دیدند. اصلاحطلبان کاندیدای خودشان را که آقای عارف بود به خاطرواقع بینی کنار گذاشتند. مردم چنین اقدامهای خوبی میخواهند.
مردم ٢٠ سال است که حرفهای خوب شنیدهاند. کشور به توسعه نیاز دارد. توسعه یعنی اینکه ما در دنیا بتوانیم چیزی تولید کنیم که بتوانیم بفروشیم. توسعه یعنی در کشور شهروندان محترم باشند. توسعه با شعار و تبلیغات امکان پذیر نیست. اگر میشد که با هفتصد میلیارد دلار و شعارهای احمدینژادی ممکن میشد. از طرفی حرکتهای تندروها ضد توسعه است. در چنین زمین بازی نگرانکنندهای مردم از اصلاحطلبان حرف خوب نمیخواهند بلکه عمل خوب میخواهند.
اصلاحطلبان یک هدف دارند و آن این است که مجلسی معتدل تشکیل شود. مردم باید با حضورشان کمک کنند. در سال ٩٢ حرکت مردم مدنی بود و کاری انجام شد که در تاریخ ماند. دوباره میتوانند کاری کنند که در تاریخ بماند. با رای مردم در سال ٩٢ کشور از بند ٧ شورای امنیت بیرون آمد و تحریمها برداشته شد. اصلاحطلبان باید به حداقلها راضی شوند.
روزنامه اعتماد