«ورزشگاه آزادی در دوگانه ویرانی یا نجات. این حال و روز این روزهای تنها مجموعه ملی المپیکی ایران است. پروژهای ملی که وزارت ورزش برای حفظ آن طرحی بزرگ در سر دارد.»
به گزارش جماران، خبرآنلاین در این باره نوشت: «وزارت ورزش تقریبا به این جمعبندی رسیده که از همین حالا اگر اقدام نکند مجموعه ورزشی آزادی با سرعتی زیاد به سمت نابودی پیش میرود. مجموعهای که در سال 1353 رسما به بهرهبرداری رسیده و با 38 هکتار فضای ورزشی، مهمترین مجموعه ملی ورزش ایران است، به دلیل هزینههای بالای نگهداری و تخریبهای ناشی از استهلاک به وضعیت بحرانی رسیده است. این مجموعه سالانه بیش از 10 میلیارد تنها هزینه میخواهد تا حفظ و نگهداری شود و البته بازسازی بخشی از مجموعههایی که نیاز به بازسازی و ترمیم دارند، هم مشکلات بسیاری به همراه دارد که در این شرایط اقتصادی تنها با کمک وزارت ورزش امکانپذیر نیست.
یکی از دلایلی که محمود گودرزی را چند هفته قبل به صحن شورای شهر کشاند، سخن گفتن درباره مشارکت شهرداری در بهینه سازی وضعیت این مجموعه ملی بود. گودرزی مدتهاست که به دنبال راهکاری است تا بتواند این مجموعه ملی را باز ترمیم کند. اقدامی که اگر با موفقیت انجام بگیرد، بدون شک بزرگترین دستاورد دوره مدیریتی گودرزی میشود.
گودرزی در دیدارش با مقامات شهرداری و نمایندگان شورای شهر از نیاز به مشارکت شهرداری در بازترمیم این مجموعه ملی سخن گفت. دعوت به مشارکتی که البته از سوی شهرداری هم به عنوان متولی مدیریت شهری تهران اقدامی موثر است که در بسیاری از شهرهای بزرگ دنیا، شهرداریها نقشی کلیدی در ساخت و کمک به نگهداری پروژههای بزرگ ورزشی قهرمانی دارند. از لندن تا ژوهانسبورگ این روند را به وضوح میتوان دید.
پیشنهاد گودرزی که همزمان از هیات دولت هم توانسته امکانات بیشتری برای کمک به ورزشگاه آزادی بگیرد، مشارکت مجموعه شهرداری در ترمیم سیستم لولهکشی، مقاومسازی، تجهیز طبقه دوم ورزشگاه یکصدهزار نفری و از همه مهمتر مسقف کردن این استادیوم است. ورزشگاهی که تنها مجموعه استاندارد و افتخار ملی کشورمان است اما همین اواخر به دلیل مشکلات فنیاش، کشورهای عربی همسایه به چکه کردن آب از سقفش اشاره کرده و آن را ورزشگاهی در آستانه تخریب نام داده بودند.
این پروژه مقاومسازی و مجهز شدن ورزشگاه آزادی به سقف و نورافکنها دوربینهای پخش مسابقه که در سقف استادیوم مجهز میشوند، به همراه استفاده از صندلیهای هوشمند در طبقات میتواند این استادیوم زیبا را بار دیگر به استادیومی با استانداردهای روز دنیا بدل کند. آرزویی که سالهاست هواداران فوتبال ایران دارند. این پیشنهاد وزیر ورزش به شهرداری برای مشارکت در بازسازی سرمایه ملی ورزش ایران بوده. طرحی که با استقبال اولیه شهرداری هم مواجه شده است.
البته این تمام مشکل آزادی نیست و مجموعه 5 سالن، سالن 12 هزار نفری، کمپ تیم ملی فوتبال، پیست دوچرخه سواری و حتی آسفالتهای مجموعه مشکلاتی دارند. فضای سبز چند هکتاری مجموعه هم نیاز به ترمیم اساسی دارد و این پکیج است که هزینهای چند صد میلیاردی را برای تجهیز آزادی روی دست مجموعه ورزش کشور میگذارد؛ رقمی که اگر چه برای وزارت ورزش عددی درشت میشود و دولت در این شرایط اقتصادی توان تامینش را ندارد اما برای مجموعه شهری که بخش عمدهای از فعالیتش را ساخت و تجهیز اماکن این چنینی تشکیل میدهد، کار چندان دشواری نیست.
البته در بحثهای ابتدایی مسئولان شهرداری از وزارت ورزش خواستهاند در ازای مشارکت در این پروژه ملی شرایطی ایجاد شود تا این مجموعه به یک پارک ملی تبدیل شود. یعنی شهروندان تهرانی بتوانند از فضای سبز این مجموعه بزرگ ملی بهره ببرند و در مقابل هم آنها کار تجهیز ورزشگاه را به سرعت آغاز کنند. اگر چه این اتفاق در بسیاری از نقاط دنیا میافتد و محوطه مجموعههای بزرگ ورزشی چون پارکی عمومی به روی مردم باز هستند، باید دید نهادهای مسئول این مجوز را صادر میکنند؟»
آزادی پیر، جوان می شود؟
«ورزشگاه آزادی در دوگانه ویرانی یا نجات. این حال و روز این روزهای تنها مجموعه ملی المپیکی ایران است. پروژه ای ملی که وزارت ورزش برای حفظ آن طرحی بزرگ در سر دارد.»
کد خبر:
۱۱۹۹۷۶