رئیس پژوهش سازمان مدیریت: هرکس یک مقاله علمی که سرطانزا بودن تراریخته را ثابت کند، بدهد ١٠ میلیون جایزه میدهم
به گزارش جماران، تراریختهها و تولید غذا با استفاده ازدانش مهندسی ژنتیک (تولید محصول با مهندسی ژنها) انقلاب بزرگ صنعت غذا به شمار میآید. این موضوع آنقدر جدی است که دردنیا ودر برخی محصولات مانند سویا،دیگر هیچ دانه روغنی غیر تراریخته وجود ندارد. حالا تولید این محصول بهعنوان یکی از پایههایهای اصلی روغنهای گیاهی و نیز تفاله آن بهعنوان خوراک دام و طیور، کاملا مبتنی بردانش تراریخته است. با وجود این شایعات گسترده مبنی بر سرطانزا بودن تراریختههادر رسانههای جهان دهان به دهان میچرخد. این شایعات حالا آنقدر شاخ و برگ پیدا کردهاند که به تولید مقالات علمی جعلی منجر شده است. مقالاتی که با گذشت دو دهه از تولید تراریختهها، تاکنون مورد تأیید هیچ مرجع بزرگ علمی و استاندارد جهان مانند ISA، سازمان جهانی بهداشت و سازمان جهانی خواروبار و کشاورزی یا فائو، کدکس و... قرار نگرفته است. اما شایعه سرطانزا بودن تراریختهها و تولید مقالههای علمی جعلی از کجا نشات میگیرد؟ پشت پرده این ماجرا، تجارت عظیم غذا ودرآمدزایی کلان کشورهای صاحب این فناوری
است.درحالیکه شش شرکت بزرگدانشبنیان و تولیدکننده بذر تراریخته در جهان وجوددارد، انحصار تولید بذر تراریخته هم دردست آنهاست. BASF،BAYER CROPSCINCE، DOW AGROSCINCE، DO PONT، MONSANTO، SYNGENTA شش غول تولید بذرهای تراریخته هستند و بسیاری از جریانهای شایعهساز مبنی بر سرطانزا بودن تراریختهها از مجراهای وابسته به این تولیدکنندگان نشات میگیرد. این موضوع که بارهادرباره فناوریهای مختلف از سوی کشورهای صاحب فناوری اتفاق افتاده است درواقع ترفندی تجاری است که انحصار تولید رادردست تعداد محدودی از کشورها قرار میدهد و ظهور رقبای جدید را به تأخیر میاندازد.در ایران مخالفتهای گسترده با بومیسازی دانش تراریخته و تولید تجاری از سوی دولت احمدینژاد صورت گرفت. مخالفتهایی که به زندانی شدندانشمندان علوم مهندسی ژنتیک انجامید. این مسألهدرحالی رخ میداد که دولت وقت حجم کلانی از محصولات غذایی تراریخته را به کشور وارد میکرد ودرعین حال در رسانهها به شایعات سرطانزا بودن این محصولات دامن زده و مانع از تولید این محصولات دانشبنیان در کشور
میشد. اینها مسائلی است که تعدادی ازدانشمندان بیوتکنولوژی کشوردر نشست دیروز سازمان مدیریت و برنامهریزی با رسانههادر میان میگذارند. بهزاد قرهیاضی که حالا عهدهدار ریاست امور پژوهش و فناوری سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور است، پیش از این با عنوان ریاست پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران فعالیت میکرد و ازجمله دانشمندانی است که دردولت قبل ٥ بار از بدنه دولت اخراج شده است.
میوهفروش و پرندهشناس از مهندسی ژنتیک میگویند!
بهزاد قرهیاضی، رئیس امور پژوهش و فناوری سازمان مدیریت در شروع نشست، پیشنهادهایی به خبرنگاران رسانههاداد. او توضیح داد: انتشار ادعا یا انتشار واقعیت دو مسأله کاملا متفاوت است و کوچکترین اهمالی در انتشار واقعیت میتواند توسعه یک کشور را به تأخیر اندازد. همان طور که این اتفاق دردولت گذشته رخداد و برخی رسانهها بازیچه اهداف پشت پرده قرار گرفتند و توسعه یک دانش مهم در بخش کشاورزی را به تعویق انداختند. او ادامه داد: برای اینکه رسانهها بازیچه اهداف پشت پرده قرار نگیرند،در مقابل ادعای هر فردی از او سند بخواهند. این مسأله در مورد مسائل علمی و توسعهای اهمیت دو چندانی پیدا میکند. هر کسی نمیتواند بیاید بگوید دانشی به درد کشور میخورد یا نه؟! مگر اینکه ما خودمان را کاملا مسلط به آن دانش بدانیم ودرجایگاه داور حاضر شویم.در مورددانش تراریخته عدهای بدون صلاحیت علمی خود را از جایگاه داوران موسسه معظمی مثل ISA بالاتردیده و حکم به سرطانزا بودن تراریختههادادند. قرهیاضی تأکید کرد: فردی که در تمام عمر خود میوهفروش
و میداندار بوده است یا فردی که پرندهشناس است، آمدند هجمه بزرگ رسانهای علیه تراریختهها راه انداختند. مجلس اظهارنظر کرد، رسانهها و... ولی آیا مستندات علمی و استعلام سازمانهای جهانی متولی و صاحب نظر منتشر شد؟! اینکه ما به تخصص احترام نمیگذاریم نوعی عقبماندگی است و چوب این توسعهنیافتگی را همه کشور میخورد. اودر ادامه گفت: من در همین نشست ودر حضور رسانهها اعلام میکنم هرکس توانست یک مقاله علمی و مورد تأیید مراجع جهانی ارایه دهد که تراریخته سرطانزا یا زیان بار و حتی حساسیت زاست به او به ازای هر مقاله ١٠ میلیون تومان جایزه میدهم. تمام کمپانیهای بزرگ رقیب تراریختهها تلاش کردند یک مقاله پیدا کنند و نتوانستند و به همین دلیل به تولید مقاله جعلی روی آوردند.
دانشمند ایرانی که ٤٠٠ هزار تومان حقوق میگرفت!
رئیس پیشین پژوهشکده بیوتکنولوژی با اشاره به موضوع فدا شدن علم برای پست و مقام تأکید کرد: رسانهها باید حتی درباره سابقه افراد حساس باشند. فردی راداریم که تا پیش از رسیدن به منصبی حتی یک مقاله علمی دارای تاییدیه جهانی ندارد و حتی یک سطردرباره ایمنی زیستی و تراریخته مطلبی ننوشته است؛ این فرد مطابق سیاست مدیری در رأس یک پژوهشکده علمی قرار میگیرد و اظهاراتی خلاف علم بیان میکند. آیا رسانه در مقام پرسشگر نباید از او بپرسد که تا قبل از گرفتن این پست، چرا حتی یک مقاله درباره آن موضوع مهم ندارد؟ قرهیاضی ادامه داد: امثال همین مدیر کتابهایی دارند که خودشان حتی یکبار آن را نخواندهاند و پژوهشگر فرد دیگری بوده است تنها موقع چاپ،دستوردادهاند که اسم آنها با عنوان نویسنده و محقق منتشر شود.در عوض دانشمندی در حوزه بیوتکنولوژی وجود دارد که اشراف کامل به مسأله دارد ودارای مقالات و جایزههای جهانی است این فرددردولت گذشته با مدرک دکترا تنها ٤٠٠ هزار تومان حقوق میگرفت؟! شاید باورپذیر نباشد اما تمام این مسائل رخ داده و از ما
مستند بخواهید. البته برای طرح این مسائل در رسانهها باید بگوییم این مسائل در ایران رخ نمیدهد ودر کره مریخ اتفاق افتاده است!
جولان سم در مزارع ایران سرطان زاست نه تراریخته
اودر پاسخ به «شهروند» مبنی بر جزمیت نداشتن علم و امکان اثبات خلاف نظریههای علمی نیز توضیح داد: این حرف درست است اما باید این موضوع رادر شرایط کشور خودمان در نظر بگیریم.درحال حاضر باقیمانده سموم کشاورزی و کودهای شیمیایی سرطانزا یکی از بزرگتریندغدغههای کشاورزی ایران است. چرا ما نبایددانشی را جایگزین کنیم که سم سرطانزا را از مزارع ما حذف میکند آن هم به ایندلیل که ممکن است در آینده دانش تراریخته زیر سوال برود؟! مسالهای که برای ما حکمش قطعی است دودستی چسبیدهایم ودانشی را رد کنیم که با وجود ٢٠ سال قدمت زیان بار بودن آن اثبات نشده است؟ گفتنی است دانش تراریخته همچنین میتواند بذوری را تولید کند که نسبت به خشکی مقاوم است؛ آب کمتری مصرف میکند و مقاومت گیاه رادر مقابل آفات افزایش میدهد و نیاز آن را به مصرف سم از بین میبرد. این فرآیند در واقع فرآیندی مشابه واکسینه کردن انساندر مقابل عوامل بیماریزاست که در گیاهان رخ میدهد و باعث بهبود تولید محصولات کشاورزی و حذف سموم و کودهای خطرناک میشود. علاوه بر این تولید محصولات غنی شده
مثلا برنجی که به ویتامین A غنی شده است یا تولید غلات دوست دار محیطزیست و بادرصد کمتر تولید گاز متان و... ازجمله دست اوردهای دانش تراریخته در کشاورزی به شمار میآیند.