فضای به وجود آمده از توافق وبسته شدن ابعاد نظامیپرونده فعالیتهای هستهای ،ایران را در آستانه فرصتی تاریخی قرار داده است که میتواند با استفاده از آن جایگاه خود در منطقه وحتی جهان را از نظر اقتصادی - سیاسی محکم تر کند. اما پیشتر نیز ازاین گونه فرصتها برایایران به وجود آمده است که به عقیده برخی کارشناسان وتحلیلگران سیاسی - اقتصادی نتوانسته است چندان از آنها سود ببرد.
به گزارش جماران به نقل از قانون، یکی ازاین تحلیلگران ،داود هرمیداس باوند است. با او درباره شرایط فعلی کشور واین که چگونه میتوانیم ازاین شرایط بهترین استفاده راببریم وهمچنین چگونگی از بین رفتن فرصتها به گفتوگو نشستهایم.
با توجه به وضعیت پیش آمده وبسته شدن ابعاد نظامیپرونده هستهایایران ،کشور در موقعیت مناسبی قرار گرفته است ومیتواند ازاین فرصت برای بهبود شرایط سیاسی - اقتصادی اش در سطح جهان ومنطقه استفاده کند. اما شما معتقدید کهایران پیش ازاینها نیز فرصتهایی مانند 11 سپتامبر داشت که از آن بهره برداری نکرد. میخواهم بپرسم کهایران چگونه میتوانست ازاین فرصت و موارد مشابه آن استفاده کند ؟
برای توضیحاین مسئله باید کمیبه گذشته برگردیم وبرای فهم بهتر چند مثال تاریخی نیز بیان میکنم.
در روند تاریخ خیلی پیش میآید که مصالح قدرتهای فرامنطقهای با منافع کشوری که در گذر زمان مورد بهره برداری همین کشورها بوده است همسو میشود. به خصوص اگر در حال تخاصم هم باشند. مثلا در پایان جنگ جهانی اول منافع انگلستانایجاب میکرد که دولتی مقتدر درایران وجود داشته باشد. چون حفظ منافع نفتیاش درایران بود. همچنین جنگ ،ارزش نفت را برای آینده بشر نشان داده بود، بنابراین وجود دولتی مقتدر که با خرج خودش منافع آنها را تامین کند واجب بود به خصوص انگلستان بعد از جنگ با مسائل مالی مواجه بود. نکته دومایجاد کمربند بهداشتی از نظر سیاسی بعد از انقلاب اکتبربود.این مسئله اقتضا میکرد که یک حکومت مرکزی مقتدری در همسایگیاین حکومت انقلابی ایجاد شود که امنیت مناطق نفتی را به هزینه خودش تامین کند. بنابراین ازاین جهت هم لازم بود که ترکیه ،ایران وعراق یا همان همسایههای شوروی با آن قدرت انقلابی دارای یک حکومت مرکزی مقتدر باشند. ازسوی دیگر حکومت انقلابی روسیه
براین باور بود که جامعه روسیه بر اساس نگرش مارکسیستی پروسه متکامل بورژوازی را طی نکرده است.بنابراین آنها معتقد بودند انقلاب اکتبر به منزله جرقهای است برای آتش کردن انقلاب پرولتاریا در کشورهای صنعتی اروپا مثل آلمان و انگلیس.برای همین وقتی تروتسکی برای انعقاد قراردادهایی مابین دو کشور به آلمان میرفت ،بین سربازهای آلمانی اتریشی، برگههایی پخش میکرد بااین مضمون که انقلاب گریزناپذیر است.ولیاین انتظار تحقق پیدا نکرد.بعد از پایان جنگ 1919 جنبش اسپارتاکوسها در آلمان سرکوب شد،امثال رزا لوگزامبورگ و لایپنیخت کشته شدند؛ قیام بلاکون درمجارستان سرکوب شد و بنابراین انقلاب پروتالیا که آن را ناجی انقلاب اکتبر میدانستند تحقق پیدا نکرد.
چه راهی در پیش گرفتند؟
به جای صدور ارزشهای انقلاب یک استراتژی دفاعی درونگرا در پیش گرفتند. از طرفی دراین نگرانی بودند که کشورهای همسایه چون ضعیف هستند احتمال زیادی وجود دارد که برای حکومت انقلابیون تبدیل به پایگاههای ضد انقلاب بشوند. مثل پرومتیانها، روسهای سفید، داشناکها، مساواتیها و امثالهم. آنها هم منافعشانایجاب میکرد که در کشورهای همسایه حکومتهای مرکزی مقتدری بیاید که اجازه ندهد پایگاه ضدانقلاب بشوند. حرکت سومیهم دراین بین شکل گرفته وآن تفاهمیبود که بین حکومت انقلابی شوروی و بریتانیا صورت گرفته بود. البتهاین تفاهم به صورت علنی نبود، اما در هر صورت شورویها متعهد شدند از صدور ارزشهای انقلابی به شبه قاره هند و کشورهای همسایه جنوبی خودداری کنند. نهضت آزادیبخش شرق را کهایجاد کرده بودند، متوقف کردند. رهبران کمونیست هند مثل رائو برکت ا... را به کلی کنار گذاشتند. از طرفی انگلستان متعهد شد با توجه به نفوذی که دراین کشور دارد اجازه ندهد که پایگاه
ضدانقلاب شود. دو امتیاز در عهدنامه 1921، ماده 56 دادند و آناین است که اگر یک جنبش در داخلایران امنیت شوروی را تهدید کند و دولتایران اقدامیبرای سرکوب آنها نکند یا توانایی اش را نداشته باشد، آنها مجازند نیرو واردایران کنند.این تضمینی بود که انگلستان به طرف مقابل داد.
با توجه به تضاد شدید دیدگاههای سیاسی وایدئو لوژیک که با هم داشتند چرااین کار را انجام دادند؟
هردوطرف منافع آینده شان اقتضا میکرد حکومتهای مرکزی مقتدر وجود داشته باشد. مثل کمک بهایجاد حکومت آتاتورک در ترکیه؛ لنین در عهدنامه 1921 که با آتاتورک منعقد کرد، دوایالت قارس و اردهان را به ترکیه که پس از شکست تزارها ازدست داده بودند، بازپس داد. یعنی دراین زمینه تصادفااین موضع مشترک انگلیس و شوروی که باید حکومت مرکزی مقتدر وجود داشته باشد به نفعایران هم شد. بعد از 11 سپتامبر، تنها کشوری که از فرایند منتفع شد جمهوری اسلامیایران بود.
به چه صورت؟
جمهوری اسلامیدر افغانستان خلع جایگاه شده بود، طالبان بر آنها مسلط شده بود و متصف به ارزشهای سلفی بود. سلفیها و وهابیها هم شیعه را کفر مطلق میدانند. به همین دلیل وقتی آمدند رهبری جنبش شیعیان را از بین بردند،ایران هم کاری نمیتوانست بکند چون به طور کلی پاکستان قدرت مسلط در آنجا شده بود. بنابراین حمله آمریکا به طالبان و سرکوب کردن آنها کهایران هم مشارکت ضمنی داشت، سبب بازگشتایران و دیگران به افغانستان شد. مثال دیگر از بین رفتن رژیم بعثی عراق بود. با ازبین رفتن حکومت بعث واز بین رفتن قدرت صدام حسین ، زمینه نفوذایران در عراق بدون استفاده از گلوله شد.حضوری که هم اکنون نیز برای حفظ امنیت عراق و منطقه ضروری است وآمریکا نیزاین مسئله را به خوبی میداند. از طرف دیگر آمریکاییها برآن شدند که جلوی نفوذ و گسترش القاعده را بگیرند. یعنی القاعدهای که در پاکستان، افغانستان، چچن، آسیای مرکزی، شرق آفریقا و حتی بعضا در بلوچستانایران رسوخ کرده بود (چون هر 15 روز یک لنج از عربستان پول
نقد به روستاهای بلوچستان توزیع میکرد. تعدادی هم که برای ارزشهای سلفی به افغانستان رفته بودند، بازگشت کرده بودند. البته وزارت اطلاعات باایجاد سوانحاینها را بدون هیاهو و یکی پس از دیگری از بین برد.اینها براساس رسالهای میگویم که یک سرتیپ ارتش درباره نفوذ سلفی گری در بلوچستان نوشته بود.این فرصتی که به وجود آمد وایران به افغانستان و عراق بازگشته بود و نفوذ داشت وهمچنین آن سلفی گری که در سالهای اول مهار شده بود، میتوانست فرصتی برای حل مشکلاتایران با آمریکا باشد.
اما استفاده نشد؟
چوناین فرآیند با روی کار آمدن دولت اصلاحات تقارن پیدا کرد. حتی آمریکا از رویداد انسانی زلزله بم استفاده کرد و هیاتی را برای کمک به زلزله زدگان اعزام کردند. به دنبال آن یک هیات بلندپایه به ریاست سناتور دویل که نامزد ریاست جمهوری بود و به نفع بوش صرفنظر کرده بود واردایران شد. ولی چوناین جریان به نفع دولت اصلاحات بود برخی جریانهای قدرتمند درون نظام موافقت نکرد و گفت شرایط برای چنین دیداری مهیا نیست. بعد هم که کلینتون آمد دولت اصلاحات سیاست تنش زدایی و گفت وگوی سازنده و گفتوگوی تمدنها که همه جا از آن استقبال شده بود را در پیش گرفت. آمریکا هم برای استقبال چند ازاین سیاست اقدام به برداشتن برخی تحریمها کرد که میتوان به برداشتن تحریم خاویار ، فرش و پسته اشاره کرد. از سوی دیگر خانم آلبرایت از مردمایران به خاطر نقش آمریکا در کودتای 28 مرداد و حمایت آمریکا از عراق در جنگ هشت ساله عذرخواهی کرد. حتی آنها در مجمع عمومیسازمان ملل نیز پای صحبتهای
رئیس دولت اصلاحات نشستنداین در حالی است که معمولا روسای جمهور کشورهای بزرگ از مجمع عمومیبیرون میروند ولی دقیقا چون آن روز رئیس دولت اصلاحات صحبت میکرد کلینتون نشست و بعد از سخنرانی نیز دست هم زد. برای ملاقات خصوصی بین رئیس دولت اصلاحات و کلینتون نیز توافقی صورت گرفته بود ولی از تهران دستور دادند که چنین چیزی را نپذیرد. قرار بود که وی به صورت تصادفی در کریدور با هم ملاقات داشته باشند که رئیس دولت اصلاحات رفت دستشویی و بیرون نیامد.
در همان زمان به خاطر اقدامیکه طالبان در مزارشریف کرده بود، شورای امنیت کمیسیونی تشکیل داده بود که مسئلهایران در آن اولویت داشت .
در چه زمانی ؟
زمانی که رئیس دولت اصلاحات در مجمع عمومیبه عنوان رئیس جمهور و آقای خرازی بعنوان وزیر خارجه در آنجا حضور داشتند ولی بازهم همان جریان غالب از تهران دستور دادند چون خانم آلبرایت شرکت میکند، آقای خرازی شرکت نکند، آقای ظریف که رئیس هیات نمایندگی بود شرکت کند. حالا رئیس جمهور و وزیر خارجه آنجا هستند، شورای امنیت مسئلهای دربارهایران را بررسی میکند، به هر حال رئیس جمهور نفر دوم است وطبق قانون اساسی در مقابل پارلمان، مردم و تاریخ مسئولیت دارد. خیلی آسان میتوانست بگوید مسئلهای مربوط بهایران است. اوباما که آمد، در مبارزات انتخاباتیاش دو مورد را مطرح کرد. یکی برقراری رابطه با کوبا و دومیتلاش برای رفع مشکلاتایران وآمریکا.ایرانی که از 11 سپتامبر منتفع شده بود و فرصتی برای گفتوگوی سازنده با آمریکا داشت، ازاین مسئله نیز استقبال نکرد. حتی برای اعزام هیات بلندپایه هم گفت شرایط مساعد نیست.
این مخالفتها به چه دلیل بود؟
چون موفقیتی برای دولت اصلاحات تلقی میشد. برخی از شخصیتها وجناحها برخوردی شخصی وبخشی نسبت به دولت اصلاحات داشتند. چون یک پایگاه با 20 میلیون رای برای دولت اصلاحات وجود داشت، یک فیگور مردمیشده بود. دربرخی نظامها جریانهایی وجود دارند که قابل قبول نیست حزب، شخصیت ویاگروهی مقبولیت مردمیپیدا بکند. صدام حسین بعد از جنگ هشت ساله دو شخصیت نظامیمعروف که یکی از آنان عدنان عبدا... بود را از بین برد. چون از نظرش دیگر حضورقهرمان قابل قبول نبود. یا استالین ژوکوف فاتح استالینگراد را بعد از جنگ برای نظارت بر کارخانه تراکتورسازی به قزاقستان فرستاد و به کلی از صحنه محوش کرد. بنابراین برایشان قابل قبول نبود که وی امتیاز جدیدی در حل مشکل آمریکا کسب کند. احمدی نژاد نیز میخواست چنین کاری را انجام بدهد وآن را به نام خود ثبت کند. اتفاقا چند نامه به آمریکا داد که دستاوردی را کسب کند که واکنش مثبتی ندید. دولت احمدی نژاد را به دلیل مواضعش جدی نگرفتند.
بنابراین در واکنش بهاین عمل یک موضع واستراتژی تهاجمی، مقاومتی و همکاری بر اساس نگاه به شرق یعنی روسیه ،چین و هند شکل گرفت. هند همان اول حسابش را جدا کرد. در شورای حکام در رایی که به قطعنامه داد موضعش متفاوت بود. ولی بقیه مانند هند رفتار نکردند و ازایران استفاده ابزاری کردند. بااین حال در هر 6 قطعنامه شورای امنیت به نفع غرب رای دادند. البته روسیه با استفاده ازایران امتیازاتی هم گرفت. مثلا قرار بود پایگاه سپر موشکی در لهستان و جمهوری چکسلواکی به وجود بیاورد، ولی چون روسیهاین را تهدید علیه خودش میدانست با استفاده ازایران کاری کرد که آنها آنجا اصلا پایگاه نداشته باشند. امتیاز دیگر تقاضای ورود به ناتو از سوی کشورهای عضو گروه گوام یعنی گرجستان، جمهوری آذربایجان و اوکراین متقاضی ورود به ناتو بودکه به خاطر مخالفت روسیه در دستور کار ناتو قرار نداد. امتیاز دیگر اقدام نظامی روسیه علیه گرجستان کرده بود که طی آن روسیه آبخازیا و اوستیای جنوبی را روسیه مستقل اعلام کرد، ولی
غرب باز هم سکوت کرد و واکنشی نشان نداد.
روسیه چه امتیازی به آنان داد؟
روسیه هم که قرار بود s300 بهایران بفروشد اما بخاطراینکه آنها را راضی کند در حالی که پولش را نیز گرفته بود، گفتاین قرارداد با تحریمها تناقض دارد. در صورتی که پیشتر از آن در تجاوز عراق بهایران، دولت فرانسه با ریاست جمهوری فرانسوا میتران ،بااین ادعا که قراردادها مربوط به قبل از جنگ بوده هواپیماهای پیشرفته را به عراق منتقل کرد.
چین چطور؟
وقتی قطعنامه شورای امنیت بازرسی در دریای آزاد را مطرح کرد به خاطر کره شمالی مخالفت کردند، ولی هم چین و هم روسیه نه تنها در مورد بازرسی در بنادر و فرودگاهها، بلکه درباره بازرسی در دریای آزاد را هم وقتی مطرح شد هیچ مخالفتی نکردند. بنابراینایران از فرآیند 11 سپتامبر تا حدودی استفاده کرد، ولی استفاده بهینهای برای بهبود رابطه با آمریکا نکرد.
در حال حاضرشرایط را چطور ارزیابی میکنید ؟
مذاکراتی که به قولی 12سال طول کشیده است و طولانی ترین مذاکرات قرن 21 بوده وبه عنوان یک توافق تاریخی از آن نام برده میشود ، بعد از 2 سال فراز و نشیب، به یک برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) رسید.این توافق برایایران چند حسن داشت؛ یکیاینکه از لحاظ اقتصادی و مالی، به دلیل سوء مدیریت 8 ساله آقای احمدی نژاد از یک طرف و افزایش پی در پی تحریمها ،که نه تنها در مسائل هستهای بلکه در سیستم موشکی بالستیک و حتی سیستم دفاعی متعارف نیز گسترش پیدا کرده بود. تحریمهای یکجانبه آمریکا که انگلیس و کانادا و استرالیا نیز از آن حمایت کردند.این مسئله تحریمهای یکجانبه اتحادیه اروپا را نیزدر بر میگرفت. بنابراین مشخص شد که استراتژی مقاومتی و تهاجمیو نگاه به شرق نافرجام بوده است. به همین علت به نظرم دولت آقای روحانی گفت وگوی سازنده با هرکس و در هر مکان و در هر زمان را پی گرفت.این توافق برایایران از یک نگرانی که محدودیتهای اقتصادی به وجود آورده بود و ادامه تحریم و افزایش آنها جلوگیری کرد. چون رایی که
به آقای روحانی دادند برای برنامه سیاستهای خارجی بود. نکته دوم، احتمال استفاده سخت افزاری، گواینکه خیلی بعید بود، اگر تمام و کمال از بین نبرد، تا حد زیادی بی رنگ کرد. سوم، اکثر مردمایران انتظارشاناین بود که ازاین مذاکرات که بیشتر محور گفت وگوهایایران و آمریکا بودند، زمینهای برای بهبود روابط بینایران و آمریکا به وجود بیاید.
به چه علت؟
به چند عامل نگرانی را تشدید میکرد. یکیاینکه انتقال استراتژی مسلط آمریکا از خاورمیانه به خاور دور و آسیای شرقی. دوم، آمریکا که 20 درصد نیاز انرژی اش به خارج منجمله خاور میانه بود، با استفاده از نفت شل نه تنها نیازمندی اش رفع شد، بلکه به صادر کننده هم تبدیل شد. بنابراین وابستگی اش کاهش فاحشی پیدا کرد. نگرانی سوم، انتظاراین بود که در برخورد با مسئله سوریه، آمریکاییها از یک استراتژی سخت افزاری استفاده کنند. حتی وقتی اوباما اعلام کرد خط قرمز ما استفاده هر کس از سلاحهای شیمیایی و کشتار جمعی است و ما اقدامات تنبیهی خواهیم کرد، در مسئله سوریه و داعش اوباما ازاین مسئله استفاده نکرد. از سوی دیگرعربستان هم انتظار داشت آمریکا وسرنگونی دولت اسد آنها را همراهی کند که چنین نشد. تلاش ترکیه و عربستان و قطر و دیگران برای واژگونی سوریه و رژیم اسد تا امروز تحقق پیدا نکرده است. مجموعهاین حوادث سبب شد عربستان براین باور شود که استراتژی آینده حضور در منطقه آمریکا برمحوریتایران
قرار دارد.
کشورهایی که ازاین اقدام نگران بودند چه واکنشی نشان دادند؟
دراین راستا سه قدرت به سرعت شروع به کار کردند؛ پوتین شروع به اعاده نفوذ وافزایش تسلط در آسیای مرکزی و قفقاز کرد. تشکیل اتحادیه اروپا-آسیا، که هسته اولیه اش بلاروس و اوکران و قزاقستان هستندو قراردادهایی هم که روسیه بااین کشورها منعقد کرد وهمچنین تشکیل کنسرسیوم بین آنها در همین راستا صورت گرفته است.واکنش بعد از سوی گروه شانگهای و احیاکردن نفوذش است.البته چین که در عرصههای مختلف قدرت رو به گسترش دارد. هند هم سعی میکند خود را به اندازه چین بالا بکشد.ایران بیناین سه قدرت در شرق قرار گرفته است.ایران قدرت عایق بیناین سه است. منافعایران و آمریکا اقتضا میکنداین کشور مقتدر باشد، چون در غیراین صورت کشیده میشود به سمت شرق. بعد از بحران اوکراین، روسیه توانش را روی کشورهای شرقی است. بنابراین منافع غرب هم دراین است کهایران مقتدر باشد. ضمناینکهایران دراین میان اقتدار و نفوذ خوبی در کشورهای عربی دارد. یکی از خواستههای عربستاناین بود که پل هلال شیعی را بشکند.
بنابرایناینها در یک حالت استیصال قرار گرفتند. وقتی عربستان به عنوان عضو غیردائم شورای امنیت انتخاب شد، اعلام کرد حاضر نیستاین عضویت را بپذیرد، چون شورای امنیت سیاست یک بام و دو هوا را پیاده میکند که منظورش آمریکا بود. به خاطر همین کری مدام برای اطمینان دادن به عربستان سفر میکند.
ایران همچنان مهم ترین کشورمنطقه به شمارمیرود؟
فضایی مناسب برایایران درست شده است. با تمام تهدیدهای غیرمستقیمیکه میشود، با توجه بهاینکه کنگره آمریکا ، عربستان و رژیم صهیونیتی بسیج شده اند، ولی بازهم جایگاه ژئوپولتیک و اکونومیایران است که آن را تبدیل به کشوری بسیار مهم در منطقه کرده است. البته گاهی حوادث بدون خالی کردن گلوله به کشور کمک میکند ولی به نظرم آنچه که عامل نفوذایران در منطقه شده، حوادثی است کهایران را وارد کشورهای منطقه کرده، نهاینکه درایت و کیاست باشد. نکته دیگراین که همسویی در برخی زمینههاایران و آمریکا را به وجود آورده بروز وظهور گروههایی مانند داعش و بوکوحرام و سایر گروههای افراطی هستند که به نظرم همهاین تجلیات سابق القاعده است. بانیانش هم خود عربستان و قطر و دیگران بودند. بنابراین مجموعهاین حوادث پیش آمده، چند فرصت بوده که یکی از آن فروپاشی شوروی بود ودیگری 11 سپتامبر که از آنها در عرصههایی استفاده بهینه کردیم ولی برای رفع مشکلات نه.
با توجه به ثباتایران وشرایط منطقه وجهان چگونه میتوانیم عمل کنیم ؟
الان با توجه به شکست بهار عرب، آشفتگی منطقه و اوضاع آشفته اقتصادی کشورهای اتحادیه اروپا مثل پرتغال وایتالیا و اسپانیا و یونان، به کشوری مثلایران که توانایی جذب سرمایه خارجی و جمعیت داشته باشد نیاز دارند. بنابراین فکر میکنم با توجه به مجموعه حوادث پیش آمده ،ما باید مقداری از مواضع شعاری به خصوص جناح اصولگرا در پیش گرفته بکاهیم و ازاین فرصتها استفاده بهینه کنیم. یعنیاین توافق تمام نشده وعرصههای دیگر مانده است. برخی مسائل کنگره، حقوق بشر و غیره باقی مانده که سعی میکننداین را جا بیندازند.
چه اقدامیباید انجام داد؟
این یک وحدت استراتژیک میخواهد، ما در هنگام شروعاین امر باید عرصههای دیگر را هم تقویت کنیم. باید همه همصدا باشند، نهاینکه همه با هم مخالف باشند. وقتی شما در بالاترین راستا موضعی که اتخاذ میکنید یک موازنه منفی است، کجدار و مریز برخورد میکنید. وحدت یعنی در عرصههای دیگر هم در جهت تقویت تیم مذاکره کننده عمل کنند. کاری کنند که آنها با دست پر و اعتماد قوی تری وارد مذاکره شوند. کنگرهای که اکثریتش تحت تاثیر رژیم صهیونیستی و لابی آنهاست بهاین آسانی برخی تحریمها را برنمیدارد. اتحادیه اروپا مصالح و منافع خودش را دارد. ژاپن هم که دنباله رو آمریکاست و طبیعتابا ملاحظه رفتار میکند. اصولگرایانی هم که براساس مسائل جناحی اتخاذ موضع میکنند، سعی میکنند فضای داخلی را تنگ تر کنند که فکر نکنید فضا باز خواهد بود. البتهاین کوتاه مدت است و گروهی که با رویداد نامطلوبی از نظر خودشان مواجه میشوند، سعی میکنند به دیگران نشان بدهند که فکر نکنید در عرصههای دیگر
هم دستاورد خواهید داشت، که همان طور که اشاره کردماینها به نظرم کوتاه مدت است. ولی دیر یا زود رفع نسبی مشکلات مالی تاثیر خودش را در شرایط اجتماعی خواهد داشت و مشکلاتی که جامعه با آن دست به گریبان شده مثل بیکاری، فحشا، افزایش جرائم و فرار مغزها و. .. پیامد مشکلات اجتماعی بوده است. دیر یا زود آن طرف مجبور است ازاینکه به دنبال تنش وایجاد دشمن باشند دست بردارند.اینها همه نگراناین پیامدها هستند. خودشان اعلام کردند هرسال حدود 38 میلیارد دلار قاچاق میشود. یک خط هم خط ترانزیت است، که از آن آنچنان که باید و شاید استفاده نمیکنیم. باید بهاین مسائل رسیدگی شود.
بهبوداین شرایط چگونه حاصل میشود؟
شرط بهبوداین رابطه در ورود سرمایههای خارجی است. ما 27 حوزه فعالیت مشترک داریم. تکنولوژی پیشرفتهای که قطر و دیگران دارند ما نداریم. بنابراین سرمایه گذاری خارجی یک سال و نیم یا دو سال طول میکشد تا به بازده برسد. بنابراین یک سری مشکلات دراین فاصله برای دولت هست. آقای روحانی حرفهای خوبی میزد و لی کاربرد داخلی نداشت. یکی از درآمد کشورها اکوتوریسم است. اسپانیا در سال 88 میلیون توریست داشته و فرانسه 84 میلیون. ترکیه 40 میلیون توریست و 38 میلیارد درآمد داشته است.ایران از نظر جذب توریست جزو 5 کشور جهان و از نظر تنوع اقلیمیجزو10 کشور جهان است. ما از نظر رقابت توریستی به گفته سازمان تجارت جهانی نود و هفتم هستیم. یعنی وقتی شما نهی از منکر دارید یعنی نفی صنعت توریسم. درآمد سالانه ما از توریست اصفهان و تخت جمشید 38 میلیون دلار است.
مسائل زیست محیطی روز به روز بدتر میشود. زمین ارزش پیدا کرده است. جنگلها دچار آتش سوزی میشوند. مردم به طرف ارتفاعات و جنگل حرکت کرده اند. مثلا جنگلی آتش میگیرد بعد از مدت 6 ماه از آتش سوزی برخی ارگانها اقدام به شهرک سازی میکنند .
دولت یازدهم چه کارباید کند؟
دولت مجبور است عطف توجه بکند. در انتخابات مجلس به نظرم باید گروههای نسبتا همسو بیایند. ما وحدت استراتژیک نداریم. دولت هر دو طرف را تایید میکند. گاهی از نظر زمانی اظهار نظرهایی که میشود تاثیر منفی دارد. همه استناد میکنند به گفتههای روزهای اخیر. یک کشوری وقتی مشکل اساسی دارد و به جایی رسیده که جلوی ضرر را هرجا بگیرند منفعت است. توافق با تمام اما و اگرها به نفعایران است. انتظاراین است که ازاین به بعد خط مشی ویژهای اتخاذ شود و شرایط زمانی را درک بکنند.
چه کسانی بااین امر مخالفت میکنند؟
کسانی هستند که ازاین شرایط منتفع شده اند، طبیعی هم هست که دوست دارنداین وضعیت تغییر نکند، چوناین مسائل به هم مرتبط هستند. به نظرم آنها مایل اند شرایط عوض شود. منافع ملی برایشان اهمیت ندارد. حداقلشاین است که موازنه خوبی بین منافع ملی و ارزشی داشته باشید. نمیتوان که از دو آبشخور متافیزیک و انقلاب استفاده کنیم و هرکدام که به نفع مان باشد از آن استفاده ابزاری کنیم. منافع ملی وقتی شما سرحدات جغرافیایی دارید بالاخره وجود دارد. حداقل بیناین مواضع موازنه کنید. نهاینکه منافع ملی تمام و کمال در خدمت حزبی و جناحی باشد. وقتیاین بیانات از دست اندرکاران باشد، دلیل براین است که اهمیت منافع در دنیای امروز ، یا پیامدهای گفتارشان را تشخیص نمیدهند. به جای پرداختن ورفع مشکلات کشور وکمک به بهبود شرایط اقتصادی واجتماعی یا وارد عرصه بساز بفروشی شده اند، یا با رقمهای نجومیآن هم با دلار و یورو اقدام به سرمایه گذاری میکنند، آن هم نه در داخل کشور.این در حالی است
که در بسیاری از جاها تولید وکشاورزی ما از بین رفته است. مثلا در زاهدان اقتصاد کشاورزی نداریم، صنعت شیلات نداریم، اقتصاد دریایی نداریم. بنابراین تنها عامل بقای بسیاری از مردم آنجا اقدام به قاچاق است. متاسفانه توجه به فعالیتهای تولیدی اشتغالزا فراموش شده و اقتصاد به دلالی وابستگی پیدا کرده است.