جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

زنگ خطر برای وزنه برداری ایران در آستانه المپیک

تیم ملی وزنه برداری ایران درحالی با تنها مدال نقره مجموع کیانوش رستمی در جایگاه پانزدهم قرار گرفت که یکی از ضعیف ترین نتایج سالهای اخیر تیم ملی رقم خورد و باید پذیرفت که از همین الان زنگ خطر برای این رشته مدال آور قبل از المپیک 2016 ریو به صدا درآمده است.

کد خبر: ۱۱۱۴۸۱
زنگ خطر برای وزنه برداری ایران در آستانه المپیک

تیم ملی وزنه برداری ایران درحالی با تنها مدال نقره مجموع کیانوش رستمی در جایگاه پانزدهم قرار گرفت که یکی از ضعیف ترین نتایج سالهای اخیر تیم ملی رقم خورد و باید پذیرفت که از همین الان زنگ خطر برای این رشته مدال آور قبل از المپیک 2016 ریو به صدا درآمده است.
به گزارش جماران به نقل از ایرنا،هر چند تیم ملی قبل از اعزام به این رویداد جهانی، سه مهره اصلی خود سعید محمدپور و بهداد سلیمی را به دلیل مصدومیت و سهراب مرادی را به دلیل بازنشسته اعلام کردن، از دست داد اما نتیجه حاصل شده در هیوستون آمریکا نشان داد که تیم ملی وزنه برداری در سال های اخیر وابسته به یک یا دو چهره شاخص است و در صورت مصدومیت و یا هر مشکل دیگری، دست تیم ملی از کسب مدال در میادین بین المللی بخصوص المپیک کوتاه خواهد ماند.
نمونه بارز آن مصدومیت بهداد سلیمی در فاصله کمتر از 20 روز مانده به رقابتهای قهرمانی جهان است.
اما حذف سه وزنه بردار (جابر بهروزی،رسول تقیان و نواب نصیر شلال) از گردونه رقابت های قهرمانی جهان و ضعیف ظاهر شدن این سه وزنه بردار خود جای انتقاد و شگفتی است که با توجه به تجربه بالای این سه وزنه بردار چرا درحرکات دو ضرب نتوانستند رکوردهای عادی خود را بالای سرببرند تا تیم ملی حداقل امتیازها را برای المپیک کسب کند.
جابر بهروزی در این رقابت ها در حرکت یک ضرب 147 کیلوگرم را بالای سر برد که در این حرکت بسیار خوب ظاهر شد اما در حرکات دو ضرب نتوانست وزنه های 173 و 174 کیلوگرم را بالای سرببرد.
بهروزی در رقابتهای قهرمانی سال 2014 جهان در آلماتی قزاقستان با مهار وزنه های 142 کیلوگرم در یک ضرب و 176 کیلوگرم در دوضرب، با حدنصاب مجموع 318 کیلوگرم در مکان هشتم جهان ایستاد.
او در رکورد گیری تیم ملی که همزمان به هفته دوم لیگ در تالار وزنه برداری آزادی برگزار شد در حرکت یکضرب 145 کیلوگرم،دوضرب 166 کیلوگرم کیلوگرم و با مجموع 311 کیلوگرم دوم شده بود.
رسول تقیان دارنده مدال طلای آسیا در سال 2013 و طلای دانشجویان جهان در حرکات یک ضرب 158 کیلوگرم را بالای سر برد و در حرکات دو ضرب دو مرتبه از بلند کردن وزنه 193 کیلوگرمی ناکام ماند و کادر فنی در آخرین حرکت وزنه 194 کیلوگرمی را برای وی انتخاب کردند که در بلند کردن این وزنه نیز ناکام ماند.
این وزنه بردار اصفهانی تیم ملی، بهترین رکوردهای شخصی یک سال اخیرش را حدود 40 روز پیش در آخرین رکوردگیری تیم ملی ثبت کرد؛ جایی که توانست با موفقیت به وزنه های 160 کیلوگرم در یکضرب و 195 کیلوگرم در دوضرب حمله کند و حدنصاب مجموع 355 کیلوگرم را به نام خود به ثبت برساند.
تقیان که سابقه حضور در رقابتهای جهانی سال 2013 و 2014 قهرمانی جهان را نیز دارد در سال 2013 در حرکات یک ضرب رکورد 163 کیلوگرم را به نام خود ثبت کرد و در دو ضرب نیز 203 کیلوگرم و در نهایت با حد نصاب 366 کیلوگرم رسید.
نواب نصیر شلال دارنده مدال نقره المپیک لندن که همگان انتظار زیادی از او داشتند، البته حذف او از بازیهای آسیایی اینچوون کره جنوبی و آماده نبودن وی در همان سال گذشته نشان داد که نصیر شلال هیچگاه آمادگی گذشته را ندارد.
نصیرشلال درحالی از رقابتهای قهرمانی جهان به عنوان سومین ملی پوش حذف شد که حسین توکلی سرمربی تیم ملی او را به همراه سعید محمدپور و سهراب مرادی به اردوی تیم ملی دعوت کرد اما انگیزه و آمادگی که محمدپور و مرادی داشتند را او هیچگاه نداشت.
وی در رقابتهای این دسته و در حرکات یک ضرب با 181 کیلوگرم به کار خود پایان داد اما در حرکات دو ضرب نتوانست وزنه های 220، 223 و 226 کیلوگرم را بالای سر ببرد تا پس از جابر بهروزی و رسول تقیان سومین حذف شده تیم ملی ایران در رقابت های وزنه برداری قهرمانی جهان باشد.
او در رکورد گیری تیم ملی (هفته دوم لیگ برتر - شهریور) با 180 کیلوگرم دریک ضرب و 210 کیلوگرم دو ضرب و مجموع390کیلوگرم در رده چهارم قرار گیرد.
این انتقاد اکنون به کادر فنی تیم ملی وارد است که چرا نواب ناآماده را راهی آمریکا کرد؟ در حالی که کادر فنی می توانست به وزنه بردار جوانی همچون عماد باقری که در هفته دوم لیگ در یک ضرب 193کیلوگرم، دوضرب216 کیلوگرم و مجموع 409 کیلوگرم را از خود برجای گذاشته بود،اعتماد کند.
در این دسته، الکساندر زایچکوف (قزاقستان) 421 کیلوگرم ، دیوید بجانیان (روسیه) 411 کیلوگرم و آرتور پلیسنیکیس (لتونی) 405 کیلوگرم به ترتیب اول تا سوم شدند و رکوردی که عماد باقری در لیگ از خود برجای گذاشته بود تنها دو کیلوگرم با نفر دوم تفاوت داشت.
اما مجید عسگری وزنه بردار دسته 62 کیلوگرم درحالی پای به رقابت های قهرمانی جهان در آمریکا گذاشت که یک هفته به دنبال ویزای خود در آنکارا بود و بهترین زمان برای کسب آمادگی تا شروع رقابتها را از دست داد تا با روحیه ای خسته و بدنی ناآماده پای به سومین تخته جهانی خود بگذارد.
وی که در گروه B دسته 62 کیلوگرم وزنه می زد با مجموع 274 کیلوگرم (یک ضرب 122 و دو ضرب 152 کیلوگرم) در رده 27 جهان قرار گرفت.
عسگری تابستان امسال و در اردوی چالوس در حرکت یک ضرب وزنه 135 کیلوگرم را بالای سر برد و در دو ضرب نیز 160 کیلوگرم را مهار کرد.
او در رقابتهای قهرمانی سال 2013 جهان در لهستان نیز 128 کیلوگرم در یک ضرب و 160 کیلوگرم در دوضرب را بالای سر برده بود و عنوان ششم جهان را به دست آورد.
عسگری در رقابتهای قهرمانی آسیا در تایلند (شهریور 94) با مجموع 296 کیلوگرم در رده سوم آسیا قرار گرفت و سال گذشته در رقابتهای قهرمانی سال 2014 جهان در آلماتی قزاقستان در دسته 56 کیلوگرم دوازدهم شده بود.
این رکوردها نشان می دهد که عسگری همیشه با افت و خیزهای زیادی مواجه بوده و هیچگاه سیر صعودی خود را در میادین بزرگ و بین المللی نتوانسته به نمایش بگذارد.
کیانوش رستمی که از همان ابتدا و بعد از مصدومیت بهداد سلیمی تنها امید کادر فنی برای کسب مدال بود نیز عملکرد واقعی خود را نشان نداد.
وی در حرکت یک ضرب با 173 کیلوگرم برنز گرفت و دو ضرب نیز با 214 کیلوگرم مدال نقره گرفت. او در حرکت دو ضرب وزنه 218 کیلوگرمی را بالای سر برد اما در لحظات آخر نتوانست این وزنه را کنترل کند و در نهایت با 387 کیلوگرم نقره گرفت.
رستمی در پیکارهای قهرمانی سال 2014 در قزاقستان با مجموع 391 کیلوگرم مدال طلا گرفت. آرتم اوکولوف (روسیه) امسال با 391 کیلوگرم صاحب مدال طلا شد و نشان داد که اگر رستمی همان رکوردهای قبلی خود را می زد می توانست برای سومین مرتبه طلای جهان را به گردن بیاویزد.
علی هاشمی وزنه بردار ایلامی دسته 94 کیلوگرم تیم ملی که نخستین حضور در میدان جهانی خود را در آمریکا تجربه کرد در حرکت یک ضرب با 173 کیلوگرم، دو ضرب 207 کیلوگرم و در مجموع با 380 کیلوگرم در رده هشتم جهان گرفت.
هاشمی دو ماه قبل از رکوردگیری تیم ملی در نخستین تجربه حضور خود در مسابقات بین المللی، همراه با تیم ملی در رقابتهای قهرمانی آسیا در تایلند شرکت کرد و با حدنصاب 376 کیلوگرم (168 در یکضرب و 208 کیلوگرم در دوضرب) ضمن کسب مدال طلای دوضرب آسیا روی سکوی سوم مسابقات ایستاد و نشان برنز را از آن خود کرد.
البته سهراب مرادی در این دسته به دلیل بازنشسته اعلام شدن وی از سوی مدیران قبلی فدراسیون وزنه برداری، این رقابتها را از دست داد اما درصورت حضور با توجه به رکوردهایی که در هفته های گذشته از خود برجای گذاشته بود به راحتی می توانست هر سه مدال طلای این دسته را به گردن بیاویزد.
بهادر مولایی دارنده مدال نقره رقابتهای قهرمانی سال 2013 جهان در هشتاد و یکمین دوره پیکارهای وزنه برداری قهرمانی سال 2015 در غیاب بهداد سلیمی با 176 کیلوگرم در حرکت یک ضرب 230 کیلوگرم در حرکت دو ضرب و مجموع 406 کیلوگرم در بین 33 وزنه بردار دسته فوق سنگین در رده شانزدهم قرار گرفت.
البته او در یک سال گذشته با مصدومیت شدید کمر دسته و پنجه نرم می کرد و به همین دلیل نتوانست هم در رقابتهای قهرمانی آسیا و هم در آمریکا عملکرد خوبی را داشته باشد.
مولایی در مسابقات جهانی 2013 در لهستان، وزنه های 241 و 255 کیلوگرم را مهار کرد و طلای دوضرب و نقره مجموع را به خود اختصاص داده بود.
به هر ترتیب نگاهی اجمالی به رقابتهای قهرمانی جهان نشان می دهد که ملی پوشان کشورمان حتی از رکوردهای شخصی خودشان نیز ضعیف تر ظاهر شدند.
رقابت های قهرمانی ما قبل المپیک که از نظر فنی دست کمی از المپیک ندارد نشان داد که حتی در وزن هایی همچون 85 و به اضافه 105 کیلوگرم که ما امید فراوانی برای کسب مدال داریم، چندان هم نباید در خواب موفقیت های قبلی بخوابیم چرا که حریفان هوشیار هستند و بیکار ننشسته اند و کار برای ملی پوشان ما در المپیک بسیار دشوارتر و سخت تر از آن چیزی است که فکر می کنیم.
اگر سیطره چین و کره شمالی بر دسته های سبک مانند 56، 62، 69 و 77 کیلوگرم را کنار بگذاریم، قزاقستان سرمایه گذاری سنگینی در این رشته به خصوص در دسته های 94 و 105 کیلوگرم داشته و ضمن آنکه آلکسی لوچف روسی که زمانی مرد شماره دو تیم روسیه بعد از روسلان آلبگوف در دسته فوق سنگین بود و حتی در رقابتهای قهرمانی سال 2013 در حرکات دو ضرب حذف شده بود، امسال رکوردهای دست نیافتنی رضازاده را پشت سر گذاشت تا کار ملی پوشان دسته فوق سنگین ایران برای بازپس گیری عنوان قوی ترین مرد جهان که از سال 2013 تاکنون در اختیار روسها قرار گرفته، بسیار دشوارتر از گذشته باشد.
تیم ملی وزنه برداری با توجه به عنوان پانزدهمی امسال و هفتمی سال 2014 به احتمال فراوان 5 سهمیه المپیک 2016 ریو را کسب کرده و اگر کادر فنی از همین الان بتواند برروی نفراتی همچون بهداد سلیمی، کیانوش رستمی، سعید محمدپور، بهادر مولایی و درصورت قطعی شدن حضور سهراب مرادی و دیگر نفرات آماده تمرکز کند، این تیم توانایی فتح سکوهای پرافتخار المپیک را خواهد داشت.
البته عملکرد کادر فنی تیم ملی در میدان جهانی هیوستون آمریکا نشان داد که نیاز به تقویت دارد و باید نفرات با تجربه تری کنار تیم ملی وزنه برداری قرار گیرند.

انتهای پیام

دیدگاه شما