نزدیک به چهار دهه از وقوع انقلاب اسلامی می گذرد و افتخار این تحول عظیم قرن این است که با تکیه بر حکومت مردمی و به استناد قانون مدون از نخستین ماه های پیروزی انقلاب تاکنون بیش از سی دوره انتخاباتی را برگزار کرده است.
به گزارش جماران، اتفاق نیکو و آموزند ه ای که در هیچ انقلابی سابقه نداشته است و به صراحت قانون اساسی و تاکید بنیان گذار این انقلاب، هیچ «فترتی» و به هیچ بهانه ای هم پذیرفته نشده است.
در پیروی از این سنت مدون و این رویه عقلانی و حقوقی، در تاریخ مقرر و در اسفند ماه 94 پنجمین دوره انتخابات مجلس خبرگان و دهمین دوره مجلس شورای اسلامی برگزار خواهد شد.
در پیگیری به این هدف، که همه مسوولان جهت انتخابات موفق و چشمگیر و نمونه و دشمن کوب در جذب حداکثری ایرانیان از قومیت های ایرانی و از همه سلایق، اهتمام کامل دارند چون با رویکرد جدید در سیاست بین المللی و تجدید روابط با کشورهای بزرگ و کوچک و به ویژه تاثیرگذار، کشور ما به این پشتوانه و این حضور، سخت محتاج است چون جبهه ما با مشارکت حداکثری تقویت می شود و از هزینه های عدیده در روابط بین المللی می کاهد و دست برتر به ما می دهد و دنیا را هم در ایجاد روابط با ایران با چنین پشتوانه و حمایتی، ترغیب و در سرمایه گذاری ها دلگرم می کند و موجب می شود که با دنیا، مراوده ای برابر با حفظ مصالح و منافع ملی و نظام داشته باشیم.
متاسفانه در ماه های اخیر علی رغم ظرفیت های خاص قانون اساسی و تصریح حقوق فردی و اجتماعی آحاد ملت ایران، در آن از سلیقه ای خاص و اقتدار گرا خبرهایی به گوش می رسد و شایعاتی مبنی بر حذف رقیب بر سرزبان هاست که بوی خود محوری و عدم تحمل سلیقه مقابل به مشام می رسد که اگر حقیقت داشته باشد و عملی و اجرایی شود، عامل بازدارنده در جذب حداکثری و مایه سرخوردگی و دلسردی مردم جهت حضور و در نتیجه معطل ماندن چند اصل از اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران خواهد شد و نتیجه و عارضه اش، خانه نشینی سرمایه های اهل و مشروع ایران و فرار مغزهای نخبه و کارآمد و آینده ساز با شدت بیش تر است. این امر منفی و ویرانگر در تجربه های تاریخی و پیش رو به ما آموخته است که اداره جامعه ای مثل ایران با تنوع سلایق درون نظام، پیامدش ضعف نهادها و عدم حضور اندیشه های راهگشاست ، عوارضی که تاکنون موجب پرداخت هزینه های سنگین و کمر شکن و غیرقابل جبران شده است.
در حالی که حکم قانون، عرف و منطق این است که کشور و دستاوردهای آن در طول استقرار نظام متعلق به همه بوده است و حس برتری فقط به تقواست و آن هم در پیشگاه خداوند متعال ارزیده می شود. اینکه هر کس از راه و از راه میانبر برسد و همه چیز را در مشت بگیرد نه سزای مردم و انقلاب است و نه تضمین کننده حقوق به حق مردم و نه تثبیت و ادامه قدرتمندانه و اصولی نظام. آن هم طرد سرمایه های انسانی که از هر سرمایه ای ارزنده تر است به ویژه اگر این سرمایه ها، اندیشه های مترقی و راهگشا در خود نهفته داشته باشند.
باید گفت نسل جوان جامعه اگر چه حوادث انقلاب و جنگ را تجربه نکرده است اما از تاریخ انقلاب و چگونگی رویدادها بی خبر نیست و چون می بیند که کسانی به میدان آمده و همه چیز را قبضه کرده اند، نسبت به نظام بدبین می شود و صحنه سازندگی و مسئولیت را وامی گذارد و با تاسف باید گفت که این، آغاز لوث شدن ارزش هایی است که بدان پایبند و معتقدیم و نیز عقیده داریم به این که سنگ اندازی ها در مسیر انتخابات این سوی بام افتادن است.
توانمند ی های برخی از دوره های مجلس قانون گذاری، می بایست برای ما درس عبرتی باشد تا بدانیم مجلس یکدست و ازیک جناح از هر کدام که باشد جز خسران برای جامعه نیست. از طرفی باید این نکته نغز را و این حقیقت را از یاد نبریم که وجود نحله های فکری و سلایق فرهنگی و سیاسی به شواهد تاریخی ، به هیچ جامعه ای آسیب نرسانده بلکه موجب رشد و شکوفایی استعدادها و جلوه های نبوغ شده است.
وانگهی مکتب امام صادق (ع)، مکتب پاسخ و تضارب آرا و افکار است. نه حذف و صورت مسئله را پاک کردن، دیگر این که نظام اسلامی بر پایه قسط و عدل است و باید قابلیت ها ملحوظ نظر باشد نه وابستگی های جناحی نه حمایت های آشکار و پنهان ازیک جناح. چون آنچه اصل است و اهمیت دارد، منویات اصیل و پیام های از خورشید روشنتر انقلاب و اسلام است که با خون عزیزترین عزیزان، به پیروزی رسیده است نه کج سلیقگی کسانی که هویتشان در خدمت به نظام به ظهور نرسیده، بلکه فقط شعارش را داده اند.
ضایعاتی که در سال های اخیر بر اجتماع و فرهنگ و اقتصاد و حتی اعتقادات ما عارض شده، در شرایط خاص بین المللی و در این بحران منطقه ای نباید ما را غافل کند. چون حل این همه معضل با وحدت کلمه و وحدت رویه آحاد ملت بازبسته است نه خوش خیالی افرادی که به مشارکت حداکثری ملتی که امام ولی نعمتش می خواند، اعتنایی ندارند و باکشان به فرصت ها و تهدیدهای پیش رو نیست.
اما نکته پایانی تقاضا از عقلای هر دو جناح است که با اجماع و تعامل شایسته شرایطی فراهم کنند تا افراط گرایان مانند دوره های گذشته، فرصت ظهور و بروز پیدا نکنند و هزینه ملت را بالا نبرند.
منبع : روزنامه مردم سالاری