جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

بعیدی نژاد: مذاکرات دوره قبل با این دوره تفاوت نجومی دارد

مدیر کل سیاسی و امنیت بین الملل وزارت خارجه ضمن دفاع از دست آوردهای برجام می گوید: دوستانی که فکر می کنند ایران بعد از چهل سال هم نمیتواند حتی با راه اندازی تولید ماشینهای IR6-8 به تولید میزان ۱۹۰ هزار سو برسد، کاملا اشتباه می کنند و عمده دلیل این اشتباه آنست که یا به ریزه کاریهای فنی متن برجام مسلط نیستند و یا مورد مشورتهای ناصحیح قرار می گیرند

کد خبر: ۱۰۰۸۷۰
بعیدی نژاد: مذاکرات دوره قبل با این دوره تفاوت نجومی دارد

مدیر کل سیاسی و امنیت بین الملل وزارت خارجه ضمن دفاع از دست آوردهای برجام می گوید: دوستانی که فکر می کنند ایران بعد از چهل سال هم نمیتواند حتی با راه اندازی تولید ماشینهای IR6-8 به تولید میزان ۱۹۰ هزار سو برسد، کاملا اشتباه می کنند و عمده دلیل این اشتباه آنست که یا به ریزه کاریهای فنی متن برجام مسلط نیستند و یا مورد مشورتهای ناصحیح قرار می گیرند

به گزارش جماران، حمید بعیدی نژاد در کافه خبر با اشاره به انتقاداتی که در روزهای اخیر انجام شده و توافق هسته ای را پایمال کننده حقوق ملت ایران دانستند اظهار داشت: ایران برخلاف برخی اظهارات از هیچیک از حقوق خود در معاهدات و اسناد هسته ای بین المللی صرفنظر نکرده است بلکه حقوق خود را تثبیت کرده است، که مهمترین آن در خصوص تثبیت حق غنی سازی و تداوم تمامی برنامه غنی سازی مطابق برنامه های ملی خود میباشد.

مدیر کل سیاسی وزارت خارجه همچنین با اشاره به موضوع غنی سازی اظهار داشت: «ایران بر اساس برنامه غنی سازی خود که مورد تایید ترتیبات تفاهم شده در برجام نیز قرار گرفته است نهایتا دو یا سه سال پس از پایان دوره دهساله تثبیت زیر ساخت تولید ماشینهای جدید خود بویژه سانتریفیوژ آی آر هشت، قادر خواهد بود وارد دوره صنعتی غنی سازی شود. دوستانی که فکر می کنند ایران بعد از چهل سال هم نمیتواند حتی با راه اندازی تولید ماشینهای آی آر شش و هشت به تولید میزان صد و نود هزار سو برسد، کاملا اشتباه می کنند و عمده دلیل این اشتباه آنست که یا به ریزه کاریهای فنی متن برجام مسلط نیستند و یا مورد مشورتهای ناصحیح قرار می گیرند.»

بعیدی نژاد در ادامه با اشتاه خواندن مقایسه قطعنامه های ۱۹۲۹ و ۲۲۳۱ اشاره کرد: «شدیدترین و گسترده ترین تحریمها علیه جمهوری اسلامی ایران از سال ٢٠١٠ یعنی تابستان سال هشتاد و نه در سطح شورای امنیت با تصویب قطعنامه نوزده بیست و نه شروع و در سال نود و یک در سطح تحریمهای آمریکا و اروپا به اوج رسید. قطعنامه نوزده بیست و نه در هجده صفحه هر تحریمی که فکر بکنیم علیه ایران وضع کرد و حتی زمینه مجوز تهدید انفرادی نظامی از سوی کشورها به ایران را هم صادر کرد. تحریمهای یکجانبه آمریکا و اروپا نیز درآمدهای صادرات نفت ایران و روابط مالی و بانکی را هدف گرفتند که در نوع خود در دنیا بی سابقه بودند.»

رئیس تیم کارشناسی مذاکره کننده هسته ای کشورمان در ادامه با اشاره به کارشکنی غربی ها در دوره تحریم ها تاکید کرد: «غربیها متاسفانه از همکاری و همراهی ایران در مذاکرات هسته ای نهایت سوء استفاده را کردند. در حالیکه ایران در مذاکرات سعی در ارائه طرحهای پیشنهادی مذاکراتی میکرد و همکاریهای خود با آژانس را ادامه میداد و برای باز نگهداشتن باب مذاکره از اقداماتی که به وخیم شدن شرایط بینجامد خودداری میکرد، غربیها در همین دوران بدترین محدودیتها و تحریمها را علیه ایران تحمیل کردند. ایران بیشترین خویشتن داری را در این دوران از خود نشان داد.»

آقای بعیدی نژاد در ادامه اشاره کرد: «این در حالی بود که تا سال هشتاد و نه و نود ایران تمامی مراحل غنی سازی از جمله غنی سازی بیست درصد و نصب تعداد زیادی سانتریفیوژ در نظنز را تکمیل کرده بود، اما در این دوران با خویشتن داری کامل در حالیکه هیچ تعهدی نداشت از نهایی کردن راه اندازی بیش از ده هزار سانتریفیوژ نصب شده و متعاقبا تزریق گاز و وارد کردن آنها به مرحله غنی سازی خودداری نمود تا بدون آنکه هیچ تعهدی داشته باشد از تحریک غربیها و وخامت شرایط خودداری نماید. البته همان زمان یک نظر قوی وجود داشت که چرا در حالیکه آمریکاییها و اروپاییها سیاست تشدید فشارها و تحریمها را در پیش گرفته اند ما به مذاکرات با آنها و خویشتن داری ادامه دهیم ولی حتما مسئولین محترم در آن مقطع صلاح کشور را بر این می دانسته اند.»

دیپلمات ارشد کشورمان همچنین در ادامه به برخی از سوالات ما اینگونه پاسخ داد:

یکی از بحث‌هایی که جدیدا مطرح شده، این است که مذاکرات در زمانی شروع شد که طرف مقابل آماده لغو تحریم‌ها و پذیرش غنی سازی بود. آیا این اظهارات به واقعیت نزدیک است؟

یک اصل مهم که باید مد نظر قرار دهیم اینست که هر مذاکره ای چه در سطح دوجانبه و یا چند جانبه سه مرحله را میگذراند: ١- دوره گفتگوها وبحثهای کلی، که طی آن طرفها اصولا شرایط را بررسی میکنند تا ببینند آیا میتوانند نقاط مشترکی را بیابند که مذاکره را آغاز کنند یا نه. ٢- مرحله پیش مذاکره، که وقتی است که دو طرف سعی میکنند جنبه های و چارچوبهای کلی تفاهماتی را که میخواهند بکنند مشخص نمایند. و ٣- دوره مذاکره که به تعیین تمام جزئیات و دقایق تفاهم و همچنین تدوین تفاهم اختصاص دارد. از نقطه نظر کارشناسی مذاکرات گذشته را باید به مثابه گفتگوهایی دانست که به اولین مرحله اختصاص دارند یعنی از نقطه نظر دقیق و فنی حتی دو طرف وارد مرحله پیش مذاکره هم نشده بودند چه برسد به مرحله مذاکره. در آنزمان دو طرف در خصوص نحوه حل موضوع هسته ای حتی به رهیافت واحدی هم نرسیده بودند که بر آن اساس بتوانند مرحله پیش مذاکره و بعد مذاکره را شروع کنند. بنابر این دوره گفتگوهای پیشین با مذاکرات هسته ای این دو سال اصولا نمیتوانند در یک گروه طبقه بندی شوند و به لحاظ ماهوی خیلی با هم فرق دارند.

همچنین از نقطه نظر جزئیات روند گفتگوها و مذاکره، اگر دو سال مذاکره شبانه‌روزی، فشرده و بدون مترجم و بدون واسطه را از نظر کیفی و کمی، با مجموع روزهای که در دوره قبلی به گفتگو پرداخته می‌شد را با هم مقایسه کنیم، فکر می‌کنم تفاوت نجومی وجود دارد. در دوره قبلی، مذاکره از طریق ترجمه انجام می‌شد، همچنین دورهای مذاکراتی با فواصل طولانی برگزار می‌شد. من این‌ها را به‌عنوان انتقاد عرض نمی‌کنم، بلکه تنها به عنوان ویژگی هر دور از مذاکرات این دوره و گفتگوهای آن دوره باید به آن توجه کنیم. پس اصولا گفتگوهای آن دوره به سطح جزییات و اصلا سطح مذاکره به معنای دقیق کلمه نرسید. البته نباید فراموش کنیم که باید مذاکرات هسته‌ای را به صورت یک مجموعه دید. در یک دوره ای کشور تصمیم گرفته بود به آن نحو برخورد کند و امروز به این نحو. ما بعد از دو سال مذاکره تا همین روزهای آخر هم در بحث لغو تحریم‌ها و حتی در خصوص حدود و ثغور غنی سازی، کشاکش داشتیم. چرا مذاکرات در آن دوره زمانی که پیش بینی شده بود، تمام نشد؟ چون تا روزهای آخر هنوز در مورد ابعاد غنی سازی و لغو تحریم‌ها واینکه تمام تحریم‌های اقتصادی و بانکی باید یکجا برداشته شوند، مذاکره داشتیم. برای بنده به‌عنوان یک کارشناس، خیلی تصورش سخت است که بتوانم قبول کنم در دور قبلی گفتگوها که اصلا به مرحله مذاکره هم نرسیدیم، و با توجه به آنکه مدت اختصاص یافته به مذاکرات در آن زمان در مقایسه با این دوره بسیار کوتاه بود، این امکان وجود داشت که بتوانیم به چنین تفاهمی دست پیدا کنیم.

وقتی مذاکره شروع شد، ما در چه مرحله‌ای قرار داشتیم. در عمان که مذاکره شروع شد یا ژنو، ما در چه مرحله‌ای بودیم؟

در عمان، مهم‌ترین عنصری که امریکایی‌ها به عنوان یک تغییر بنیادین سیاست قبلی (shift of policy ) مطرح کردند، این بود که حاضریم برای اولین بار، غنی‌سازی اورانیوم را در ایران بپذیریم، ولی در مورد حدود و ثغورش باید صحبت کنیم. با این اعلام بود که مذاکره اصلا شکل گرفت.

اما تیم مذاکره‌کننده پیشین می‌گوید که در آلماتی 2 در مورد لغو تحریم‌ها به نتیجه رسیده بودند؟

همانطور که همان مقطع در رسانه‌ها هم بازتاب پیدا کرد، بر اساس بیانیه پایانی خانم اشتون، آلماتی 2 به‌عنوان پایانی بر مذاکرات تلقی شده بود؛ چون هیچ وجه مشترکی برای دو طرف پیدا نشد.

اما اینجا مایلم که توجه شما را به این نکته مهم جلب کنم که طرح مباحث مربوط به مقایسه شرایط حال و گذشته نباید بنحوی صورت گیرد که خدای ناکرده باعث ایجاد اختلاف و دو دستگی بین نیروهای کشور و نهادهای کشور گردد. الان در امریکا، اوباما آنقدر رای دارد که راحت بتواند رای مخالف کنگره را وتو کند، ولی دولت اوباما الان به دنبال «فیلی‌باستر» است. در آن کشور نمی‌خواهند موضوع به اختلاف تبدیل شود، ما که همواره بحث هسته ای را یک موضوع ملی دانسته ایم طبیعی است که به اولی باید وحدت و همبستگی همه نیروهای سیاسی کشور را بعنوان هدف مد نظر قرار دهیم. ما نباید کشور را دچار التهاب کنیم که تیم قبلی چگونه بود و تیم کنونی چگونه است؟ ما مناسب نمی دانیم که سوالات و موضوعات اختلاف‌انگیز مطرح شوند و بین جریان های کشور اختلاف ایجاد شود. هر دوره مختصات خود را داشته است و بررسی هر دوران باید با در نظر گرفتن واقعیتهای در صحنه در همان دوره صورت گیرد.

منبع:‌خبرآنلاین

انتهای پیام

دیدگاه شما