جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه

یادداشت دکتر مهدوی/

آدمی و توانایی سامان بخشی به شیرین ترین ارتباطات انسانی

کد خبر: ۸۹۹۹۹
آدمی و توانایی سامان بخشی به شیرین ترین ارتباطات انسانی

پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران: دکتر ناصر مهدوی در چهارمین بخش از سلسله یادداشت های خود به مناسبت ماه مبارک رمضان، آدمی را موجودی می داند که توانایی سامان بخشیدن به دل انگیزترین و شیرین ترین ارتباطات انسانی را در وجود خود به صورت نهادینه دارد.

متن کامل این یادداشت را در زیر بخوانید:

« به نام خداوند کریم »

در یادداشت قبل به این نکته اشاره کردم از نگاه دینی آدمی از سرشت و گوهری گرانبها برخوردار است و درماندگی و وانهادگی از چهره انسان به دور است. اما در همان قرآن کریمی که چهره فاخر انسان تاکید می شود، عباراتی بیان شده که انسان را ظلوم و جهول می خواند و در معرض سرزنش خداوند قرار می گیرد.

راز این ماجرا در کجاست؟ به نظر می رسد همانگونه که پیش تر اشاره کردیم جوهر آدمی با خرد و اخلاق آمیخته شده است یعنی خداوند موجودی آفریده است که توانایی حل مسئله از طریق به کار گیری اندیشه و خرد را دارا است و نیز روح انسان بر عشق و صلح نهاده شده است و آدمی این توانایی بزرگ را دارد که از طریق به کار گیری درست عواطف و احساسات خود، دل انگیزترین و شیرین ترین ارتباطات انسانی را سامان بخشد و جهانی با کمترین آثار دردآور خشونت را به تدریج مدیریت کند.

اما چه می شود که چنین موجود گرانبهایی سر از ظلمت و جور در می آورد و تن به حق کشی و خون ریزی می سپارد؟ چرا به جای صلح و مدارا زیستن از روی مروت و انسانیت، گریبان می درد و به حقوق سایرین تعدی می کند؟ اگر انصاف و عدالت از قیمتی ترین حقایقی است که دل از آدمی می برد، چرا در روی زمین و میان انسان ها به کالایی کمیاب تبدیل می شود و به جای آن ظلم و بی عدالتی سکه رایج زندگی بشری می گردد؟

به نظر می رسد این کشف بسیار بزرگ و جاودانه پیامبران است که دریافته اند و به نزد انسان ها آورده اند که سر این تاریکی و تلخی و آوازهای گوش خراش که زندگی بشری را پر از مرارت و مشقت کرده اند، نه از جهان بیرون از انسان ها که از قضا از فضای جان انسان ها بیرون جهیده و در دشوار کردن زندگی این جهانی نقش آفریده است. یعنی آفرینش خداوند سراسر خیر است و زیبایی، سنگ، چوب، دشت و دمن موجب رنج آدمی نیستند.

سیل و زلزله از لوازم برخورد عناصر مختلف و متکثر عالم است و امکان کنترل آن و کم کردن آسیب ها به دست آدمیان نهاده شده است. به نظر می رسد جدی ترین شری که در گسترش ناامنی و اضطراب نقش اولیه و بسیار قوی داشتند، نه تضاد موجود در طبیعت که در تضاد میان انسان ها بوده و همچنین نوع انتخاب انسان هاست که زمین خرم خدا را به میدان جنگ و بروز هزاران مشکلات پیچیده و دشوار بدل می نماید.

انتهای پیام

دیدگاه شما